Τι συμβαίνει γύρω μας;

Ποιος τους πιστεύει, ποιος τους εμπιστεύεται άραγε;

2010-05-11T11:15:00.000+03:00

Τις τελευταίες εβδομάδες την στιγμή που ανακοινώνονται φορολογικά, ασφαλιστικά και άλλα νομοσχέδια βγαίνουν στην δημοσιότητα πληροφορίες που λίγο πολύ τις ξέραμε όλοι, αλλά δεν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του μπάχαλου που επικρατούσε. Η συζήτηση κινείται γύρω από την δαπάνη και τα έσοδα του κράτους. Ειναι ένα θέμα που φαίνεται ότι δεν απασχολεί μόνο την Ελλάδα, αλλά το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σκεφτείτε ότι το Γαλλικό κράτος συζητά μεθόδους για να μειώσει την δαπάνη του κράτους κατά 20%. Η μείωση είναι τρομακτική αν σκεφτείτε ότι έχει 15 φορές μεγαλύτερο ΑΕΠ. Στην Ελλάδα λοιπόν διαπιστώνουμε από τις καθημερινές αποκαλύψεις ότι:
Περί το 20% των συνταξιούχων παίρνουν αναπηρικές συντάξεις (8% στην ΕΕ). Υπάρχουν αναπηρικές συντάξεις για χαμηλή ή ανύπαρκτη όραση σε άτομα που δουλεύουν σαν ταξιτζήδες. Για να βγει μια τέτοια σύνταξη κάποιοι παίρνουν μία μικρή η μεγάλη μίζα. Ο μεγάλος χαμένος είναι το κράτος. ΔΗΛΑΔΗ ΕΜΕΙΣ
Ο ΜΟ ηλικίας συνταξιοδότησης ήταν στην Ελλάδα τα 57. Είχαμε χιλιάδες περιπτώσεις με σύνταξη στα 15 χρόνια δουλείας. Τα ταμεία, πέρα από την κακή διαχείριση των αποθεματικών τους δίνουν ενίοτε παράνομες πρόωρες συντάξεις. Ο μεγάλος χαμένος είναι το κράτος. ΔΗΛΑΔΗ ΕΜΕΙΣ...
Οι μισθοδοτούμενοι από το Δημόσιο ξεπερνούν το 1,5 εκατομμύριο. Πρόσφατα άκουσα π.χ. ότι στον Δήμο Θεσσαλονίκης υπάρχουν περί τους 4500 μισθοδοτούμενοι με περισσότερο από 1500 καθαριστές ενώ το κτίριο του Δήμου καθαρίζεται με εργολαβία. Στον Δήμο Καλαμαριάς υπάρχει Δημοτική Επιχείρηση για την διαχείριση της πλαζ της Αρετσούς που περιέχει ένα μισθωμένο αναψυκτήριο, μία παιδική χαρά και 10 αποδυτήρια που δεν αλλάζει σχεδόν κανείς αφού η θάλασσα δεν είναι επισκέψιμη. Λοιπόν έχει 3 διευθυντές...
Ακούμε ότι η κυβέρνηση κόβει την απαλλαγή φόρου λογω δωρεών στην εκκλησία ή άλλους φιλανθρωπικούς φορείς. Γιατί; Γιατί απλά κάποιοι που είχαν να πληρώσουν 1 εκατομ. € φόρο έδιναν 500.000 σε μία μητρόπολη παίρνοντας απόδειξη ότι έδωσαν 4 εκατομμύρια. Και επειδή η εκκλησία δεν φορολογείται για τα έσοδα όλα καλά. Κάποιοι παίρνουν μία μικρή η μεγάλη μίζα. Ο μεγάλος χαμένος είναι το κράτος. ΔΗΛΑΔΗ ΕΜΕΙΣ
Οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ πηγαίνουν π.χ. στους παραγωγούς φασολιών της Πρέσπας ή καρυδιών των Γρεβενών, αγοράζουν όλη την παραγωγή του αγροτη με π.χ. 2 €/κιλό αλλά το τιμολόγιο παρουσιάζει π.χ. τιμή 8 €. Επίσης το τιμολόγιο εμφανίζει με την υψηλή αυτή τιμή τετραπλάσια ποσότητα. Την ίδια στιγμή αγοράζουν χαμηλότερης ποιότητας προϊον από την Βουλγαρία και τα Σκόπια, ανακατεύουν τις ποσότητες και πουλάνε "νόμιμα" με 11 €. Έτσι ο αγρότης βγάζει λίγα, ο καταναλωτής πληρώνει πολλά. Ο μεγάλος χαμένος είναι το κράτος. ΔΗΛΑΔΗ ΕΜΕΙΣ
Θα μπορούσε ο καθένας από μας να απαριθμήσει δεκάδες τέτοιες εμπειρίες. Και αυτό που με τρελαίνει είναι ότι όλοι μας συντηρήσαμε αυτό το σύστημα με την ελπίδα να γίνουμε κάποια στιγμή μέρους του.
Και ήρθε τώρα ή ώρα να μας ζητηθεί μείωση αμοιβών ακόμα και συντάξεων και στην ουσία πλήρης αλλαγή του τρόπου ζωής μας. Λοιπόν εγώ πιστεύω πως το πρόβλημα του Έλληνα δεν είναι κυρίως μια μικρή μείωση αμοιβών ή η απόλυση κάποιων χιλιάδων συμβασιούχων που έτσι και αλλιώς είχαν διοριστεί από το παράθυρο. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τους έχουμε εμπιστοσύνη ότι θα νοικοκυρέψουν την κατάσταση και είμαστε σχεδόν σίγουροι πως και αυτές οι θυσίες θα πάνε στο βρόντο αφού η συνολική εξοικονόμηση ισούται με ένα μεσαίο σκάνδαλο.
Θα επαναλάβω κάτι που έγραφα πρόσφατα. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες Έλληνες, κυρίως προνομιούχοι και πλούσιοι που είναι πρόθυμοι να δωροδοκήσουν με βασικό χαμένο το κράτος. Όμως σε κάθε παρανομία υπάρχει μία υπογραφή δημόσιου λειτουργού. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την νοοτροπία. Μπορούμε όμως να φοβίσουμε τους υπογράφοντες

Είναι το υπάρχον πολιτικό σύστημα ικανό να κάνει τις τομές; Από ότι φαίνεται όχι. Εδώ βλέπουμε εξυπνακίστικες πρακτικές. Ο κ. Παπανδρέου ετοιμάζεται να στήσει στο δόκανο κανα δύο στελέχη της ΝΔ για τις κουρτίνες σε υπουργείο. Την ίδια στιγμή υπάρχει επερώτηση στην βουλή για την ιστοσελίδα της βουλής που κυκλοφόρησε ότι κοστολογήθηκε 1.200.000 €. Ποιος πείθεται άραγε;

Καταλάβατε τι γίνεται;

2010-05-05T18:10:00.002+03:00

Για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών ακούστηκαν και γράφηκαν πολλά, εύστοχα και άστοχα, δίκαια και άδικα, στο στόχο και στο βρόντο.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση πάντως είναι τα σχόλια που συμπληρώθηκαν στις αναρτήσεις. Οργή, θυμός που ενίοτε απευθύνονταν και στους σχολιαστές. Υποψίες ότι ο ενίοτε ο σχολιαστής είναι περίπου υπάλληλος κάποιων. Θα προσπαθήσω να εκφράσω την κατά τη γνώμη μου κατάσταση αισθανόμενος λίγο "σοφότερος" από ότι πριν λίγες μέρες:

1. Το πολιτικό σύστημα έχει πλήρως αποτύχει. Έχουμε, σημειολογικά το λέω, πρυτανικές εκλογές και τα υποψήφια σχήματα φοβούνται μήπως και τους δωθούν χρήσματα από τα μεγάλα κόμματα εκεί που κάποτε παρακαλούσαν. Μίασμα τα μεγάλα κόμματα... Για πρώτη φορά ο λαός δεν έχει διέξοδο δεν πιστεύει σε κανένα μεγάλο κόμμα. Και προχωρήσαμε ακόμα περισσότερο. Κάποτε τους θεωρούσαμε ανίκανους. Τώρα τους θεωρούμε επικίνδυνους ή πουλημένους. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ πήραν αθροιστικά στις περασμένες εκλογές λιγότερο από 5 εκατομμύρια άσχετο αν πήραν 80% με ένα σύστημα εξαφάνισης της αποχής.

2. Το πολιτικό συστημα επιβάλλει λιτότητα ακόμα και σε ανθρώπους που παίρνουν 570€ καθαρά. Κι όμως η λειτουργία των εξεταστικών επιτροπών παραμένει η ίδια. Ο κ. Παπανδρέου ζητά εξεταστική για την οικονομία για την περίοδο μετά το 2004 ενώ είναι γνωστό και στις πέτρες ότι οι ίδιοι ακριβώς λόγοι για τους οποίους ζητείται η επιτροπή (παραποίηση στατιστικών στοιχείων) υπήρξε και επί Σημίτη. Δεν με ενδιαφέρει σε ποιον απευθύνεται μία δίωξη. Απλά αποδεικνύεται ότι οι λόγοι των εξεταστικών παραμένουν οι ίδιοι: Ο αντίπαλος. Όχι η δικαιοσύνη. Αυτό που μας χρειάζεται σαφώς είναι ότι έγινε στην Τουρκία και την Ιταλία όπου (πραγματικά) ανεξάρτητος δικαστής δίκασε όλο το πολιτικό σύστημα και πήγαν φυλακή πολιτικοί από όλα τα κόμματα. Μπορεί να γίνει αυτό; Υπάρχει κάποιος να αναλάβει να υλοποιήσει κάτι τέτοιο; Δημοκρατικά εννοώ φυσικά...

3. Το πρόβλημα κύριοι με το δημόσιο δεν είναι τα λεφτά που παίρνουμε αλλά η πλήρης ατιμωρησία στην διαφθορά. Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι μεγάλοκαρχαρίες που θα θέλουν να λαδώσουν, αυτό δεν διορθώνεται. Τις ανομίες όμως κάποιος δημόσιος λειτουργός (υπάλληλος ή υπουργός) τις υπογράφει. Διορθώνεται πάντως το να πάνε φυλακή και να δημευτεί η περιουσία του υπαλλήλου που "τα πήρε". Αν ο υπάλληλος, ο υπουργός, ο δικαστής αισθανθεί στον λαιμό του την πιθανότητα της λαιμητόμου δήμευσης περιουσίας, απόλυσης, φυλάκισης θα τα πάρει; Και αυτό δεν έγινε... Θα επιμείνω πως ένας επιχειρηματίας μπορεί να έχει πολλά λεφτά ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΣ. Και το λέω αυτό για να προτεινουμε και κάτι ρεαλιστικό.

Και φυσικά το πιο ουσιαστικό: Κύριοι υπάρχουν χιλιάδες πλέον οικογένιες με παιδιά, δάνεια και υποχρεώσεις που δεν έχουν κανένα εισόδημα. Εγώ ο δημόσιος υπάλληλος θα ζήσω και με τα λιγότερα. Εκείνος τι θα κάνει; Καμία απολύτως προοπτική.

Το να ζητήσει κάποιος από έναν ολόκληρο λαό να αλλάξει σε μία νύχτα τρόπο ζωής είναι παράλογο. Ιδίως όταν αυτός που το ζητάει δεν αλλάζει τον δικό του τρόπο ζωής. Προχθές δέχτηκα επίθεση σε άρθρο μου επειδή επικεντρώθηκα στον τρόπο ζωής των Ελλήνων που γεννούσε φοροδιαφυγή και διαφθορά αφού αν έχεις ανάγκες 3000 € το μήνα και παίρνεις 1500 από κάπου θα τα βρείς: Φοροαποφυγή, μαύρα εισοδήματα, εκπτώσεις που προκύπτόυν από μη απόδειξη. Δεν είναι βεβαια, το αποδέχομαι, αυτή η βασική αιτία του προβλήματος. Όταν ζητάς από κάποιον να αλλάξει τρόπο ζωής πρέπει να δεις ισοκατανομή των θυσιών (π.χ. κύριοι βουλευτές και υπάλληλοι της βουλής...)

Ξημερώνουν άλλες εποχές. Τελειώνει η πολιτική ζωή όπως την ξέραμε. Τι ξημερώνει;

Άραγε το να αλληλοβριζόμαστε είναι η λύση;

2010-05-02T18:28:00.001+03:00

Οργισμένος από την κατάσταση της χώρας που αγαπάω (προφανώς λιγότερο από τους 48 σχολιαστές μου) έγραψα ένα άρθρο. Η αντίδραση με εξέπληξε. Γκεμπελικός, ανθέλληνας, προσκηνυμένος κοκ.

Κι όμως που είχα άδικο; Δεν ήταν στα σκυλάδικα γεμάτα πριν 3 χρόνια όλες τις μέρες; Δεν ισχύε απόλυτη πληρότητα στην Μύκονο ακόμα και στα ακριβά ξενοδοχεία; Δεν ήταν φουλ οι ταβέρνες όλες τις μέρες; Δικαιολογείται αυτό από τους μισθούς μας; Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν ξημέρωνε και βράδιαζε ψάχνοντας πως δεν θα πληρώσει φόρους; Ήταν 80% των ελέυθερων επαγγελματιών με πραγματικό εισόδημα κάτω από 10000 ευρώ; Πόσοι αγρότες χρησιμοποίησαν τις επιδοτήσεις για ανάπτυξη; Και βέβαια δεν θα μου πεις "δικαίωμα μας". Και θα συμφωνούσα αν δεν παλεύαμε να βγάλουμε μαύρο χρήμα για να ξοδεύουμε επίσης μαύρα αφήνοντας άλλους να πληρώνουν φόρους.

Το να αρχίσω να βρίζω δεν δίνει λύση. Λύση είναι η αφύπνηση, η δράση. Όχι το να κάψω αυτόν που άνοιξε franchise STARBUCKS και MC Donalds αλλά να αισθανθούν την πίεση στον σβέρκο τους αυτοί που με αδικούν κατάφωρα.

Το μισό άρθρο μου αφορούσε τα κριτήρια με τα οποία επιλέγαμε του πολιτικούς και το ότι δεν σκούζαμε στις πολιτικές συναθροίσεις στους πολιτικούς που επέτρεπαν χαριστικές ρυθμίσεις για συγκεκριμένους. Αισθάνομαι αδύναμος να πολεμήσω τα 20 τζάκια και τις πολυεθνικές που έχουν απομείνει οι μόνοι που εξασφαλίζουν χιλιάδες μεροκάματα - του πόνου ναι, αλλά μεροκάματα. Είναι καλύτερα τώρα που κλείσανε όλα τα εργοστάσια; Πιστεύω πως ο μόνος τρόπος να προφυλαχθώ είναι να επιβάλλω ισχύ του νόμου από όλους και όχι κατάλυση του. Επίσης μπορώ να μην ψηφίσω για άλλη μια φορά Μητσοτάκη, Παπανδρέου, Καραμανλή, Τσοχατζόπουλους, Βουλγαράκηδες

Επιλέγαμε τους πολιτικούς με κριτήριο την ηθική τους; Πώς έπαιρνε ο Βουλγαράκης και ο Τσοχατζόπουλος από 100.000 σταυρούς; Δεν ψηφίζουμε 80% ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που μας οδήγησαν στο σημερινό χάλι; Δεν χτυπήθηκαν χιλιάδες έλληνες να φύγει η δεξιά ακόμα και όταν οι ΠΑΣΟΚοι έκλεβαν;

Που έχω άδικο; Πέστε μου και θα ζητήσω συγνώμη. Γιατί όσο και αν κάποιοι βλέπουν φαντάσματα παντού κι εγώ μισθοσυντήρητος είμαι. Κι εγώ βλέπω να πληρώνω τις δικές τους ανομίες και τις ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ φοροδιαφυγές ενώ εγώ πάντα πλήρωνα για το τελευταίο ευρώ που έβγαζα

Πέστε μου που έχω άδικο. Αν είναι απλά να βρίσετε ξεμπούκώστε. Όμως σχολιάστε αυτά που γράφω όχι αυτό που συνάγετε από το πνεύμα μου

Αυτός ο κούφιος φανατισμός είναι που μας έχει οδηγήσει στο να μας ελέγχουν με περισσή ευκολία. Βρίζουμε όποιον σαν εμένα εκφράζει προβληματισμό, σκούζουμε στα καφενεία της γειτονιάς και μετά πηγαίνουμε και κολλάμε αφίσες του μεγάλου κόμματος για να πάρουμε διορισμό.

Καλά τα καταφέραμε λοιπόν, μπορούμε άραγε να διορθώσουμε τίποτα;

Μια χαρά τα καταφέραμε Έλληνες...

2010-04-30T11:29:00.001+03:00

Μία χώρα που μετά την μεταπολίτευση άρχισε να ζει λες και ο μέσος μισθός ήταν 5000 € και βάλε. Που αγοράζαμε παντελόνια των 300 €, τηλεοράσεις plasma των 2000, που οι γυναίκες πήγαιναν στο κομμωτήριο 2 φορές την εβδομάδα, που τρώγαμε σε ταβέρνες 2 φορές την εβδομάδα, που τα σκυλάδικα ήταν γεμάτα και τις Τρίτες και τις Τετάρτες, που το καλοκαίρι γεμίζαμε τα πεντάστερα ξενοδοχεία επιτρέποντας τους να χρεώνουν 200 € για μέτριες παροχές. Μία χώρα όπου μισθωτός αγόραζε τζιπ των 45000 χωρίς να έχει πάει ποτέ σε ορεινούς δρόμους. Από που ήταν αυτά τα λεφτά; Από τον μισθό των 1500€; Και οι περισσότερες συναλλαγές χωρίς φόρο στο κράτος.

Μια χαρά τα καταφέραμε Έλληνες...

Μια χώρα που δεν σκεφτόμασταν ποτέ να αναβαθμίσουμε την παραγωγή στο χωράφι και μασάγαμε τις επιδοτήσεις, δεν σκεφτόμασταν την συνεργασία στην επιχείρηση (γιατί θέλαμε να έχουμε το κουμάντο στην μίζερη επιχειρηματικότητα), την προσέλκυση πλούσιων τουριστών με μαρίνες, παροχές υψηλής στάθμης. Που επιτρέπαμε στους εφοπλιστές να επιβάλλουν καποτάζ στα ξένα καράβια. Πέρασαν από την χώρα εκατοντάδες δις ευρώ από κοινοτικό χρήμα και ξοδεύτηκαν ως επί το πλείστον σε υπερτιμολογημένα δημόσια έργα-αρπαχτές για δρόμους που χαλάνε σε 2 χρόνια.

Μια χαρά τα καταφέραμε Έλληνες...

Μία χώρα όπου επιλέγαμε πάντα τους πολιτικούς με κριτήριο

* τον διορισμό στο δημόσιο ("να βολευτεί το παιδί σε μία θέση όπου θα πληρώνεται και θα κάθεται")
* τις παροχές (δεκάδες ΚΑΠΗ πηγαίνουν χιλιάδες κόσμο δωρεάν εκδρομές λες και ζούμε στο Ελντοράντο)
* τις υπέρμετρες αυξήσεις (επίδομα παραγωγικότητας που το παίρνουν όλοι),
* την ασυδοσία (πέστε μου πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν απολυθεί επειδή δεν κάνουν την δουλειά τους ή τα παίρνουν

Αλήθεια Έλληνες, πόσο πραγματικά σας ενόχλησε και πως το εκδηλώσατε όταν ακούγατε για το σπίτι του Ανδρέα Παπανδρέου στην Εκάλη (πως είχε πει ο αμίμητος Γιανόπουλος: "ε δεν θα χάσουμε και την κυβέρνηση για ένα κωλόσπιτο" ή "ε ένα δωράκι 1 εκατομμύριο ήταν μην το κάνουμε θέμα...". Πόσο σας ενόχλησε που κυβερνήσεις επέτρεπαν σε εφοπλιστές να κυκλοφορούν στα νησιά καράβια 40 ετών χωρίς μέτρα ασφαλείας, που βούλιαξε καράβι με 100 νεκρούς και κανένας δεν πήγε τελικά φυλακή. Που τα βρήκε ο κ. πρώην υπουργός Άμυνας τα λεφτά και διατηρεί βίλες στο Παρίσι. Δεν σας ενοχλεί. Σας παραμυθιάζουν για την δεξιά που πρέπει να φύγει και τα καταπίνετε όλα. Ε φάτε τώρα σοσιαλιστική κυβέρνηση... Που θα μαζέψει λεφτά από μείωση των συντάξεων των 600 €, που θα μειώσει επιδόματα από μισθωτούς των 1100 €. Την ίδια στιγμή που δεν έχει πάει ένας φυλακή, που οι βουλευτές θα πάρουν από 5000 για καινούργιους υπολογιστές, που τα επιδόματα των υπαλλήλων της βουλής είναι αναλοίωτα.

Μα θα τρελαθώ, βγαίνει ο άλλος στην τηλεόραση και διαμαρτύρεται για το τεκμήριο για τα σκάφη και δεν του λέει κανείς πως είναι δυνατόν να έχει το σκάφος με δηλωμένο εισόδημα που δεν καλύπτει το τεκμήριο.

Μια χαρά τα καταφέραμε Έλληνες...

Αλήθεια Έλληνες, πόσο πραγματικά σας ενόχλησε που καμία κυβέρνηση δεν έκανε το παραμικρό να εξυγιανθούν τα Ταμεία που τώρα καταρέουν, που στα νοσοκομεία γίνονταν προμήθειες με απίστευτες τιμές και κάποιοι γιατροί κάνανε βίλες με τα δικά σας λεφτά.

Μια χαρά τα καταφέραμε Έλληνες... Κακομαθημένοι είμαστε. Και ακόμα δεν συνερχόμαστε. Ακόμα βλέπουμε δαίμονες από το εξωτερικό ποπυ θέλουν να κάνουν κακό στους Ελληνάρες. Να γίνει δημοψήφισμα λέει. Έχετε καταλάβει που βρισκόμαστε. Ψηφίστε τους πάλι το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ που 30 χρόνια δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα και αγόραζαν χρόνο από την Goldman Sachs για να μαγειρεύονται τα στατιστικά και να συνεχίσουν απρόσκοπτα οι επιδοτήσεις. Ψηφίστε το ΚΚΕ που χθες μας είπε πως ο μόνος νόμος είναι το πεζοδρόμιο. Ωραία να το διαλύσουμε τελείως και να βάλουμε τον κ. Μαίλη να κουμαντάρει που πρότεινε χιλιάδες διορισμούς αυξήσεις και μέτρα που θα διώξουν κάθε προοπτική επιχειρηματικότητας και θα εκτινάξουν την ανεργία στο 50%. Οι παρακάτω βέβαια φαιδροί, χαϊδεύουν αυτιά με τσιτάτα συνθήματα.

Μια χαρά τα καταφέραμε Έλληνες...

Ιδεολογικό υπόβαθρο αγώνα και διεκδικήσεων

2010-04-19T16:52:00.000+03:00

Σε μία περίοδο όπου συμβαίνουν πολλά γεγονότα για τα οποία μπορεί κάποιος να κρίνει καταστάσεις, ενίοτε και να βρίσει, προσπαθώ να εκφράσω λίγες ψύχραιμες, ελπίζω, σκέψεις.

Σε μια περίοδο όπου κυριαρχεί στην ειδησιογραφία η οικονομική κρίση, σημαντική θέση στην επικαιρότητα έχουν οι συλλήψεις για την υπόθεση του "Επαναστατικού Αγώνα". Παράλληλα στα ψηλά περνάνε καταλήψεις πανεπιστημιακών κτιρίων όπου παράλληλα με την λειτουργία μηχανισμών "αντιπληροφόρησης", όπως αποκαλείται από τους "αγωνιστές" η χρήση κτιρίων στο κέντρο των πόλεων για να στεγαστούν κέντρα πληροφόρησης του κοινού για τα δρώμενα "παράνομων συλλήψεων". Εκεί βέβαια οι ίδιοι οι "αγωνιστές" (;) ή κάποιοι που παρισφρύουν "απαλοτριώνουν" δημόσια περιουσία όπως φορητούς υπολογιστές ερευνητών και πανεπιστημιακών ή ενίοτε και ολόκληροι υπολογιστές που φορτώνονται σε φορτηγάκια που πλευρίζουν τα κτίρια.

Σε σχετικές συζητήσεις οι "αγωνιστές" ισχυρίζονται πως δεν είναι αυτοί που αφαιρούν δημόσια περιουσία, όμως όταν νομιμοποιείται στα κείμενα τους μία ληστεία τράπεζας για να εξοικονομηθούν πόροι για τον "αγώνα" έχω δικαίωμα να κάνω δεύτερες σκέψεις.

Στις παραπάνω σκέψεις μπορείτε να αφήσετε ή να αφαιρέσετε τα εισαγωγικά... Εγώ πάντως οφείλω να θυμηθώ κάποια πράγματα και να κάνω κάποιες επισημάνσεις.

Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι από ότι φαίνεται η δεύτερη μεγάλη επαναστατική ή τρομοκρατική (αν θέλετε) οργάνωση μετά την 17 Νοέμβρη με φαινομενικά παρόμοια χαρακτηριστικά. Και λέω φαινομενικά γιατί υπάρχει μία ουσιοδέστατη διαφορά Η 17Ν τηρούσε μία βασική αρχή, ότι ο ένοπλος αγώνας των πόλεων έχει ιδεολογικά αποτελέσματα εφόσον καταφέρει να εμπνεύσει τις λαϊκές μάζες, κυρίως φυσικά τους αδύνατους της κοινωνίας που δέχονται τις συνέπειες της κοινωνικής αδικίας όπως την παράλογη εκμετάλλευση από την εργοδοσία, την υποχρέωση π.χ. σε ανασφάλιστη εργασία την διαφθορά, την ύπαρξη εξώφθαλμου έκνομου και ατιμώρητου πλουτισμού κάποιων. Όταν λοιπόν η 17Ν δολοφονούσε έναν εφοπλιστή ή έναν, κατά την κρίση τους, διεφθαρμένο πολιτικό υπήρχε σημαντική μερίδα πολιτών που δεν ήταν και τόσο επικριτική. Και για να το πετύχει αυτό η 17Ν πρόσεχε πολύ τις παράπλευρες απώλειες. Δεν αποκλείω δε ένας από τους λόγους του ξηλώματος της να ήταν η εσωτερική διαφωνία που γέννησε η δολοφονία του Μπακογιάννη που δεν είχε επαρκή ιδεολογική βάση και η κατά λάθος δολοφονία του Αξαρλιάν. Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σκοτώνονται μετανάστες, άσχετοι αστυμικοί που τραυματίζονται ή πεθαίνουν απλά επειδή φορούν στολή. Αναρωτιέμαι λοιπόν: Είναι πρόχειρη η οργάνωση; Δεν τους ενδιαφέρει; Είναι διαφορετικό το ιδεολογικό πλαίσιο;

Εγώ πάντως έχω να παρατηρήσω κάτι απλό: Όσο και αν υπάρχουν αγωνιστικές πρακτικές που συντονίζονται από ομάδες που στον χώρο που κινούνται δεν αντιπροσωπεύουν ούτε το 1%, το να γίνεται ληστεία σε ψιλικατζίδικο, ή να καίγεται το αυτοκινητάκι ενός μεροκαματιάρη, ή το να κλέβεται ένας φορητός υπολογιστής ενός ερευνητή δεν ακούγεται και πολύ γνήσια αγωνιστική πρακτική. Μάλλον αλητεία χαρακτηρίζεται ακόμα και από ανθρώπους με ανήσυχες ή και αναρχικές ιδεολογικές αναζητήσεις που ξυπνάνε το πρωί και βγαίνουν να βγάλουν το ψωμί τους.

Μάλλον πολλοί, ιδίως νέοι, και κάποιοι καθοδηγητές τους έχουν μπερδεμένα τα πράγματα στο μυαλό τους. Και αν, και εδώ εκφράζω προσωπική άποψη, κάποιες ακραίες κινήσεις μπορεί να λειτουργούν ως χρήσιμα αντανακλαστικά της κοινωνίας, τα όρια μεταξύ αγώνα και αλητείας, ακόμα και αν ο καθένας δικαιούται να τα ορίζει διαφορετικά, δεν είναικαι τόσο ασαφή...

Δεν είναι ζήτημα παιδικής απόδοσης ευθυνών...

2010-03-23T11:32:00.003+02:00

Ως σκληρά εργαζόμενος και ζορισμένος πολίτης, που πληρώνει φόρο για κάθε ευρώ που βγάζω, δεν είχα όλο αυτό τον καιρό χρόνο να κάτσω και να συντάξω ένα συγκροτημένο κείμενο. Όμως ο παραλογισμός φουσκώνει γύρω μου και πρέπει να βγει η απόγνωση...
Λοιπόν ο Έλληνας είναι όντως ένας κακομαθημένος ανατολίτης που έχει μάθει να ασχολείται μόνο με το κέφι του αγνοώντας τους δίπλα και φυσικά το κράτος. Έχει αναγάγει σε εθνικό σπορ το να αποφεύγει να δώσει χρήματα στο κράτος με τις πάσης φύσεως ...διαφυγές. Και επειδή εκείνος που είναι ισχυρός μετατρέπει αυτή την πρακτική σε πράξη εκατομμυρίων ευρώ μέσω από υπερτιμολογήσεις και πάσης φύσεως κλοπή. δίνεται στον πιο ανίσχυρο τροφή να συνεχίζει νά κλέβει με το απίστευτο παιδικό επιχείρημα ότι "ας σταματήσουν πρώτα οι άλλοι να κλέβουν και εγώ θα το δώ μετά..."

Όμως η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα της νοοτροπίας μας γιατί με αυτήν κάποτε τα βγάζαμε πέρα μια χαρά. Ζούσαμε χωρίς το απρόσιτο καλό αυτοκίνητο αλλά περνούσαμε καλά με την ρετσίνα, το ρεμπετάδικο και την εκδρομή μας. Δεν είχαμε την παπάγια, την μπανάνα και το φουαγκρά αλλά μπορούσαμε χωρίς αυτά.

Ώσπου κάποτε θεωρήσαμε σκόπιμο να μπούμε στην Ευρώπη. Η Γερμανία, που σήμερα μας κουνά το δάχτυλο, επέβαλλε, σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη του Νότου, με επαχθείς συμφωνίες να καταναλώνουμε συγκεκριμένες ποσότητες από δικά τους προϊόντα. Προχθές μου έλεγε κάποιος τεχνολόγος τροφίμων πως π.χ. στο γάλα έχουν μπλοκάρει οι μηχανισμοί πιστοποίησης που ξεχωρίζουν ποιο γάλα είναι πραγματικά φρέσκο και το, υποτίθεται φρέσκο, γάλα των ελληνικών εταιριών είναι ανάμοιξη με, κυρίως γερμανικο και ολανδικό, γάλα. Είναι αλήθεια;

Και βέβαια από κοντά το τραπεζικό σύστημα μας γέμισε με δανεικά για να προμηθευτούμε τον DVD Sony, την BMW, το jacucci, την εκδρομή στο Παρίσι και το Βερολίνο, ότι μπορούσαν να πάρουν από τον καθένα μας. Δεν λέω πως δεν φταίμε εμείς. Κανένας δεν μας έβαλε το πιστόλι στο κρόταφο για να πάρουμε MERCEDES. Την πατήσαμε. Όμως η Γερμανία μια χαρά αξιοποίησε αυτή την νοοτροπία μας, που σήμερα υβρίζει, για να χρηματοδοτήσει αποδεδειγμένα την ενοποίηση της. Μία οικονομία όπου ο πολίτης δουλεύει πολύ μόνο και μόνο για να έχει τυπικές παροχές. Δουλευει περισσότερο χωρίς αυξήσεις και τον φλομώνουν με το Γερμανικό Όραμα. Την έχει αυτή τη νοοτροπία μεγαλοιδεατισμού, κάποτε κάποιος την αξιοποίησε μια χαρά... Και σήμερα που ένας από τους πελάτες του το μόνο που ζητάει είναι προστασία από κερδοσκόπους σφυρίζουν αδιάφορα. Δεν πάτε να πνιγείτε; Άλλωστε και από την κερδοσκοπία μπορούμε να βγάλουμε λεφτά για το εθνικό μας όραμα.

Δεν φταίνε αυτοί. Εμείς φταίμε όλοι οι μη Γερμανοί στην Ευρώπη που πιστέψαμε πως αυτός ο λαός θα θυσιάσει οτιδήποτε για μια ευρύτερη ευρωπαϊκή ιδέα. Πάτε καλά; Πελάτες ψάχνανε... Και τώρα συσπειρονόμαστε όλοι οι μη Γερμανοί γιατί ξέρουν όλοι πως μετά την ενδεχόμενη κατάρευση της Ελλάδας, άραγε ποιος έχει σειρά μετά;

Τώρα τι πρέπει να κάνω; Να πανικοβληθώ; Μήπως όλα είναι ένα ακόμα παιχνίδι για να πάρω και τα λεφτά που μου μείνανε και να τα "ασφαλίσω" στην Γερμανία; Γιατί παρά το γεγονός ότι οι έλληνες τραπεζίτες είναι αμείλικτοι κερδοσκόποι ακόμα οι τράπεζες δεν κινδυνεύουν γιατί, για όποιον καταλαβαίνει, το ισοζύγιο καταθέσεων και χορηγήσεων είναι από τα υγιέστερα στην Ένωση. Με απλά λόγια οι καταθέσεις είναι συγκρίσιμες με τα δάνεια. Αν λοιπόν σηκώσουμε όλοι τα χρήματα μας επιφέρουμε το τελειωτικό χτύπημα στο μόνο κομμάτι της ελληνικής οικονομίας που είναι όρθιο.

Αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές με μπλέ, πράσινα ή κόκκινα γυαλιά δεν έχετε καταλάβει τίποτα... Δεν είναι θέμα Καραμανλή ή Παπανδρέου. Ο Καραμανλής έδωσε την βόμβα να σκάσει στα χέρια του ΠΑΣΟΚ γιατί σκεφτείτε να εφάρμοζε αυτά τα μέτρα η ΝΔ... Άλλωστε πολύ ισχυρότερες χώρες δεν μπορούν να κουμαντάρουν το παγκόσμιο παιχνίδι που παίζεται. Απλά αυτό το επισόδιο του δράματος κάπου θα έσκαγε. Και φυσικά το ΚΚΕ που διαχρονικά ζει με την δημιουργία αναστάτωσης θα αξιοποιήσει την ευκαιρία.

Η λύση στην ζούγκλα που ζούμε είναι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο που αυτός που πρέπει να εκδιωχθεί είναι η Γερμανία γιατί δεν έχει καμία νοοτροπία οικογένιας. Άρχισαν να το καταλαβαίνουν οι Ευρωπαίοι αυτό. Και δεν ξέρω αν το πράγμα διορθώνεται.

Κλείνοντας θα θέσω ένα ερώτημα σε κάποιους φίλους; Άραγε ποιος έχει συμφέρον από ουσιαστική συλλογικότητα χωρίς κηδεμόνες, από τήρηση της νομιμότητας και ενίσχυση της. Ο εργάτης ή ο βιομήχανος; Και δεν εννοώ συλλογικότητα μόνο και μόνο για να επιβιώνουν πολιτικά κάποιοι που ποτέ δεν έχουν μιλήσει για υποχρεώσεις αλλά απλά χαιδέυουν αυτιά...

Εκεί που μας χρωστάγανε...

2010-03-08T15:28:00.000+02:00

Αγαπητέ αναγνώστη του Καφενείου θα ήθελα την συμβουλή σου.

Την περίοδο αυτή περνάω μία περίοδο κρίσης στα οικονομικά μου λόγω μείωσης των αποδοχών μου και επίσης με διακατέχει μία ανασφάλεια λόγω της αβεβαιότητας που επικρατεί γύρω μου.

Ήρθε προχθές και με βρήκε ένας παλιός φίλος για να μου πει το πρόβλημα του. Έχουμε περάσει πολύ καλές φάσεις πριν χρόνια και είχαμε κάνει και κάτι δουλειές μαζί στο παρελθόν. Έτσι μου ήταν αδύνατον να αρνηθώ να τον ακούσω.

Μου είπε λοιπόν πως έχει πολύ μεγάλο οικονομικό πρόβλημα γιατί το καλοκαίρι πήγε 10 μέρες διακοπές στην Μαγιόρκα και πριν λίγους μήνες του βρέθηκαν λεφτά στην τσέπη και πλήρωσε προκαταβολή για καινούργιο αυτοκίνητο. Του είπαν ότι είναι ευκαιρία τώρα που έχει λεφτά να φτιάξει και καινούργιο σπίτι γιατί οι τράπεζες δανείζουν με καλούς όρους. Με αυτά και μ' αυτά συνέχιζε να παίρνει δάνεια για μπουζούκια, ακριβά ρούχα κ.α. Ξαφνικά διαπίστωσε πως δεν μπορεί να σηκώσει τις δαπάνες του και επειδή έχει και τις κάρτες φορτωμένες η τράπεζα του δανείζει με μεγάλο επιτόκιο. Μου ζήτησε λοιπόν να μπω εγγυητής γιατί η τράπεζα εμένα μου δίνει καλύτερο επιτόκιο. Μου είπε μάλιστα πως είναι άδικη αυτή η διαφορά αφού είμαστε φίλοι και ότι περίπου του οφείλω βοήθεια στο όνομα της φιλίας μας.

Το περίεργο είναι πως ακούω την οικογένια του να με βρίζει γιατί κατά καιρούς σχολιάζω τον τρόπο ζωής τους με δανεικά λεφτά. Επίσης με απείλησε περίπου πως αν δεν τον βοηθήσω θα σταματήσει να ψωνίζει από το μαγαζί μου και θα χάσω και τα βερεσέδια που έχουν μαζευτεί...

Αρχικά πήγα να τον διώξω αλλά προς στιγμή προβληματίστηκα γιατί κατάλαβα πως οι πράξεις του είναι κληρονομιά νοοτροπίας από τον "πατέρα του" από τον οποίον κληρονόμησε την διαχείριση του "σπιτιού". Επίσης Από την άλλη μεριά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να αλλάξει ξαφνικά νοοτροπία μόνο και μόνο επείδη τα βρήκε σκούρα; Είναι δυνατόν να πάρω χρήματα από το (ήδη ζορισμένο) πορτοφόλι με το οποίο πληρώνω τα φροντιστήρια των παιδιών μου;

Ειλικρινά δικός σας

Dimmy the Greek

ΥΓ. Πάσα ομοιότητα με πρόσωπα ή γεγονότα ... δεν είναι καθόλου τυχαία

Ελλάδα 2010: Κακή νοοτροπία ή κακή δημοκρατία;

2010-03-05T10:51:00.001+02:00

Χθες το βράδυ μονοπώλησαν την προσοχή μου δύο γεγονότα που δεν ήταν ούτε πρωτοσέλιδα ίσως ούτε καν στο μενού των βραδινών δελτίων ειδήσεων:

1. Η ελληνική βουλή σχεδόν ομόφωνα αποφάσισε μη άρση της βουλευτικής ασυλίας για 2 βουλευτές για αδικήματα που δεν είχαν καμία σχέση με πολιτική δράση. Υπενθυμίζω πως η σχετική ψηφοφορία δεν αποφαίνεται (υποτίθεται) περί ενοχής ή όχι του κρινόμενου αλλά αν η κατηγορία αποτελεί πολιτική δίωξη.

2. Στην εκπομπή του κ. Τρανταφυλλόπουλου ήταν μεταξύ άλλων προσκεκλημένος ο κ. Μαυρίκης, στέλεχος του ΟΤΕ και μέτρ των παρακολουθήσεων. Με περισσή άνεση και θράσος ανέλυε τις εντολές από τον τέως πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη για παρακολουθήσεις, σχεδόν απαγωγές με το πρόσχημα προστασίας κ.α. Και παρά την οργισμένη αντίδραση των παρεβρισκομένων δεν κουνιέται φύλλο

Θα αναφέρω επίσης πως η νέα κυβέρνηση που επαγγέλεται το νέο ύφος στην (αυτονόητου αντικειμένου αλλά ελεγχόμενου timing) πρόταση για εξεταστική επιτροπή για την παραποίηση στοιχείων από τον πρώην Υπουργό Οικονομικών της ΝΔ δεν κρίνει σκόπιμο να διερευνήσει όχι την περίοδο από το 1981 (που πιθανότατα δεν έχει νόημα αφού γεννά δεκάδες υποθέσεις) αλλά απλά την περίοδο από την προσπάθεια της Ελλάδας να μπει στην ΟΝΕ επί πρωθυπουργίας Σημίτη όπου και οι γάτες ξέρουν ότι μαγειρεύονταν στοιχεία.

Από τα παραπάνω προκύπτει απλά ότι δεν έχει κανένα αντίκρυσμα η μείωση των αποδοχών μου κατά πολλές μονάδες αν σκεφτεί κάποιος πραγματική μείωση επιδομάτων, πληθωρισμό και αύξηση ΦΠΑ. Την ίδια στιγμή που βουλευτές και υπάλληλοι της βουλής πρκλητικά λένε ότι θα συνεισφέρουν στον (άκουσον, άκουσον...) έρανο της βουλής για την ελληνική οικονομία. Ας κάνουν και σε μάς έρανο. Ας δώσουμε κι εμείς τον οβολό μας όχι με μείωση δικαιωμάτων αλλά με 100 ευρώ στο καλάθι της εκκλησίας που θα περάσει την Κυριακή...

Και σήμερα το πρωί πήρα ταξί και φυσικά ο ταξιτζής δεν είχε ταμειακή, όπως επίσης δεν έκοβε απόδειξη ο βενζινάς που έβαλα χθες βενζίνη. Γιατί να κόψουν; Έχουν να φοβηθούν κάτι; Αφού πιστεύουν ακράδαντα πως αύριο μεθαύριο θα χαλαρώσει πάλι το πράγμα. Έτσι δεν γίνεται πάντα στην Ελλάδα;

Κλείνοντας θα σχολιάσω το δημοσίευμα του γερμανικού FOCUS που αν δεν το έχετε διαβάσει μπορείτε να το βρείτε στην μετάφραση που δημοσίευσε το Καφενείο. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν αλήθειες στο άρθρο θα έλεγα το εξής: Εμείς τους δώσαμε την δυνατότητα να μπουν στο σπίτι μας και να κρίνουν την καθημερινότητα μας. Αν οι κοινοτικές επιδοτήσεις είχαν χρησιμοποιηθεί με σεβασμό, αν δεν τρέχαμε σήμερα για δανεικά όχι μόνο δεν θα μας σχολιάζανε έτσι. Γιατί αλλιώς γιατί χιλιάδες ευρωπαίοι παρατάνε την ζωή τους και έρχονται να ζήσουν στην Κρήτη, στις Σποράδες κ.α. Όμως εμείς το παρακάναμε. Το πρόβλημα κύριοι δεν είναι τα σουβλάκια, η βυζαντινή σημαία στις εκκλησίες και η "2500 ετών παλιά γραφή" που πρέπει να ξεφορτωθούμε όπως έγραψε ο παντελώς αμόρφωτος αρθρογράφος. Το πρόβλημα είναι ότι αγνοούμε το νόμο, είμαστε η χώρα του "έλα μωρέ τώρα, άλλοι τρώνε τόσα".

Και κυρίως είμαστε η χώρα όπου κάποιοι μπορούν με θράσος να καμαρώνουν για τις έκνομες πράξεις τους και να μην υπάρχει κάποιος να τους διαπομπέυσει όπως τους αξίζει. Γιατί απλά: "ένας πρωθυπουργός δεν πάει φυλακή αλλά σπίτι του...". Βάλτε τον φυλακή και να δουμε αν μετά σφίγγουν ... ε αυτοί που θα έπρεπε να σφίξουν...

Οι καλύτεροι ΣΕΦ στατιστικών στοιχειων και η πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη

2010-02-22T14:15:00.000+02:00

Αυτές τις μέρες γίνεται πολύ συζήτηση για την εξεταστική επιτροπή με κύριο αντικείμενο την παραποίηση των στοιχείων. Διαβάζω σχετικό άρθρο με τίτλο "Ο καλύτερος "ΣΕΦ" της Ευρωζώνης" στο Καφενείο με αναφορά στον κ. Αλογοσκούφη. Θα συμφωνούσα απόλυτα με το σχόλιο εφόσον αυτό περιελάμβανε και τους άλλους μάγειρες που έδιναν από πίσω εκατομμύρια ευρώ αμοιβή στην Goldman Sachs για να κρύψει έλλειμα επί Σημίτη ώστε να μπούμε στην ευρωζώνη.

Αυτό που λέω φυσικά δεν είναι λογική συμψηφισμού. Θα ήμουν απόλυτα ευτυχής αν αρχίζουμε μία πλήρη διαδικασία κάθαρσης που φυσικά θα συμπεριλάβει και έλεγχο των αποτελεσμάτων του 1ου ΚΠΣ (που χάθηκε), του παιχνιδιού με την Goldman Sachs επί πρωθυπουργίας Σημίτη κοκ. Αυτό έχει νόημα να γίνει μόνο εφόσον υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση ώστε να πάνε φυλακή όλοι όσοι έχουν ευθύνες στελέχη από όλες τις πτέρυγες, όπως έγινε στην Ιταλία όπου πέρασε το κατώφλι της φυλακής και πρωην πρωθυπουργός, για την ολοένα και αποκαλυπτόμενη κοροϊδία της Ευρωπαϊκής Ενωσης είτε με αλόγιστη κατασπατάληση κοινωτικών πόρων είτε με στατιστικές αλχημίες.

Πρόσφατα σχολίασε κάποιος ότι η αναφορά του αείμνηστού Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι "οι πολιτικοί δεν πάνε στο δικαστήριο, πάνε σπίτι τους" αποδείχτηκε ιστορικά λάθος και συμφωνώ απόλυτα. Γιατί αν εγώ πιαστώ να κλέβω δεν με στέλνουν σπίτι μου αλλά στην φυλακή. Τι παραπάνω είναι ο πολιτικός;

Το μόνο που δεν ξέρω είναι (εφόσον βέβαια θεωρήσουμε πως υπήρχε τέτοια βούληση κάθαρσης, που δεν το πιστεύω) αν τώρα που βαλλόμαστε ως εθνική οικονομία από κερδοσκόπους είναι το κατάλληλο timing για μία τέτοια κοσμογονία.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως πρέπει απλά να τα σβήσουμε όλα. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως πρέπει να αλλάξει άμεσα

το καθεστώς της βουλευτικής ασυλίας και της ευθύνης υπουργών,
το καθεστώς λογοδοσίας των δημόσιων λειτουργών (έναντι της σημερινής ΕΔΕ που εκτελούν συνάδερφοι)
το καθεστώς της απαράδεκτης παραγραφής 4 χρόνια μετά την εκτέλεση αδικήματος και...

...και φυσικά να δούμε την πρώτη στηριγμένη (και όχι υπό την μορφή εξιλαστήριου θύματος) κατάδίκη σε φυλάκιση κάποιου δημόσιου λειτουργού

Δεν περιμένω να πάνε αυριο φυλακή στο ίδιο κελί ο Αλογοσκούφης, ο Παπαντωνίου κ.α. Περιμένω τα πρώτα αποτελέσματα πραγματικής κάθαρσης.

Και ένα άσχετο (φαινομενικά) σχόλιο. Πριν θεωρήσουν ότι 35 χρόνια εργασίας είναι λίγα για να στοιχειοθετήσω εγώ δικαίωμα σύνταξης θα πρέπει, με βασικά συμβολική σημασία, να μου πουν αν είναι αλήθεια ότι οι βουλευτές (που έχουν και την βουλευτική ασυλία) παίρνουν όντως περίπου 7000 το μήνα (συν περίπου 1500 ευρώ για συμμετοχή σε επιτροπές, συν, συν) και αν όντως δικαιούνται σύνταξη με 4 χρόνια βουλευτικής θητείας -συνεχούς ή διακεκομμένης- (συμπληρωμένους 48 μήνες) που ισοδυναμεί με 1.400 ευρώ η κατώτερη, ενώ απολαμβάνουν το δικαίωμα πλήρους σύνταξης στα 17 χρόνια (με σύνταξη 4500 ευρώ) την στιγμή που αν εγώ σταματήσω να δουλεύω στα 34 χρόνια χάνω πλήρως την σύνταξη.

Το EUROχάος, η Ελλάδα και η κατανομή ευθυνών

2010-02-17T15:10:00.000+02:00

Διάβασα χθες στο Βήμα ένα εξαιρετικό άρθρο του Νομπελίστα οικονομολόγου Πολ Κρούγκμαν σχετικά με το φλέγον θέμα την οικονομίας που δίνει κάποιες ερμηνείες για τα αίτια του χάους στην οικονομία του ευρώ. Βέβαια ο σκοπός του άρθρου μπορεί να οδηγήσει κάποιους Ελληνάρες να πουν τα γνωστά: Άρα δεν φταίμε εμείς, άρα ας αναλάβουν την ευθύνη οι μεγάλοι, άρα ..., άρα...

Οι αιτίες του προβλήματος άλλωστε έχουν αναλυθεί κατά κόρον και όπως έγραφα και προχθές όσον μας αφορά κεντρικό θέμα είναι οι απίστευτες παθογένιες που γέννησαμε ως κράτος, οι πολίτες με την άσκηση του προσφιλούς σπορ της πάσης φύσης ...διαφυγής και οι πολιτικοί που αντί να επιβάλλουν την νομιμότητα επιδίδονταν σε αλόγιστες λόγιστικές αλχημίες για να κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί ώστε να μην τα βλέπουν οι Ευρωπαίοι και να συνεχίζουν να στέλνουν χρηματοδοτήσεις.

Εγώ σήμερα θα κάνω μία μόνο επισήμανση:

Ζητιέται από τον κάθε πολίτη να επιμεριστεί μέρος της λύσης του προβλήματος. Είτε με μείωση εισοδήματος, είτε με αύξηση φόρων, είτε με μία ομολογουμένως κουραστική και ψυχοφθόρα διαδικασία να γίνεται αυτός που, ζητώντας αποδείξεις, θα επιβάλει αλλαγή νοοτροπίας σε κάποιους που ποτέ δεν έκοβαν, ενώ το κράτος αποδέχεται πως δεν μπορεί να τους ελέγξει. Και αυτό έχει πολλές φορές και οικονομικό κόστος αφού χρεώνουν διαφορετικά την συναλλαγή με απόδειξη

Ακούω γύρω μου ένα επιχείρημα που εν μέρει το απορρίπτω: Γιατί εγώ να πρέπει να το κάνω αυτό την ώρα που κάποιοι έχουν καταχραστεί εκατομμύρια; Και λέω ότι το απορρίπτω εν μέρει γιατί δεν είναι δυνατόν να καλύπτουμε την αδιαφορία μας πίσω από την αναφορά σε άλλους. Και επίσης θεωρώ πως ως πολίτης αποκτώ το δικαίωμα να ζητάω τον λόγο από τους άλλους όταν εγώ είμαι εντάξει.

Όμως κάποια στιγμή, για να πάψουμε να χρησιμοποιούμε αυτό το επιχείρημα, και σε τελική ανάλυση να αισθανόμαστε πως όλοι παίρνουν μέρος στην λύση του προβλήματος, θα πρέπει να δούμε απόδοση ευθυνών. Κάποια στιγμή θα πρέπει κάποια εξεταστική επιτροπή να γίνει προανακριτική, να γίνει ανακριτική, κάποιος να πάει φυλακή. Δεν λέω πως αν π.χ. ο κ. Παυλίδης είχε πάει φυλακή θα είχε λυθεί το πρόβλημα. Μπορεί πράγματι να μην υπήρχαν ενδείξεις ενοχής. Όμως είναι δυνατόν στα 36 χρόνια της μεταπολίτευσης να ήταν ο κ. Τσοβόλας του 1989 ο μόνος πολιτικός που ευθύνεται για κάποια άνομη πράξη; Γιατί κανένας άλλος πολιτικός δεν έχει τιμωρηθεί;

Περιμένω να δω κάποιους γιατρούς να χάνουν την άδεια τους γιατί παρανομούν, κάποιους δημοσίους υπαλλήλους να απολύονται γιατί αποδείχτηκε ότι χρηματίστηκαν, κάποιες περιουσίες να δημεύονται γιατί κάποιος καταχράστηκε δημόσιο χρήμα. Κάποιος υπουργός να περάσει το βράδυ στο αυτόφωρο γιατί πιάστηκε να οδηγεί μεθυσμένος.

Αν δεν το δω αυτό, δεν θα πιστέψω ότι αξίζει να γίνω μέρος της προσπάθειας. Μα αν το δώ, έχω φιλότιμο, το έχω αποδείξει...

Περιμένατε σοβαρά ζεστό χρήμα;

2010-02-12T15:16:00.001+02:00

Η αξιολόγηση της διεθνούς πολιτικής είναι μερικές φορές απλά θέμα ψύχραιμης και λογικής θεώρησης των πραγμάτων και η έκπληξη που εκφράζουν κάποιοι όταν τηρείται η κοινή λογική είτε δείχνει ανικανότητα θεώρησης των πραγμάτων είτε σκοπιμότητες.

Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και αναλυτές προεξοφλούσαν χθες ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι μας θα ανοίξουν το θησαυροφυλάκιο τους και θα στείλουν ζεστό χρήμα για να λυθεί το δημοσιονομικό μας πρόβλημα. Θα μεταφέρω κάποιες πολύ απλές σκέψεις που εξηγούν γιατί δεν έπρεπε, γιατί δεν ήταν δυνατόν και γιατί τελικά δεν δόθηκε αυτή η χρηματοδότηση.

Η χρηματοδότηση της Ελλάδας με ζεστό χρήμα θα σήμαινε την αποστολή επιτηρητών, όχι με την έννοια συμβουλων αλλά "χωροφυλάκων" όπως τους λέγαμε κάποτε. Και αυτό γιατί η Ελλάδα για δεκαετίες ξοδεύει ευρωπαϊκό χρήμα χωρίς να τηρεί τους όρους χρηματοδότησης. Αυτό δεν το επιθυμεί ούτε η κυβέρνηση αφού είναι εξαιρετικά ταπεινωτικό να δίνουμε λόγο για το πως ασκούμε πολιτική, ούτε οι ίδιοι οι ευρωπαίοι γιατί έχουν και άλλα πράγματα να κάνουν από το να ασχολούνται με κακομαθημένους λαούς απλά και μόνο επειδή έκαναν το λάθος να μας βάλουν στο ίδιο νόμισμα.

Επίσης η χρηματοδότηση έρχεται από το Ταμείο Συνοχής, δηλαδή στόχο είχε πάντα την σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας με τις προηγμένες ευρωπαϊκές. Αυτό σημαίνει, ως τελικό στόχο, ίδιες δομές, ίδια λειτουργία του κράτους, ίδιος σεβασμός του δημόσιου χρήματος και εν τέλει ίδιο κόστος για την παραγωγή κάθε υπηρεσίας. Για να το πω απλά αν οι Γερμανοί παραγωγοί πωλούν το βαμβάκι 4 ευρώ/κιλό πρέπει κάποια στιγμή να το πουλάει και ο Έλληνας με την ίδια τιμή και να είναι το ίδιο ευχαριστημένος. Αυτό γίνεται όταν η παραγωγή είναι το ίδιο σύγχρονη. Μας δίνουν εκατομμύρια ευρώ για επιδοτήσεις με στόχο την σύγκλιση των παραγωγικών δομών. Και εμείς τι κάνουμε; Δεν κάνουμε καμία ουσιαστική επένδυση, ζούμε με τις επιδοτήσεις και όταν η Ένωση ζητάει να συγκλίνουν οι τιμές κλείνουμε τους δρόμους. Άρα οι επιδοτήσεις αποτέλεσαν την μεγαλύτερη τροχοπέδη στον εξυγχρονισμό της παραγωγής. Πιστεύετε πως δεν το γνωρίζουν αυτό οι Ευρωπαίοι; Και πιστεύετε πως θα μας δώσουν και άλλα χρήματα για να χαλαρώσουμε και πάλι;
Ας μου πει κάποιος: Αν δίνεις ένα βοήθημα σε έναν γείτωνα που του κάηκε το σπίτι για να ορθοποδήσει πόσο καιρό θα του το δίνεις εάν τον βλέπεις να βολεύεται και να ζει με το βοήθημα σου χωρίς καμία προσπάθεια να χτίσει το σπίτι;

Η Ελλάδα δεν είναι απλά ο πιο αδύνατος κρίκος του ευρώ. Είναι ο πιο κακομαθημένος εταίρος της κοινότητας όπου η κακή δημοσιονομική κατάσταση δεν οφείλεται στις εξασθενημένες αγορές για τα προϊόντα και την δυσκολία χρηματοδότησης από το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Οφείλεται στις όλο και μεγαλύτερες τρύπες που έχει το βαρέλι λόγω της δημόσιας σπατάλης και διαφθοράς και της μεγάλης υστέρησης εσόδων του κράτους. Βλέποντας το γεγονός ότι η κυβέρνηση, υπό την πίεση του πολιτικού κόστους καθυστέρησε 4 μήνες να προσδιορίσει μέτρα θεωρούν ότι αν ξεσφίξει η μέγγενη στην λαιμό μας θα χαλαρώσουμε με διάφορους τρόπους γιατί καμία κυβέρνηση δεν είναι τόσο σαδιστική ώστε να θέλει να δυσαρεστεί τους ψηφοφόρους της. Και βέβαια αύριο θα πρέπει να δώσουν χρήματα στην Ιταλία, την Ισπανία κ.α. που άλλωστε είναι πιο συνεπείς και ειλικρινείς από εμάς.

Η Γερμανία, για παράδειγμα, ενώ ήταν μία ήδη ισχυρή οικονομία αποφάσισε να μπει σε μία Ένωση προφανώς μετρώντας προσδοκόμενηα οφέλη. Εν κατακλείδει, ο Εύρωπαίος δεν είναι τόσο κουτόφραγκος όσο νομίζουν μερικοί, έχει προ πολλού ξεπληρώσει την ... υποχρέωση επειδή εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία και, πιστέψτε το, δεν έχει πρωταρχικό του στόχο να μας εκδικηθεί επειδή είμαστε ωραίοι και μάγκες. Απλά βαρέθηκε να πληρώνει και εμείς να τον δουλεύουμε. Και κάποια στιγμή πρέπει και αυτός να σταματήσει να πληρώνει.

Και για να κλείσουμε και την καραμέλα που πιπιλάνε κάποιοι, όχι αφελώς. Δεν δίνει το γερμανικό κράτος εκατομμύρια ευρώ στο κοινοτικό ταμείο μόνο και μόνο για να πουλήσει 20 αεροπλάνα και να πάρει κάποια από τα λεφτά πίσω. Γιατί τον κοινοτικό προϋπολογισμό τον χρηματοδοτούν όλοι οι φορολογούμενοι, ενώ τα όπλα τα πουλάνε 5 επιχειρήσεις. Τους θεωρείτε αλήθεια τόσο ηλίθιους;

Οργή ναι ... αλλά παίρνονται όμως μέτρα;

2010-02-04T13:22:00.001+02:00

Διαβάζω σχόλια κάποιων που θυμώνουν, και πολύ λογικά, για το γεγονός ότι περίπου πάλι οι ίδιοι θα πληρώσουν τα σπασμένα. Άλλωστε όπως έχω γράψει έχω σοβαρές αμφιβολίες αν πραγματικά γίνεται σοβαρή προσπάθεια συμμαζέμματος της σπατάλης στο δημόσιο.

Θα ήθελα να μάθω πως υλοποιείται η μείωση του προϋπολογισμού των υπουργείων. Ένα μικρό παράδειγμα είναι π.χ. οι υπερτιμολογήσεις στις δημόσιες προμήθειες. Δεν άκουσα για νέες διαδικασίες συγκρότησης και ελέγχου επιτροπών δημόσιων προμηθειών μέχρι του επιπέδου το χαρτιού στα νοσοκομεία. Η δημοσιότητα των διαδικασιών αυτών που άκουσα ότι συζητιέται είναι μέτρο.

Ένα άλλο είναι η διαχείριση του αποθεματικού των ταμείων που γέννησε την γνωστή ιστορία με τα δομημένα ομόλογα. Εκεί π.χ. πιστεύω πραγματικά ότι σε πολύ υψηλό επίπεδο δεν υπήρχε διαφθορά. Όμως η επιλογή κάποιων εταιριών τύπου ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ήταν τουλάχιστον επιπόλαιη εφόσον δεν υπήρξε επαρκής έλεγχος ώστε να μην γίνει ότι έγινε. Τι γίνεται τώρα σε αυτό το θέμα;

Διαβάζω τις προτάσεις κάποιων στο www.opengov.gr και ελπίζω ότι κάποιος τις διαβάζει.

Δεν έχουμε πλέον περιθώρια για κορόνες και εμπαθή πολιτικό λόγο. Ας ξεφύγουμε από τον γκρεμό και έχουμε την ζωή μπροστά μας να τρωγόματε...

Μία ανάγνωση της επικαιρότητας...

2010-02-03T00:12:00.000+02:00

Απόψε ακούσαμε μία ακόμα δραματική παρουσίαση της πραγματικότητας της χώρας μας και μία ακόμα παρουσίαση σκληρών μέτρων. Στην επικαιρότητα της ημέρας εγώ έχω τρία σχόλια:

Παρουσιάστηκε πόρισμα επιτροπής που αναφέρει το μέγεθος της απόκρυψης στοιχείων στον κρατικό προϋπολογισμό τα τελευταία χρόνια. Και η ΝΔ σιωπά. Παραδέχεται;΄Περιμένει ακόμα 7 χρόνια για να ξαναλλάξει γνώμη ο κόσμος; Ενδεχομένως... Όμως αυτή τη στιγμή, ακόμα και σχεδόν φανατικοί ψηφοφόροι της ΝΔ αναρωτιούνται: Τι έγινε αυτά τα χρόνια; Εϊναι δυνατόν να οδήγησε μία κυβέρνηση που στήριζαν την χώρα σε τέτοια χάλια; Και κανένας δεν ψελίζει καν επιχειρήματα εναντίον μίας κατάστασης αποσύνθεσης. Ξέραμε όλοι μας πως δεν πέτυχε η ΝΔ την επανίδρυση του κράτους για την οποία ψηφίστηκε. Όμως τέτοιο χάλι, τέτοια ένοχη σιωπή;

Ο πρωθυπουργός της χώρας για μία άκόμα φορά σε αυτή τη χώρα ανήγγειλε μέτρα περιορισμού μεταξύ των οποίων 10% περιορισμό της δαπάνης των υπουργείων. Θα ήθελα όμως από τους αναγνώστες να δουν γύρω τους: Έφτασε αυτό το πνεύμα στην δημόσια δαπάνη κάθε υπηρεσίας. Ξέρουμε όλοι πως υπάρχουν απίστευτα περιθώρια οικονομίας στις δημόσιες προμήθειες. Τα διαπιστώνει ο πολίτης;

Οι αγρότες της χώρας φυσικά τον χαβά τους. Μάλλον θεωρούν πως αυτή η κρίση συμβαίνει σε μία άλλη χώρα και δεν τους αφορά. Και συνεχίζουν δημιουργώντας προβλήματα στην λειτουργία της χώρας. Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν; Περιμένω να δω αν έχουν την παρρησία να αντιπαλέψουν τις κομματικές σειρήνες και να κάνουν μία τακτική κίνηση ζητώντας από το κράτος χρονοδιαγράμματα και να αποσυρθούν. Άλλωστε οι δρόμοι εκεί είναι και ... να ναι καλά τα τρακτέρ...

Μοναξιά, είναι η πιο καλή παρέα...

2010-02-01T15:34:00.001+02:00

Κινείται μεταξύ αστείου και γελοιότητας η σπουδή διάφορων παραγόντων του δημοσίου βίου να δηλώσουν ότι ουδέποτε συνεργάστηκαν, ούτε καν συναντήθηκαν με τον κ. Χριστοφοράκο. Τελικά φαίνεται ότι ο κ. Χριστοφοράκος δεν συναντήθηκε ποτέ με κανέναν, ήταν πάντα μόνος κι έρημος σε μία εποχή όπου:
Ηταν υψηλότατο στέλεχος μίας μεγάλης εταιρίας με ευρύτατη σχεση με το ελληνικό δημόσιο,
Έχαιρε υψηλής εκτίμησης με μία ακτινοβολούσα προσωπικότηα
Δεν υπήρχε ούτε καν υποψία δημόσιας μομφής για το πρόσωπο του
Την ίδια στιγμή ενοχοποιείται ακόμα και μία ευχαριστήρια επιστολή που έστειλε ο πρωην πρωθυπουργός αμέσως μετά την νίκη στις εκλογές. Υποθέτω πως θα πρέπει να φυλάγομαι γιατί αρκετοί συγγενείς και φίλοι μου, απλοί οπαδοί της ΝΔ, έλαβαν παρόμοια επιστολή. Άρα κάποια μίζα θα πήραν ή θα έδωσαν

Θα έλεγα πως την στιγμή που είναι σημαντικό η γυναίκα του Καίσαρα να φαίνεται τίμια, ίσως θα έπρεπε να ασχολείται περισσότερο με το να είναι κιόλας γιατί αλλιώς θυμίζει εκείνη την λαϊκή ρήση: "Όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται..."

Για την επιλογή της διοίκησης της ΕΡΤ

2010-01-29T13:52:00.004+02:00

Διάβασα κριτικές για την επιλογή του νέου προέδρου της ΕΡΤ και έχω κάποια απλά σχόλια:

1. Για κάποιους, παρά τα χάλια στα οποία σε κάποιο βαθμό μας οδήγησε ο κομματισμός σε διάφορα επίπεδα, εξακολουθεί να αποτελεί η κομματική δραστηριότητα και συνέπεια προυπόθεση για να λάβει κάποιος δημόσια θέση.
2. Γιατί και για πόσο θα πρέπει ο βασικός ρόλος της κρατικής τηλεόρασης να είναι η προβολή του κυβερνητικού έργου; Αν είναι έτσι να πληρώνουν τα έξοδα της ΕΡΤ το κυβερνών κόμμα και οι υπουργοί προσωπικά (δεν λέω η κυβέρνηση γιατί και αυτή εμείς την πληρώνουμε)
3. Διάβασα την ανάρτηση και κατάλαβα ότι ο επιλεγόμενος είναι κανένας γιατρός ή αγρότης και δεν ξέρει το αντικείμενο. Μετά διάβασα το βιογραφικό του πλούσιο σε δραστηριότητα στην τηλεόραση.

Προφανώς αυτοί που αντιδρούν είναι κομματικά στελέχη στην ΕΡΤ και βασική τους απαίτηση είναι η διοίκηση να λειτουργήσει με βάση το πράσινο προφίλ των στελεχών και υπαλλήλων.
Όταν ο κ. Παπανδρέου επέλεξε σχετικά χαμηλού επιπέδου "πράσινους" περιφερειάρχες μας απογοήτευσε. Σήμερα αισθάνομαι ότι κάπου αποκαταστάθηκε.

Εξακολουθώ και διατηρώ μεγάλες επιφυλάξεις όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης σε πολλά επίπεδα όμως σε επίπεδο διαδικασιών επιλογής στελεχών οφείλω να δεχτώ ότι έχουν γίνει βήματα μπροστά.

Σημασία βέβαια έχει και οι επιλογές να δώσουν νέο αίμα στην διοίκηση και πραγματικές μεταρυθμίσεις.

Συγκρατηθείτε μερικοι...

Έχουμε καταλάβει σε τί κατάσταση βρισκόμαστε;

2010-01-25T11:05:00.001+02:00

Εαν δεν έχουμε πέσει όλοι θύματα ενός πρωτοφανούς παιχνιδιού, φαίνεται να βρισκόμαστε σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους στην οικονομική ιστορία της Ελλάδας.

Με απλά λόγια το κράτος είναι σαν μία οικογένια με έχει άδειο πορτοφόλι, μηδενικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, υπέρογκα φορτωμένες πιστωτικές κάρτες και πολύ μεγάλα πάγια έξοδα. Και το κυριότερο με ένα διεθνές τραπεζικό περιβάλλον που τρίβωντας τα χέρια αυξάνει υπέρογκα τους τόκους των δανείων προς την συγκεκριμένη οικογένια είτε γιατί πιστεύει πως κινδυνευει να μην δει ποτέ τα λεφτά του πίσω είτε επειδή παίζονται κάποια περίεργα παιχνίδια. Και την ίδια στιγμή τα "μέλη" αυτής της οικογένιας ζητούν από τον πατέρα να μοιράσει επιπλέον χρήματα.

Την ίδια ώρα ακούω γύρω μου:

Να ψάχνουν τον λόγο για να απαιτήσουν αποδείξεις, ακόμα και εκεί όπου η αποδείξη δεν σημαίνει επιπλέον χρέωση. Πολύ απλά κύριοι γιατί παίρνοντας μία απόδειξη 100 € προσφέρετε στο κράτος 30 € φόρο εισοδήματος και 20 € ΦΠΑ.
Να αμφισβητούν ότι υπάρχει θέμα λες και μία νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση (όταν αρχή όλων των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων είναι η κυκλοφορία του χρήματος) αρέσκεται να γελοιοποιείται όταν μόλις 2 μήνες μετά το αμίμητο "λεφτά υπάρχουν..." διαπιστώνει ότι δεν υπάρχουν
Να θεωρούν ότι ενώ και άλλες χώρες έχουν οικονομική κρίση περίπου οι ξένοι "μας ζηλεύουν και μας πολεμούν γιατί είμαστε ... ωραίοι". Πολύ απλά κύριοι οι "ξένοι" βλέπουν να υπάρχει πρόβλημα στην Ισπανία και την Ιρλανδία λόγω μείωσης της βιομηχανικής παραγωγής που γεννά ανεργία, ενώ στην Ελλάδα απλά χρεωκοπούμε γιατί ξοδεύουμε σαν κράτος ασύστολα και είμαστε ειδικοί στο να φοροδιαφεύγουμε να εισφοροδιαφεύγουμε, να παίρνουμε μίζες. Και όσοι δεν παίρνουμε (ή δεν παίρνουμε όσο θα θέλαμε) μίζες φοροδιαφεύγουμε γιατί απλά "εδώ οι άλλοι τρώνε εκκατομμύρια"

Και κλείνω με τους αγρότες:

Κύριοι αγρότες, μία παραδοσιακή καλτσοβιομηχανία μειώνει την παραγωγή κάλτσας ή παράγει άλλα προϊόντα όταν δεν υπάρχουν αγορές. Δεν απαιτεί ούτε να αγοράζει το κράτος επ' άπειρον και να θάβει κάλτσες, ούτε να επιδοτεί επ' άπειρον την τιμή της κάλτσας για να μην φτωχύνει ο επιχειρηματίας.

Μας έχετε οργίσει. Δεκαετίες πληρώνουμε εισφορά στον μισθό μας υπερ ΟΓΑ, δεν πληρώνετε ποτέ φόρους, επιμένετε (πάρα πολλοί από σας) να παράγετε χαμηλής ποιότητας προϊόν από ότι σπόρο σας καπνίσει αφού βασικά σαν νοιάζουν οι επιδοτήσεις που πληρώνουν ανα δέντρο και όχι βάσει ποιότητας και μετά μας κλείνετε τους δρόμους γιατί δεν σας αγοράζονται τα προϊόντα. Ε λοιπόν αν δεν σας βολεύει αλλάξτε δουλειά, βαρέθηκα να σας ακούω να γκρινιάζετε. Είτε σας αρέσει είτε όχι είμαστε σε μία ενιαία αγορά που ζητά συγκεκριμένα προϊόντα σε συγκεκριμένες ποσότητες. Οι επιδοτήσει σκοπό έχουν να στηρίξουν αναδιάρθρωση παραγωγών και όχι συντήρηση παθογένειας.

Αν σε κάτι από αυτά είμαι λάθος, θα με ωφελούσε πολύ σαν πολίτη να ακούσω αντίλογο. Και θα ήταν και παραγωγικό για όλους μας. Γιατί στις εποχές που ζούμε η σιωπή δεν είναι χρυσός...

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν...

2010-01-15T15:51:00.001+02:00

Όσο απομακρυνόμαστε από την 4η Οκτωβρίου 2009, οπότε εκλέχθηκε η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τόσο προφανώς θα μειώνεται η δυνατότητα του κ. Παπανδρέου να χρεώνει την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας στην προηγούμενη κυβέρνηση.

Αν δεχτούμε - και σε μεγάλο βαθμό ισχύει - ότι η προηγούμενη κυβέρνηση απέτυχε να ελέγξει τα οικονομικά της χώρας και τους τελευταίους μήνες περίπου σταμάτησε να κυβερνά, θα έπρεπε να είναι επιτακτική προτεραιότητα να κινηθεί η νέα κυβέρνηση με ταχύτατους ρυθμούς ώστε να προχωρήσουν τα σχέδια αναδιάρθρωσης της οργάνωσης της χώρας.

Δεν μπορώ πάντως να μην παρατηρήσω πως 100 μέρες μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης έχουν ψηφιστεί 2 νομοσχέδια και - αν δεν κάνω λάθος - δεν έχει στελεχωθεί πλήρως σχεδόν κανένα υπουργείο της κυβέρνησης όσον αφορά τους Γενικούς Γραμματείς που κατά τεκμήριο είναι αυτοί που επιτηρούν την εξειδίκευση των κυβερνητικών προτωβουλιών.

Η κακή αξιολόγηση της αποδοτικότητας της άσκησης οικονομικής πολιτικής προφανώς δεν αφορά μόνο το τι οικονομία παρέδωσε ο κ. Καραμανλής αλλά και το πόσο πείθει η νέα κυβέρνηση ότι μπορεί να αλλάξει την κατάσταση. Πείθει;

Ίσως να μην καταφέρνω να είμαι απόλυτα αντικειμενικός κριτής (όσο και αν ειλικρινά το προσπαθώ) αλλά προσλαμβάνω μία εικόνα πολυφωνίας μεταξύ των υπουργών, καθυστέρησης στην εξειδίκευση μέτρων και την επανάληψη παθογενιών του παρελθόντος που όλοι κατηγορούσαμε (π.χ. διαρροές μέτρων για να δούμε τις αντιδράσεις, κοκ.). Και το θέμα μας προφανώς δεν είναι το κουτσομπολιό του πράγματος (αυτό είναι αντικείμενο πρωινάδικων και σχετικών περιοδικών χαμηλού επιπέδου) όσο το αν τα λαμβανόμενα μέτρα είναι αποτέλεσμα ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού (που απαιτείται την περίοδο που περνάμε) ή ατάκτως ειρημμένα μέτρα που η επιτυχία τους είναι προφανώς εξαιρετικά αμφίβολη.

Δυστυχώς για μία ακόμα φορά παρατηρούμε στην χώρα μας προβλήματα σεβασμού της ιεραρχίας (στην κυβέρνηση - ο πρωθυπουργός δίνει οδηγίες στον υπουργό, ο υπουργός στον υφυπουργό κοκ και δεν κινούμαστε βάσει του πόσο δυνατή φωνή έχει το κάθε στέλεχος) και της ιεράρχισης αναγκών και λύσεων.

Εξαγγελίες και (?) αλλαγές...

2009-12-18T11:49:00.000+02:00

Πριν από λίγες μέρες ακούσαμε τον νέο πρωθυπουργό της χώρας, με εύγλωτη αγωνία αλλά και, φαινομενικά τουλάχιστον) αποφασιστικό ύφος να ανακοινώνει προς τους κοινωνικούς εταίρους και τον ελληνικό λαό μία μεγάλη σειρά από μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε να βγει η χώρα από την κρίση. Με λίγη κακή πρόθεση θα έλεγα πως σκόπιμα σταματούσε στο "να βγει η χώρα από την κρίση..." γιατί αν συνέχιζε θα μπορούσε να πει "από την κρίση ... της ευκολίας δανεισμού από τις διεθνείς τράπεζες" ή "από την κρίση ... ενός φτάνει πια στην ανοχή των ευρωπαίων εταίρων" σε ένα δημόσιο χρέος που συντηρείται από σπατάλη, διαφθορά, κομματικούς διορισμούς που κατά τεκμήριο οδηγούν σε κομματικούς τεμπέληδες στο δημόσιο γιατί "...ξέρεις ποιος με διόρισε εμένα και που μπορώ να σε στείλω..." και άλλα τέτοια.

Θα ήταν παράλογο από μέρους μου να μην συμφωνήσω με τα περισσότερα προτεινόμενα μέτρα. Βέβαια τα περισσότερα από αυτά έχουν προταθεί και στο παρελθόν. Συζητώντας με έναν φίλο, οπαδό του ΠΑΣΟΚ, του έλεγα παλιότερα π.χ. για τα μέτρα που προσπάθησε να πάρει η κυβένρηση Καραμανλή για τις προμήθειες στα νοσοκομεία. Και η ερώτηση στην οποία δεν μπορούσα να απαντήσω είναι πόσο συνεισέφεραν τα μέτρα στην λύση του προβλήματος

Ε λοιπόν τώρα του επιστρέφω την ερώτηση. Και θα ήθελα από τον κ. Παπανδρέου, τον υπέρμαχο της λογοδοσίας και της διαφάνειας να κάνει κάτι πολύ απλό: Να ανοίξει μία ιστοσελίδα με τόσα κεφάλαια όσα τα μέτρα που πρότεινε και να συμπληρώνει εκεί την εφαρμογή τους και φυσικά τα αποτελέσματα. Αν για κάθε μέτρο έχει κάτι στο τέλος της τετραετίας είμαι βέβαιος πως θα πάρει μεγαλύτερο ποσοστό από τον πατέρα του το 1981.

Απλά εγώ δικαιούμαι να διατηρώ τις αμφιβολίες μου. Και μακάρι να αποδειχτώ εγώ ο περίεργος και ο κακοπροαίρετος

Προτάσεις για πρόοδο μέσα από φτώχια

2009-12-03T12:50:00.001+02:00

Διαβάζω στον τύπο αναφορές για τα αναγκαία μέτρα που πρέπει να πάρει η κυβερνηση για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη στο ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα και μέσα σε αυτά προτείνεται η μείωση των μισθών.Λοιπόν η παράννοια των οικονομικών εγκεφάλων έχει και τα όρια της.
Είναι πασιφανές σε όλους πως στην Ελλάδα τα βασικά οικονομικά προβλήματα είναι:

1. Η σπατάλη του δημοσίου χρήματος από λειτουργούς που δεν το σέβονται
2. Η απίστευτη φοροδιαφυγή όταν οι μισθωτοί συνεισφέρουν το 80% των φόρων ενώ ολόκληρες επαγγελματικές κατηγορίες δεν ξέρουν τι είναι να πληρώνεις φορο
3. Η απίστευτη εισφοροδιαφυγή με την ανασφάλιστη εργασία να θερίζει.

Είναι γεγονός πως η πλειοψηφία των λειτουργών που χειρίζονται δημόσιο χρήμα δεν έχουν καν στο μυαλό τους ότι αύτο δεν είναι απεριόριστο. Θεωρείται σχεδόν γραφικό το να κάνει παζάρια ένας δημόσιος λειτουργός για προμήθειες την ίδια στιγμή που το κρατικό χρήμα είναι σίγουρο και, παρά τις γραφειοκρατικές καθυστερήσεις που παρατηρούνται, υπάρχει η αρχή ότι "από το κράτος δεν χάνεις ποτέ λεφτά". Από τον εξοπλισμό του κράτους (εξοπλισμοί, αυτοκίνητα, υπολογιστές, κα) που αντικαθίσταται με περισση ευκολία μέχρι προμήθειες (νοσοκομία, αναλώσιμα), το τελευταίο συνήθως κριτήριο είναι η τιμή και η διαφθορά βασιλεύει.

Εϊναι απολύτως βέβαιο πως ένα ελάχιστο μέρος των παραπάνω να αγγίξουμε, με κίνητρα, διασταυρώσεις και ελέγχους (όπου βέβαια τα πρόστιμα δεν θα γίνουν προιόντα εκβιασμών από δημόσιους λειτουργούς) θα αλλάξει πρόσωπο η χώρα.

Αν' αυτού τι συζητάνε? Τον μισθό των 1300 € ενός δημοσίου υπαλλήλου (δεν μιλάμε προφανώς για τους πολύ υψηλά αμοιβόμενους) το οποίο όλο φορολογείται να τον κάνουν π.χ. 1150. Αυτό κύριοι μπορεί να σημαίνει μόνο ότι θεωρείτε πως όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να έχουν και άλλες πηγές εισοδήματος. Δηλαδή να βρουν δεύτερη δουλειά κοροϊδεύοντας στο ωράριο τους ή να ενδώσουν στην διαφθορά στον χειρισμό του δημόσιου χρήματος. Λοιπόν κύριοι αν ένας δημόσιος λειτουργός επιβαρύνει το δημόσιο με κάποιες χιλιάδες € σε μία βρώμικη σύμβαση και εξοικονομήσεις 100 € από τον μισθό του τι κέρδισες;

Λοιπόν για να τελειώνουμε με την κρατική ηλιθιότητα. Βρείτε τρόπο να ελέγξετε την αποτελεσμάτικότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Δέστε ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν μισθό απόντες από την υπηρεσία τους. Δημιουργήστε πιο ευέλικτους μηχανισμούς πειθαρχικού ελέγχου από τις ΕΔΕ που εκτελούν συνάδερφοι. Διώξτε επίορκους υπαλλήλους.

Αλλά τι περιμένετε, ότι με να τους κάνετε απλά πιο φτωχούς θα βελτιώσετε την λειτουργία του κράτους;

Μία από τα ίδια...

2009-11-15T15:48:00.000+02:00

Η εκλογή αρχηγού στην ΝΔ εξελίσεται, όπως κατά τη γνώμη μου και η εκλογή αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ πριν από 2 χρόνια, σε μία απογοήτευση. Αποδεικνύει ξεκάθαρα πως τα κόμματα στην Ελλάδα δεν είναι μηχανισμοί που εκπορεύονται από το στελεχιακό τους δυναμικό αλλά μηχανισμοί ελεγχόμενοι από συγκεκριμένα στελέχη, πολιτικά και συνδικαλιστικά, που βασικά τους ενδιαφέρει η δική τους θέση στο πολιτικό σκηνικό με βάση προσωπικές στρατηγικές.
Από τον βασικό ορισμό της έννοιας της πολιτικής ενεργοποίησης ενός ανθρώπου (κάποτε ο Κώστας Καραμανλής είπε πως θα βρίσκομαι στην πολιτική για όσο καιρό κρίνω πως έχω κάτι να προσφέρω και ο τόπος με χρειάζεται - και έφυγε παλικαρίσια όταν αυτό άλλαξε) φτάσαμε σε ένα συνοθύλευμα προσωπικών στρατηγικών. Αν η στρατηγική του Χ ταυτίζεται στην παρούσα φάση με την στρατηγική του Υ συγκροτούν ομάδα. Όταν αυτό αλλάξει βρίσκονται απέναντι.
Οι σκέψεις αυτές δεν εμπεριέχουν συμπάθιες και αντιπάθειες αλλά προφανώς εκπορεύονται από τα πρόσωπα.
Ο Αντώνης Σαμαράς πριν από 16 χρόνια παρέβη βίαια την βασική αρχή της συλλογικότητας στο κόμμα του. Ήταν απόλυτα θεμιτό να διαφωνεί με πολιτικές και να αποστασιοποιείται αλλά ανήθικο να δημιουργεί κόμμα με κοινοβουλευτική ομάδα αποτελούμενη από βουλευτές που εκλέχτηκαν με την σημαία άλλου κόμματος. Σήμερα ετοιμάζεται να κάτσει στην καρέκλα του αρχηγού σε αυτό το κόμμα στρέφοντας με σαφήνεια το κόμμα προς τα δεξιά και αποκλείοντας στην ουσιά την προοπτική εξουσίας.
Λίγους ενδιαφέρει αυτή η προοπτική εξουσίας. Αυτό που ενδιαφέρει όμως είναι η κυοφορούμενη υπερβολική σιγουριά του κυβερνώντος κόμματος που δεν πιέζει προς αποτελεσματικές πολιτικές. Να το δείτε, σε λίγο το ΠΑΣΟΚ θα χαλαρώσει (και πάλι μακάρι να διαψευστώ) και θα γίνει το γνωστό παλιό κακό ΠΑΣΟΚ. Και δυστυχώς δεν θα έχουμε εναλλακτική λύση.
Θα μου πείτε τι θα πει "εναλλακτική λύση" αφού το ΠΑΣΟΚ στην πράξη εφαρμόζει ακριβώς αυτά που εξήγγειλε ο Κώστας Καραμανλής πριν τις εκλογές αφού παρά το "λεφτά υπάρχουν" φαίνεται πως δεν τα βρήκε. Η πρώτη διάψευση ήρθε.
Και το αποτέλεσμα βέβαια καταλαβαίνετε ποιο είναι: Η πολιτική ζωή του τόπου θα ελέγχεται και πάλι από ένα κρατικοδίαιτο ΠΑΣΟΚ που εξασφαλίζει την λαϊκή σιωπή μέσα από έλεγχο του συνδικαλιστικού κινηματος και ένα τυπικό δεξιό κόμμα. Δηλαδή τα ίδια όπως το 1981, το 1984, το 1993, το 2000. Και η Ελλάδα βουλιάζει σταθερά...

Θα μου πείτε αμπελοφιλοσοφίες... συμπεράσματα... αγωνίες... ΚΑΙ;

Έλα ντε. Τουλάχιστον ας συνειδητοποιούμε την πραγματικότητα, κάτι που προσεκτικά εμποδίζουν τα ΜΜΕ... Και δεν μπορεί κάτι θα γίνει...

Πολιτικό κουίζ για δύσκολους λύτες

2009-11-11T22:51:00.000+02:00

Αυτές τις μέρες εκτυλίσσεται η προεκλογική εκστρατεία για την εκλογή του αρχηγού του κόμματος που μόλις γνώρισε μία βαριά ήττα στις εκλογές. Οι βασικοί υποψήφιοι είναι δύο: Ο ένας εμφανίζει ισχυρό προφίλ, επαγγέλεται πως θα αλλάξει εντελώς την φυσιογνωμία του κόμματος, θα συλλέξει ψηφοφόρους από γειτονικούς πολιτικούς χώρους. Ισχυρίζεται πως θα τα αλλάξει όλα και στο όνομα της ανανέωσης της φυσιογνωμίας του κόματος μπορεί και να παραγκωνίσει παραδοσιακό στελεχιακό δυναμικό.

Μέσα στο κόμμα ακούγονται φωνές που τον κατηγορούν ότι στηρίζεται σε συμφέροντα και σκοπεύει να θίξει τον παραδοσιακό πυρήνα της παράταξης. Με τον φόβο αυτό συσπειρώνονται διαδοχικά στον άλλο υποψήφιο, με διάφορες δικαιολογίες μιλώντας περί ηθικής της πολιτικής και άλλα τέτοια.

Ερώτηση: Σε ποια πολιτική αντιπαράθεση αναφερόμαστε;

α. Στην εκλογή προέδρου του ΠΑΣΟΚ το 2004
β. Στην εκλογή προέδρου της ΝΔ το 2009
γ. Και στα δύο

Αν πάντως ισχύει το γ εγώ απλά έχω να πω πως τόσο για τους οπαδούς και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ ισχύει το λαϊκό ρητό: "Όποιος κοροϊδέυει, κοροϊδεύει τα μούτρα του"

Η υπομονή των πολιτών δεν είναι απεριόριστη...

2009-11-04T12:18:00.001+02:00

Παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το στιγμα της νέας κυβέρνησης. Συνήθως τα τελευταία 20 χρόνια που παρακολουθώ την πολιτική οι νέες κυβερνήσεις ξεκινούν με ενθουσιασμό, με το καινούργιο, με μέτρα που σε κάνουν να πιστεύεις πως κάτι πραγματικά αλλάζει. Μετά βέβαια συνήθως ξεφουσκώνουν για διάφορους λόγους που δεν είναι η ώρα να αναλύσουμε.

Η υπομονή άλλωστε των πολιτών δεν είναι απεριόριστη. Και δεν πουλάνε πουθενά υπομονή ώστε να ξεχάσουμε τα προβλήματα με την χαρά ή την ελπίδα που φέρνει μία νέα κυβέρνηση. Ας απαριθμήσουμε μερικά απλά παράπονα που είχαμε από την κυβέρνηση Καραμανλή που αφορούν την καθημερινότητα μας:

1. Η αγορά λειτουργούσε ανεξέλεγκτα όσον αφορά τις τιμές γιατί, λέγανε, δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου της αισχροκέρδιας. Σήμερα τα ΜΜΕ έχουν περιέργα (;) σωπάσει, σταμάτησαν να βγάζουν αγανακτισμένους πολίτες λες και ξαφνικά σταμάτησε η αισχροχέρδια. Η βενζίνη αυξήθηκε κιόλας λίγο τις τελευταίες μέρες χωρίς να έχει αυξηθεί η τιμή του πετρελαίου και παράλληλα εξαγγέλονται νέες αυξήσεις. Άλλαξε κάτι;

2. Οι μισθοί και οι συντάξεις παρέμενανα καθηλωμένοι, κάτι που σε συνδιασμό με την ακρίβεια οδηγούσε σε συμπίεση του οικογενιακού προγραμματισμού. Οι φτωχοι, λέγανε, δεν παίρνουν αυξήσεις και το επίδομα των 500 € που έδωσε η ΝΔ είναι ψίχουλα. Εξαγγέλθηκε σχεδόν το ίδιο ποσό ενίσχυσης των χαμηλοεισοδηματιών και αύξηση μισθών της τάξης του 2%. Είναι η αύξηση του 1 € την ημέρα που λοιδορούσαν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ. Άλλαξε κάτι;

3. Υπάρχει μία μεγάλη καθυστέρηση στο να αρχίσει το κράτος να επιλύει χρονίζοντα θέματα. Ο κ. Παμπούκης είπε πως θα χρειαστούν περί τους 6 μήνες για να είναι σε πλήρη ανάπτυξη το κράτος. Ένα ακριβώς μήνα μετά τις εκλογές τα υπουργία δεν λειτουργούν γιατί οι πολιτικές προωθούνται προφανώς από τους Γενικούς Γραμματείς (πόσα μπορεί να κάνει ο υπουργός) και αυτοί ακόμα επιλέγονται. Άραγε λόγω της νέας ανοιχτής διαδικασίας επιλογής ή λόγω προσπάθειας συγκερασμού των πολιτικών πιέσεων. Πάντως το πρώτο δείγμα γραφής δεν ήταν θετικό.

Κάνω φιλότιμες προσπάθειες να μην γκρινιάζω, εγώ ο απλός πολίτης αυτής της χώρας αλλά όταν μία "πλημμύρα" έρχεται και τα έργα δεν γίνονται δεν μπορείς να πεις στον πολίτη να περιμένει γιατί το κράτος ακόμα οργανώνεται. Και από πλημμύρες...

Τα πρώτα συμπεράσματα της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ

2009-11-01T17:07:00.001+02:00

Συμληρώνεται σχεδόν ένας μήνας από την εκλογή του Γ. Παπανδρέου στην κυβέρνηση της χώρας.

Κατά τη γνώμη μου ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα δημοκρατίας που εξακολουθεί να υπάρχει είναι η δυσκολία μας να έχουμε ασφαλή εικόνα για τα γεγονότα αφού η παρουσίαση των γεγονότων από τα ΜΜΕ εξακολουθεί να είναι έντονα χρωματισμένη. Δεν εννοώ ότι το χρώμα είναι σταθερά το ίδιο. Απλά φαίνεται πως ένα αόρατο πέπλο από ένα άγνωστο διευθυντήριο καλύπτει καταστάσεις κατά το δοκούν ακόμα και όταν αναφερόμαστε σε μάχες εντυπώσεων. Δϋο παραδείγματα:

1. Έγινε μία αναφορά σε μεταφορά εσόδων από την κυβέρνηση στην επόμενη χρονιά ώστε να αυξηθεί φέτος το έλλειμα (ώστε αυτό να χρεωθεί στην κυβέρνηση της ΝΔ) και να μειωθεί σημαντικά το 2010 (πέρα από την άπόδοση της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ)΄κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Αυτό μπορεί να μην έχει μεγάλη ουσία άπό την μακροοικονομική άποψη είναι όμως ζήτημα πολιτικής ηθικής. Ποιος το ανέδειξε;

2. Έγινε μεγάλος θόρυβος για την ανοιχτή διαδικασία επιλογής Γενικών Γραμματέων στα υπουργεία. Η διαδικασία ήταν πρωτοποριακή, ήταν μία πολύ έξυπνη διαδικασία συλλογής βιογραφικών προς επάνδρωση διάφορων θέσεων της κρατικής μηχανής όμως οι πρώτες επιλογές είχαν χαρακτήρα επιλογής γνώριμων ατόμων κάτι που θόλωσε την λάμψη της ιδέας

Και αυτή η κριτική γίνεται ειλικρινά απόλυτα καλόπιστα την στιγμή που η νέα διακυβέρνηση έδειξε σημάδια εξυγχρονισμού του πολιτικού σχήματος από πολλές πλευρές.

Εγώ βέβαια μετά από αυτά τα συμπεράσματα θα επαναλάβω τις ίδιες αγωνίες που με διακατέχουν από τις τελευταίες εβδομάδες πριν τις εκλογές:

Θα καταφέρει ο κ. Παπανδρέου να αντισταθεί στην φανερή ασφυκτική πίεση που του ασκείται από τον κομματικό μηχανισμό για μη αξιοκρατική επιλογή στελεχών στην κρατική μηχανή; Ειλικρινά, στο πλαίσιο του ρεαλισμού θεωρώ απόλυτα φυσιολογικές επιλογές φίλων του ΠΑΣΟΚ σε επιτέλικές θέσεις. Όμως σίγουρα στους 3.400.000 ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν σίγουρα αρκετοι άξιοι να επανδρώσουν την κρατική μηχανή. Και αυτό ήταν ένα από τα βασικά λάθη του Καραμανλή που π.χ. στην επιλογή των ΓΓ Περιφερειών δεν επέλεξε δα και τα αξιολογότερα κομματικά στελέχη. Κάθε άλλο μάλλιστα...
Τα βασικότεα στοιχήματα σε αυτή την χώρα εξακολουθούν να είναι τα έρωτήματα με τα οποία εκλέχθηκε ο Κ. Καραμανλής το 2004 και το 2007: Η οργάνωση του κράτους (αποδοτικότητα και σεβασμός στην χρήση του δημοσίου χρήματος) και η διαφθορά. Με αυτά τα θέματα κέρδισε τις προηγούμενες εκολογές και γι' αυτά έχασε τις πρόσφατες. Θα τα καταφέρει καλύτερα ο κ. Παπανδρέου; Και το βασικό (αν και όχι ασήμαντο) δεν είνα τα λιγότερα κρατικά αυτοκίνητα. Το θέμα είναι πότε θα "σπάσουν αυγά"...

Για την ΝΔ τι να πω; Ως τώρα απογοήτευση στο εσωκομματικό πεδίο. Αυτό το κόμμα δείχνει να μένει πίσω στο πλαίσιο του πολιτικού εκσυγχρονισμού. Όμως έχει χρόνο να βρει βηματισμό. Και η αγωνία αυτή δεν εκφράζεται μόνο από έναν (ως τώρα τουλάχιστον) ψηφορόρο της (αλλά όχι οπαδό της) αλλά έναν πολίτη που θέλει μία ουσιαστική αντιπολίτευση κάτι που έλειψε σε χρόνια διακυβέρνησης του Καραμανλή.

Εκλογές 2009: Συμπεράσματα και επισημάνσεις

2009-10-06T15:26:00.001+03:00

Το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής είχε κατά τη γνώμη μου για πρώτη ίσως φορά από το 1981 κάποια πολύ ξεκάθαρα μηνύματα. Τόσο ξεκάθαρα που δεν μπορούν να αγνοηθούν από κανέναν όσο φανατισμένος και να είναι:

1. Οι διαχωριστικές γραμμές έχουν τελειώσει: Βλέποντας τον αριθμό των ψήφων που λέει πολύ μεγαλύτερη αλήθεια από τα ποσοστά βλέπουμε ότι περίπου 400.000 ψηφοφόροι ήταν καθαρή μετακίνηση από την ΝΔ στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό δεν μπορεί να αποτελεί ιδεολογική μετατόπιση. Εϊναι επιλογή. Και μάλιστα αν σκεφτεί κάποιος την πορεία των δημοσκοπήσεων βλέπει ότι αυτό έγινε σε 12 ακριβώς μήνες αφού η ΝΔ λίγο μετά την ΔΕΘ διατηρούσε δημοσκοπικά το ποσοστό των εκλογών του 2007. Αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα προς τον Γιώργο Παπανδρέου που σήμερα δείχνει να κερδιζει εμπιστοσύνη ενώ πριν ελάχιστους μήνες ήταν για τους περισσότερους "ο Γιωργάκης". Όπως απότομα ήρθε η εμπιστοσύνη τόσο εύκολα και γρήγορα μπορεί και να χαθεί. Στο χέρι του είναι....

2. Ο λαός έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις: Όταν το 2004 (ακόμα και το 2007) ο λαός ψήφισε και στήριξε τον Κώστα Καραμανλή περίμενε βασικά δύο κυρίως πράγματα: (α) την βελτίωση της λειτουργίας του κράτους με την εννοια της αποτελεσματικότητας αλλά και της δαπάνης και (β) την βελτίωση σε θέματα διαφάνειας. Εδώ είναι και σήμερα τα μεγάλα θέματα:

Βελτίωση της λειτουργίας του κράτους: Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρεά Παπανδρέου είχε εγκαθιδρύσει έναν κομματικό μηχανισμό όπου στελέχη πολλές φορές χωρίς προσόντα διαφέντευαν τις υπηρεσίες κουνώντας το δάχτυλο σε οποιονδήποτε με την απειλή διώξεων και μεταθέσεων. Φϋγαμε από τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων της δεξιάς και περάσαμε στην αποδοχή της κλαδικής. Η ΝΔ δεν έστησε τέτοιους μηχανισμούς κομματικού ελέγχου όμως υπήρχαν δίκαιες συζητήσεις για το σύστημα της συνέντευξης σε διορισμούς μέσω ΑΣΕΠ.
Μα το κυριότερο: Το πρόβλημα δεν ήταν η ύπαρξη των κλαδικών, ήταν η αποτελεσματικότητα που έθιγαν. Η αποτελεσματικότητα δεν βελτιώθηκε ή η βελτίωση δεν έγινε αισθητή. Τι θα κάνει ο Παπανδρέου; Έχει την δύναμη όπως φαίνεται να κάνει με τις θέσεις υπουργών να κάνει και με την επάνδρωση της κρατικής μηχανής; Ένα θέμα που συνδέεται με το παραπάνω είναι η δημόσια δαπάνη. Όπως είναι γνωστό τα έσοδα του κρατους διανέμονται κατά 70% περίπου σε αποπληρωμή χρεών, κατά 20% σε μισθούς και συντάξεις ενώ πρέπει να βρεθούν χρήματα και για την εθνική συμμετοχή στα προγράμματα του ΕΣΠΑ αλλιώς θα χάσουμε μεγάλο μέρος από τα 20 δις ευρώ που εξασφαλίστηκαν. Άρα είναι επιτακτική ανάγκη να μαζευτεί η δημόσια δαπάνη που σημαίνει πως κουβέντες του στύλ "τι πειράζει, πάντα με δανεικά δεν ζούσαμε", ¨λεφτά υπάρχουν" κ.α. δεν έχουν βάση. Μπορεί άραγε να μας κάνει να σεβόμαστε το δημόσιο χρημα; Στο χέρι του είναι....

Βελτίωση σε θέματα διαφθοράς: Σε σχέση με προηγούμενες τοποθετήσεις μου θα επιμείνω πως η διακυβέρνηση της ΝΔ έδειξε σημάδια βελτίωσης αλλά όχι επάρκεια. Σταμάτησαν οι εκβιασμοί των ελεγκτών της ΥΠΕΔΑ στα μαγαζιά όμως περιοριστηκαν και οι έλεγχοι εν γένει. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ εκδιώχθηκε από την εξουσία λόγω των κρουσμάτων διαφθοράς. Όμως δεν είναι το σημαντικότερο ζήτημα το εύρος των προμηθειών αλλά η εγκαθίδρυση διαδικασιών εξάλειψης τους. Ο Γιώργος Παπανδρέου ξεκινάει με σημαντικά πλεονεκτήματα (ελεγχόμενο συνδικαλισμό, φιλικά τα περισσότερα ΜΜΕ μία δημόσια διοίκηση που στην πλειοψηφία είναι ΠΑΣΟΚ) αλλά και με αρνητικά (μηδαμινή δυνατότητα δανεισμού και έναν λαό που δεν δίνει κανένα περιθώριο ανοχής σε εκ νέου διαφθορά, εκ νέου ανικανότητα.

Κανένας μας (ακόμα και εμείς που δεν τον ψηφίσαμε) δεν ελπίζει να αποτύχει. Το 44% δεν είναι στέρεη ιδεολογική βάση. Μπορεί να γίνει 50% αν πείσει κάποιους σαν εμένα ότι έχει δυνατότητες όπως εξίσου εύκολα 34% όπως έγινε μόλις προχθές. Στο χέρι του είναι...

Τελικά ποιος αποφασίζει τι θα ψηφίσουμε;

2009-09-30T10:52:00.001+03:00

Οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι αυτής της χώρας συνηθίζουν τέτοιες μέρες να πιπιλίζουν μία χιλιομασημένη καραμέλα:

"Τώρα αναλαμβάνει ο κυρίαρχος λαός" υπονοώντας ότι ανεπηρέαστοι και με βάση το δικό μας κριτήριο θα αποφασίσουμε ποια κυβέρνηση και ποιος πρωθυπουργός πιστεύουμε ότι θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της χώρας. Οι λέξεις που χρησιμοποίησα στην παραπάνω φράση δεν είναι τυχαία επιλεγμένες και εμπεριέχουν τά κριτήρια με τα οποία αποφασίζουμε ή υποτίθεται ότι αποφασίζουμε. Γιατί σε αυτή τουλάχιστον την χώρα υπάρχουν κάποιες σταθερές:

ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ: Είναι ο εργαζόμενος τον οποίον εκπροσωπεί η ΓΣΕΕ της οποίας η ηγεσία μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, η ΑΔΕΔΥ επίσης, άντε και το ΠΑΜΕ ενός κόμματος που τρέμει στην προοπτική ότι κάποτε θα του ανατεθεί η ευθύνη λύσης προβλημάτων. Γιατί το μόνο που ξέρει είναι να ζητάει ανατροπή χωρίς να μας λέει βιώσιμα τι θα χτιστεί στη θέση αυτού που θα ανατρέψουμε. Είναι ο λαός που το πολιτικό σύστημα του επιτρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε φθαρμένες επιλογές και φυσικά με ψηφοδέλτια από τα οποία έχουν αποκλειστεί οι ανεπιθύμητοι

ΑΝΕΠΗΡΕΑΣΤΟΙ: Εδώ βρίσκεται κατά την γνώμη μου το βασικό ερώτημα για τον καθένα μας. Ακούω από κάποιους γύρω μου ότι "η κυβέρνηση Καραμανλή δεν έκανε τίποτα". Κι όμως είναι οι ίδιοι που ταξιδέυουν στην τελειωμένη Εγνατία και την σχεδόν τελειωμένη ΠΑΘΕ που το ΠΑΣΟΚ θα είχε τελειώσει το 2002 και τις άφησε στο 50%, οι ίδιοι που είδαν το ΕΚΑΣ τους να αυξάνεται σημαντικά, που είδαν τα ράντζα να εξαφανίζονται από τα νοσοκομεία, που είδαν την πάλαι ποτέ ΥΠΕΔΑ να σταματάει να τους εκβιάζει για λάδωμα στα μαγαζιά τους. Εϊναι οι ίδιοι που την στιγμή της κατάρευσης της ΑΣΠΙΣ έμαθαν πως η κυβέρνηση ψήφισε νομοσχέδιο προστασίας των συμβολαίων ζωής το καλοκαίρι, οι ίδιοι που είδαν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους ομηρίας να μονιμοποιούνται.
Καθήστε ρε παιδιά, προφανώς περιμέναμε και θέλαμε όλοι περισσότερα αλλά μήπως το τίποτα δεν είναι και τόσο τίποτα;

ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΚΡΙΤΗΡΙΟ: Είμαστε ο κυρίαρχος λαός, όμως όλα ΜΑ ΟΛΑ τα ΜΜΕ οργιάζουν καθημερινά εναντίον της κυβέρνησης. Μας λένε για τους Έλληνες που δεν πήγαν διακοπες ενώ σε πολλούς τουριστικούς προορισμούς μιλάνε για την καλυτερη χρονιά της τελευταίας δεκαετίας. Μας λένε για την καταστροφή της οικονομίας ενώ ο ρυθμός κλεισίματος των εργοστασίων είναι ακριβώς ο ίδιος με παλιότερες εποχές

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ. Πέρασαν οι εποχές όπου ο παππους της οικογένειας αποφάσιζε τι θα ψηφίσουμε. Πλέον δεν μπορεί να επηρεάσει ούτε την γυναίκα του. Δείτε την δική σας πραγματικότητα, άσχετα από τι λένε τα ΜΜΕ. Και αποφασίστε με το δικό σας κριτήριο

Και σας παρακαλώ κάτι τελευταίο: Μία από τις μεγαλύτερες πληγές της δημοκρατίας είναι η απάνδρωση του κοινοβουλίου είτε με άβουλα άτομα της δημοσιότητας είτε με εξαρτημένους από συμφέροντα. Αφού αποφασίσετε για το κόμμα που θα ψηφίσετε, αφιερώστε λίγο χρόνο, ειδικά εσείς που έχετε περισσότερους από ένα σταυρό στα ψηφοδέλτια. Όχι απλά την ώρα που θα μπείτε στο παραβάν και θα διαλέξετε τον Φασούλα τον πάλαι ποτέ παιχταρά και την κουκλάρα την Κουντουρά. Υπάρχουν άξια άτομα στα ψηφοδέλτια και μπορείτε να τα βρείτε

Εμείς που δεν περιμένουμε τα ρουσφέτια από όποιον και αν εκλεγεί, ευχόμαστε να επιλεγεί το καλύτερο για την χώρα, όποιο και αν είναι αυτό. Και η συνείδηση μας είναι απολύτως ήσυχη έτσι και αλλιώς.

Θα διαλέξουμε τον λιγότερο ανάξιο;

2009-09-09T15:46:00.001+03:00

Στο πρόσφατο άρθρο μου με τίτλο "Τελικά ποια είναι η πραγματική και ποια η εικονική πραγματικότητα;" αναγνώστης σχολίασε ότι περίπου προτείνω "να ψηφίσουμε το κόμμα που είναι λίγο λιγότερο καταστρεπτικό γιά τη χώρα, Αυτό που έχει κλέψει λίγο λιγότερο".

Όποιος έχει διαβάσει άλλες παρεμβάσεις μου μπορεί να δει πως δεν έχω ποτέ εκφραστεί με κανέναν ενθουσιασμό για την διακυβέρνηση της ΝΔ. Είναι ομολογουμένως θλιβερό να επιλέγουμε με βάση τον λιγότερο ανάξιο.

Δεν μπορώ όμως με τίποτα να στηρίξω το κόμμα που κυβέρνησε 18 χρόνια και...

1. Διπλασίασε με κομματικούς διορισμούς το δημόσιο (θα χρειαστούν 20 χρόνια για να βγουν αυτή στην σύνταξη και να έρθει η ισορροπία).

2. Επίσημα μέσω της ΔΕΚΑ ξόδεψε μεγάλο μέρος του αποθεματικού των ταμείων για να στηρίξει προσωρινά τον γενικό δείκτη του χρηματιστηρίου, κρυβόμενο μετά πίσω από παραγραφές για να μην αναλάβει ευθύνες.

3. Εφαγε όλο τον προϋλογισμό κτηματογράφησης της χώρας και έκανε Κτηματολόγιο του 10% της χώρας επιτρέποντας συνέχιση του σημερινού χάους.

4. Εφαγε το 1ο και το 2ο ΚΠΣ χωρίς σχεδόν καμία στην ουσία ωφέλεια για την χώρα

Αυτά δεν είναι υποψίες, και δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων. Είναι καταστροφή που δεν μπορούμε να διορθώσουμε.

Αν μπορείτε να συγκρίνετε τα παραπάνω με τις 100,000 που πήρε (αν πήρε) ο κ. Παυλίδης, την κακοποίηση 3 κρατουμένων ok δική σας η επιλογή.

Η πρέπει λοιπόν να επιλέξουμε μη κυβέρνηση (σεβαστή επιλογή όποιου την κάνει) ή ΝΑΙ, να στηρίξουμε τον λιγότερο ανάξιο αν θέλετε. Αυτόν που δεν κατάφερε να κάνει τις αναγκαίες τομές αλλά και που δεν προκάλεσε καμία τέτοιου τύπου καταστροφή όπως αυτές που αναφέρω παραπάνω.

Η αναμενόμενη παράνοια για την νέα γρίπη στα σχολεία

2009-09-08T13:28:00.001+03:00

Σε πείσμα της καυτής πολιτικής επικαιρότητας εγώ, όπως και χιλιάδες άλλοι, παραμένω πατέρας παιδιού που σε λίγες μέρες θα πάει στο σχολείο και ενδεχόμενα θα αντιμετωπίσει την παράνοια του φόβου για την νέα γρίπη.

Από μέρες ήθελα να εκφράσω δημόσια την άποψη μου, που προκύπτει από πολλές πηγές, πως η νέα γρίπη είναι, ως τώρα τουλάχιστον, πολύ λιγότερο επικίνδυνη από την κοινή γρίππη με την οποία όλοι μεγαλώσαμε και οι εγγύκλιοι που ακούω ότι κυκλοφόρησαν στα σχολεία περίπου για άμεση καραντίνα κάθε παιδιού που θα φτερνιστεί μπορούν να οδηγήσουν ευθυνόφοβους δασκάλους σε παραλογισμό.

Απέφυγα να εκφραστώ γιατί αντιπαθώ πολύ αυτούς που όντας μη ειδικοί γίνονται νομικοί, γιατροί, χειρούργοι, κ.α.

Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να προτείνω να διαβαστεί άρθρο της κ. Παπαδομαρκάκη στην Ναυτεμπορική με αποτελέσματα διεθνούς συνεδρίου για την πανδημία της γρίπης στην διεύθυνση http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/09/08/1711732.htm

Τελικά ποια είναι η πραγματική και ποια η εικονική πραγματικότητα;

2009-09-07T13:05:00.001+03:00

Είναι παρατηρημένο πως έγκριτοι δημοσιογράφοι και σοβαρές εφημερίδες μόλις πλησιάζουν οι εκλογές αλλάζουν, αγριεύουν, πορώνονται, παρουσιάζουν ακόμα και αυτονόητα γεγονότα δίνοντας περίεργες διαστάσεις.

Σκεφτόμουν στις μικρές μου παρεμβάσεις στο Καφενείο να θέσω μόνο ερωτήματα και να αφήσω τους αναγνώστες να τα απαντήσουν στον εαυτό τους. Γιατί θα πρέπει να διαφοροποιούμαστε από κάποιους που όχι μόνο δεν περιορίζονται στον ρόλο τους να μεταφέρουν γεγονότα αλλά μας συμπεριφέρονται λές και δεν έχουμε καμία απολύτως δυνατότητα να τα αξιολογήσουμε, μας δίνουν και την ερμηνεία των γεγονότων που οφείλουμε να ενστερνιστούμε. Π.χ.

Ο κ. Καραμανλής στην χθεσινή του συνέντευξη είπε πως ψηφίζει σαφώς τον κ. Παπούλια για πρόεδρο Δημοκρατίας αλλά αν υπάρξει άλλη υποψηφιότητα θα την αξιολογήσει. Δηλαδή τι έπρεπε να πει, ότι ακόμα και αν το ΠΑΣΟΚ προτείνει τον Ταμτάκο θα στηρίξει αυτή την επιλογή; Στο ερώτημα για τον κ. Λιάπη απάντησε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα των επιλογών του και κρίνεται από αυτές. Εκεί οι έγκριτοι δημοσιογράφοι βγάλανε διάφορες ερμηνείες. κοκ, κοκ

Λοιπόν επειδή έχω βαρεθεί να μου παρουσιάζεται διαρκώς μία εικονική πραγματικότητα θα τολμήσω να ψελίσω σε ποια χώρα θεωρώ ότι ζω γιατί προσπαθούν να με πείσουν ότι ζω στα νησιά Πουκέτ αμέσως μετά το τσουνάμι:

Δεν φτωχήναμε ξαφνικά φέτος κύριοι. Δεν υπήρξε δραματική αύξηση της φτώχιας φέτος. Τα ξενοδοχεία και οι ταβέρνες εγώ τα βρήκα το ίδιο γεμάτα - αν όχι περισσότερο - με πέρσι. Υπάρχει ακρίβεια στην αγορά, το μηνιαίο ποσό που χρειάζεται η οικογένια μου για να αποκτήσει τα ίδια αγαθά έχει αυξηθεί αλλά αυτό γινόταν σταδιακά και πέρσι και πρόπερσι και παραπρόπερσι

Δεν έχει καταρεύσει η αγορά ξαφνικά φέτος. Συνυπάρχω με μικροεπιχειρηματίες (που απασχολούν 1-3 άτομα) οι οποίοι λόγω του καιροσκοπισμού των τραπεζών - για τον οποίο φυσικά υπάρχουν ευθύνες - βρέθηκαν σε δύσκολη θέση από πλευράς ρευστότητας. Πήραν όμως το άτοκο βοήθημα του ΤΕΜΠΜΕ, χαλάρωσε η πίεση από τους τόκους των τραπεζών και δεν απολύουν προσωπικό. Και επίσης δεν έχουν μέρα παρά μέρα τα ράμπο του ΣΔΟΕ που παζάρευαν τα στραβά μάτια.

Δεν έχει βελτιωθεί το κλίμα σεβασμού στο δημόσιο χρήμα. Όμως σε πολλές περιπτώσεις προμηθειών περιορίστηκε το δικαίωμα σε τοπικές υπηρεσίες να κάνουν προμήθειες με την υποψία διαφθοράς.

Έγιναν κάποια σκάνδαλα. Ποια σκάνδαλα:

Η απαράδεκτη κακοποίηση κάποιων Πακιστανών από την αστυνομία. Άραγε πριν η αστυνομία χάιδευε τους συλληφθέντες;

Οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων από ιδιωτική εταιρία με θύματα και υπουργούς. Θέλουμε να επιστρέψουμε σε αυτούς που οι παρακολουθήσεις αποδείχτηκαν στα ίδια τα ΚΑΦΑΟ του ΟΤΕ επί κ. Τόμπρα;

Τα ομόλογα όπου μεταφέρθηκε αρμοδιότητα αξιοποίησης περιουσίας των ταμείων σε υπηρεσίες δημόσιων λειτουργών - όπως θα έπρεπε να γίνει - και υπήρχαν κάποιες ατασταλίες. Θα μας τρελάνετε; Εδώ επί ΠΑΣΟΚ πήραν εκατομμύρια από τα ταμεία και τα σκότωσαν επίσημα στο χρηματιστήριο για να μην πέσει ο γενικός δείκτης και να συνεχίζουμε να επενδύουμε την τελευταία μας δραχμούλα που τελικά την χάσαμε

Το Βατοπέδι τι ήταν; Μια περίπτωση αβλεψίας όχι προς οικονομικό όφελος πολιτικών ή κομματικών στελεχών αλλά προς όφελος ενός μοναστηριού. Λάθος μεγάλο λάθος. Αλλά εδώ υπήρξε συνειδητή αβλεψία για γιγάντωση ενός Κοσκωτά

Το δε σκάνδαλο Παυλίδη αφορούσε μία συζητήσιμη προμήθεια 100.000 ευρώ για να πάρει κάποια δρομολόγια άγονων γραμμών ένας επιχειρηματίας. Τα οποία δρομολόγια δεν τα πήρε και η μίζα δεν αποδείχτηκε να πληρώθηκε. Και μόλις μία ομολογημένη πληρωμή από την SIEMENS ήταν εικοσαπλάσια.

Για να τελειώνουμε κανένας δεν λέει ότι όλα ήταν αγγελικά πλασμένα. Όμως το στησιμό συντονισμού κρατικής μηχανής από ένα κόμμα που γίνεται κυβέρνηση προυποθέτει την χρησιμοποίηση εκατοντάδων, για να μην πως χιλιάδων ατόμων. Αν υπάρξουν 10 από αυτούς που δεν είναι ηθικά στοιχεία σε αυτό δεν φταίει ο πρωθυπουργός της χώρας. Οι ανήθικοι πάνε σπίτι τους ή στην δικαιοσύνη.

Όμως κύριοι του ΠΑΣΟΚ πέστε μου πόσες εξεταστικές επιτροπές στα 18 χρόνια διακυβέρνησης δεχτήκατε έναντι των περίπου 10 επιτροπών σε 5,5 χρόνια;

Θυμόμαστε που και που αναφορές του τύπου "Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά" αναφερόμενοι σε εγκληματικές διακρίσεις στις δεκαετίες του 50 και το 60 από κυβερνήσεις απαρτιζόμενες από ανθρώπους που δεν ζουν πια και δεν τις σταμάτησε καν η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.

Όμως αυτοί που σβήνανε πρόστιμα, συγκροτουσαν κλαδικές, διπλασίασαν το δημόσιο με κομματικούς διορισμούς, μετέθεταν δεξιούς στην παραμεθόριο είναι σχεδόν όλοι στα σημερινά ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ και θα είναι αύριο υπουργοί. Ήδη βλέπω κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ να γυαλίζει το μάτι τους ότι περίπου πλησιάζει η ώρα να ξαναπάρουν το κράτος στα χέρια τους.

Δεν μπορεί αυτοί που διόρισαν 500,000 μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους να εγκαλούν την ΝΔ που διόρισε 300 αγροφύλακες που δεν ήταν και νεοδημοκράτες.

Δεν μπορεί αυτοί που άφηναν χιλιάδες συμβασιούχους σε ομηρία να εγκαλούν την ΝΔ που διόρισε δεκάδες χιλιάδες με συμβάσεις που είχαν επί ΠΑΣΟΚ άρα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν κομματικά στελέχη. ΈΛΕΟΣ πια η παραπληροφόρηση

Και εσύ έλληνα πολίτη, αυτά που γράφω τα ξέρεις, έγιναν δίπλα σου. Αποφάσισε λοιπόν αν θέλεις να ξαναδείς τις κλαδικές του ΠΑΣΟΚ να διαφεντέυουν την ζωή σου. Η επιλογή είναι δική σου...

Κρίνε με αυτά που βλέπεις, όχι με αυτά που σου σερβίρουν. Και τελοσπάντων η έκφραση "Το νόμιμο είναι και ήθικό"΄είναι επι χρόνια η σημαία του ΠΑΣΟΚ. Που περίπου σαν τους οπαδούς συγκεκριμένης ομάδας σημασία έχει να έρχεται σε μας το πρωτάθλημα. Ε, και αν δεν είναι όλα σύννομα στην πορεία δεν πειράζει και τόσο.... Ε λοιπόν πειράζει...;

Τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε να αλλάξουμε;

2009-09-03T11:32:00.001+03:00

Από χθες το βράδυ το πολιτικό σύστημα πέρασε στους πολίτες μία πολύ μεγάλη ευθύνη, ένα πολύ σημαντικό ερώτημα, ένα ερώτημα που με βάση τα δεδομένα της εποχής μπορεί να καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον των παιδιών μας. Γιατί;

Γιατί πρώτον, λίγα χρόνια πριν ολοκληρωθεί το τελευταίο πιθανότατα μεγάλο πακέτο χρηματοδότησης από την ΕΕ έχουμε την τελευταία ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο κράτος. Όχι βέβαια με το να αλλάξουμε κλιματιστικά, υπολογιστές στα γραφεία μας και κουφώματα στα μπαλκόνια μας. Αλλά με το να στήσουμε το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, εργαζόμαστε, μεγαλώνουμε τα παιδιά μας

Γιατί δεύτερον, διευρύνεται μέρα με τη μέρα το χάσμα ανάμεσα στο κράτος (δημόσιες υπηρεσίες και παροχές) και τον πολίτη. Και περιέργως την ίδια στιγμή που διαμαρτυρόμαστε για το σπάταλο κράτος κάνουμε ότι μπορούμε είτε για να γίνουμε υπάλληλοι του με στόχο να μην δουλεύουμε, είτε προσπαθούμε να αποφύγουμε με κάθε τρόπο την χρηματοδότηση του φοροδιαφεύγοντας, μην ζητώντας αποδείξεις κοκ.

Γιατί στερεύει μέρα με τη μέρα το όραμα με το οποίο πρέπει να εντάξουμε στην κοινωνία τα παιδιά μας. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με αμείλικτα ερωτήματα τους: Γιατί να σπουδάσω, ποιος θα εκτιμήσει τις ικανότητες μου, γιατί να σέβομαι ένα κράτος που δεν με σέβεται. Και εκεί βρίσκουν πρόθυμους θιασώτες οι θεωρίες περί διεκδίκησης στο δρόμο, "να γίνει ο κρατικός πλούτος περιουσία της λαϊκής μάζας. Εδώ προκαλούμαι να πως ίσως και να εύχομαι οι θιασώτες αυτών των απόψεων να βρεθούν για λίγο στην κυβέρνηση για να μας δείξουν πως γίνεται στην πράξη αυτό την ίδια στιγμή που ευρισκόμενοι για 5 μήνες σε συγκυβέρνηση πρόλαβαν να βάλουν χέρι σε μίζες...

Γιατί μετά από 50 χρόνια μίας διαδρομής διαδοχικών πράξεων εθνικού διχασμού δεν έχουμε άλλα περιθώρια εναγκαλισμού του κράτους με τα κόμματα.

Αν κάτι, απόλυτα αντικειμενικά πέτυχε αυτή η κυβέρνηση είναι ότι μείωσε δραστικά τους κομματικούς διορισμούς, τις κομματικές δυσμενείς μεταθέσεις, τον απόλυτο έλεγχο του δημοσίου από κλαδικές και κομματικές οργανώσεις. Ας θυμηθούμε ένα δημόσιο με υπηρεσίες στην παραμεθώριο γεμάτες δεξιούς και την ΑΔΕΔΥ να βγάζει 70% ΠΑΣΟΚ. Μία προφανώς πιο σύγχρονη και πολιτισμένη εκδοχή της εποχής όπου το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων ήταν το παν ακόμα και για να πάρεις διαβατήριο.

Εγώ λοιπόν θα πω:

Κλείστε την τηλεόραση γιατί αυτές τις μέρες θα μας σερβίρει μόνο κορόνες,
Μην διαβάζετε δημοσκοπήσεις γιάτί το μέλλον μας δεν το διαμορφώνουν οι τάσεις,
αφήστε τις κομματικές εκδηλώσεις για αυτούς που στο όνομα μιας κρατικής προμήθειας θυσιάζουν το μέλλον του τόπου και το κύριοτερο, και φυσικά το δυσκολότερο,
σταματήστε να σκέφτεστε ποιο κόμμα θα βολέψει το προσωπικό του συμφέρον.

Δείτε την καθημερινότητα σας, έχετε ήδη περισσότερα στοιχεία από όσα χρειάζεστε για να δείτε καθαρά την αλήθεια, την δική σας εκδοχή της αλήθειας. Θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε πολλά αυτές τις μέρες που έρχονται, αλλά αυτά για αρχή είναι αρκετά.

Τι Ελλάδα θέλουμε; θέλουμε πραγματικά να την αλλάξουμε; θέλουμε ένα υγιές περιβάλλον όπου ενθαρύνεται η ανέλιξη των άξιων; θέλουμε ένα υγιές περιβάλλον όπου δεν θα επιτρέπονται μίζες (που τις πληρώνουμε οι πολίτες μέσα από υπερτιμολογήσεις), θέλουμε να πληρώνουν όλοι φόρους ανάλογα με τις πραγματικές τους δυνατότητες.

Κανένα από τα μεγάλα κόμματα δεν κατάφερε να λύσει επαρκώς τα προβλήματα. Αξιολογείστε την σοβαρότητα τους και την πρόθεση τους για ένα βασικό στοιχειο:

Να περιοριστεί ο έλεγχος του κράτους και του δημόσιου χρήματος από τις κομματικές οργανώσεις. Κατά την γτνώμη μου αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πληγή αυτού του τόπου

Η χώρα της υπερβολής... Η χώρα των εμμονών... Η χώρα ενός πρόσκαιρου φανατισμού και φυσικά της λήθης σε 2 μέρες...

2009-08-26T11:02:00.002+03:00

Παρατηρώ κατά καιρούς τις αντιδράσεις σε άρθρα που κρίνουν πολιτικές συμπεριφορές και διαπιστώνω πως ένα από τα βασικότερα προβλήματα σε αυτή την χώρα είναι ότι κουβαλάμε σύνδρομα και εμμονές.

Φοβόμαστε την βασιλεία, έναν εντελώς ανύπαρκτο κίνδυνο, ενώ άλλοι λαοί, με ισχυρές δημοκρατιές (π.χ. η Αυστρία) αρμέγουν τους τουρίστες δείχνοντας τα παλάτια.
Φοβόμαστε την Δεξιά λες και το πρόβλημα δεν είναι η απόδοση της κυβέρνησης αλλά ο κίνδυνος ο Καραμανλής να φέρει το 2009 ξερονήσια, ρετσινόλαδο και ΕΣΑ.
Φοβόμαστε κουβέντες όπως "Η πολυ δημοκρατια βλαπτει" λες και θα έρθει αύριο ένας Παπαδόπουλος.
Αντιπαθούμε άκριτα κάθε εργοδοσία λες και όλοι οι επιχειρηματίες ηδονίζονται να βασανίζουν εργαζόμενους.
Φοβόμαστε (κάποιοι οικολόγοι) την δημιουργία αντιπυρικών ζωνών λες και όλοι εμείς που δεν ανήκουμε στις οικολογικές οργανώσεις ηδονιζόμαστε να βλέπουμε να κόβονται δέντρα.
Και εσχάτως φοβόμαστε την νέα γρίπη.

Δανείζομαι κείμενο από μήνυμα που πήρα πρόσφατα:

Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα. Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς. Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών. Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου. Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ' όλες, μια πανδημία!!! Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών. Και βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο. Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως. Μισό εκατομμύριο έναντι 25.

Είπαν πως το κράτος δεν είναι έτοιμο απέναντι στην νέα γρίπη. Λάθος... Αν διαβάσετε τις οδηγίες που πήραν τα σχολεία θα σας σηκωθεί η τρίχα. Περίπου με κάθε φτέρνισμα παιδιού πρέπει να πάει το παιδί στην απομόνωση και να έρθει αμέσως ασθενοφόρο. Ρε παλαβοί: Ξέρετε πόσες φορές αρρωσταίνει κάθε χρόνο ένα παιδί 6 χρονών;Η χώρα της υπερβολής... Η χώρα των εμμονών...

Η χώρα ενός πρόσκαιρου φανατισμού και φυσικά της λήθης σε 2 μέρες μέχρι να μας παραλάβει η επόμενη μας εμμονή. Με την ευγενική ... "χορηγεία" φυσικά των έγκριτων δημοσιογράφων μας

Πως μπορούμε να αγαπήσουμε κάποτε αυτό το κράτος;

2009-08-25T11:38:00.000+03:00

Ζήσαμε αυτές τις μέρες το δράμα της Αττικής. Το περιβαλλοντικό κόστος τεράστιο και θα το δουν οι Αθηναίοι με πλημμύρες, αύξηση της ρύπανσης και αύξησης της μέσης θερμοκρασίας της πόλης όπως λένε κάποιοι ειδικοί.

Διαβάζουμε και ακούμε τις τελευταίες ώρες πολλά. Περί συντονισμού, προετοιμασίας, ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού να δραστηριοποιηθεί. Εκτός από το κοινής λογικής επιχείρημα ότι μάλλον υποτιμήθηκε αρχικά η φωτιά, και όταν ξυπνήσαμε ήταν εκτός ελέγχου είναι πολύ δύσκολο να εκτιμήσει ένας μη ειδικός τι περισσότερο μπορούσε να γίνει μετά. Δεν μπορώ παρά να επισημάνω ότι το έγκλημα έγινε και από πολίτες που γέμισαν το δάσος με αυθαίρετα κτίσματα καταμεσίς του δάσους απαγορεύοντας στα αεροπλάνα να δράσουν όπως θα μπορούσαν. Ποιος κάποτε θα τους ζητήσει το λόγο;

Επίσης δεν μπορώ παρά να επισημάνω την προφανή ηδονή κάποιων τηλεοπτικών κομματικών αστέρων προεξάχοντος κάποιου που κουβαλάει το βαρύ όνομα ενός πετυχημένου δημοσιογράφου, πολιτικού και συγγραφέα στην επισήμανση ότι δεν υπάρχει το κράτος. Μέχρι του σημείου να ορύεται γιατί σώθηκε το σπίτι ενός υπουργού (γιατί φυσικά εκεί έτρεξαν οι πυροσβέστες) ενώ στο συγκεκριμένο οικισμό κάηκε ένα μόλις σπίτι. Αναρωτιέμαι κύριε αν θα έχεις τον ίδιο οίστρο αν γίνει πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου...

Οι φωτιές θα σβήσουν, κάποια δάση θα αναγεννηθούν, οι πολίτες θα ξεχάσουν. Και τι θα μείνει; Τα γνωστά. Το κράτος που δεν στέκεται δίπλα στο πολίτη, ενώ εμείς είμαστε άψογοι...

Εμείς που χτίζουμε θρασύτατα σπίτια με πισίνες καταμεσίς του δάσους. Εμείς που γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε χρήματα ενώ (προσωπική εμπειρία) μετά τις 15 Αυγούστου πήρα 28 ξενοδοχεία στην περιοχή της Ηπείρου και δεν είχε δωμάτιο ούτε για δείγμα. Πηγαίνετε στα νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης Πέμπτη βράδυ (δεν σας λέω Σάββατο) και θα δείτε τον λουλουδοπόλεμο. Πηγαίνετε στα εστιατόρια πολλών πόλεων στα οποία δεν βρίσκεις τραπέζι. Και την ίδια ώρα η αγωνία μας είναι μήπως πληρώσουμε 1 Ευρώ φόρο στο κράτος με κάτι θλιβερά επιχειρήματα ότι "εγώ δεν δίνω χρήματα στον Καραμανλή...".

Μας γίνεται όλο και περισσότερο αδιάφορο το αν θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό εφόσον οι ίδιοι καρεκλοκένταυροι περιμένουν στην γωνία. Θέλετε να διώξετε την "Δέξια" (άλλη παλαιολιθική άποψη). Κάντε το. Για να φύγουν αυτοί που παίρνουν προμήθεια 100,000 για μία σύμβαση και να έρθουν οι άλλοι που έπαιρναν εκατομμύρια. Για να φύγουν αυτοί που απενεργοποίησαν την ΣΔΟΕ και να έρθουν οι άλλοι που έμπαιναν στις επιχειρήσεις και έκλειναν προσωπικές συμφωνίες για να μην κάψουν τον επιχειρηματία.

Δεν θέλω κανέναν τους; Κάτι καινούργιο μπορώ να δω; Αλλά για ποιον λαό; Εμείς είμαστε άρρωστοι. Παθιασμένοι με το να βρίσκουμε τρόπους να μην είμαστε νόμιμοι. Να μην δηλώνουμε την περιουσία μας, να μην πληρώνουμε πρόστιμα να χτίζουμε επιχειρήσεις που βγάζουν εκατομμύρια και δηλώνουν 1000 €...

Πριν 100 χρόνια είχαμε το ίδιο αδιέξοδο και εμφανίστηκε μία νέα λαμπερή προσωπικότητα από την Κρήτη με το όνομα Ελευθέριος Βενιζέλος. Δεν μπορεί 10 εκατομμύρια Έλληνες δεν μπορούν να βγάλουν έναν Βενιζέλο;

Απίστευτη επιστολή που έλαβα από τον κ. Κουτσούκο

2009-07-15T12:41:00.001+03:00

Παραθέτω την επιστολή που έλαβα από τον κ. Κουτσούκο με θέμα "Η πτώση της Βαστίλης τότε και σήμερα!!" που σχολιάζω με άρθρο μου στο Ελληνικό καφενείο

«Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη»

1789 : Επτά χιλιάδες οπλισμένοι πολίτες όρμησαν στην Βαστίλη!!
2009 : Τις εκλογές θα τις φέρει ο λαός που αντιστέκεται στην μαφία και την φεουδαρχία!!

Σήμερα, μέσα στην διεθνή κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού, υπολογίζεται ότι 923 εκατομμύρια άνθρωποι “ζουν” κάτω από το όριο της πείνας! (Μα γιατί δεν τρώνε “παντεσπάνι”, Μαρία Αντουανέτα )!!!
Η ελληνική φεουδαρχία έχει πλέον σφιχταγκαλιάσει την υποκοσμιακή μαφία.!!
Η πτώση της Βαστίλης (14-07-1789). Στην μεσαιωνική Ευρώπη επικρατούσε η απόλυτη φεουδαρχία, όπου ο βασιλιάς κυβερνούσε «ελέω θεού». Στη Γαλλία επικρατούσε το κυβερνητικό σύστημα της απόλυτης μοναρχίας με κύριο εκπρόσωπο τον Λουδοβίκο. Ο βασιλιάς με λίγους ανώτερους λειτουργούς, που τους διάλεγε ο ίδιος, νομοθετούσε, όριζε τους φόρους και διέθετε όπως ήθελε τον δημόσιο πλούτο. Το καθεστώς, συνέχεια του μεσαιωνικού, βασιζόταν στην τρομακτική ανισότητα. Οι κάτοικοι της Γαλλίας διακρίνονταν στους προνομιούχους και στον κοινό λαό. Οποιοσδήποτε πήγαινε ενάντια στην θέληση του απολυταρχικού βασιλιά φυλακίζονταν στην Βαστίλη και κυρίως ευγενείς ή διαφωτιστές. Το βράδυ της 12ης προς 13 Ιουλίου οι εξεγερμένοι πολίτες άρχισαν την αναζήτηση όπλων. Στις 14 Ιουλίου 1789 εισέβαλαν στο Hotel des Invalides και κατέσχεσαν μεγάλη ποσότητα τυφεκίων. Πολλοί από τους πολίτες στράφηκαν στη Βαστίλη. Περίπου επτά χιλιάδες οπλισμένοι πολίτες όρμησαν στην Βαστίλη. Εκείνη την ημέρα σκοτώθηκαν πάνω από 100 άνθρωποι και ήταν η πρώτη μέρα που σκοτώνονταν τόσοι πολλοί μετά την έναρξη της μέχρι τότε αναίμακτης Επανάστασης. Η επιτυχία των επαναστατών έγινε γνωστή στην Γαλλία και έγινε το σύμβολο της επανάστασης.
Η βασιλική οικογένεια κατανάλωνε το 20% του γαλλικού προϋπολογισμού. Οι προνομιούχοι αποτελούσαν μικρή μειοψηφία, περίπου το 2% του πληθυσμού. Αλλά αυτοί κατείχαν την περισσότερη γη, είχαν όλα τα αγαθά, ζούσαν μια τρομερά σπάταλη και πλούσια ζωή και κυβερνούσαν τον τόπο. Δύο τάξεις, ο κλήρος και οι ευγενείς αποτελούσαν τους προνομιούχους. Όλοι οι λαϊκοί άνθρωποι ονομάζονταν συνεκδοχικά με μια μεσαιωνική ονομασία: Tiers Etat, Τρίτη τάξη. Καλλιεργητές της γης και αστοί (έμποροι και επαγγελματίες των πόλεων) αποτελούσαν την τάξη αυτή. Οι αστοί, οι φτωχοί εργαζόμενοι των πόλεων και οι αγρότες δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην εξουσία, παρόλο που η αστική τάξη είχε αποκτήσει αξιόλογη δύναμη. Οι γιορτές, οι δεξιώσεις και τα πανάκριβα ρούχα ήταν εις βάρος της γαλλικής οικονομίας αλλά και του φτωχού λαού που πέθαινε από την πείνα.
Η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα μόνη ξόδευε 680.000 λίβρες, σημερινό ποσό 70.000 κάθε μήνα για κοσμήματα και κοσμική ζωή. Στις 5/10/1789 ένα εξαγριωμένο γυναικείο πλήθος βάδισε στο παλάτι των Βερσαλλιών όπου ζούσε η βασιλική οικογένεια, και επιχείρησαν να σκοτώσουν την βασίλισσα που συσχετιζόταν με τον βασιλικό αυταρχισμό. Ολόκληρη η βασιλική οικογένεια μεταφέρθηκε απο το πλήθος αιχμάλωτη στο Παρίσι, στα ανάκτορα του Τουιλερί. Το επαναστατικό τους κίνημα έδινε μήνυμα σε όλα τα Ευρωπαικά κράτη με παρόμοια καθεστώτα. Μερικοί ισχυροί άντρες όπως ο Μιραμπώ προσπαθούσαν μυστικά να επαναφέρουν τον βασιλιά σάν κυβερνήτη με ένα δημοκρατικό Σύνταγμα, αλλά ο ξαφνικός θάνατος του Μιραμπώ και η κατάπτωση του Λουδοβίκου εξασθένησαν αυτές τις προσπάθειες. Στις 20 Ιουνίου 1791 ο βασιλιάς προσπάθησε μαζί με την οικογένεια του να διαφύγει στο γειτονικό Λουξεμβούργο, όμως στις Βαρέννες, κοντά στα σύνορα τον αναγνώρισαν και τον ανάγκασαν να επιστρέψει στο Παρίσι. Οι επαναστάτες, μεταξύ τους και ο Ροβεσπιέρος, ήθελαν τον άμεσο θάνατο του βασιλιά χωρίς δικαστική διαδικασία. Η πλειονότητα όμως αποφάσισε μία δίκη, στην οποία ο βασιλιά κρίθηκε ένοχος με ομοφωνία λόγω της μεγάλης προδοσίας του προς τους επαναστάτες. Στις 21 Ιανουαρίου 1793 ο Λουδοβίκος ο ΙΣΤ΄ αποκεφαλίστηκε στη σημερινή Πλας ντε λα Κονκόρντ. Στις 16 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, καρατομήθηκε και η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα.
Η Γαλλική Επανάσταση είναι η μόνη επανάσταση μετά την Αμερικάνικη που μπόρεσε και ανέτρεψε το παλιό φεουδαρχικό απολυταρχικό καθεστώς και είχε μεγάλες συνέπειες στη ζωή και στις αντιλήψεις των ανθρώπων έως σήμερα. Η Γαλλική Επανάσταση ορόσημο της ιστορίας επηρέασε όλες τις μετέπειτα ευρωπαϊκές επαναστάσεις, ακόμα και την ελληνική του 1821.
Ο Ρήγας Φεραίος, ο πρόδρομος διαφωτιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, τριάντα χρόνια περίπου πιο πριν, με το επαναστατικό του κίνημα θέλησε πρώτα να εμφυσήσει, στους σκλαβωμένους ραγιάδες την επαναστατική διάθεση και πνοή, να τους εμψυχώσει, ώστε μετά να ξεσηκωθούν κατά του Οθωμανού δυνάστη. Ο Θούριος συμπυκνώνει την αγανάκτηση της ρωμιοσύνης κατά της τυραννίας. Ο Ρήγας, που ήταν εμπνευσμένος από την αρχαιότητα αλλά και από την Γαλλική Επανάσταση, τονίζει τη σημασία της ελευθερίας, ως πρώτιστου αγαθού του ανθρώπου, που είναι και πάνω από τη ζωή. Διακηρύσσει πως είναι προτιμότερη μιάς ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.Ο αρχηγός των επαναστατών Θεοδώρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα τόνισε τα εξής: «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι ήμεθα, ούτε πως δεν έχομεν άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε, “πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιτοκάραβα βατσέλα”, αλλά, ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας… και όλοι, και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι συμφωνήσαμεν σ’ αυτό το σκοπό και κάναμεν την επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοιαν και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι… Ο ένας πήγαινε στον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα στο στρατόπεδο και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμεν και εις την Κωνσταντινούπολη»…Σήμερα οι πολίτες βιώνουν μιαν άλλη υποδούλωση, την οικονομική σκλαβιά. Οι αχόρταγοι τραπεζίτες, οι νεοφεουδάρχες, οι μαφιόζοι και οι παρακρατικοί μηχανισμοί καταδυναστεύουν τους πολίτες!! Πάνω από 7.500.000 πολίτες είναι υπερδανεισμένοι και πάνω από 450.000 σπίτια κατάσχονται, ενώ οι ληστρικές τράπεζες έχουν υπερκέρδη και οι υπάλληλοι των εταιρειών κατάσχεσης θυμίζουν τους «δήμιους» του μεσαίωνα!!. Οι τραπεζίτες πήραν τα 28 δις και κάνουν «μπίζνες» και δεν δίνουν κανένα χαμηλότοκο δάνειο ανακούφισης στον κοσμάκη. Το Πασοκ δηλώνει: «όχι λευκή επιταγή στους τραπεζίτες» και ουσιαστικά κινείται προς μια «νέα σεισάχθεια». Τερματισμός κάθε είδους κατασχέσεων, δεδομένου ότι κάθε μέρα υποβάλλονται 90 αιτήσεις κατάσχεσης!! Η λαοθάλασσα που έπνιξε την Αθήνα τον Δεκέμβρη του 2008 είχε την επαναστατική δυναμική της Γαλλικής Επανάστασης και έπεται συνέχεια. Ο επόμενος Δεκέμβρης θα είναι του «Αλέξη». Να μπουν μπροστά οι αγωνιστές και οι αποφασισμένοι.Σε όλο τον πλανήτη, σήμερα, όποια και να είναι η κυβέρνηση σε κάθε χώρα (δεξιά – κεντρώα - αριστερή) αναγκαστικά θα ακολουθήσει σοσιαλιστική πολιτική!! Το Πασοκ σαρώνει σε όλη την Ελλάδα με ποσοστό διαφοράς 11% με ανοδική τάση και σχηματίζει ισχυρή, αυτοδύναμη, δημοκρατική κυβέρνηση!! Η αλλαγή έρχεται !!! Όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει - μέσα και έξω από το Πασοκ - να κατέβει από το τρένο τώρα!! Η παραμονή της ολιγαρχίας στην εξουσία «κοστίζει περισσότερο» από το «κόστος διενέργειας» των εκλογών και είναι καταστρεπτική για τον κοινωνικό ιστό γιατί έχει σφιχταγκαλιάσει την υποκοσμιακή μαφία.!! Αγέρωχα νιάτα, περήφανα γηρατειά ο νέος μας Πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου είναι πανέτοιμος να αναλάβει το πηδάλιο της Ελλάδος, ακολουθήστε τον με ήθος και μαχητικότητα!! Χρέος κάθε έντιμου δημοκρατικού πολίτη είναι να χαιρετίσει και να αγκαλιάσει τις προτάσεις του νέου έντιμου ΠΑΣΟΚ. Το παλλαϊκό ποτάμι είναι πλέον ορμητικότατο τσουνάμι και δεν γυρίζει πίσω!!! Η δεξιά δεν θα παραδοθεί από μόνη της!! Πολίτες, ρίξτε με μαζικές μαχητικές διαδηλώσεις την φεουδαρχία που ξεψυχά, αλλά κανείς δεν τολμά να την «διαδεχτεί». Εσείς είστε ο κυρίαρχος λαός!! Η νίκη είναι δική σας. Τις εκλογές θα τις φέρει ο λαός!! Ο αγώνας είναι εναντίον της μαφίας και της ολιγαρχίας. Μην περιμένετε από την δεξιά έντιμες εκλογικές διαδικασίες!!Επιτέλους τέλος. Η Ελλάδα άλλαξε οριστικά και αμετάκλητα σελίδα μια για πάντα!!!” Εκλογές Εδώ και Τώρα με Υπηρεσιακή διακομματική Κυβέρνηση.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών!!!
Δρ Αναστάσιος ΚουτσούκοςΥποψήφιος Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β΄ Αθήναςwww.koutsoukos-anastasios.gr

Τα μηνύματα των εκλογών

2009-06-09T11:58:00.001+03:00

Ένα χαρακτηριστικό γεγονός την βραδιά και τις επόμενες μέρες κάθε εκλογής είναι η πρεμούρα των κομματικών στελεχών να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα τους με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνουν μηνύματα κατά το δοκούν. Ελπίζουν και εύχονται ο λαός να είναι τόσο αφελής ώστε να πάρει το μήνυμα που οι πολιτικοί θα του δώσουν. Και πολλοί Έλληνες κάθονται στην τηλεόραση για να μάθουν το μήνυμα. Κάποτε που μεγάλο μέρος των Ελλήνων ήταν φανατικοί οπαδοί περίμεναν τον αρχηγό να τους πει στην τηλεόραση τι επιχειρήματα θα χρησιμοποιήσουν στο καφενείο.

Αυτά όμως κάποτε πρέπει να τελειώνουν. Οι εκλογές είναι αριθμοί, ξεκάθαροι, σαφείς και οι ερμηνείες απόλυτες. Και ο αψευδής μάρτυρας είναι πάντα ο αριθμός ψήφων αφού, ειδικά σε αυτές τις εκλογές, η επιλογή της μη ψήφου είχε πολιτικά μηνύματα. Εϊχαμε λοιπόν:

	Βουλευτικές 2007	Ευρωεκλογές 2009	Διαφορά
Έγκυρα	5.127.237	7.159.006	-2.031.769

Νέα Δημοκρατία	1.655.636	2.994.979	-1.339.343
ΠΑ.ΣΟ.Κ	1.878.859	2.727.279	-848.420
Κ.Κ.Ε.	428.283	583750	-155.467
ΣΥ.ΡΙΖ.Α	240.898	361.101	-120.203
ΛΑ.Ο.Σ	366.615	271.809	94.806
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ	178.964	75.502	103.462

Δηλαδή περίπου 2 εκκατομύρια πολίτες που ψήφιζαν στις προηγούμενες εκλογές, αρά δεν ανήκουν στις κατηγορίες αυτών που έτσι και αλλιώς λόγω άποψης ή υγείας δεν ψηφίζουν, επέλεξαν να μην πάνε να ψηφίσουν. Είναι εύκολο να δει κάποιος από τον πίνακα από που βγήκαν αυτοί. Κατά μεγάλο ποσοστό από την ΝΔ Αλλά και πολύ μεγάλος αριθμός από το ΠΑΣΟΚ. Τι συμπεραίνω: Από τους περίπου 1,300,000 που δεν ψήφισαν ΝΔ, περίπου 7% πήγε στον ΛΑΟΣ και η συντριπτική ψηφοφορία πήγε σε αποχή. Δεν προκύπτει από πουθενά ότι πήγαν στο ΠΑΣΟΚ αφού και αυτό έχασε περίπου 850.000 ψήφους.

Με απλή εφαρμογή του ισχύοντος εκλογικού νόμου στα προχθεσινά αποτελέσματα η κατανομή των εδρών σε βουλευτικές εκλογές θα ήταν:

ΠΑ.ΣΟ.Κ	143
Νέα Δημοκρατία	91
Κ.Κ.Ε.	23
ΛΑ.Ο.Σ	20
ΣΥ.ΡΙΖ.Α	13
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ	9

Για να αποκτήσει το ΠΑΣΟΚ αυτοδυναμία χρειάζονται ακόμα περίπου 130.000 ψήφοι. Επίσης αφού μόνο το πρώτο κόμμα παίρνει το bonus των 40 εδρών, ΝΔ και ΛΑΟΣ συγκεντρώνουν 111 έδρες άρα ας αφήσουμε και αυτή την φιλολογία

Τι συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κάποιος αβίαστα:

Η Νέα Δημοκρατία έχει προκαλέσει θυμό και θα πρέπει να τον αποκωδικοποιήσει. Για μένα ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η καθολική απώλεια του θεσσαλικού κάμπου που κάτι πρέπει να σημαίνει. Κατά την γνώμη μου δεν έχει χάσει οριστικά αυτούς τους ψηφοφόρους (γιατί αλλιώς δεν είχαν λόγο να μην πάνε π.χ. στο ΠΑΣΟΚ) και σαφώς δεν έχουν αυτοί οι ψηφοφόροι αποκτήσει μόνιμη "στέγη". Θα γυρίσουν; θα φύγουν; Αυτό θα έχει την σημασία του μόνο αν προκύψει αξιόπιστη εναλλακτική λύση στην Ελλάδα. Η στάση των ψηφοφόρων δείχνει πως οι πολίτες δεν βλέπουν ακόμα τέτοια λύση. Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως γεννήθηκε απογοήτευση στις υγιείς δυνάμεις αυτού του τόπου όσον αφορά την ικανότητα νέας πνοής όχι τόσο στην ανάπτυξη (που έτσι και αλλιώς πλήτεται από την οικονομική κρίση) όσο στο νοικοκύρεμα του κράτους που συνεχίζει να σπαταλά ασύστολα και αυτό το νοιώθουμε καθημερινά

Το ΠΑΣΟΚ έξακολουθεί να έχει μεγάλο πρόβλημα. Ο λαός από πουθενά δεν προκύπτει ότι το εμπιστεύεται. Δείτε: Με όλη την πόλωση που προσπάθησε να δημιουργήσει όχι μόνο δεν αυξήθηκαν οι ψηφοφόροι του αλλά έχασε και 850.000 ψήφους. Η προσωπική μου άποψη, και την έχω εκφράσει πολλές φορές, είναι ότι ο λαός δεν πιστεύει πως οποισδήποτε από τους λόγους για τους οποίους έδιωξε το ΠΑΣΟΚ από την εξουσία έχει εκλείψει. Φοβάται την επανασύσταση του κράτους των πρασινοφρουρών που λυμαίνονταν την δημόσια διοίκηση και έδιναν 80% στο ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της ΑΔΕΔΥ. Και ακούγοντας αυτές τις μέρες τα εκατομμύρια στις μίζες της SIEMENS ξύπνησαν μνήμες. Γιατί απλά αυτά τα εκατομμύρια πληρώθηκαν με υπερτιμολογήσεις υπηρεσιών και τελικά πληρώθηκαν από τους πολίτες.

Το ΚΚΕ σταθερά στον ρόλο του κυμματοθραύστη σε υπερβολές εκμετάλλευσης των εργαζομένων, παρά τις παλαιολυθικές του αντιλήψεις είναι πολύ χρήσιμο. Αφού το κράτος δεν είναι σε θέση να προασπίσει κάποια επίπεδα σεβασμού των δικαιωμάτων τους, υπάρχει το ΚΚΕ που έστω και με υπερβολές κρατάει ισσοροπίες.

Ο ΛΑΟΣ έχει έναν πολύ ευφυή αρχηγό, μία προσεκτικά στημένη επικοινωνική οντότητα που δημιουργεί φοβικά σύνδρομα πατώντας στην ανασφάλεια των Ελλήνων. Ήθελα να ήξερα, αν μια μέρα γίνονταν κυβέρνηση πως σκόπευε να διώξει τους λαθρομετανάστες;

Ο μόνος λόγος που χάρηκα σε αυτές τις εκλογές ήταν η πτώση του ΣΥΡΙΖΑ. Μία εντελώς ανεύθυνη πολιτική οντότητα που προκαλεί τον κόσμο και κυρίως τους νέους σε επαναστατικές λογικές προσπαθώντας να τους πείσει ότι σε αυτή τη ζωή δεν έχει καμία σημασία η μόρφωση, η προσπάθεια, η καταξίωση αλλά στη θέση τους μετράνε μόνο οι λαϊκοί αγώνες. Το πρόβλημα για μένα δεν είναι φυσικά οι λαϊκοί αγώνες. Έχουν κερδιθεί πολλά στο πεζοδρόμιο. Όμως κ. Τσίπρα πέστε μας επιτέλους τι κοινωνία ονειρεύεστε; Ναι, η παιδεία έχει τεράστιες παθογένειες. Όμως η Παιδεία είναι, όπως και να το δείτε, προθάλαμος της εργασίας. Το εκφράζετε αυτό στις θέσεις σας; Θα απογοητευόμουν πολύ αν αυτές οι θέσεις έβρισκαν απήχηση στο εκλογικό σώμα. Όμως αυτό έδειξε και στον κ. Τσίπρα τις πλάτες του...

Κλείνω με την έκπληξη του κ. Τρεμόπουλου. Δεν τονίζω το όνομα του κόμματος που εκπροσωπεί γιατί έχει δημόσια πει πως, παρά τις συλλογικές αναφορές τους για από κοινού αποφάσεις στις θέσεις που εκφράζει, στην Ευρωβουλή θα εκφράσει αυτό που πιστεύει ο ίδιος. Ο κ. Τρεμόπουλος και οι φίλοι του, ευφυώς πάτησε πάνω στο πολιτικό σκηνικό και την οικολογική μας συνείδηση και συγκέντρωσε 180.000 ψήφους. Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς μένουν αδιάφοροι στον αγώνα του να μετονομαστεί η οδός Αγίου Δημητρίου σε Κεμάλ Ατατούρκ, τιμώντας αυτόν που με εντολές του σφαγιάστηκαν χιλιάδες Έλληνες στην Σμύρνη και εκκατοντάδες χιλιάδες πόντιοι. Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς επικροτούν τις θέσεις του για ενίσχυση της "μακεδονικής" μειονότητας στην Ελλάδα την ώρα που η ηγεσία των Σκοπίων διαχρονικά εξαφάνισε ή εκσλάβισε εκκατοντάδες χιλιάδες έλληνες συμπεριλαμβανομένης -επιτρέψτε μου να πω - και της δικής μου οικογένειας που διώχθηκε κακήν κακώς από το Μοναστήρι (σήμερα Bitola) επειδή απλά ήθελε να συνεχίσει να είναι είναι ελληνική. Κ. Τρεμόπουλε το δικό μας δικαίωμα της αυτοδιάθεσης σας έχει ποτέ απασχολήσει;

Ας πάρει λοιπόν ο καθένας τα μηνύματα του...

Σκάνδαλα ή "Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω"...

2009-05-11T15:57:00.001+03:00

Είναι και στον πιο αδαή ή περιστασιακά παρακολουθούντα τα πολιτικά μας πράγματα προφανές πως το ΠΑΣΟΚ βλέποντας πως δεν μπορούσε να αναστρέψει υπέρ του το κλίμα μέχρι πριν από ελάχιστους μήνες αποφάσισε να ανοίξει τον φάκελο σκάνδαλα. Είναι βέβαια μία βασική πρακτική με την οποία σε μεγάλο βαθμό χρήστηκε κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία. Επιτυχής φάνηκε, όμως ως πότε θα πολιτευόμαστε μόνο με τον εύκολο τρόπο της ύβρης;

Βέβαια μεταξύ των δύο υπήρχε μία ουσιώδης διαφορά που είναι πλήρως ορατή σε καθέναν από μας:

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πλαισίωσε το σύνολο του κρατικού μηχανισμού με στελέχη που με μόνο τους εχέγγυο την κομματική τους ταυτότητα έλυναν και έδεναν, εκβίαζαν, μετέθεταν. Αυτό δεν είναι κινδυνολογία, είναι μία πραγματικότητα. Οι αναφορές σε παρόμοιες καταστάσεις από τα έργα και τις ημέρες της ΕΡΕ είναι εκ του πονηρού γιατί εκείνη η απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι στους πολίτες έγινε από άλλα πρόσωπα που οι περισσότεροι δεν ζουν πια ή δεν είναι ενεργοι πολιτικά. Πρέπει να είναι κάποιος πολύ φανατισμένος για να πιστεύει ότι ο σημερινός πρωθυπουργός έχει καμία σχέση με νοοτροπίες ΕΡΕ. Όμως το ΠΑΣΟΚ είναι σχεδόν το ίδιο. Μπορώ να αναφέρω τουλάχιστον 20 στελέχη πρώτης γραμμής και σχεδόν το σύνολο των νομαρχιακών επιτροπών του ΠΑΣΟΚ που είναι ακριβώς οι ίδιοι με εκείνους που χειρίστηκαν σαν λάφυρο την κρατική μηχανή.

Μιλώντας για σκάνδαλα είναι επίσης προφανές πως η ΝΔ έχει θρέψει κάποιους πολιτικούς, στελέχη και "κουμπάρους" που αξιοποίησαν την θέση τους για να βγάλουν χρήματα. Αυτό όμως που δεν έχουμε από πουθενά ακούσει είναι αυτό που πρόσφατα ακούσαμε για τις υποθέσεις SIEMENS και MAN: ¨Κάθε δουλειά και προμήθεια", "κάθε σύμβαση και επιταγή". Άκουσα πρόσφατα σε συζήτηση ανθρώπους που συμβάλλονταν με το δημόσιο επί ΠΑΣΟΚ να λένε πως για κάθε δουλειά υπήρχε η τιμή "εισόδου" σε κάθε όροφο υπουργείου ή υπηρεσίας. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτό ισχύει ακριβώς και σήμερα;

Οι δημόσιες υπηρεσίες της παραμεθορίου ήταν γεμάτες από "δεξιούς" από την άλλη άκρη της Ελλάδας. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτό ισχύει ακριβώς και σήμερα;

Λοιπόν για να μην μπερδεύουμε εντελώς ανόμοια πράγματα, και θεωρώ πως απευθύνομαι σε νοήμονες που η επαφή τους με την πραγματικότητα δεν περιορίζεται στις βραδινές ειδήσεις. Απέχουμε πραγματικά πολύ από το να ισχυριστούμε ότι η κυβέρνηση επανίδρυσε το κράτος. Υπάρχουν τεράστιες παθογένιες, διστακτικότητες, ακόμα και ανικανότητες και τις βιώνουμε όλοι καθημερινά. Αυτοί που το 2004 αλλά και το 2007 άφησαν το ΠΑΣΟΚ και ψήφισαν ΝΔ περίμεναν πολύ περισσότερα. Η Ελλάδα είναι ένας βαριά ασθενής και ομολογουμένως αυτά που έγιναν ήταν ασπιρίνες.

Την στιγμή όμως που στο ίδιο ΠΑΣΟΚ μπορεί να υπάρχουν ο Γιώργος Παπανδρέου, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Ανδρέας Λοβέρδος που θα μπορούσαν να είναι φορείς του καινούργιου, υπάρχουν και πολλοί ιδίως στις κομματικές οργανώσεις που περιμένουν την στιγμή όπου θα ξαναδιαφεντεύουν την χώρα στο δικό τους χώρο ευθύνης. Και δεν βλέπουμε καμία διάθεση να ξηλωθούν, να παραμεριστούν. Κάνω λάθος;

Μπορεί να κάνω λάθος. Μακάρι να κάνω λάθος. Πραγματικά, αν είναι να γίνει ο Γιώργος Παπανδρέου πρωθυπουργός μια μέρα, εύχομαι να κάνω λάθος. Όμως έχω τεράστιες αμφιβολίες. Και όλοι αυτοί οι πολίτες που υποχεούνται καθημερινά να συναλλάσονται με το δημόσιο θυμούνται και αναρωτιούνται τι μπορεί να άλλαξε εκεί κατά Χαριλάου Τρικούπη μεριά. Και όποτε ακούω συνθήματα για την "παλιά δεξιά", μία πολιτική συζήτηση που δεν αναφέρεται σε προτάσεις αλλά αναφέρεται μόνο σε σκάνδαλα, αμφιβάλω ακόμα περισσότερο.

Τέλοσπάντων καταλάβετε κάποτε φίλοι του ΠΑΣΟΚ. Θα περάσουν πολλά χρόνια πριν ο λαός σας θεωρεί φορείς ηθικής της πολιτικής. Προτείνετε, αγκαλιάστε τον λαό χωρίς τσιτάτα και ύβρεις.

Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά. Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει ΠΑΣΟΚ. Και εσείς φροντίζετε καθημερινά να του το θυμίζετε

Απώλεια κοινής πολιτικής λογικής

2009-05-05T12:28:00.001+03:00

Παρακολουθόντας χθες το βράδυ τους διαξιφισμούς των πολιτικών στην βουλή και τα τηλεοπτικά παράθυρα είχα μία βασική απορία:

Είναι κάποιοι όντως τυφλωμένοι από τους κομματικούς στόχους τους και πιστεύουν αυτά που λένε ή απλά θεωρούν τους πολίτες τόσο άβουλα όντα που μπορούν να δεχτούν οτιδήποτε τους σερβίρουν;

Χθές έγινε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο μία μυστική ψηφοφορία: Η δικαστική εξουσία διαβίβασε στην βουλή την δικογραφία για ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες ενός πολιτικού προσώπου, η βουλή αποφάσισε να ορίσει μία ειδική επιτροπή με ρόλο - κατά το Σύνταγμα - εισαγγελέα, και η ολομέλεια είχε ένα απλό ερώτημα να απαντήσει:

"Είναι οι ενδείξεις επαρκείς για να ζητηθεί από την δικαιοσύνη δικαστική διερεύνηση;"

Παρ' όλο που δεν είχα την αφέλεια να πιστεύω ότι θα γίνω σοφότερος, παρακολούθησα από το τηλεοπτικό κανάλι της βουλής μία πολύωρη συζήτηση με μία σειρά από παραληρήματα.

Έγραφα την προηγούμενη εβδομάδα πως ο ευτελισμός των θεσμών είναι ιστορική ευθύνη αυτών που τις ευτελίζουν. Δεν μπορώ όμως να παραγνωρίσω πως σημαντικό πολιτικό διακύβευμα είναι και το ποιος αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτής της χώρας. Με την έννοια αυτή μου είναι ολίγον αδιάφορο τι λέει η ελλάσων αντιπολίτευση γιατί δεν πρόκειται ποτέ να ορίσουν την τύχη μου. Εϊναι ενίοτε πολύ χρήσιμη μόνο ως έκφραση των - οικολογικών, δημοκρατικών, κα. - αντανακλαστικών της κοινωνίας αλλά ως εκεί. Όμως το τι λέει ένα κόμμα που σε λίγο καιρό πιθανόν να ορίζει τις τύχες μας δεν είναι αδιάφορο.

Το ΠΑΣΟΚ είναι πια τελείως τυφλωμένο από την προοπτική να γίνει κυβέρνηση που δεν βλέπει τίποτα άλλο μπροστά του.

Ένας από τους σημαντικότερους συνταγματολόγους που διαθέτει αυτή η χώρα, ο κ. Βενιζέλος, ευτέλισε μία ύψιστη - υποτίθεται - διαδικασία για την τύχη ενός ανθρώπου σε έναν υψηλής ρητορικής λόγο σχετικά με το γιατί πρέπει να φύγει αυτή η κυβέρνηση. Ούτε νίξη για την δικογραφία, ούτε νίξη για την ενδεχόμενη ενοχή, ούτε νίξη για τις πανταχόθεν παρεμβάσεις στην τσαλαπατημένη πλέον ανεξαρτησία της δικαιοσύνης της οποίας για χρόνια ήταν λειτουργός από διάφορα μετερίζια.

Μας είπε η κ. Γεννηματά -που θυμίζω πως κάποτε θεώρησε πως απλά ο Άρειος Πάγος θα κοιμάται - πως εφόσον σε δημοσκόπηση σημαντικό ποσοστό ζητάει την παραπομπή Παυλίδη η βουλή οφείλει να ακούσει. Τι λέτε κ. Γεννηματά; Τι έχουμε εδώ; Τα λαϊκά δικαστήρια του εμφυλίου που εκτελούσαν ανθρώπους με αποφάσεις δια βοής;

Ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε δε το πιο τρελό: 146 ψήφοι υπέρ της παραπαμπής, 144 κατά της παραπομπής, άρα περίπου η κυβέρνηση δεν έχει την δεδηλωμένη. Δηλαδή παρ' όλο που έτσι ή αλλιώς δεν μαζεύτηκαν οι απαιτούμενοι 151 ψήφοι, και φυσικά η ψηφοφορία αφορούσε την ποινική τύχη ενός πολιτικού ο κ. Παπακωνσταντίνου συνάγει ότι η κυβέρνηση έχασε την δεδηλωμένη. Έλεος πια...

Λοιπόν για να τελειώνουμε. Αντιλαμβάνομαι πως θέλετε απεγνωσμένα να γίνετε κυβέρνηση. Δεν μπορείτε όμως να λέτε τα πάντα στο όνομα αυτής της φιλοδοξίας. Οι πολίτες έτσι και αλλιώς δεν φοβούνται εσάς αλλά τις στρατιές των πρασινοφρουρών που κυβερνούσαν, μετέθεταν, ταπείνωναν, λυμαίνονταν για χρόνια το ελληνικό δημόσιο ορίζοντας τα πάντα μόνο και μόνο στο όνομα της κλαδικής. Θυμάμαι που μου έλεγε συγγενής μου που μετατέθηκε στον ΟΤΕ της Καστοριάς μόνο και μόνο επειδή διάβαζε Βραδυνή πως η υπηρεσία ήταν γεμάτη από Κυκλαδίτες, Κρητικούς και Πελοπονήσιους.

Προσπαθούμε να ξεχάσουμε κ. Παπανδρέου. Προσπαθούμε να ελπίσουμε πως είστε φορέας του καινούργιου. Όμως με τέτοιες συμπεριφορές δεν μας αφήνετε να ξεχάσουμε. Και το μόνο που πετυχαίνετε είναι να συσπειρώνετε τους αντιπάλους σας...

Μπορούμε να πλακωνόμαστε στο σπίτι μας. Βασική προϋπόθεση είναι να είναι όρθιο

2009-04-27T13:24:00.000+03:00

Καλή σας μέρα φίλοι μου.

Επειδή υπάρχουν κάποιοι που αντιμετωπίζουν με θετικό τρόπο, ασχέτως φυσικά αν συμφωνούν που δεν είναι προφανώς απαραίτητο, θα προσπαθήσω να συγκεντρώνω τις σκέψεις μου σε "Ενα σχόλιο της εβδομάδας".

Ζούμε όλο και περισσότερο ένα νοσηρό κλίμα. Πάντα διάβαζα κάποιους αναλυτές που σέβομαι πολύ να γράφουν πως τα οικονομικά ή οργανωτικά προβλήματα μιάς χώρας λύνονται με πολιτικές αποφάσεις μίας καλής κυβέρνησης. Όμως το καταστάλαγμα νοοτροπιών και οι θεσμικές εκτροπές κάνουν ίσως και χρόνια να ξεπεραστούν.

Θα αποφύγω εντελώς να αναφερθώ σε μερίδιο ευθυνών συγκεκριμένων προσώπων, κάτι που άλλωστε θα το κρίνει ψύχραιμα η ιστορία. Όμως αυτό που έμαθα μεγαλώνοντας είναι πως κάθε οικοδόμημα, πόσο μάλλον δε αυτό που αποκαλούμε Ελλάδα, με ότι αυτό σημαίνει, στηρίζεται σε κάποιους πυλώνες. Έχουμε όπως όλοι οι λαοί του κόσμου, πολλά θέματα για να διαφωνήσουμε, να θέσουμε διαφορετικές απόψεις, όμως υποτίθεται πως όσοι θεωρούμε ότι θα πρέπει να κινούμαστε στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού πολιτεύματος ξεκινάμε από κάποια πράγματα που λειτουργούν και σεβόμαστε. Δεν είναι απαραίτητο να έχουμε σε όλες τις χώρες τις ίδιες σταθερές, όμως αν ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ σταθερές εκεί αρχίζουν οι σκέψεις, οι προβληματισμοί.

Για να αρχίσουμε από το αλφάβητο, που μάλλον ξεχνάμε, οι βασικοί πυλώνες μιάς δημοκρατίας θα έπρεπε να είναι οι 3 τυπικές εξουσίες: η εκτελεστική (μία κυβέρνηση που εκλέγουμε), η νομοθετική (ένα κοινοβούλιο που επίσης εκλέγουμε), η (υποτίθεται ανεξάρτητη) δικαστική εξουσία. Μεγαλώνοντας σε δημοκρατιές (όχι μόνο στην Ελλάδα) κάποιοι από μας μάθαμε επίσης να σεβόμαστε την αστυνομία (ως πυλώνα της ασφάλειας των πολιτών) και τη δημόσια διοίκηση ως φορέα επικοινωνίας μας με το κράτος.

Η άποψη μου είναι πως η αποδοχή των παραπάνω είναι απαραίτητη προϋπόθεση λειτουργίας της δημοκρατίας η αποδοχή των παραπάνω. Είναι σκληρό αλλά είναι σημαντικό πρόβλημα να υπάρχει σημαντικό ποσοστό πολιτών που από άποψη (και όχι από κακές προσωπικές εμπειρίες) δεν αποδέχεται εν γένει τα παραπάνω.

Είναι όμως ακόμα περισσότερο εγκληματικό για την δημοκρατία να γίνονται από το πολιτικό σύστημα κινήσεις που συνεσφέρουν στην αύξηση αυτού του ποσοστού. Είτε κάποιος παρεμβαίνει, είτε ορίζει, είτε εκβιάζει, είτε προσδιορίζει τους βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας εγκληματεί κατά της δημοκρατίας. Και εμείς οι πολίτες οφείλουμε προφανώς να εγκαλέσουμε πιέσουμε τους πολιτικούς φορείς που στηρίζουμε. Ένας Νεοδημοκράτης π.χ. θεωρεί πως το ΠΑΣΟΚ είναι λογικό να κάνει εκτροπές αλλά οφείλει να μην επιτρέπει την ΝΔ να συγκλίνει σε τέτοιου τύπου κινήσεις. Το ίδιο ισχύει φυσικά για τους άλλους φορείς.

Αυτά κατά την γνώμη μου είναι πολύ σημαντικότερες σκέψεις από το ποιος θα γίνει πρωθυπουργός, ακόμα και το πως θα βγούμε από την οικονομική κρίση.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΑΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ. ΒΑΣΙΚΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΙΟ...

Ανέκδοτο ... και ο νοών νοείτο...

2009-04-27T12:09:00.001+03:00

"Μια μέρα σκοτώθηκε μια γυναίκα που ήταν μεγάλη πολιτικός και μεγαλοστέλεχος στο κόμμα της, με υπουργεία και πολλές περγαμηνές. Όταν έφτασε στον άλλο κόσμο, την υποδέχτηκε ο Άγιος Πέτρος και της λέει:

- "Που θα ήθελες να περάσεις την αιωνιότητα σου, στην Κόλαση ή στον Παράδεισο;" Εκείνη το σκέφτεται λίγο και λέει:
- "Δεν είμαι σίγουρη."
- "Τότε", λέει ο Άγιος Πέτρος, "θα κάνουμε το εξής, θα περάσεις 24 ώρες στην Κόλαση και 24 ώρες στον Παράδεισο και μετά αποφασίζεις."
Η πολιτικός συμφωνεί. Πάνε λοιπόν, στην Κόλαση. Εκεί η πολιτικός βλέπει όλους τους πολιτικούς φίλους της που είχαν πεθάνει να παίζουν γκολφ, να ποντάρουν στο καζίνο, να πίνουν σαμπάνια, να φλερτάρουν με ωραίους άντρες και πανέμορφες γυναίκες και γενικά να διασκεδάζουν πολύ. Ακόμα και ο Διάβολος ήταν μαζί τους και κάνανε παρέα, λέγοντάς τους τα καλύτερα πρόστυχα και πικάντικα ανέκδοτα. Όλα πολύ ωραία και η πολιτικός περνούσε υπέροχα.Πριν να το καταλάβει, πέρασαν οι 24 ώρες και ήρθε ο Άγιος Πέτρος να την πάρει να πάνε στον Παράδεισο.
Ο Παράδεισος ήταν ένα πολύ ήσυχο μέρος με ήρεμη ατμόσφαιρα, οι άγγελοι έπαιζαν γαλήνια μουσική με τις άρπες και τις λύρες τους, οι φιλόσοφοι μιλάγαν για τη ζωή και το θάνατο και όλοι μαζί συζητούσαν με τον Θεό που ήταν πολύ γλυκός κι ευχάριστος τύπος. Η πολιτικός αισθανόταν πολύ όμορφα και πριν να το καταλάβει, πέρασαν και αυτές οι 24 ώρες, ώσπου ήρθε ο Άγιος Πέτρος να τι ρωτήσει τι αποφάσισε τώρα που είδε και τα δύο μέρη.Η πολιτικός το σκέφτεται λίγο και του λέει:
- "Ο Παράδεισος ήταν πολύ ωραίος και γαλήνιος, αλλά στην Κόλαση ήταν όλοι οι φίλοι μου και διασκέδαζαν πιο πολύ, οπότε θα προτιμήσω την Κόλαση."Ο Άγιος Πέτρος σέβεται την επιθυμία της και την στέλνει στην Κόλαση.Όμως, η Κόλαση ήταν λίγο διαφορετική τώρα, ένα διαλυμένο μέρος με αποπνικτική ατμόσφαιρα και όλοι οι φίλοι της πολιτικού δούλευαν στα κάτεργα και κουβαλούσαν τεράστιες πέτρες, ενώ και ο Διάβολος ήταν πάνω από τα κεφάλια τους και τους διέταζε συνεχώς. Η πολιτικός δυσαρεστημένη πάει και τον ρωτά:
- "Τι έγινε εδώ; Προχθές όλα ήταν τόσο ωραία και όλοι διασκέδαζαν."
Και ο Διάβολος της απαντά:
Τότε είχαμε προεκλογική εκστρατεία, σήμερα μας ψήφισες!!!"

Με ποια πολιτική ατζέντα θα πορευτούμε;

2009-04-10T14:50:00.002+03:00

Σε λίγες εβδομάδες έχουμε Ευρωεκλογές. Ψηφίζουμε για την επιλογή 24 αντιπροσώπων μας σε ένα ενιαίο σώμα 785 βουλευτών που εκπροσωπούν 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκης Ένωσης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκτά όλο και περισσότερες εξουσίες οι οποίες όλο και περισσότερο επηρεάζουν και την καθημερινότητα μας. Υπάρχουν, δικαίως ή αδίκως και αυτό είναι μία άλλη μεγάλη συζήτηση, πολλοί που αντιτίθενται στην παρουσία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εγώ το μόνο που θα πω είναι πως με την, καλή η κακή υπάρχουσα ελληνική κυβέρνηση, η Ελλάδα συζητιέται να μπει σε επιτήρηση λόγω σχετικής υπέρβασης του ελλείματος, ενώ χώρες εκτός ευρώ (Ρουμανία, Ουγγαρία και κάποιες βαλτικές) ή ακόμα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ισλανδία) όχι πολύ μακριά μας βρίσκονται στα όρια της κατάρευσης. Σε κάθε περίπτωση, καλώς ή κακώς, είμαστε εταίροι αυτής της οικογένιας, εισπράτουμε εδώ και 28 χρόνια τεράστια ποσά χρηματοδοτήσεων και επίσης την ασφάλεια του πιο ισχυρού ίσως νομίσματος παγκόσμια.

Για όλους αυτούς τους λόγους η επιλογή της έλληνικής σύνθεσης ευρωβουλευτών δεν είναι καθόλου ασήμαντη, ειδικά τις δύσκολες μέρες που ζούμε. Φυσικά αποδέχομαι πως μία κομματική αντιπαράθεση με ελληνικούς όρους δεν είναι παραλογη αφού η ομάδα ευρωβουλευτών του ΚΚΕ ή της ΝΔ συμπεριφέρεται τυπικά με τα πολιτικά κριτήρια των κομμάτων τους.

Όμως εμείς τι κάνουμε; Συζητάμε για τις ευρωεκλογές; Για το μήνυμα που πρέπει να δώσουν;

Φυσικά και όχι. Εμείς συζητάμε αποκλειστικά για το σκάνδαλο (με ή χωρίς εισαγωγικά) Παυλίδη, τα ομόλογα, την SIEMENS, κ.α. Δεν θα μπω στη συζήτηση για την προανάκριση. Θα ήταν ανώριμο εκ μέρους μου αφού υπάρχουν άλλοι γι' αυτή τη δουλειά. Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως εξακολουθεί να είναι παράλογο να είναι προανακριτική αρχή ομάδα βουλεύτών. Εκ προοιμίου ξέρουμε πως, όποια και να είναι τα στοιχεία οι βουλευτές της ΝΔ θα πουν πως τα στοιχεία είναι αβάσιμα και οι άλλοι πως είναι βάσιμα. Αμφιβάλλει κανείς;

Όποια και να είναι τα στοιχεία αν ο κ. Παυλίδης αθωωθεί η ΝΔ θα μιλήσει για δικαίωση και οι άλλοι για συγκάληψη και τούμπαλιν. Και το πιο αστείο είναι πως όλοι μιλάνε για έναν λάθος νόμο περί ευθύνης Υπουργών αλλά δεν συναίνεσαν ποτέ στην αλλαγή του.

Για μένα δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία τι θα βγει από την υπόθεση. Είτε στηριχτεί είτε όχι η δικογραφία, όλοι φανταζόμαστε πως κάτι δεν πάει καλά εδώ και πολλά χρόνια στις αναθέσεις των άγονων γραμμών. Και επειδή παίζονται εκατοντάδες εκατομμύρια, οι αποφασίζοντες είναι επιρρεπείς στο λάδωμα. Αυτός που θα πάρει 200,000,000 ευρώ δεν του είναι τίποτα να δώσει το 1/200 για να πάρει τη δουλειά. Φυσικά μου κάνει εντύπωση που ξαφνικά λύθηκε η γλώσσα τοπικών δημάρχων που ως χθες δεν ήξεραν τίποτα... Ακόμα και αν ο κ. Παυλίδης ή συνεργάτης του πάει φυλακή αυτό δεν θα είναι παρά μία εξαίρεση στην τεράστια αλυσίδα της συγκάληψης (βλ. ναυάγια Σαμίνας, Σαντορίνης, σεισμός Αθήνας).

Μπορούμε να ελπίζουμε πως αυτοί οι επιρρεπεις θα φοβούνται βάσιμα πως αν πιαστούν θα υποστούν καταστροφή όπως μεγάλοι πολιτικοί στην Ιταλία που φυλακίστηκαν;

Η ουσία είναι πως θα ξοδέψουμε περίπου 100.000.000 ευρώ για την οργάνωση μίας δημοσκόπησης αφού πολιτικοί και δημοσιογράφοι το μόνο που περιμένουν να δουν αν και πόσο μπροστά θα είναι το ΠΑΣΟΚ και αν αυτό θα επισπεύσει τις βουλευτικές εκλογές.

Και εγώ ρωτάω κάτι απλό:

Πόσοι από εσάς φίλοι μου που βιώνετε αυτή την απίστευτη οικονομική συρίκνωση πιστεύετε πως αν αύριο γίνονταν κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ ή όχι, ξαφνικά δια μαγείας θα άλλαζαν τα οικονομικά σας, θα περιορίζονταν η διαφθορά, θα λειτουργούσε το κράτος και θα ξυπνούσε η αγορά;

Εγώ θα συνεχίσω να επιμένω πως το πρόβλημα μας είναι μία αλλαγή πολιτικής κουλτούρας και αυτό θα γίνει μόνο αν αποφασίσουμε οι πολίτες να το απαιτήσουμε.

Άρθρο αφύπνισης μίας Ελλάδας που θέλαμε να σβήσουμε

2009-04-08T15:28:00.002+03:00

Αντιγράφω από την Ελευθεροτυπία

Επιτέλους... φτωχοί!

Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ

...Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Οπως ήμασταν πάντα. Οπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Οπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθήσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να 'ρθει η σειρά τους...

Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.

Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.

Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής.

Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Εθνους.

Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας.

Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας.

Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βοϊδόπουτσες, βέργες κι ό,τι τέλος πάντων απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας.Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών.Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.

Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων. Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια. ΠΟΤΕ κανένας Ελληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων.

ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα;

ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού;

ΠΟΙΟΣ θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της καψουρικής ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες υποχρεώσεις...

Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τους τριτοκοσμικούς.Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού.

Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει, τώρα μάλιστα που ξεκινά και το Τριώδιο.

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας. *

Α.Π.Θ. (και όχι μόνο): Παθογένια επισόδειο 3ο

2009-04-06T11:12:00.001+03:00

Στο προηγούμενο άρθρο μου αναφέρω τα σχετικά με τους εργολάβους στα πανεπιστήμια και ειδικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Είναι ένα καθεστώς που ξεκίνησε από την αδυναμία του κράτους να κάνει προσλήψεις μονίμων εδώ και 20χρόνια. Τελευταίες προσλήψεις μονίμων υπαλλήλων στο ΑΠΘ έγιναν, αν δεν κάνω λάθος, το 1983. Από τότε υπάρχουν οι συμβασιούχοι (πρόσφατα με το ΠΔ Παυλόπουλου και παλιότερα το 2003 έγιναν μονιμοποιήσεις με την έννοια των συμβάσεων αορίστου χρόνου) περίπου 600 ατόμων και οι εργολαβίες. Αν οι 600 σας φαίνονται πολλοί, βα σκεφτείτε πως για να λειτουργεί το πανεπιστήμιο με 40 τμήματα, 2.000 διδάσκοντες και 60.000 φοιτητές απαιτούνται περί τους 2-3 χιλιάδες υπάλληλοι και σκεφτείτε παραιτήσεις και συνταξιοδοτήσεις...

Οι εργολαβίες ήταν μία λύση, όπως όλες οι προσωρινές λύσεις στην Ελλάδα που γίνονται μόνιμες, αφού οι μόνιμοι διορισμοί περνάνε από το Υπουργείο Παιδείας και κανένας υπουργός Παιδειας από το 1983 δεν ενέκρινε προσλήψεις. Κατέληξε να χαρακτηρίζεται, και όχι πολύ άδικα, σε καθεστώς ομηρίας αλλά σκεφτείτε και κάτι: Στην Ελλάδα που όλοι γνωρίζουμε, και με βάση ότι τα δικά μας παιδιά ζουν στις πανεπιστημιακές αίθουσες, πως αντιμετωπίζεται η ελλειπής καθαριότητα από μία καθαρίστρια; Με επίπληξη; Από ποιον; Και που θα πάμε μετά από τους συνδικαλιστές. Απαράδεκτο φυσικά σαν επιχείρημα. Όμως ποιος μπορεί να αρνηθεί πως στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε όλοι την προοπτική της μονιμότητας ως εφαλτήριο για να μην ελέγχει κανείς την αποτελεσματικότητα μας στη δουλειά; "Να διορίσω το παιδί μου στο δημόσιο, να πληρώνεται και να μην δουλεύει" άκους να λένε οι τυπικοί γονείς...

Το απίστευτο είναι ότι αυτοί οι 600 που ανέφερα παραπάνω, δούλευαν χρόνια σε ερευνητικά προγράμματα δημιουργώντας με τα χρόνια πολύτιμη ερευνητική εμπειρία, έχουν οι περισσότεροι μεταπτυχιακά και τώρα που μονιμοποιήθηκαν τους πήρανε από την έρευνα και τους βάλανε να κάνουν δηλώσεις μαθημάτων στις γραμματείες με το εκβιαστικό δίλημα ότι αλλιώς πρέπει να πάνε σε ανεργία.

Αυτό άραγε συνδέεται με το γεγονός ότι στην Επιτροπή Ερευνών που κάποτε το προσωπικό είχε τεράστιο φόρτο εργασίας, τώρα χτυπάνε μύγες;

Λές και έχουμε στην Ελλάδα την πολυτέλεια να θυσιάσουμε την έρευνα στο όνομα της διοίκησης...

Α.Π.Θ.: Εκβιασμοί σε ένα κράτος εν κράτει

2009-04-06T11:10:00.001+03:00

Υποθέτω πως το προηγούμενο μου άρθρο(Διάβασε εδώ) χάθηκε μέσα στην γενικότερη ειδησιογραφία γιατί εγώ αν το διάβαζα ως τρίτος θα τρελαινόμουν. Εκτός αν απλά έχουμε πλέον γίνει εντελώς φυτά ως πολίτες και δεν μας κάνει τίποτε πλέον εντύπωση. Να θυμίσω τα γεγονότα που άλλωστε δημοσιεύονται σε διάφορα blogs:

Στην καρδιά της πανεπιστημιούπολης στην Θεσσαλονίκη δίπλα στην βιβλιοθήκη υπάρχουν δύο βαγόνια που μεταφέρθηκαν από τον ΟΣΕ για να είναι σημεία πώλησης εισητηρίων κυρίως για τους φοιτητές. Τα βαγόνια αυτά τα έχουν εσχάτως καταλάβει κάποιοι γνωστοί (και καθόλου άγνωστοι...). Από εκεί εκμεταλευόμενοι την ασύρματη σύδεση internet που παρέχεται στην βιβλιοθήκη εκπέμπουν γνωστό παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό. Επειδή το σήμα του ασύρματου internet δεν είναι υψηλής ποιότητας απαίτησαν από τον πρύτανη να τους δώσει ενσύρματη σύνδεση. Η κολυσιεργία, κατά την κρίση τους, του πρύτανη τους οδήγησε να πάνε στο Κέντρο Λειτουργίας Δικτύου και να προξενήσουν ζημιές. Και μάλιστα έχοντας το θράσος να προειδοποιήσουν πως αν δεν γίνει η σύνδεση άμεσα θα ξαναέρθουν και θα ολοκληρώσουν το έργο τους.

Την πληροφορία αυτή μπορείτε απλά να την διαβάσετε και στο Indymedia, γνωστό διαδικτυακό πόλο της "ελεύθερης πληροφόρησης".

Ο πρύτανης έκοψε, προληπτικά όπως αναφέρεται, την πρόσβαση στο Internet σε όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα. Αυτό μεταξύ άλλων έχει μπλοκάρει την δήλωση μαθημάτων του νέου εξαμήνου ώστε να αρχίσει η εκαπιδευτική διαδικασια, την δήλωση βιβλίων ώστε να πάρουν το συντομότερο δυνατό οι φοιτητές βιβλία για το νέο εξάμηνο και φυσικά διεθνείς ερευνητικές συνεργασίες δέκάδων εργαστηρίων.

Τι περιμένουμε λοιπόν τον κ. πρύτανη και την πολιτεία; Να υποκύψει και να συνδέσει με γραμμή την παράνομη κατάληψη; Να συνεχίσει να ανέχεται την άλλη παράνομη κατάληψη στο κτίριο διοίκησης ενώ απείλησε πως αν δεν λήξει θα χρησιμοποιήσει τα νόμιμα μέσα;

Και από την κοινωνία, γονείς φοιτητών και άλλους περιμένουμε επιτέλους να τοποθετηθούν. Θα ανεχόμαστε άλλον αυτη την κατάσταση. Τοποθετηθείτε επιτέλους συμπολίτες μου...

Το χθεσινό πρωταπριλιάτικο: Έυσεβείς πόθοι

2009-04-02T11:29:00.001+03:00

Από πολύ έγκυρες πληροφορίες που έφτασαν στα αυτιά μας από ανθρώπους που είναι πολύ κοντά σε πρόσωπα ανακοινώνεται μέχρι αύριο η ίδρυση νέου κόμματος που θα ταράξει τα νερά του πολιτικού μας σκηνικού
Το κόμμα με τίτλο "ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ (ΕΚΑ)" έχει εξασφαλίσει την συμμετοχή άφθαρτων στελεχών του επιχειρηματικού κόσμου και της κοινωνίας καθώς και μεγάλων στελεχών πολιτικών κομμάτων.
Η ηγετική ομάδα που ήδη κρατηθεί ως σήμερα επτασφράγιστο μυστικό αποτελείται από τους:
Βγενόπουλος Ανδρέας (MARFIN), Αγγελοπούλου Γιάννα, Βενιζέλος Ευάγγελος (ΠΑΣΟΚ), Κανελλόπουλος Λάμπρος (UNICEF), Σουφλιάς Γιώργος (ΝΔ), Παπαδήμος Λουκάς (Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) καθώς και άλλες προσωπικότητες που θα προκαλέσουν τεράστια έκπληξη.
Από τα παραπάνω ονόματα φαίνεται πως επίκειται τεράστια αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό που είναι σε θέση να συντρίψει τα θεμέλια του σημερινού πολιτικού συστήματος.
Αναμένονται ανακοινώσεις ακόμα και εντός της ημέρας...

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης: Το απόλυτο τέλμα

2009-04-02T10:35:00.002+03:00

Κάποτε πρέπει να μαθευτεί η αλήθεια και να δοθούν απαντήσεις. Και αν μαθευτεί η αλήθεια που τα μέσα την μισοπαρουσιάζουν ίσως μπορούμε να αρχίσουμε σοβαρά να αναζητούμε τι ακριβώς είναι η ρίζα του κακού.

Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης εδώ και χρόνια υπάρχουν υπηρεσίες που παρέχονται με εργολαβίες. Αυτό έχει δύο πλευρές. Η μία πλευρά ισχυρίζεται πως για κάθε εργαζόμενο επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του ιδρύματος με περισσότερα χρήματα από αυτά που πραγματικά πάνε στον ίδιο τον εργαζόμενο. Η άλλη πλευρά ισχυρίζεται ότι το ίδρυμα έχει ένα μοχλό πίεσης ώστε να επιτυγχάνει κάποια ποιότητα στις υπηρεσίες αφού αν π.χ. οι καθαρίστριες ήταν μόνιμες τίποτα και κανένας δεν θα μπορούσε να τους επιβάλλει να μην αφήσουν τα κτίρια να σκουλικιάσουν. Το Πανεπιστήμιο συμβάλλεται με ιδιώτη που δεν έχει και πολλούς λόγους να μην πιέσει π.χ. τις καθαρίστριες γιατί αλλιώς θα έχανε την εργολαβία. Το Πανεπιστήμιο αρνείται να καταργήσει τις εργολαβίες αφήνοντας κάποιους να πιστεύουν ότι αυτό έχει και σκοτεινές πλευρές στις αναθέσεις.

Τις τελευταίες εβδομάδες ομάδες φοιτητών και άλλων, με...... πρόσχημα τα παραπάνω έχει καταλάβει το κτίριο διοίκησης του Πανεπιστημίου χωρίς να έχει παρθεί καμία απόφαση από όργανο που σχετίζεται με το διοικητικό προσωπικό που θεωρητικά νομιμοποιείται να καταλαμβάνει τους χώρους εργασίας τους. Κάποιες διάσπαρτες αποφάσεις συλλόγων φοιτητών που δεν καταλαμβάνουν τις σχολές τους αφήνουν τον αέρα της παράνομης πράξης. Και κανένας δεν μπορεί να αποφασίσει το αυτονόητο.

Χθές κάποιοι ζήτησαν την πρόσβαση internet σε χώρο εκτός των κτιριών του πανεπιστημίου αλλά εντός του campus. Όλη σχεδόν η πανεπιστημιακή κοινότητα ξέρει τι εννοώ... Η διοίκηση τους είπε πως αυτό δεν είναι απόφαση που παίρνεται τόσο απλά. Σήμερα κάποιοι κύριοι πήγαν στο κτίριο που στεγάζει την υπολογιστική υποδομή του Πανεπιστημίου και κάνοντας κάποιες περίεργες απειλητικές δηλώσεις κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της αποκόβοντας το σύνολο του πανεπιστημίου δικτυακά από τον έξω κόσμο.Η διοίκηση του πανεπιστημίου ανακοίνωσε πως αν συνεχιστεί η παράνομη κράτηση του πανεπιστημίου θα επέμβει ο νόμος. Αυτονόητο; Κάποιοι κύριοι σε άλλα πανεπιστήμια δήλωσαν πως αν γίνει αυτό θα κάψουν τα δικά τους πανεπιστήμια

Υπάρχει λέτε σύνδεση των παραπάνω γεγονότων...Ποιος επιθυμεί τελικά διακαώς να καταλυθεί το άσυλο; Ποιος τελικά φταίει; Η διοίκηση του πανεπιστημίου, ο εισαγγελέας, η αστυνομία, η κυβέρνηση. Ας ανοίξει επιτέλους μία συζήτηση που αφορά εν μέρει την δημοκρατιά στον τόπο μας.

Ποιοι είστε εσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

2009-03-27T11:38:00.002+02:00

Τον τελευταίο καιρό, ανατρέχω σε άρθρα μου και διαπιστώνω, όπως κάποιοι φίλοί μου λένε, πως έχουν την ίδια επωδό. Δεν πάει άλλο, βουλιάζουμε, καταρρέουμε. Καταντάει ίσως βαρετό.

Όμως κάθε μέρα που περνάει νέα γεγονότα. Μικρά ή μεγαλύτερα πέφτουν στην αντίληψη μου και με απογοητεύουν ή με οργίζουν. Να αναφέρω μερικά;

Οι σχολικοί τροχονόμοι κάνουν απεργία ζητώντας να μονιμοποιηθούν. Θυμίζω ότι αρχικά δημιουργήθηκε ο θεσμός από εθελοντές, γονείς συνήθως, με πρωτοβουλία των συλλόγων γονέων. Κάποτε η πολιτεία, κακώς κατά τη γνώμη μου αφού αυτή τη δουλειά μπορούν κάλλιστα να την κάνουν οι φύλακες των σχολείων, συμμάζεψε λίγο το καθεστώς δίνοντας τους κάποια εκπαίδευση. Και τώρα θέλουν μονιμότητα. ΚΥΡΙΟΙ, εθελοντές ήσασταν και η πολιτεία σας έδωσε κάποιο βοήθημα. Ποιοι είστε έσείς κύριοι τροχονόμοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

Το κτίριο διοίκησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου έχει κατάληψη εδώ και μέρες από άτομα που δεν ανήκουν σε θεσμοθετημένο φορέα. Τα αιτήματα τους είναι η δικαίωση της κ. Κουνεβα και η μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Κύριοι, συμβασιούχος σε απλά ελληνικά είναι αυτός που έχει ΣΥΜΒΑΣΗ. Και σύμβαση είναι κάτι που έχει αρχή και τέλος. Αν η Πολιτεία αποφασίσει ότι κάποιος συμβασιούχος καλύπτει πάγιες ανάγκες, ίσως τον μονιμοποιεί. ΟΛΟΙ; Από ποιο κράτος; Ποιοι είστε έσείς κύριοι συμβασιούχοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

Το πρυτανικό συμβούλειο δεν έχει δικαίωμα να συνεδριάσει γιατί δεν το επιτρέπουν οι καταληψίες. Και η πανεπιστημιακή κοινότητα νοθρή χαιδεύει τους καταληψίες για να μην τους κάψουν τα γραφεία. Ποιοι είστε έσείς κύριοι καταληψίες και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

Μέσα στον χώρο του ίδιου ιδρύματος κυκλοφορούν συμμορίες που κλέβουν εξοπλισμό κυρίως υπολογιστές. Και κάποιοι στυλώνουν ακόμα τα πόδια και μιλάνε για άσυλο. Μιλάνε για αστυνομοκρατούμενο κράτος. Ποιοι είστε έσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

Και η αστυνομία απουσιάζει εντελώς από την τήρηση της ευνομίας στην καθημερινότητα, την οδική ασφάλεια. Πρόσφατα πήγε γνωστός μου που δέχθηκε απρόκλητο ξυλοδαρμό έχοντας συλλάβει τον υπεύθυνο και ο αστυνόμος τον συμβούλευσε να το αποσιωπήσει γιατί ειδάλλως ποιος θα του φυλάξει το μαγαζί από τον θύτη; Ποιοι είστε έσείς κύριοι αστυνομικοί και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

Η πολιτεία συνεχίζει και αυξάνει τον αριθμό των εισακτέων και τα επαγγέλματα έχουν ισοπεδωθεί. Στην Θεσσαλονίκη υπάρχουν 8.000 δικηγόροι σε μία δικαιοσύνη που απονέμεται με απίστευτη καθυστέρηση και κανένας δεν θέλει να την χρησιμοποιήσει. Ποιοι είστε έσείς κύριοι του υπουργείου και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

Θέλουμε να δουλεύουμε ως τα 50, να παίρνουμε 2000 € σύνταξη, και έχουμε σαν όνειρο για τα παιδιά μας να τα βολέψουμε στο δημόσιο "για να πληρώνονται και να κάθονται..." Ποιοι είστε έσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;

Βουλιάζουμε καθημερινά και η ανησυχία μας εξαντλείται στο να φύγει ο Καραμανλής (που ναι είναι εξιαρετικά λίγος, απέτυχε παταγωδώς να δώσει πνοή σε αυτή τη χώρα) και να έρθει ποιος. Το ΠΑΣΟΚ; Γιατί; Γιατί τότε υπήρχε μεγαλύτερη παραοικονομία και είχαμε πιο πολλά λεφτά να ξοδεύουμε.

Ποιοι είστε έσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε; ΞΥΠΝΗΣΤΕ... ΣΒΗΝΟΥΜΕ... Και εσείς το μόνο που κοιτάζετε είναι την μύτη σας...

Αίσθημα ασφάλειας και εφαρμογές πολιτικής

2009-03-19T10:32:00.001+02:00

Τις τελευταίες μέρες γίνεται συζήτηση για τα νέα προτεινόμενα μέτρα της κυβέρνησης σχετικά κυρίως με τον έλεγχο των κουκουλοφόρων κυρίως στην Αθήνα. Αντικρουόμενες απόψεις κάποιες από αυτές ακραίες... Παρά το γεγονός ότι, όπως κάθε τυπικός Έλληνας, προκαλούμαι να σχολιάσω τα μέτρα που άκουσα, νομίζω πως, όπως λίγοι Έλληνες θα εκφραστώ κάπως έτσι:

Όταν ο λαός εκλέγει μία κυβέρνηση για 4, το πολύ, χρόνια της εκχωρεί το δικαίωμα διαχείρισης μίας σειράς από θέματα υψηλής ή χαμηλής πολιτικής. Σε μία σοβαρή χώρα, αυτό που δικαιούται ο κάθε πολίτης να σχολιάζει είναι τα αποτελέσματα. Αν είμαι φτωχότερος, αν αισθάνομαι λιγότερο ασφαλής, αν αυξάνεται η ανεργία, αν δημιουργούνται καρτέλ και με εκμεταλεύονται κοκ. Αν δεν σου αρέσει το μείγμα πολιτικής, την επόμενη τετραετία εκλέγεις φορέα άσκησης άλλης πολιτικής.

Και προσέξτε αν θέλετε τις λέξεις που χρησιμοποιώ. "Μείγμα πολιτικής" και όχι δεξιά ή αριστερή πολιτική που είναι πια παροχυμένες έννοιες. "Φορέας άσκησης άλλης πολιτικής" και όχι ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου ή άλλος "καταλληλότερος". Πολύ ηλίθια κατά τη γνώμη μου αυτή η ερώτηση των δημοσκοπήσεων. Λες και αν ένας αρχηγός είναι ικανός, είναι αυτονόητο πως αυτοί που εφαρμόζουν τις πολιτικές επιλογές του (από τους υπουργούς μέχρι τον τοπικό διευθυντή του Χ νοσοκομείου) είναι επίσης αποτελεσματικοί.

Στην περίπτωση της δημόσιας ασφάλειας...
Δεν με αφορά πόσες περιπολίες θα οριστούν. Αυτό άλλος πληρώνεται από το δημόσιο χρήμα για να το αποφασίσει και κρίνεται γι' αυτό. Με ενδιαφέρει όμως πως θα συμπεριφέρονται αυτές οι περιπολίες.
Δεν με αφορά τι είδους ποινικές διώξεις θα ασκηθούν και σε ποιούς. Αυτό είναι θέμα του νομοθέτη που διάλεξα να με εκπροσωπήσει αλλά κυρίως αυτών των οργάνων που εφαρμόζουν τις διατάξεις (αστυνομική και δικαστική εξουσία). Με ενδιαφέρει όμως το να έχω το δικαίωμα να ζω στην πόλη μου χωρίς να φοβάμαι.
Δεν με αφοράποιος θα οριστεί διοικητής της αστυνομίας, Με ενδιαφέρει όμως να σέβεται τα δημοκρατικά μου δικαιώματα αλλά και να επιβάλλει τον σεβασμό στους κανόνες της δημοκρατίας σε κάποιους αμετανόητους.
Μου είναι αδύνατον να αποδεχτώ πως αποτελεί στοιχείο προστασίας της ελεύθερης έκφρασης το να οργανώνονται μέσα σε αίθουσες πανεπιστημιακών κτιρίων επιχειρησιακά κέντρα έκνομων πράξεων. Και αυτή η ανοχή από το Πανεπιστήμιο δρα προβοκατόρικα στην προοπτική κατάργησης του ασύλου ιδεών.

Και τέλος απορίπτω, όπως και όλοι θα έπρεπε, την λογική της κουκούλας. Κουκούλα φορούσαν στον μεσαίωνα οι δήμιοι εκτελεστές. Κουκούλα φορούσαν στην κατοχή οι δοσίλογοι προδότες. Και το έκαναν γιατί ήξεραν πως δημιουργούν εχθρούς και κάποιοι κάποτε θα τους ζητούσαν να λογοδοτήσουν για την συμπεριφορά τους.

ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Όσο και αν κάποιοι καλλιεργούν την μιζέρια και την στείρα αντιπαράθεση, έχουμε εδώ και αρκετά χρόνια το δικαίωμα της διαφωνίας, της έκφρασης, του αντίλογου.

Και για μιλήσω λίγο εκ του πονηρού, κάτω από τις κουκούλες χωράνε πολλά. Προβοκάτσιες, λαθρέμποροι που μετά πουλάνε στην Αλβανία κλοπιμαία, και πολλοί άλλοι που όλοι ως πολύ γνωρίζουμε...

Ας κάνουμε για μία φορά μία εξαίρεση και ας συμφωνήσουμε σε κάτι σε αυτή τη χώρα της στείρας πολιτικής αντιπαράθεσης. Ας αποκόψουμε σε κάποιους το δικαίωμα να λειτουργούν σε ζημία της δημοκρατίας χρησιμοποιώντας την δημοκρατία σας δικαιολογία για ανοχή και αδράνεια της πολιτείας.

Συναίνεση, συμφέροντα και ομφαλοσκόπηση...

2009-03-12T15:21:00.000+02:00

Τις τελευταίες μέρες γίνεται μέγας ντόρος για την συναίνεση που ζητάει ο πρωθυπουργός για την αντιμετώπιση της κρίσης. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω...

Στην Ελλάδα, και κυρίως στα δημοσιογραφικά παράθυρα, σχεδόν όλα θεωρείται πως κρίνονται με κομματικούς, ούτε καν πολιτικούς, όρους. Είναι προκαταβολικά δεδομένο πως κάθε κουβέντα που ακούγεται από πολιτικό σίγουρα θα πρέπει να κρύβει κάποιο πολιτικό διακύβευμα. Διατήρηση ή διεκδίκηση της εξουσίας, προώθηση ή υπονόμευση πολιτικού ή εσωκομματικού αντιπάλου, στην χειρότερη περίπτωση υπηρέτηση συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων. Και οι εκλογές είναι το τυπικό διακύβευμα αλλαγής συσχετισμών...

Υπάρχει ένα πλέγμα που περιλαμβάνει πολιτικούς και δημοσιογράφους που, συνειδητά ή όχι, ομφαλοσκοπεί λες και το μόνο που μας ενδιαφέρει όλους είναι ποιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Το κλίμα τροφοδοτείται από τα δημοσιογραφικά παράθυρα που την έχουν συστηματικά στημένη με ένα μικρόφωνο μόνιμα μπροστά σε κάθε πολιτικό και κάποιοι μεγαλοδημοσιογράφοι αντλούν απόψεις πολιτικών ακόμα και από ένα νεύμα ή μία άσχετη δήλωση που υποτίθεται πως υποννοεί άποψη για τις εκλογές.

Υπήρχε μία μεγάλη περίοδος που η Ευρώπη κάλπαζε και εμείς περπατούσαμε. Τώρα που η Ευρώπη σκοντάφτει εμείς καταρέουμε.

Και αντί να τρομάζουμε, συνεχίσουμε την ομφαλοσκόπιση. Τα δελτία ειδήσεων συζητούν μέχρι εξαντλήσεως πότε θα γίνουν εκλογές, ποια στρατηγική ενισχύει το αρχηγικό προφιλ του Παπανδρέου, ποιος θα ηγηθεί στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ... Α ξέχασα, υπάρχει και η διαφωνία του Βαλβέρδε με τον Λέτο, μέγα θέμα...

Αναρωτιέμαι πότε οι υγιείς δυνάμεις αυτού του τόπου θα ξεσηκωθούν, Πότε κάποιος θα μας εμπνεύσει για ένα νέο ξεκίνημα. Τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά λέμε. Αλλά ποιος μας ακούει.

Δεν νομίζω πως χρειάζονται σχόλια...

2009-03-06T12:15:00.000+02:00

Η επανίδρυση του κράτους. Από σύνθημα έγινε όνειρο...

2009-02-24T10:55:00.000+02:00

Όταν ο Κώστας Καραμανλής ξεκίνησε τον προεκλογικό του αγώνα το 2003 με στόχο να σπάσει μία πολύχρονη πρωτοκαθεδρία του ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιήσε ευφυώς ως βασικό του σύνθημα την επανίδρυση του κράτους. Ήταν έξυπνη κίνηση - δική του ή του επιτελείου του - γιατί άγγιξε το βασικότερο πρόβλημα αυτής της χώρας.

Τα στοιχεία της παθογένιας είναι γνωστά σε όλους. Δεν είμαι βέβαιος αν οι αιτίες είναι το ίδιο γνωστές:
1. Ευθυνοφοβία που γεννά γραφειοκρατία, πρόσθετες διαδικασίες και χαρτιά σε απλές συναλλαγές του δημοσίου με τον πολίτη.
2. Παντελής έλλειψη του ελάχιστου κινήτρου για να είναι ένας δημόσιος υπάλληλος αποδοτικός αφού μόλις διορίζεται και συνήθως έχει κάποια όρεξη για απόδοση συναντά ένα απίστευτο καφενείο και μία οργή στην περίπτωση που πάει να "χαλάσει την πιάτσα"
3. Ένας ανυπόμονος - λογικά - πολίτης που δεν έχει τα περιθώρια να χάνει το χρόνο του στο καφενείο αυτό και είναι ενίοτε πρόθυμος να ... επιταχύνει τις διαδικασίες με το αζημίωτο
4. Ένα κομματικό πελατιακό σύστημα που διορίζε για δεκαετίες άτομα με κομματικά κριτήρια και στηρίζε για δεκαετίες το δίκαιο της κλαδικής (έτσι την έλεγαν επί ΠΑΣΟΚ) ή ότι άλλο ήταν πριν και μετά
5. Μισθοί των 900 €, που ανεξάρτητα αν είναι καλοί σε σχέση με την δουλειά που παρέχεται δεν εξασφαλίζει τις άμυνες στην διαφθορά

Εγώ θα αναγνωρίσω κάποιες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια από Σημίτη και Καραμανλή. Οι διαδικασίες διορισμών έχουν βελτιώσει την αντικειμενικότητα τους με το ΑΣΕΠ, οι κομματικές οργανώσεις δεν κάνουν πια απόλυτο κουμάντο όπως κάποτε και αυτό το βλέπει κάθε καθαρό μάτι. Όμως τα βασικά προβλήματα δεν τα έλυσε κανείς. Και φυσικά το κράτος δεν επανιδρύεται.

Κάποτε, αυτοί που δεν είναι βασικό τους μέλλημα το ποιος θα κυβερνάει σήμερα ή άυριο σε επίπεδο πρόσώπων, πρέπει να αρχίσουν ένα δημόσιο διάλογο και να αρχίσουν να απαιτούν λύσεις κυρίως από την πολιτική. Γιατί, όσο και αν το ξεχνάμε, πολιτική είμαστε εμείς.

Γιατί ξέρετε τι με τρομάζει περισσότερο από όλα; Ότι έχουμε αποδεχτεί την κατάσταση, βρίζουμε το σύστημα και μετά σκύβουμε γιατί είμαστε εξαρτημένοι από αυτό...

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ...

2009-02-20T13:01:00.002+02:00

Τον τελευταίο καιρό κάθε σχεδόν μέρα που περνάει αναδεικνύει ένα γεγονός που μας φέρνει σε μία ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. Το ότι διαδοχικές βόμβες έρχονται στα χέρια αυτής της κυβέρνησης δεν είναι απαραίτητο ότι οφείλεται αποκλειστικά στην δική της ανικανότητα. Ίσως εν μέρει να είναι η ατυχία της να της έρχονται όλα μαζί, ή ακόμα στο ότι εδώ και περίπου 30 χρόνια, με εξαίρεση την είσοδο στην ΕΟΚ από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και στην ΟΝΕ από τον Κώστα Σημίτη δεν έχει λυθεί κανένα θέμα. Τονίζω το αποκλειστικά γιατί προφανώς υπάρχει ανικανότητα...

Έχουμε δύο επιλογές ως χώρα. Ή το κλείνουμε το μαγαζί να τελειώνει ή αρχίζουμε με ψυχραιμία να πιάνουμε ένα-ένα τα θέματα. Σε αυτό το σημείο μπορώ να αναγνωρίσω στους παραπάνω πολιτικούς ηγέτες την διορατικότητα (ή ίσως την σύμπτωση) να επικεντρωθούν σε ένα εθνικό στόχο έστω και αν στην ουσιά δεν ασχολήθηκαν με τα υπόλοιπα. Αν όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις έλυναν από 1-2 σοβαρά θέματα δεν θα ήμασταν τώρα εδώ. Έχουμε και λέμε:

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στο Αιγαίο με την Τουρκία να αποθρασσύνεται μετά από φιάσκο στην Κύπρο το 1973, φιάσκο στα ΙΜΙΑ, φιάσκο στην υπόθεση Οτσαλάν, αδυναμία να πείσουμε την διεθνή κοινότητα 30 χρόνια τώρα πως σε τελική ανάλυση υπάρχει διεθνές δίκαιο

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στο Σκοπιανό που με εξαίρεση μία αρκετά καλή ενδιάμεση συμφωνία και μία καλή απόφαση στο Βουκουρέστι στην ουσία είναι χρόνια ανοιχτό.

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην υγεία που 30 χρόνια τώρα λυμαίνονται κάποιοι και κανα δεκαριά υπουργοι φαγώθηκαν. ΕΣΥ που στήθηκε και δεν λειτούργησε, ράντζα, ένα σύστημα προμηθειών που εκτρέφει ρεμούλες κ.α. και 150 ταμεία υγειονομικής ασφάλισης με ατέλειωτες τρύπες

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην Δημόσια Διοίκηση που μπλοκάρει συστηματικά όποιον θέλει να επενδύσει ποικιλοτρόπως σε αυτή τη χώρα.

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην δημοσιονομική ισσοροπία. Σε λίγο οι όροι δανεισμού της χώρας θα είναι δυσβάσταχτοι αφού κανένας εδώ και 30 χρόνια δεν μάζεψε το έλλειμα και περίπου μας λένε πως δεν υπάρχει και κανένας λόγος να το κάνουμε. Την ίδια ώρα οι τράπεζες δρουν ανεξέλεγκτα...

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην πολιτική ενημέρωση και τον διάλογο. Με κόμματα που ασχολούνται μόνο με στείρα αντιπαράθεση και κανάλια που στηρίζουν συμφέροντα

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην παιδία και την έρευνα. Με πανεπιστήμια που εκτρέφουν κατεστημένα και δαιμονοποιούν αυτούς που ασκούν έρευνα περίπου ως να είναι έμποροι.
Τι να πιάσουμε άλλο: Τα σχολεία, το ποδόσφαιρο, τα πεθαμένα επαγγέλματα, τα ανεξέλεγκτα δάνεια...

Και οι ευθύνες είναι διαχρονικές. Και το χειρότερο όλων. ΝΙΡΒΑΝΑ... Απόλυτη νιρβάνα λες και δεν συμβαίνει τίποτα. Φταίει το ΠΑΣΟΚ, φταίει ο Καραμανλής, φταίει ο Τσίπρας φταίει ο Μανώλης, φταίει ο Κόκκαλης. Και ποτέ βέβαια δεν φταίει η συντηρητική νοοτροπία μας που δεν βλέπει πέρα από τη μύτη μας.

Άφησε με να έχω αφορολόγητα εισοδήματα ώστε να πάω το καλοκαίρι στην Μύκονο, να πάρω τηλεόραση plasma, να μπορώ να πάω στο σκυλάδικο και το φαγάδικο. Αν μου τα παράσχεις αυτά είναι σπουδαία κυβέρνηση. Ειδάλλως ...

Το ζήτημα δεν είναι να μαλώνουμε. Λύσεις χρειάζονται...

2009-02-17T11:33:00.001+02:00

Μερικοί θαμώνες του Καφενείου (που ευγενικά δημοσιεύει τα άρθρα μου) έχουν περίεργο τρόπο ανάγνωσης και κριτικής των σκέψεων που κάποιος εκφράζει.Δηλαδή αυτό που καταλάβατε να είπα είναι πως η κυβέρνηση είναι άψογη και για όλα φταίει η αντιπολίτευση; Αν είναι δυνατόν...

Τι ακριβώς αμφισβητείτε από όσα έγραψα; Ότι με το που κέρδισε τις εκλογές το 2004 η ΝΔ και μέχρι σήμερα σχεδόν καθημερινά το ΠΑΣΟΚ ζητάει εκλογές; Βλέπατε τέτοιο κλίμα επί ΠΑΣΟΚ; Ή τότε ήταν τόσο τέλεια η κυβέρνηση ώστε δεν υπήρχε θέμα;

Θυμάστε ότι πριν και μετά τις εκλογές του 2000 όλες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν μπροστά τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κέρδισε με διαφορά 56,000 ψήφων όταν μόνο στην Β' Αθήνας έγιναν 100,000 ελληνοποιήσεις ατόμων που (το ξέρω από δικαστικό αντιπρόσωπο που ήταν εκεί) δεν ξέραν λέξη ελληνικά και δεν ξέρανε καν να ψηφίσουν και τους έβαζαν σχεδόν μέχρι μέσα στο παραβαν άτομα με κονκάρδα του ΠΑΣΟΚ; Και αυτό το λέω για να δείξω πως οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αιτία εκλογών. Στην Μεγάλη Βρεττανία οι Συντηρητικοί προηγούνται 25 μονάδες των Εργατικών και κανένας δεν μιλάει σοβαρά για εκλογές

Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι εξαιρετικά άτολμη σε μία εποχή που η χώρα χρειάζεται μεγάλες τομές. Και οι τομές δεν γίνονται:
1. Γιατί δεν υπάρχουν πολιτικά στελέχη να τις υποστηρίξουν σθεναρά
2. Γιατί στην δημόσια διοίκηση έχουμε τα ίδια χάλια που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ και δεν διόρθωσε η ΝΔ
3. Γιατί μιλάμε διαρκώς για εκλογές λές και αυτό είναι πανάκεια στα προβλήματα.Για όλα αυτά έχει σημαντικότατο μερίδιο ευθύνης η ΝΔ αλλά και τα κόμματα της αντιπολιτευσης δέν είναι αμέτοχα.Και εδώ κύριοι δεν κάνουμε δικαστήριο. Λύσεις ψάχνουμε. Και έχω λυσσάξει να γράφω πως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ όπως είναι σήμερα δεν μπορούν να την δώσουν. Τα κόμματα της αριστεράς δεν αποτελούν κυβερνητικές προτάσεις.

Αρα... απόγνωση...

Ποιος υπάρχει περίπτωση να μας πάρει στα σοβαρά...

2009-02-16T10:43:00.001+02:00

Έχω γίνει κουραστικός να γράφω τα ίδια και τα ίδια συνέχεια αλλά δεν μπορώ παρά να πω ότι κανένας δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά αυτή τη χώρα.

Από το 2004 που κέρδισε τις εκλογές η Νέα Δημοκρατία άρχισε ένα σκηνικό αμφισβήτησης της ικανότητας διακυβέρνησης και ένα ανελέητο κυνήγι εκλογών από το ΠΑΣΟΚ. Λές και αυτοί είναι οι μόνοι που ενδιαφέρονται για το καλό της χώρας. Ήρθαν οι εκλογές του 2007 τις οποίες κέρδισε πανηγυρικά ξανά η Νέα Δημοκρατία που με βάση το νέο εκλογικό νόμο (απίστευτο πως θεωρούμε ότι αλλάζουν τα δεδομένα της δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα και αλλάζουμε εκλογικό νόμο κάθε 2-3 χρόνια...) οδήγησε σε διαφορά 5 μονάδω αλλά μόλις 152 έδρες. Και σχεδόν από την άλλη μέρα (μεγάλος σεβασμός στην επιλογή του λαού) άρχισαν λυσσώδη σχόλια για την κυβερνητική ανικανότητα και θυελώδες αίτημα για εκλογές. Εγώ θα κάνω 2-3 απλούστατες επισημάνσεις

Σε μία στοιχειωδώς σοβαρή χώρα πρέπει να σχεδιάζουμε που και που πράγματα και να βλέπουμε την εφαρμογή τους. Κανένας δημόσιος φορέας χάραξης πολιτικής δεν δέχεται σχέδια που υπερβαίνουν τους 6 μήνες γιατι δεν ξέρει αν - και κυρίως από ποιον - θα εφαρμοστούν.

Κανένας δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά μία χώρα όταν η αντιπολίτευση βοά σχεδόν σε κάθε κυβερνητική απόφαση πως μόλις γίνει κυβέρνηση θα την ανατρέψει. Θέλουμε να πουλήσουμε την Ολυμπιακή. Ποιος θα βάλει επενδυτικά κεφάλαια σε μία χώρα που σε 5 μήνες μπορεί να έχει απέναντι του νέο φορολογικό καθεστώς, νέες συνδικαλιστικές ισσοροπίες

Δεν είναι δυνατόν το μόνο θέμα που μας απασχολεί να είναι οι εσωτερικές ισσοροπίες των κομμάτων. Έλεος πια. Την τελευταία εβδομάδα, και εν μέσω μίας τεράστιας οικονομικής κρίσης που αναμένεται να πλήξει ανεπανόρθωτα τον τουρισμό μας εμείς τι συζητάμε: Το αν ο κ. Μανώλης θα ρίξει την κυβέρνηση και το που στόχευαν τα σχόλια του κ. Αβραμόπουλου και το αν θα κυριαρχήσουν οι πολιτικές θέσεις του κ. Τσίπρα στο συνέδρειο του Συνασπισμού. Το ΠΑΣΟΚ το αφήσαμε λίγο. Το βούλωσαν εσχάτως τα στελέχη του γιατί οι δημοσκοπήσεις πάνε καλά και... που ξέρεις...

Α. Ξέχασα. Έχουμε και άλλα πολύ σοβαρά θέματα: Ποιο τραγούδι του SAKIS θα πάει στην Eurovision... Τώρα ησύχασα λίγο

Ειδήσεις talk show...

2009-02-12T11:35:00.001+02:00

Εδώ και χρόνια έχουν δημιουργηθεί κάποια νέα ήθη στην τηλεοπτική παρουσίαση των γεγονότων που δεν έχουν καμία σχέση με την έννοια των ειδήσεων όπως συμβαίνει στις περισσότερες σοβαρές χώρες. Σε κάθε ένα από τα μεγάλα κανάλια μαζεύονται στις 8 το βράδυ 5-6 σχολιαστές, γίνεται μία συνοπτική παρουσίαση των βασικών ειδήσεων και το υπόλοιπο πενηντάλεπτο περίπου εξαντλείται στην ανάλυση των απόψεων των δημοσιογράφων για τα γεγονότα.

Αναρωτιέμαι πόσο μεγάλη διαφορά έχει αυτό από τις ειδήσεις των μοναδικών καναλιών της δικτατορίας όπου ακούγαμε συγκεκριμένες απόψεις της χούντας για τα γεγονότα τις οποίες περίπου οφείλαμε να ενστερνιστούμε. Τουλάχιστον αυτό έκαναν πάρα πολλοί εκείνη την εποχή. Η διαφορά τώρα είναι ότι την μπακέτα στην παρουσίαση δεν κινούν κάποιοι πολιτικοί ή στρατιωτικοί αλλά κάποιοι επιχειρηματίες.

Μου κάνει πραγματικά τρομερή εντύπωση πως ενίοτε άρθρα ή ακόμα περισσότερο ραδιοφωνικές παρουσίες των προβεβλημένων δημοσιογράφων (π.χ. Πρετεντέρης, Χατζηνικολάου, Τρέμη, Τσίμας) έχουν εξαιρετικά στοιχεία ψυχραιμίας και καθαρής ευθυκρισίας, ενώ συγκεκριμένες εποχές είναι εντελώς και φανερά επηρεασμένοι από τις απόψεις και τάσεις που φανερά τους επιβάλλεται να εκφράσουν. Τότε πραγματικά τους λυπάμαι. Γιατί εγώ ντρέπομαι να επιβάλλω στην εξάχρονη κόρη μου να πάει κάπου και να πει συγκεκριμένα πράγματα για να μην ισοπεδώσω την προσωπικότητα της. Και αυτοί είναι άνθρωποι που αν τους αφήσεις έχουν εξαιρετικές απόψεις.

Ομφαλοσκοπούμε φίλοι μου με μανία... Εδώ ο κόσμος καίγεται... και εμείς ασχολούμαστε πότε με τον κ. Κουκοδήμο, πότε με τον κ. Μανώλη και πότε με τον κ. Τσίπρα... Και τώρα αποφάσισαν κάποιοι να μας πείσουν με κλασσικά τσιτάτα του τύπου "η αποχωρούσα κυβέρνηση", οι ενδοκομματικές απόψεις του κ. Τραγάκη και πόσο αυτές είναι προσωπικές απόψεις ή απηχούν την κομματική θέση, τα λεγόμενα του κ. Πάγκαλου για οικουμενικές κυβερνήσεις... Και εσχάτως ψάχνουμε αν τελικά πραγματικά μας έριξαν το ελικόπτερο στα Ίμια ή το ρίξαμε μόνοι μας...

Έτσι, συνεχίστε... Καλά το πάτε... Στρέφετε τον κόσμο στα μικρά για να σας αφήσουμε να χειριστείτε ερείμην μας τα μεγάλα. Και αναφέρομαι σε όλους

Ας μας πει κάποιος την αλήθεια

2009-02-05T11:49:00.001+02:00

Βρισκόμαστε στο μέσο μιας αρωστημένης πολιτικά κατάστασης. Ελπίζω πραγματικά ότι για κάποιο λόγο οι πολιτικοί μας δεν θέλουν να μας πουν την αλήθεια για το τι αντιμετωπίζουμε. Γιατί αν δεν συμβαίνει αυτό τότε είναι είτε αιθεροβάμονες είτε ανίκανοι.

Κοινή λογική... Στο πλαίσιο μίας στοιχειωδώς νοικοκυρεμένης οικογένειας τα έξοδα μας υποτίθεται ότι συνδέονται με την οικονομική μας κατάσταση. Αν έχουμε λεφτά ξοδεύουμε, αν δεν έχουμε σφίγγουμε τα λουριά. Όλοι όμως...

Τι ζούμε στις μέρες μας; Αρχικά η κυβέρνηση μας λέει ότι δεν μας έχει αγγίξει η οικονομική κρίση, αλλά για να μην μας αγγίξει πρέπει να κάνουμε οικονομία. Έτσι έχουμε μηδαμινές αυξήσεις, νέους φόρους, εξαγγελία κατάργησης αφορολόγητου. Σε μία άλλη στιγμή βρίσκονται 500 εκατομμύρια για τους αγρότες με ανοιχτή την συζήτηση για άλλα 500 εκατομμύρια και το αφορολόγητο επανέρχεται. Αν είχαμε αυτά τα λεφτά γιατί προστέθηκαν φόροι; Αν δεν τα είχαμε από που θα τα βρούμε; Η αυτονόητη απάντηση: Νέος Δανεισμός...

Η αντιπολίτευση σύσσωμη βοά ότι υπάρχουν λεφτά μόνο για τους τραπεζίτες. Και λέει, ας κόψουν Χ εκατομμύρια από τους τραπεζίτες και να τα δώσουν στην Χ ή την Ψ κοινωνική ομάδα. Μα υποτίθεται ότι τα χρήματα δεν είναι για την τσέπη των τραπεζιτών αλλά για την εξασφάλιση ρευστότητας σε μία εποχή όπου οι τράπεζες έχουν βάλει φρένο στις χορηγήσεις.

Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το ίδιο πάντα: Εμπιστευόμαστε όλο και λιγότερο τον πολιτικό κόσμο όταν η εκάστοτε κυβέρνηση είναι καθησυχαστική και η αντιπολίτευση την επόμενη μέρα των εκλογών βοά ότι η κυβέρνηση είναι ανίκανη και ζητάει κάθε μέρα εκλογές.

Είναι σαφές πως σε αυτή την όμορφη χώρα που ζούμε, έχουμε ένα βασικό πρόβλημα. Δεν υπάρχει καμία συνέχεια, καμία στρατηγική ούτε καν μεσοπρόθεσμη. Πως να προτείνει κάποιος ειδικός ακόμα και ένα τριετές ευρωπαϊκό πρόγραμμα όταν ζούμε σε μία αβεβαιότητα ότι σε 3 μήνες μπορεί να έχουμε άλλη κυβέρνηση. Και το πρόβλημα δεν είναι η άλλη κυβέρνηση. Άλλωστε στην δημοκρατία μας έχουν μάθει να λέμε ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Το πρόβλημα είναι ότι η εναλλακτική λύση (τώρα το ΠΑΣΟΚ) με καμάρι υπόσχεται ότι θα γκρεμίσει ότι προσπαθεί να χτίσει (σωστά ή λάθος) η παρούσα κυβέρνηση.

Είναι σαν να χτίζουμε παλάτια στην άμμο. Τι τέχνη να βάλω όταν ξέρω ότι με την πρώτη πνοή του άερα θα γίνει συντρίμια

Οι πολίτες αυτής της χώρας, αλλά δυστυχώς και η ίδια η χώρα ζει επιπόλαια με δανεικά. Και τρέμω στην προοπτική ότι αυτοί που μας δανείζουν θα σταματήσουν να το κάνουν...

Εντάξει ας συνεχίσουμε όλοι να φοροδιαφεύγουμε. Ας συνεχίσουν όλες οι κοινωνικές ομάδες να απαιτούν παροχές. Και ας συνεχίσουν οι συνήθεις αναγνώστες μου να ηρεμούν τις αγωνίες τους βρίζοντας με ότι είμαι κρυφοδεξιός... Λες και εκεί είναι το πρόβλημα

Ένας ξένος μιλάει για μια Ελλάδα που πάμε να ξεχάσουμε

2009-02-04T17:04:00.002+02:00

Δεν έχει μεγάλη σημασία ποιος έγραψε το παρακάτω κείμενο και ας είναι "Αποχαιρετισµός στην Ελλάδα" από τον Βρετανό πρέσßη στην Ελλάδα δημοσιευμένο στην Καθηµερινή της Κυριακής 28/12/08.

Οι λόγοι που το αντιγράφω είναι απλοί:
1. Γιατί η μιζέρια μας έχει κάνει να ασχολούμαστε σε αυτή τη χώρα με πάρα πολύ τετριμενα θέματα. Δεν λέω σημαντικό το ποιος μας κυβερνάει ή θα μας κυβερνήσει αλλά πάνω από όλα είμαστε Έλληνες. Κάτοχοι μία κουλτούρα που κάποιοι από μας την κακοποιούνε αλλά οι ξενοι και όσοι έχουν ζήσει στο εξωτερικό την αντιλαμβάνονται.
2. Διαβάζοντας το αλλού θα γελάσετε, θα θυμηθείτε μία Ελλάδα που πάμε να σβήσουμε. Ελπίζω να μην δω σχόλια που μου θα μου θυμήσουν την Ελλάδα που φτιάξαμε...

Tου Σαϊµον Γκας

Γράψε αν µπορείς στο τελευταίο σου όστρακο τη µέρα τ' όνοµα τον τόπο και ρίξε το στη θάλασσα για να ßουλιάξει.

Γιώργος Σεφέρης

Γυµνοπαιδία - Σαντορίνη

Σε λίγες µέρες η γυναίκα µου κι εγώ αφήνουµε την Αθήνα ύστερα από οκτώ ευτυχισµένα χρόνια στη χώρα σας - πρώτα στη δεκαετία του '80 και για δεύτερη φορά αυτά τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα ήταν καλή µαζί µας. Μας χάρισε τον πρώτο µας γιο, που γεννήθηκε εδώ πριν από 23 χρόνια. Μας χάρισε πολλούς φίλους. Μας χάρισε πολλές στιγµές ευτυχίας. Και ποτέ, µα ποτέ δεν µας άφησε να πλήξουµε.

Η Ελλάδα και οι Ελληνες ασκούν έντονη επίδραση στους ξένους. Ο Βρετανός συγγραφέας Lawrence Durrell έγραψε: «Αλλες χώρες µπορούν να σε κάνουν να ανακαλύψεις έθιµα ή παραδόσεις ή τοπία. Η Ελλάδα σου προσφέρει κάτι πιο σκληρό: την ανακάλυψη του εαυτού σου». Στην Ελλάδα εµείς οι Βορειοευρωπαίοι αφήνουµε πίσω µας λίγη απ' την ψυχραιµία και την επιφυλακτικότητά µας και γινόµαστε πιο εξωστρεφείς, αναζητάµε πιο πολύ τη συντροφιά των άλλων ανθρώπων. Δεν εκπλήσσοµαι που η λέξη privacy δεν µεταφράζεται ακριßώς στα Ελληνικά.. Αλλά, πάλι, ούτε η λέξη παρέα µεταφράζεται στα Αγγλικά.

Η Ελλάδα άναψε τον πόθο του ταξιδιού σε γενιές και γενιές Βρετανών, και η Μαριάν κι εγώ προσπαθήσαµε να ακολουθήσουµε τα ßήµατά τους. Η µυρωδία του καπνού του ξύλου που καίγεται ένα φθινοπωρινό απόγευµα στην Ηπειρο, τα λιßάδια µε τ' αγριολούλουδα στην Πελοπόννησο την άνοιξη, τα κρυστάλλινα γαλανά νερά του Ιονίου το καλοκαίρι είναι µερικές από τις αναµνήσεις που θα πάρουµε µαζί µας φεύγοντας.

Οι Ζουλού λένε ότι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι µέσα από άλλους ανθρώπους. Η Ελλάδα δεν θα σήµαινε τόσα πολλά για µας αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που γνωρίσαµε εδώ. Η γιαγιά που µας φίλεψε ροδάκινα απ' το καλάθι της όταν χάλασε το αυτοκίνητο της παρέας µας, στη Θεσσαλία το 1975. Το ζευγάρι που µας παραχώρησε το διαµέρισµά του, παρόλο που µόλις µας είχε συναντήσει, στο Ρέθυµνο το 1984. Ο ταξιτζής στη Χίο, το 1992, που όταν ο γιος µου ο Κρίστοφερ ζαλισµένος από το ταξίδι έκανε εµετό κι έκανε χάλια και το ταξί και τον ίδιο, αυτός ανησυχούσε µόνο αν ήταν εντάξει το παιδί. Θα µας λείψουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα, που µας έδωσαν τη φιλία τους και τη συντροφιά τους.

Θα θέλαµε επίσης, η Μαριάν κι εγώ, να ευχαριστήσουµε όλους αυτούς που ήταν τόσο επιεικείς και συγχωρητικοί όσο εµείς κατακρεουργούσαµε την ελληνική γλώσσα. Θέλω να ζητήσω ιδιαιτέρως συγγνώµη από µια κυρία που γνώρισα σε µια δεξίωση πριν από λίγα χρόνια. Τη ρώτησα τι δουλειά έκανε ο άντρας της. Μου απάντησε ότι ήταν γεωπόνος. Δυστυχώς, µπέρδεψα τη λέξη γεωπόνος µε τη λέξη Γιαπωνέζος. Καθώς η συζήτηση προχωρούσε, διαπίστωσα µε έκπληξη ότι δεν ήξερε σχεδόν τίποτε για την Ιαπωνία. Και καθώς επέµενα µε τις ερωτήσεις µου για τον ιαπωνικό πολιτισµό, έßλεπα σιγά σιγά τον πανικό να φουντώνει στα µάτια της.

Θα ήθελα ακόµη να ζητήσω συγγνώµη κι από τον προßεßληµένο εκείνον υπουργό, που παρέµεινε ατάραχος όταν τον ρώτησα πώς σκόπευε να αντιµετωπίσει όλες τις προσκλήσεις και όχι τις προκλήσεις του τοµέα ευθύνης του. Τώρα ήρθε ο καιρός να πάµε σε µιαν άλλη χώρα.

Χαιρόµαστε µε την προοπτική των νέων εµπειριών, των νέων ενδιαφερόντων που πάντα φέρνει ένα νέο διπλωµατικό πόστο. Οπως λέει κι ο ποιητής:
«Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι
που µε τι ευχαρίστηση, µε τι χαρά
θα µπαίνεις σε λιµένες πρωτοϊδωµένους»

Aλλά, δεν θα είναι Ελλάδα.

Αυτό για το οποίο µπορούµε να είµαστε σίγουροι είναι ότι θα επιστρέψουµε. Δεν νοµίζουµε ότι η Ελλάδα µας έχει δώσει ακόµη την άδεια να την εγκαταλείψουµε οριστικά. Και όταν επιστρέψουµε δεν θα το κάνουµε µόνο για τους ανθρώπους ή για το τοπίο, αλλά και γιατί η Ελλάδα είναι µια χώρα που θαυµάζουµε για πάρα πολλά πράγµατα.

Αλλά αυτό που ιδιαίτερα θαυµάζουµε εδώ είναι η σηµασία που δίνουν οι Ελληνες στους οικογενειακούς δεσµούς και τη φιλία, την επιµονή σας να χαίρεστε τη ζωή, την ανοιχτόκαρδη διάθεσή σας, τη γενναιοδωρία σας και την αίσθηση αξιοπρέπειας και ευπρέπειας. Το ταλέντο των Ελλήνων ξεχειλίζει σε κάθε τοµέα, από τις καλές τέχνες ώς τον κάθε χώρο δουλειάς και δηµιουργίας. Ενα από τα προνόµια που είχα ως πρέσßης στην Ελλάδα ήταν η ευκαιρία που µου έδωσε να συναντήσω τόσους προικισµένους, ζωντανούς ανθρώπους από φοιτητές µέχρι δισεκατοµµυριούχους

Οµολογώ ότι ακόµη και τώρα, µετά οκτώ χρόνια στην Ελλάδα, υπάρχουν ακόµη µερικά πράγµατα που δεν καταλαßαίνω. Δεν καταλαßαίνω την ελληνική µανία να ßουτάνε όλοι στη θάλασσα κάθε φορά που η θερµοκρασία ανεßαίνει πάνω από τους δέκα ßαθµούς. Εγώ µεγάλωσα σε µια χώρα που η θάλασσα ήταν κρύα και γκρίζα και, γενικώς, έπρεπε να αποφεύγεται.

Δεν καταλαßαίνω γιατί τα κινητά είναι τόσο δηµοφιλή, ενώ τόσες και τόσες Ελληνίδες σε διακοπές έχουν τη συνήθεια να φωνάζουν τόσο δυνατά και σε τόσο ψηλές νότες ώστε οι φωνές τους να σκίζουν τον αιθέρα και λόγγοι και ραχούλες να αντηχούν «έλα Τούλααα.». Θαυµάζουµε το πάθος των Ελλήνων για προσωπική ελευθερία και ελευθερία του λόγου.

Ακόµη δεν έχω καταλάßει τα παραθυράκια στην τηλεόραση. Πώς καταλαßαίνει ο ένας τι λέει ο άλλος όταν όλοι µιλούν ταυτόχρονα; Ο στρατηγός Ντε Γκολ αναρωτήθηκε κάποτε πώς είναι δυνατόν να κυßερνήσει κανείς µια χώρα που παράγει 246 διαφορετικά είδη τυριών.
Αναρωτιέµαι πώς είναι δυνατόν να κυßερνήσει κανείς µια χώρα που έχει σχεδόν τόσους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθµούς όσα τυριά έχει η Γαλλία. Αυτό που καταλαßαίνω και ξέρω καλά είναι ότι η Μαριάν και εγώ αισθανόµαστε τεράστια τρυφερότητα, ευγνωµοσύνη και θαυµασµό για µια χώρα που µας φέρθηκε τόσο καλά.

Σ' ευχαριστώ, Ελλάδα.

"Υπερεργασία" δασκάλων...

2009-01-28T16:20:00.001+02:00

Διάβασα στο http://nylon.gr ένα μικρό άρθρο που μας ενημέρωνε πως σε ένα σχολείο σήμερα έχει εκδρομή, αύριο πρωτοχρονιάτικη πίτα και την Παρασκευή φυσικά αργία.

Γράφει συγκεκριμένα:

Στο σχολείο του γιού μου οι καθηγητές κανόνισαν για αύριο (Τετάρτη) σχολική εκδρομή. Μεθαύριο Πέμπτη έχει κανονιστεί κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας (δεν έχει μάθημα φυσικά).
Την Παρασκευή, ως γνωστόν, είναι των Τριών Ιεραρχών.
Βλέπετε κάποιο pattern εδώ;

Ξέρετε δεν με πείραξε τόσο το pattern δημιουργίας πενθημέρου 3 βδομάδες μετά 16 ημερών διακοπές. Ούτε τόσο η αναφορά του από τον σχολιαστή.

Αυτό που με τρέλανέ είναι ότι σε 8 σχόλια κανένας δεν άρχισε να βρίζει...

...μία επαγγελματική τάξη με υποχρεωτικές διακοπές 4 μηνών το χρόνο

...την μόνη ίσως επαγγελματική τάξη που έχει δικαίωμα να έχει εκλογές, συνελεύσεις, συναντήσεις με συμβούλους ακόμα και πίττες σε εργάσιμη ώρα και δεν πάνε στην δουλειά. Και το χειρότερο κανένας δεν ελέγχει αν και ποιοι συμμετέχουν στην διαδικασία. Π.χ. οι εκπαιδευτικοί που δεν ψηφίζουν στις εκλογές μπορούν κανονικά να μην πάνε στο σχολείο και φυσικά πληρώνονται εκείνη την μέρα

...και φυσικά δεν μας δίνουν το δικαίωμα να πούμε ότι εμείς οι εργαζόμενοι πολίτες πρέπει να κόψουμε τον λαιμό μας να βρούμε τι θα κάνουμε με τα παιδιά μας εκείνες τις μέρες με το επώδυνο πλην όμως υποβολυμιαίο επιχείρημα ότι: "τα σχολεία δεν είναι parking".

Οι κινητοποιήσεις των αγροτών...

2009-01-22T12:03:00.000+02:00

Έχει γίνει σχεδόν παράδοση τα τελευταία, τουλάχιστον 10, χρόνια κάθε χρόνο μεταξύ Νοέμβρη και Γενάρη να βγαίνουν τα τρακτέρ και να αποκόβουν την Ελλάδα στη μέση. Και είναι καινοφανές να γίνονται κινητοποιήσεις μίας κοινωνικής ομάδας όταν δεν βρίσκεται σε παραγωγική περίοδο.

Εκεί που θα κάθονταν στο καφενείο, δεν παίρνουν τα τρακτέρ να κλείσουν τους δρόμους να ανέβει και λίγο η αδρεναλίνη.

Αυτό από μόνο του είναι ένα θέμα. Αν ήταν σε απόγνωση ας κάνανε κινητοποιήσεις διαρκείας και την περίοδο που έχουν δουλειά. Γιατί εμείς οι υπόλοιποι, κύριοι αγρότες δουλεύουμε. Και κυρίως έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα να κινούμαστε μέσα στην χώρα μας και να μην μετατρέπεται η Ελλάδα σε Λωρίδα της Γάζας με ισραηλινά μπλόκα...

Τώρα τα αιτήματα τους:

1. Μείωση του ΦΠΑ: Κατ' αρχήν γιατί ειδικά σε αυτούς να μειωθεί το ΦΠΑ. Από τη στιγμή που είναι σχεδόν αφορολόγητοι και παίρνουν συντάξεις σχεδόν χωρίς να δώσουν ποτέ ασφαλιστικές εισφορές, θα πρέπει και αυτοί κάπως να συνεισφέρουν στον κρατικό προϋπολογισμό. ΓΙατί αλλιώς εμείς που πληρώνουμε περί το 25% του εισοδήματος μας σε φόρο (εκτός από το ΦΠΑ) είμαστε λιγάκι κορόϊδα...

2. Ρύθμιση χρεών στην Αγροτική Τράπεζα: Όλες οι επαγγελματικές τάξεις λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένες από τις τράπεζες. Οι αγρότες είναι η μοναδική επαγγελματική τάξη για την οποία υπάρχει σχεδόν αποκλειστική κρατική τράπεζα, η Αγροτική, όπου οι όροι δανεισμού είναι σαφώς ευνοϊκότεροι από όλους εμάς τους υπόλοιπους που έχουμε να κάνουμε με τους ιδιώτες τραπεζίτες με αποκλειστικό, και ενίοτε προκλητικό, στόχο το υπέρμετρο κέρδος. Οι κυβερνήσεις, τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και τις ΝΔ, λιγότερο ή περισσότερο έχουν κατά καιρούς προωθήσει ευνοϊκές ρυθμίσεις για τα χρέη τους κατά παρέκλιση των ίσων δικαιωμάτων των πολιτών.

3. ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ... Αναδιάρθρωση των καλλιεργιών... Οι Έλληνες αγρότες επιμένουν εδώ και χρόνια να καλλιεργούν τα προϊόντα που παρήγαγαν οι γονείς και οι παππούδες τους. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση το βαμβάκι στην Θεσσαλία και τα ροδάκινα στην Κεντρική Μακεδονία. Πέστε μου σε ποια επαγγεματική τάξη στην Ελλάδα όχι μόνο επιτρέπεται να παράγουν προϊόντα που δεν μπορούν να πουληθούν αλλά και επιδοτείτε το μη ανταγωνιστιλό προϊόν. Επιπρόσθετα οι αγρότες της Θεσσασίας δεν είναι καν σε θέση να συμφωνήσουν να παράγουν συγκεκριμένες ποικιλίες βαμβάκι ώστε να παράγεται συγκεριμένη ποιότητα εκκοκισμένου προϊόντος που θα είναι και πιο ανταγωνιστικό.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέχεται εδώ και δεκαετίες να επιδοτεί καλλιέργειες που δεν έχουν επαρκείες αγορές με στόχο να ενθαρύνουν μία σχετικά ομαλή μετάβαση κάποιων σε άλλες πιο αποδοτικές καλλιέργιες. Όμως αυτές οι καλλιέργιες είναι πιο δύσκολες και όχι σχεδόν με αυτόματο πιλότο όπως το βαμβάκι.

Επίσης οι άλλες καλλιέργιες θέλουν πολύ λιγότερο νερό κάτι που στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό...

Εγώ μεταφέρω όσα ξέρω. Αν κάπου είμαι απληροφόρητος, θα χαρώ πολύ να δω τον αντιλογο. Όχι όμως στείρα κριτική, Επιχειρήματα για να γίνουμε όλοι πιο ενημερωμένοι. Γιατί όπως καταλαβαίνετε αυτά τα θέματα δεν έχουν πράσινες και γαλάζιες εκδοχές...

Είναι τυχερός ο λαός που έχει όραμα...

2009-01-19T09:13:00.002+02:00

Είδαμε χθες το βράδυ στην τηλεόραση μία γιορτή που έγινε στην Ουάσινγκτον για την υποδοχή του νέου προέδρου Ομπάμα. Δεν μου έκαναν εντύπωση ούτε τα τραγούδια, ούτε το θέαμα, ούτε ο κόσμος, ούτε ακόμα-ακόμα και ο - όντως εμπνευσμένος - λόγος του νέου προέδρου.

Αυτό που μου έμεινε και πραγματικά ζήλεψα ήταν το όραμα, η ελπίδα στα μάτια του κόσμου για κάτι νέο που πιστεύουν ότι έρχεται. Ένα αύριο εμπνευσμένο από έναν ηγέτη που η χώρα θέλει να περιβάλλει χωρίς διακρίσεις.

Δεν ξέρω αν η ελπίδα θα αποδειχτεί βάσιμη, δεν ξέρω αν ένα άνθρωπος περίπου στα χρόνια μου είναι σε θέση να αλλάξει την μοίρα ενός έθνους που έχει τεράστια βαρίδια, από οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα.

Όμως σκεφτόμαι το προφίλ των πολιτικών ηγετών στην Ελλάδα και αναρωτιέμαι πότε θα εμπνευστούμε κι εμείς από έναν ηγέτη όπως σήμερα οι Αμερικάνοι. Έναν ηγέτη που θα βγάλει από όλους την μιζέρια ενός οράματος που εξαντλείται στο να καταφέρουμε να διοριστούν τα παιδιά μας στο δημόσιο ώστε να πληρώνονται και να μην δουλεύουν. Τη μιζέρια του να χωριζόμαστε σε αυτούς που το κατάφερνουν και σε αυτούς που βρίζουν τους άλλους που το κατάφεραν.

Δυστυχώς δεν υπάρχει τέτοιος ηγέτης στην Ελλάδα. Κάποιος που από το πουθενά, χωρίς στηρίγματα, σπούδασε, αναδείχτηκε και ενέπνευσε τον κόσμο πέρα από κομματικά κριτήρια... Μόνο ένας μου έρχεται στο μυαλό που είχε τέτοια αυτοδημιούργητη διαδρομή τα τελευταία 50 χρόνια και χαρακτηρίστηκε εθνάρχης. Όμως τότε δεν ήμασταν ώριμοι να μεγαλουργήσουμε. Και δεν είχε και εκείνος τις παραστάσεις και την γνώση που απαιτούνταν..

Νομίζω πάντως πως υπάρχουν στην Ελλάδα υγιείς δυνάμεις που περιμένουν. Και είναι τέτοια η απόγνωση μας από την ελληνική μιζέρια... Ίσως αυτή η απόγνωση είναι η ευκαιρία για ένα ξεκίνημα...

International Crisis Group : πιέσεις στην χώρα μας για αποδοχή ονόματος, εθνότητας και γλώσσας Μακεδονικής!

2009-01-16T10:31:00.001+02:00

Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2009
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς
Την Υπουργό Εξωτερικών κ. Μπακογιάννη
Τον Υπουργό Μακεδονίας – Θράκης κ. Καλαφάτη

Θέμα: Συστηματική υπονόμευση των ελληνικών θέσεων στο ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ από «δεξαμενή σκέψης» υψηλής προβολής! – Πιέσεις στην χώρα μας για αποδοχή ονόματος, εθνότητας και γλώσσας!

Πρώτο θέμα στον δικτυακό τόπο της οργάνωσης "International Crisis Group" (http://www.crisisgroup.org/home/index.cfm ) ήταν «έκθεση» της οργάνωσης υπό τον τίτλο "Macedonia's Name: Breaking the Deadlock" , ήτοι «Το όνομα της Μακεδονίας: Ξεπερνώντας το αδιέξοδο» (http://www.crisisgroup.org/home/index.cfm?id=5862&l=1). Στην «έκθεση» αυτή «Μακεδονία» αποκαλείται αποκλειστικά η ΠΓΔΜ και «Μακεδόνες» οι πολίτες της, ενώ με τεχνήεντα, αλλά προφανή στον στοιχειωδώς προϊδεασμένο αναγνώστη τρόπο επιχειρείται συστηματική ανατροπή της ιστορικής, πολιτιστικής και γεωπολιτικής αλήθειας της περιοχής, ώστε να ασκηθεί πίεση στην χώρα μας, προκειμένου α) να υποχωρήσει στο ζήτημα του ονόματος και β) να δεχθεί διεύρυνση της ημερήσιας διάταξης του διαλόγου με τους γείτονες σε ζητήματα όπως η αναγνώριση εθνικότητας και γλώσσας «μακεδονικής». Η μονομέρεια και η εργαλειακή χρήση της ιστορίας και της γεωπολιτικής της περιοχής βρίσκεται στο απόγειό της στο εν λόγω κείμενο, το οποίο, μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι η ιστορική συνέχεια του ελληνικού λαού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα είναι μέρος της ελληνικής μυθολογίας.
Η «Έκθεση» αυτή θα ήταν ανάξια σχολιασμού, πολύ λιγότερο μέσω του Κοινοβουλευτικού ελέγχου αν δεν προερχόταν από την οργάνωση από την οποία προέρχεται. Η Διεθνής Ομάδα Κρίσεων» αυτοπροσδιορίζεται ως «η παγκοσμίως ηγούμενη ανεξάρτητη και μη μεροληπτική πηγή αναλύσεων και συμβουλών προς κυβερνήσεις και διακυβερνητικά σώματα, όπως ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Παγκόσμια Τράπεζα, σχετικά με την πρόληψη και την επίλυση θανατηφόρων συγκρούσεων». Έχει ετήσιο προϋπολογισμό 16 εκατομμυρίων δολαρίων, απασχολεί παγκοσμίως με πλήρη απασχόληση περί τα 130, επιτυγχάνει ετησίως περί τις 13.000 αναφορές στον διεθνή Τύπο και παράγει τόσο ειδικές όσο και γενικές ετήσιες εκθέσεις επί κρίσεων. Από την σύνθεση του Διοικητικού του Συμβουλίου (μεταξύ άλλων, ο Γκάρεθ Έβανς, πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας, ο Λόρδος Πάτεν, ο πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ κ. Πίκερινγκ, η Ιταλίδα πρώην Επίτροπος Έμμα Μπονίνο, ο Κόφι Ανάν, ο Τζωρτζ Σόρος κλπ) είναι σαφές ότι η οργάνωση επιδιώκει να διαμορφώνει την διεθνή πολιτική προς συγκεκριμένες και καθόλου ουδέτερες κατευθύνσεις. Προς τούτο «αξιοποιεί» την ανάλυση των διεθνών κρίσεων.
Συνεπώς η από μέρους των αρμοδίων υπηρεσιών της χώρας μας μελέτη της ως άνω «έκθεσης», ο έλεγχος για την τυχόν επίδρασή της στην διεθνή σκηνή και η ενδεχόμενη διεθνής αντίκρουσή της είναι εκ των καθηκόντων της ελληνικής Κυβέρνησης.
Κατόπιν των ανωτέρω
Ερωτώνται οι συναρμόδιοι κ. Υπουργοί
1 Τελούν σε γνώση της «Έκθεσης» της οργάνωσης "International Crisis Group" σχετικά με το όνομα της ΠΓΔΜ και της συνολικά ανθελληνικής θέσης και μεθοδολογίας, η οποία υιοθετείται από την οργάνωση επί του θέματος;
2 Έχουν αξιολογηθεί τυχόν επιδράσεις της κυκλοφορίας της ως άνω «Έκθεσης»;
3 Σε ποια μέτρα προτίθενται να προέλθουν προκειμένου η εν λόγω «Έκθεση» να αξιολογηθεί, ενδεχομένως να απαντηθεί και πάντως να μην βλάψει την αξιοπιστία των ελληνικών θέσεων επί του ζητήματος σε κρίσιμα διεθνή φόρα;
Ο ΕΡΩΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ

http://o-politis.blogspot.com/

Είναι τόσο αποδομημένο το σκηνικό που το να αλλάξουμε αλλώς κάποιους υπουργούς ή και πρωθυπουργό είναι τόσο λίγο...

2009-01-16T10:20:00.001+02:00

Συκοφαντική δυσφήμιση
Ας θεωρήσουμε ότι βγαίνω δημόσια και κατηγορώ κάποιον με συγκεκριμένα στοιχεία. Αυτός μου κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και το δικαστήριο τον δικαιώνει επιδικάζοντας ένα ποσό ως αποζημίωση για ηθική βλάβη. Μέχρι εδώ καλά.
Σε οποιαδήποτε φυσιολογική χώρα το δικαστήριο ζητάει την πληρωμή της αποζημίωσης και εφόσον αυτός που κέρδισε το δικαστήριο βρει ότι έχω οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο μπορεί να μου το πάρει νόμιμα. Σε οποιαδήποτε φυσιολογική χώρα... Γιατί στην Ελλάδα αυτό ισχύει υπό προϋποθέσεις. Μπορώ κανονικά να συνεχίσω να μην πληρώνω εφόσον είμαι αγωνιστής της δημοκρατίας ή μάγκας, ο αντίδικος δεν είναι συμπαθής σε μία ομάδα πολιτών. Σε τέτοια περίπτωση δεν έχει δικαίωμα να ζητάει. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Το δίκαιο ενός θύματος άδικης επίθεσης
Περπατάω στον δρόμο. Έρχεται κάποιος από απέναντι με ένα όπλο με πυροβολεί και πέφτω νεκρός ή βαριά τραυματίας. Σε οποιαδήποτε φυσιολογική χώρα η κοινή γνώμη αντιδράει σε αυτό που μου συμβαίνει. Σε οποιαδήποτε φυσιολογική χώρα. Γιατί στην Ελλάδα αυτό ισχύει εφόσον δεν έχω επιλέξει να δουλέψω στην Ελληνική Αστυνομία (ανεξάρτητα αν δεν προκάλεσα κανέναν αλλά απλά περπατούσα). Γιατί συμβαίνει αυτό;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΝΗΜΗ. Κανένας Λαλιώτης, Μητσοτάκης, πόσο μάλλον δεν Γρηγορόπουλος ή Τεμπονέρας δεν θα μείνει για πολύ στην μνήμη μας. Δεν είναι δα και το φόρτε μας η Ιστορία... Μας είναι όλοι αδιάφοροι εφόσον δεν έχουμε σκοπιμότητα να χρησιμοποιούμε τα ονόματα τους ως συνθήματα. Είναι θλιβερό αλλά ο Μελίστας και ο Καλτετζάς συναντώνται μόνο στους τοίχους ως συνθήματα και στις οικογένειες τους.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΞΙΕΣ. Ολοι μας (και ακόμα περισσότεροι οι νέοι) έχουμε πάψει να έχουμε αξίες, να σεβόμαστε κάποιες έννοιες. Μας πιπιλίζουν το μυαλό πως η γνώση, η δεξιότητα, η προσπάθεια δεν σημαίνουν τίποτα. Μόνο με αγώνες και διεκδίκηση μπορούμε να πετύχουμε κάτι. Δηλαδή κ. Τσίπρα είναι απλούστευση να συνάγω πως μου ζητάς να μην σπουδάσω, εκτός από τα απίστευτα "αντι-μαθήματα" στις κατειλημένες σχολές;

Η προηγούμενη γεννιά π.χ. πίστευε (καλώς ή κακώς) στις αρχές της ορθοδοξίας (που ενσάρκωνε το ράσο), της δικαιοσύνης (που ενσάρκωνε η δικαστική έδρα) της επιστημονικής γνώσης (που ενσάρκωνε ένας καθηγητής πανεπιστημίου). Δεν ζητάει κανείς να μείνουν απαραίτητα ίδιες οι αξίες. Η κοινωνία εξελίσεται. Όμως η πλήρης αποδόμηση των αξιών δεν είναι ελευθερία. Και κατά βάση ενθαρύνεται από κάποιους που δεν θα μπορέσουν ποτέ να ενσαρκώνουν τέτοιες αρχές και αξίες

Δεν σεβόμαστε τις αποφάσεις των δικαστηρίων γιατί έχουμε πειστεί ότι οι δικαστές τα παίρνουν. Και οι δικαστές δεν είναι εντελώς αμοιροι ευθυνών αφού αφήνουν στις τάξεις τους τομάρια.
Δεν σεβόμαστε την αστυνομία γιατί πιστεύουμε ότι αποτελείται από ακροδεξιά μιάσματα. Και οι αστυνομικοί δεν είναι εντελώς αμοιροι ευθυνών αφού αφήνουν στις τάξεις τους τομάρια.
Δεν σεβόμαστε το πανεπιστήμιο γιατί και εκεί υπάρχει κατεστημένο που δεν θέλει να δουλέψει και εκτρέφει αποδόμιση. Και οι πανεπιστημιακοί δεν είναι εντελώς αμοιροι ευθυνών αφού στις εκλογές της ΠΟΣΔΕΠ δεν πάνε ούτε 20% του συνόλου.

Με πιάνει απόγνωση. Είναι τόσο αποδομημένο το σκηνικό που το να αλλάξουμε αλλώς κάποιους υπουργούς ή και πρωθυπουργό είναι τόσο λίγο...

Πως θα διαχειριστούμε την αγωνία των παιδιών μαςαπό την στιγμή που έχουμε τις δικές μας εμμονές...

2008-12-19T12:06:00.001+02:00

Διακρίνω να άνοιξε δειλά-δειλά σε κάποια blogs μία συζήτηση μεταξύ γονιών για το θέμα του πως θα διαχειριστούμε την αγωνία τους από την στιγμή που, λιγότερο ή περισσότερο, έχουμε τις δικές μας εμμονές. Αν θέλουμε να δούμε μία άσπρη μέρα σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να τα βοηθήσουμε να βλέπουν την πραγματικότητα χωρίς γυαλιά όπως κάνουμε οι περισσότεροι.

Το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος είναι ότι πρέπει να διδάξουμε, ή να τους βοηθήσουμε να ανακαλύψουν τι εστί ήθος και δημοκρατία. Όμως οι έννοιες αυτές έχουν υποστεί απίστευτες φθορές από τους γονείς μας και εμάς και τώρα τείνουν να συνδεθούν με την συντήρηση.

Ήθος δεν είναι σίγουρα ούτε ο άκρατος συμβιβασμός, ούτε το σκύψιμο, ούτε η αποδοχή ότι τίποτα δεν μπορούμε να διορθώσουμε ούτε όμως και η τυφλή καταστροφή ενός μαγαζιού πόσο μάλλον μίας Βιβλιοθήκης. Ένας ηλικιωμένος γνωστός μου όταν εγώ ήμουν στα 15 μου είπε κάποτε όταν πήγα να εκφράσω μία άποψη: "Εσύ άκου-βλέπε-σιώπα". Είχα χαρακτηρίσει την άποψη σκοταδιστική. Πέρασαν αυτές οι εποχές, όμως και εγώ σε προσφατο άρθρο μου έγραψα ότι αν δεν έχουν βγάλει δικά τους χρήματα δεν δικαιούνται κάποια πράγματα. Όμως άραγε το να αισθάνεται μίσος προς την κοινωνία, την δική του κοινωνία, δεν είναι να μας προβληματίσει;

Δημοκρατία δεν είναι η εν λευκώ εξουσιοδότηση χειρισμού του μέλλοντος μας σε άτομα που απλά έχουν το προνόμιο να είναι αναγνωρίσιμοι. Αλλά κι εμείς τους αναγνωρίσιμους δεν σταυρώνουμε στα ψηφοδέλτια του κόμματος που ψηφίζουμε;

Κι όμως, δεν είναι ολες οι απόψεις των γονιών μας λανθασμένες. Τα παιδιά μας είναι σαν τα νέα δεντράκια. Φρέσκα αλλά με λεπτό μίσχο. Είναι λάθος να τα σκεπάσουμε με την σκιά μας αλλά δεν είναι και λάθος να τα αφήνουμε έρμαια της παραπληροφόρισης;

Ένας φωτισμένος Πανεπιστημιακός δάσκαλος στο Πολυτεχνείο μας είχε πεί: "Δεν μπορώ να σας δώσω όλη τη γνώση, άλλωστε η εξέλιξη θα με προσπεράσει σύντομα. Αν όμως σας βοηθήσω να μάθετε να σκέφτεστε, να ψάχνετε πέτυχα. Αν σας βοηθήσω κιόλας να κρίνετε σωστά τότε σφράγισα τη ζωή σας."

Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε ένα ξεχωριστό άρθρο που αναδημοσίευσαν κάποια blogs από το http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=2966 και με βοήθησε και μένα να ξεκαθαρίσω κάποιες έννοιες. Και κάποιοι απίστευτοι τύποι απλά θυμήθηκαν ότι ο Μίκης έγινε συμβολιζοντας την εθνική συμφιλίωση Υπουργός Πολιτισμού της κυβέρνησης της ΝΔ.

Παιδιά, προσέξτε μόνο μην βρίζοντας δαγκώσετε κατά λάθος την γλώσσα σας γιατί θα δηλητηριαστείτε...

Μεγάλες κουβέντες ενός μεγάλου Έλληνα

2008-12-18T20:13:00.002+02:00

Αντιγράφουμε από το http://www.resaltomag.gr όπου δημοσιεύτηκε.

Του Μίκη Θεοδωράκη.

Όταν πρόκειται για εθνικούς, κοινωνικούς ή ιδεολογικούς αγώνες, το μίσος είναι αναπόφευκτο, γεννιέται αυθόρμητα. Θα πρέπει όμως τουλάχιστον να κατευθύνεται προς τη σωστή κατεύθυνση.Σήμερα παρατηρώ ότι το μίσος των μαθητών ακολουθεί ένα μονόδρομο με στόχο τους αστυνομικούς, γεγονός που κατά τη γνώμη μου τους αποπροσανατολίζει στην αναζήτηση των αληθινών συνθηκών που τους οδήγησαν στη σημερινή θέση τους μέσα στο σχολείο και μέσα στην κοινωνία. Ενώ θα πρέπει να βρουν τα αληθινά αίτια και να αποκαλύψουν τους αληθινούς ενόχους και τους πραγματικούς λόγους για όσα γίνονται γύρω τους και γενικώτερα γύρω μας, στη χώρα μας και στην οικουμένη. Έτσι μοιάζει σαν κάποιοι να τους έβαλαν παρωπίδες, ώστε η οργή τους να διοχευτευθεί σε μια ομάδα συνανθρώπων μας, τους αστυνομικούς, που όταν δεν λειτουργούν σωστά, είναι απλά πιόνια του Συστήματος, που ΑΥΤΟ είναι υπόλογο για όλα, δηλαδή για την Παιδεία αλλά και για κάθε τι που αφορά τη λειτουργία της κοινωνίας, του κράτους και των υπηρεσιών του.Και αναφέρω εδώ το παράδειγμα της γενιάς του 1-1-4 που όσον αφορά την Παιδεία έθεσε ως στόχο το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Είδαν δηλαδή οι νέοι της εποχής εκείνης την βασική αιτία για τα χάλια της Παιδείας μας, δηλαδή το οικονομικό.Από κει και πέρα παρʼ ό,τι τότε η ελληνική αστυνομία είχε μια καθαρά φασιστική νοοτροπία και οι εκδηλώσεις βίας σε σύγκριση με το σήμερα ήταν εκατό φορές πιο πολλές και σοβαρές από πλευράς μαζικότητας και βιαιότητας (τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα από νέους τραυματισμένους από την αστυνομική βία της εποχής), οι πρωτοπόροι νέοι εκείνης της εποχής, βασικά φοιτητές, μπορούσαν να δουν ελεύθερα, σφαιρικά και σε βάθος. Έτσι με το 1-1-4 έθεταν ως πρώτο καθήκον τους την υπεράσπιση του Συντάγματος, δηλαδή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Χτυπούσαν στην καρδιά της την αντιδραστική εξουσία (θρόνο, αστυνομοκρατία, Αμερικανοκρατία). Πάλευαν για την Κύπρο και αγωνίζονταν μαζικά για την Ειρήνη. Είχαν δηλαδή μπροστά τους ανοιχτούς ορίζοντες για ό,τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους αλλά και πέρα από τη χώρα τους. Ήταν άτομα ολοκληρωμένα και ελεύθερα, αν και τότε υπήρχαν όπως και σήμερα πονηρά «κέντρα» που προσπαθούσαν να περιορίσουν την οργή τους και να την διοχετεύσουν μόνο σε ένα λούκι, για τις δικές τους επιδιώξεις. Με μια λέξη να τους αποπροσανατολίσουν, όπως γίνεται τώρα.

Και για να πάω και πιο πέρα, εμείς οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, όπου οι χωροφύλακες και η αστυνομία ήταν απέναντί μας με όπλα που ξερνούσαν ομαδικό θάνατο, είχαμε την ψυχική και πνευματική δύναμη να βλέπουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που σήμερα αποκαλούνται περιφρονητικά «μπάτσοι» ήταν παιδιά σαν κι εμάς παρασυρμένα από τη θύελλα των γεγονότων να κάνουν πράξεις που δεν ήθελαν. Δεν γενικεύαμε. Αντίθετα μπορούσαμε ακόμα και μέσα στις πιο κρίσιμες για μας συνθήκες να δούμε ότι δεν είναι το ίδιο όλοι και ότι ο πραγματικός ένοχος ήταν η Εξουσία, που είχε κατορθώσει να μας τυλίξει στα δίχτυα της, που έσταζαν αίμα και μίσος αδελφού προς αδελφό. Και πολλοί είχαν τότε ακόμα τη δύναμη να φωνάζουν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα πριν σκοτωθούν «Αδέρφια, πεθαίνουμε και για τη δική σας ευτυχία».

Αναγκάστηκα να γράψω αυτό το σημείωμα με αφορμή κάποια εκπομπή με αγόρια και κορίτσια 15-16 ετών, που μιλούσαν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, λες και κάποια αόρατη δύναμη να είχε κατευθύνει την οργή, το μίσος και την σκέψη τους μόνο προς ένα στόχο. Και μάλιστα σε μια εποχή πολύπλοκη, όπου ο κόσμος έχει μικρύνει και το έξω μπερδεύεται με το μέσα και γίνονται όλα ένα κουβάρι. Πώς θα φτάσουμε έτσι στην ΑΙΤΙΑ του Κακού; Και πώς, αν δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, θα μπορέσουμε να βρούμε τις λύσεις που πρέπει;Και για να γυρίσω στα τελευταία γεγονότα, ο βίαιος θάνατος ενός παιδιού αποτελεί μια μεγάλη τραγωδία. Πρώτα για τη μάνα του, τον πατέρα του, τα αδέλφια του αλλά και για όλους τους νέους και τις νέες, για όλους εμάς, για όλη την κοινωνία. Ο θύτης είναι ένας αστυνομικός. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι σημερινοί αστυνομικοί είναι θύτες. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι αληθινό αλλά είναι και άδικο. Και μιλάει κάποιος που γνωρίζει πολύ καλά τι θα πει αστυνομία.

Γιʼ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις, γιατί έτσι οδηγούμε τους νέους σε λάθος δρόμο. Τους κρύβουμε το δάσος της πραγματικότητας με το δέντρο μιας εικονικής πραγματικότητας.Θα ήθελα να μπορούσα να απευθυνθώ στους σημερινούς νέους και να τους πω: Κλείστε τα αυτιά σας στις γλοιώδεις κολακείες όσων προσπαθούν ουσιαστικά να εκτονώσουν την οργή και την ενέργειά σας σε ψεύτικους στόχους απομακρύνοντάς σας από τους πραγματικούς. «Αυτούς» εξυπηρετεί να τρώμε τις σάρκες μας στρεφόμενοι ο ένας κατά του άλλου. Ο στόχος όμως δεν είναι βέβαια αυτός που έχει το μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας και βγάζει από αυτό το ψωμί του, τα φάρμακά του, τη μόρφωση του παιδιού του, όπως οι δικοί σας γονείς. Στα Ιουλιανά, μια από τις πιο ταραγμένες εποχές της ιστορίας μας, η νεολαία κατέβαινε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους και ποτέ δεν είχαμε την παραμικρή καταστροφή, αν και θρηνούσαμε δύο νεκρούς, τον Λαμπράκη και τον Πέτρουλα, που σκοτώθηκαν αγωνιζόμενοι για ένα καλύτερο αύριο. Περιφρουρούσαμε τον αγώνα μας και γʼ αυτό ποτέ δεν έγινε τίποτα, δεν αφήσαμε εμείς να γίνει τίποτα που να τον αμαυρώνει.

Και συγχρόνως η γενιά αυτή δημιουργούσε. Ίσως ποτέ άλλοτε στη νεότερη ιστορία μας δεν είχαμε τόσα έργα σε όλους τους τομείς, ποίηση, λογοτεχνία, μουσική, σε όλες τις τέχνες, που έγιναν όπλο του αγώνα της νεολαίας, από ανθρώπους νέους που αγωνιζόταν και δημιουργούσαν.

ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ.

Μην τους επιτρέπετε να στιγματίζουν τον αγώνα σας. Τι θα πει «κουκούλα»; Ο πραγματικός αγωνιστής και επαναστάτης ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Μην αφήνετε να σπιλώνουν τη μνήμη του Αλέξανδρου συνδέοντας το πρόσωπό του και το όνομά του με εικόνες φρίκης. Είναι σαν να τον σκοτώνουν για άλλη μια φορά.

ΑΝΟΙΞΤΕ ΔΡΟΜΟΥΣ.Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.

ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ!

"Ζητώ τα προβλεπόμενα δεν τα ζητιανεύω, σ' αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω..."

2008-12-16T15:32:00.001+02:00

Βρίσκομαι συχνά μέσα στον χώρο ενός Πανεπιστημίου και έχω την δυνατότητα να προσλαμβάνω παραστάσεις από τους αγώνες των φοιτητών.

Επειδή οι πηγές των πληροφοριών μας κατακλύζουν καθημερινά είναι πολλές και συχνά τις απορίπτουμε μόνο και μόνο επειδή τις έδωσε ο Χ δημοσιογράφος ή πολιτικός θα θυμίσω στίχους ενός τραγουδιού από τους Going Through που δεν νομίζω να θεωρείται πως εκφράζουν την συντήρηση αναφερόμενο στους πολιτικούς:

"Ζητώ τα προβλεπόμενα δεν τα ζητιανεύω, σ' αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω..."

Διάφοροι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και χιλιάδες σχολιαστές στα blog με αφορμή την απαράδεκτη πράξη της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη μιλάνε "για απάντηση που πρέπει να δοθεί στους δρόμους" με μπροστάρηδες τους μαθητές. Εγώ στην ηλικία μου έχω διαμορφώσει την πορεία μου. Όμως τα παιδιά μας στην ηλικία των 15 χρόνων τι μήνυμα παίρνουν την στιγμή που αποφασίζουν τι θα κάνουν στη ζωή τους:

1. Όλα είναι θέμα διεκδίκησης. Βγες στο πεζοδρόμιο να διεκδικήσεις το μέλλον σου. Μαζί σας παιδιά, με όλη μου την ψυχή. Αλλά έχετε ποτέ σκεφτεί πως κάποιος που διεκδικεί δικαιώματα έχει και κάποιες στοιχειώδεις υποχρεώσεις; Δεν μιλάω για την πολιτεία που απορίπτετε. Μιλάω για την κοινωνία που είστε εσείς κι εγώ. Εσείς τι προσφέρετε σε αυτή την κοινωνία. Δε σας ζητάω να καθήσετε ήσυχα στο σπίτι σας. ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ... Τεράστιο λάθος η παθητική στάση. Όμως εγώ απαιτώ γιατί σπούδασα (με δικά μου λεφτά) και δουλεύω πολλά χρόνια

"Ζητώ τα προβλεπόμενα δεν τα ζητιανεύω, σ' αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω..."

2. Το κράτος καταστέλει. Η αστυνομία είναι ανεκπαίδευτη και χάνει συχνά την ψυχραιμία της. Ναι στην αστυνομία έχουν παρυσφρύσει κάτι περίεργοι τύποι που δρουν προβοκατόρικα. Όμως όταν η αστυνομία απουσιάζει αναρωτιέστε που είναι. Όταν εμφανίζεται ρωτάτε τι θέλει εδώ η αστυνομία. Δηλαδή ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΘΕΛΕΤΕ;

"Ζητώ τα προβλεπόμενα δεν τα ζητιανεύω, σ' αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω..."

Ε λοιπόν θα το πω και ας με βρίσουν κάποιοι. Δουλέψτε, δημιουργήστε, βγάλτε 10 δικά σας ευρώ και τότε ΝΑΙ. Πέστε ότι δεν είναι δυνατόν να παίρνετε 700 € με τέτοια προσόντα. Όμως μην χειροκροτάτε αυτούς που καταστρέφουν το μαγαζί ενός μεροκαματιάρη. Γιατί αυτοί που το σπάνε δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει να χτίζεις, να καρφώνεις ράφια, να πληρώνεις το δάνειο για το μαγαζάκι σου, ή να παίρνεις το αυτοκινητάκι σου με δόσεις και να έρχεται ο άλλος και να σου λέει ότι ο αγώνας έχει παράπλευρες απώλειες.

Να μου πουν που είναι το σπίτι τους να το κάνω αυτό παράπλευρη απώλεια...

Φταίει το κράτος, φταίει η αστυνομία, φταίνε οι γονείς (φυσικά οι άλλοι) ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ, ΠΟΤΕ...

2008-12-08T15:30:00.001+02:00

Η αυτονόητη συναισθηματική φόρτιση των τελευταίων 24ωρων έχει οδηγήσει πολλούς στο να συγχέουν εντελώς ανεξάρτητες έννοιες.

"Φωτία σε όλα τα ασυνομικά τμήματα", "Θάνατο στους μπάτσους" κραυγάζουν οι μέν. "Τα κωλόπαιδα που πάνε και καίνε περιουσίες. Καλά τους κάνουν".

Απίστευτα απαράδεκτα και τα μεν και τα δε αλλά είναι δύο εντελώς διαφορετικά φαινόμενα που πρέπει να τα δει κάποιος ανεξάρτητα γιατί αλλιώς χάνουμε την μπάλα.

1. Η ανικανότητα της αστυνομίας: Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο εν ψυχρώ πυροβολισμός ενός νεαρού, ακόμα και αν πετούσε πέτρες, ακόμα και αν έβριζε, είναι ένδειξη ανικανότητας που έρχεται να προστεθεί και σε άλλα αντίστοιχα γεγονότα. Όσο καλή πρόθεση και να έχει κάποιος απέναντι στην αστυνομία δεν μπορεί να δεχτεί ότι π.χ. ο Κύπριος νεαρός που συλλάβανε στην Θεσσαλονίκη ο οποίος δεν φάνηκε να ανήκει σε ομάδες κρούσης αντιεξουσιαστών ήταν τόσο επικίνδυνος ώστε να απαιτείται να ξυλοκοπηθεί. Γιατί άραγε; Γιατί τους έβρισε; Δηλαδή ποια ακριβώς είναι η εκπαίδευση τους ώστε να κρατάνε την ψυχραιμία τους. Εγώ, και κάθε άλλος ευνομούμενος πολίτης, θέλω να υπάρχει η αστυνομία και να είναι αποτελεσματική γιατί χωρίς αστυνομία δεν υπάρχει έννομη τάξη και χωρίς έννομη τάξη δεν υπάρχει κράτος. Όμως η αστυνομία εκπαιδεύεται ώστε να είναι ψύχραιμη, με ατσάλινα νεύρα. ΝΑΙ, να πληρώνονται πιο καλά, ΝΑΙ να βγαίνουν στην σύνταξη νωρίτερα, αλλά να κάνουν την δουλειά τους με αποτελεσματικότητα. Και αποτελεσματικότητα σημαίνει ασφαλή δράση χωρίς αναίτιους ξυλοδαρμούς και θύματα. Και όσο γίνονται λάθη, όσο μεμονωμένα και να είναι, τόσο δημιουργείται αντίδραση, οργή και επισόδια

2. Η παραβατική συμπεριφορά των νέων: Χρησιμοποιείται από κάποιους σαν πρόσχημα για δικαιολόγηση της αστυνομικής βίας. ΕΛΕΟΣ. Την παραβατικότητα την ζούμε καθημερινά και εντείνεται συνεχώς. Τα παιδιά μας είναι θυμωμένα και κυρίως φταίμε εμείς γι' αυτό. Δουλευουμε 10 και 12 ώρες, θέλουμε και να μην στερούμαστε τα δικαιώματα της ελευθερίας όπως την αποκαλούμε αφήνοντας τα σε παππούδες ή νταντάδες μπορεί να είναι μία χαρά αλλά δεν είναι γονείς. Χωρισμοί, καυγάδες, εκνευρισμός που είτε δημιουργεί εχθρικό κλίμα στο σπίτι είτε γεννά θυμό. Έναν θυμό που επειδή δεν έχουν που να τον εκφράσουν τον βγάζουν στο σχολείο, στο δρόμο στην διαδήλωση. Είναι όλο και περισσότεροι οι 15χρονοι που μιλάνε με μίσος για το κατεστημένο (ακούστε κάποια τραγούδια της εποχής) και θέλουν να αγωνστούν κατά την κρίση τους. Δεν φταίνε αυτοί. Εμείς φταίμε

3. Οι "γνωστοί-άγνωστοι": Οι παραπάνω 15χρονοι, μετανάστες χωρίς δουλειά, άνεργοι νέοι, παιδιά διαλυμένων οικογενειών συνωστίζονται σε ομάδες διαμαρτυρίας που γίνονται ομάδες κρούσης γύρω από τυπικά περιθωριακά στοιχεία της κοινωνίας (όλες οι κοινωνίες τα έχουν) και γίνονται ομάδες κρούσης έτοιμες να κάψουν να ρημάξουν ότι περιουσία βρουν μπροστά τους λες και έτσι χτυπάνε το κατεστημένο. Πανεπιστημιακά εργαστήρια, μαγαζιά, αυτοκίνητα φουκαράδων που είχαν την ατυχία να παρκάρουν το - τις περισσότερες φορές με δόσεις αγορασμένο - αυτοκίνητο.

Και όλα αυτά ενισχύονται από ένα κράτος αδιάφορων λειτουργών (και εμείς είμαστε το κράτος), κομματικές οργανώσεις που τρίβουν τα χέρια τους (έλεος δεν δημιουργούν αυτοί τις ομάδες αλλα τις πατρονάρουν).

Ας δει ο καθένας από μας μήπως δει τον εαυτό του κάπου στα παραπάνω. Οι περισσότεροι είμαστε κάπου έκεί. Αδιάφοροι εγωκεντρικοί γονείς, αδιάφοροι δημόσιοι υπάλληλοι ή απλά τιμητές των πάντων.

Φταίει το κράτος, φταίει η αστυνομία, φταίνε οι γονείς (φυσικά οι άλλοι) φταίει ο γείτονας. ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΠΟΤΕ...

Κοινή λογική για το Περιβόλι της Παναγιάς

2008-12-05T15:31:00.004+02:00

Σε αναφορά μου στις 16 Οκτωβρίου (http://symbainei.blogspot.com/2008/10/blog-post_16.html) έγραφα ότι πρέπει να σταματήσει ο κατήφορος στο "Περιβόλι της Παναγιάς" όπως για πάντα θα το αισθανόμαστε όποιοι διαθέτουμε έστω και την ελάχιστη θρησκευτικότητα.
Αυτό για το οποίο δεν είμαι πλεόν πολύ σίγουρος είναι αν κάποιοι μοναχοί του Αγίου Όρους έχουν οι ίδιοι "έστω και την ελάχιστη θρησκευτικότητα".
Υπάρχει μία τεράστια μερίδα Ελλήνων, αυτοί που έστω τις μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας γεμίζουν τις εκκλησίες με μεγάλα αποθέματα ανοχής και αυτές τις μέρες έχουν χαραγμένα στην ψυχή τους πολλά ερωτήματα του τύπου: "Είναι δυνατόν...?" σχετικά με αυτά που ακούμε για τον Ηγούμενο Εφραιμ και τους συνεργάτες και συμβούλους του.

Και θα πρέπει να γίνεται κατανοητό, έως πια αυτονόητο, πως όσο επιβεβαιώνονται κάποιες υποψίες απλά και μόνο οι παραιτήσεις και κάποιες συγγνώμες δεν θα φτάνουν.
Είδαμε προχθές την πρώτη καθαρή θέση του Πατριάρχη και κατανοούμε πως με την ίδια λογική που δεν θα έπρεπε να εμπλακεί στην εκλογή του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης ήταν και εδώ δύσκολη η θέση του.
Επίσης ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών δεν έχει καμία απολύτως αρμοδιότητα.

Άρα ποιος μένει; Ποιος ακόμα σιωπά εν αδίκω; Ποιος θα καταλήξουμε να θεωρηθεί με την σιωπή του συνένοχος (ακόμα και αν δεν είναι);

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΑΞΗ κύριοι, που ακόμα δεν έχει βγει να πει πως οικονομικές πράξεις τέτοιου τύπου και τέτοιου εύρους δεν έχουν καμία σχέση με τον μοναχισμό. Ή έχουν;

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΑΞΗ που πρέπει να πει πως αν δεν μπορεί νομίμως να επιτραφούν τιμήματα συμβολαίων, θα τα χρησιμοποιήσει για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΑΞΗ που πρέπει να πει ότι το να έχει το Άγιο Όρος έσοδα προς αποκατάσταση κτιρίων είναι θεμιτό, αλλά ποιο κτίριο είναι αυτό που θέλει εκατοντάδες εκατομμύρια για να ανακαινιστεί. Και που είναι τα τιμολόγια αποκατάστασης των κτιρίων...

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΑΞΗ που πρέπει να καταλάβει πως η ανοχή μας, όταν στερέψει θα γίνει οργή. Και τότε εμείς θα γίνουμε πολύ χειρότεροι από τους αντίθρησκους γιατί εμείς είμαστε που αντιλαμβανόμαστε την ιεροσυλία που διαπράττεται.

Ο κομματικός φανατισμός ίσως είναι η αιτία...

2008-12-04T11:05:00.003+02:00

Το άρθρο μου περί του καραβιού που βουλιάζει δημοσίευσε ευγενικά το kafeneio-gr και δέχτηκε 2 βασικά σχόλια. Ένας οπαδός του ΠΑΣΟΚ αγνόησε όλες τις κριτικές αναφορές και επικεντρώθηκε στην -"ιερόσυλη" κατά την κρίση του φαντάζομαι- αναφορά μου στο σκάνδαλο Κοσκωτά και τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Δεν με πείραξαν καθόλου τα σχόλια. Είναι απλά έκφραση ενός κομματικά εμπαθούς ατόμου και τέτοιους δυστυχώς έχουμε πολλούς σε αυτή τη χώρα. Στην ουσία, κατά τη γνώμη μου, αυτοί αποτελούν μία από τις βασικές αιτίες του προβλήματος αυτής της χώρας. Γιατί είναι αρκετοί, φωνακλάδες, και κάθε κόμμα εξουσίας θεωρεί ότι τους έχει ανάγκη για να βγεί. Πρώτο λοιπόν θέμα μας είναι να πιστέψουν οι πολιτικοί ότι μπορούν να απαλλαγούν από αυτούς. Ή να γίνουμε εμείς οι υπόλοιποι πιο φωνακλάδες...

Και να απαλλαγούμε από τις αγκυλώσεις που και εγώ τις βλέπω ενίοτε στον εαυτό μου...

Ακούστε την κ. Αννα Διαμαντοπούλου στο www.nylon.gr του κ. Δρανδακη, ενός ατόμου που δείχνει τον δρόμο στο τι θα έπρεπε να είναι το κοινωνικόπολιτικό bloging στην Ελλάδα.

Ενδιαφέρουσες οι απόψεις της. Δυστυχώς κάποια καθαρά μυαλά από διάφορους χώρους όταν αποκτούν κυβερνητικά πόστα περιστοιχίζονται από κομματικά στελέχη που καταστρέφουν ότι καλό πάει να γίνει. Το ομολόγησε εν μέρει η κ. Διαμαντοπούλου.

Ο Κώστας Καραμανλής είχε μιλήσει για επανίδρυση του κράτους. Και πιστεύω ότι ήθελε να το πετύχει. Το σύνθημα έπιασε γιατί αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε. Απέτυχε. Ίσως, αν θέλουμε να το αντιμετωπίσουμε με ελπίδα, να μην ήταν ώριμες ακόμα οι συνθήκες. Μακάρι να ήταν θέμα ανικανότητας της ΝΔ γιατί τότε το θέμα μπορεί να είναι απλό. Είναι όμως εκέι το ζήτημα?

Κάποιοι ανώνυμοι διαδικτυακοί υβριστές μας δείχνουν το παρελθόν. Κάποιοι bloggers όπως ο κ. Δρανδάκης και πολύ ταπεινότεροι όπως εγώ ίσως μπορούν να συμβάλλουν σε πολιτική ωρίμασνη.

Αν βουλιάξει η χώρα, που βουλιάζει, εμάς θα πάρει κάτω...

2008-12-02T10:58:00.000+02:00

Διάβασα και άκουσα με ενδιαφέρον όσα είπε ο κ. Ρίζος τόσο στην τηλεόραση όσο και στην Εξεταστική Επιτροπή

Πιθανότατα όσοι έχετε ήδη διαμορφωμένη άποψη για τον κ. Ρουσόπουλο, πιθανότατα οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, αισθανθήκατε χαρά γιατί θεωρείτε ότι δικαιώθηκαν όσα πιστεύατε. Για σας η Εξεταστική Επιτροπή, που υποτίθεται ότι δεν επηρεάζεται από την ατμόσφαιρα αλλά μόνο από τις καταθέσεις των μαρτύρων, θα είναι σωστή μόνο αν καθίσει στο σκαμνί κανα δεκαριά υπουργούς. Για εκείνους τους, πολλούς ελπίζω, που θέλουν την αλήθεια στα γεγονότα να τονίσω-θυμίσω τα εξής:

1. Ο κ. Ρίζος δεν παρουσίασε στοιχεία, αλλά μόνο την ατμόσφαιρα που εισέπραττε υποτίθεται από τις επαφές του. Και φυσικά, επειδή από φήμες δεν προκύπτουν ποινικές ευθύνες, δεν προσθέτει τίποτα η κατάθεση του.
2. Από την ημέρα που ο πρωθυπουργός διάλεξε έναν μη ακραιφνή δεξιό ως κυβερνητικό εκπρόσωπο μερικοί, και κυρίως ο κ. Ρίζος, λυσσάξανε εναντίον του γιατί πιθανόν περίμεναν ότι θα έλεγχαν το παιχνίδι
3. Ψάξτε λίγο τον συσχετισμό την οριστικής παραχώρησης συχνοτήτων για τηλεοπτικούς σταθμούς - που με νόμο του κ. Ρουσόπουλου απαγορεύτηκε. Η δυνατότητα αυτή έδινε το δικαίωμα σε κάποιους σημαντικούς κυρίους να πουλούν την συχνότητα σε άλλους πουλώντας στην ουσία ένα δημόσιο αγαθό. Κάποιοι κύριοι εκδότες αμέσως μετά έγιναν πολύ ευαίσθητοι σε θέματα ηθικής.

Για να τελειώνουμε. Μετά την λανθασμένη πολιτικά παραπομπή ενός εν ενεργεία πρωθυπουργού του Ανδρέα Παπανδρέου που είχε στοιχεία διχασμού - ασχέτως αν τα στοιχεία που στήριζαν την κατηγορία ήταν απείρως ισχυρότερα από τα σημερινά για το Βατοπεδι - θα έπρεπε να καταλάβουμε κάποια πράγματα ως έθνος.

Στην υπόθεση του Βατοπεδίου η ΠΟΙΝΙΚΗ - το τονίζω αυτό - ευθύνη υπουργών είναι ελάχιστη μπροστά σε άλλα σκάνδαλα που έχουμε καταπιεί σε αυτή τη χώρα. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ευθύνη απονέμεται από τους πολίτες στις εκλογές. Έχουμε καταπιεί την κατασπατάλιση εκατοντάδων εκατομμυριών των ταμείων στις υποθέσεις της ΔΕΚΑ (χρήση αποθεματικών των ταμείων για ενίσχυση του χρηματιστηρίου προς εκλογικό όφελος), του Εθνικού Κτηματολογίου (που ήταν ευρωπαϊκό πρόγραμμα του οποίου χάθηκαν εκατομμύρια και τώρα το πληρώνουμε εμείς) και ενός ολόκληρου ΚΠΣ (του 1ου) όπου απίοστευτο ευρωπαϊκό χρήμα χάθηκε σε τσέπες χωρίς ωφέλεια του συνόλου.

Εκείνα τα δισεκατομύρια χάθηκαν. ΤΕΛΕΙΩΣΕ. ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΕ. Μιλάνε για τις αμφισβητούμενες επενδύσεις αποθεματικών των ταμείων εκείνοι που τα επένδυσαν στην παράλληλη αγορά του χρηματιστηρίου. ΈΛΕΟΣ ΠΙΑ...

Για δεκαετίες το σύστημα προμηθειών στα νοσοκομεία ήταν ένα λησταρχείο που οδηγούσε το δημόσιο σε απίστευτη αιμοραγία. Και το θέμα τώρα ρυθμίζεται.

Ας σκεφτούμε ποιες αλλαγές θέλουμε πραγματικά να γίνουν και ποιος είναι σε θέση να τις υλοποιήσει. Δεν είναι εύκολη η απάντηση αλλά ας αφιερώσουμε λίγη σκέψη. Για το μέλλον μας μιλάμε.

Και ας αφήσουμε στην άκρη τα οπαδικά. Το Α ή Β κόμμα το πολύ πολύ να μας διορίσει κανένα ανήψι. Αν όμως βουλιάξει η χώρα, που βουλιάζει, εμάς θα πάρει κάτω
Από την άλλη έχουμε υπαρκτά θέματα όπως τα ομόλογα (όπου τα λεφτά γύρισαν πίσω) το Βατοπεδι (όπου επίσης τα λεφτά γυρίζουν πίσω). Αυτό δεν μηδενίζει φυσικά τις ευθύνες.

Κοινωνικό μέτωπο προς τις τράπεζες

2008-11-13T14:31:00.002+02:00

Σε αυτή τη χώρα έχουμε μυριάδες λόγους για να διαφωνούμε ή να συμφωνούμε ανάλογα με τις πολιτικές ή κοινωνικές πεποιθήσεις. Να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε με το Α ή το Β κόμμα.

Όμως υπάρχουν κάποιες καταστάσεις όπου, διατηρώντας την στοιχειώδη λογική, οφείλουμε ως πολίτες να λειτουργούμε ομαδικά προς το κοινό συμφέρον.

Έγραψα σε παλιότερο άρθρο τότε που οι βυτιοφορείς πίεζαν για τρελά πράγματα για την έννοια του κινήματος πολιτών. Απαιτείται συσπείρωση πέρα και πάνω από κόμματα και πεποιθήσεις όχι γιατί τα κόμματα δεν έχουν την σημασία τους αλλά γιατί όταν μία διεκδίκηση παίρνει ταμπέλα μοιραία οδηγεί απέναντι της πολλούς από μας.

Έγραψα πιο πρόσφατα, συγκεντρώνοντας από κάποιους βαρείς χαρακτηρισμούς, ότι η ενίσχυση ΤΗΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ (το τονίζω γιατί παρεξηγήθηκε) των τραπεζών είναι αναγκαία γιατί τα νοικοκυριά και κυρίως οι επιχειρήσεις έχουν ανάγκη από ρευστό γιατί αλλιώς απλά κλείνουν. Και άντε καλά θα σπρώξω το στεγαστικό μου δάνειο για αργότερα. Όμως βιώνουμε πολλοί από μας τις απολύσεις λόγω μη ρευστότητας των επιχειρήσεων. Όπως λέγαμε πολλοί, βασική προϋπόθεση είναι να ελεγθούν οι κανόνες του παιχνιδιού.

Αυτό που διαβάσαμε σήμερα για συμμαχία 16 τραπεζών εναντίον του κράτους θα ήταν απίστευτα επιπόλαιο εκ μέρους μας ως πολίτες να μας χαροποιήσει επειδή στρέφεται ενάντια στον Καραμανλή. Στην ουσία στρέφεται ενάντια στους πολίτες γιατί τελικά εμείς είμαστε τα θύματα.

Πρέπει λοιπόν να νοιώσουν την κατακραυγή μας.

Και οι πολιτικοί μας επίσης να αντιληφθούν (που σίγουρα το ξέρουν) πως δεν έχουμε και απεριόριστα περιθώρια

2008-11-02T23:14:00.001+02:00

Σε απάντηση κάποιων σχολίων του άρθρου που ευγενικά δημοσιεύτηκε εκεί που στάλθηκε θα ήθελα να σχολιάσω τα εξης:

Κατ' αρχήν να σταματήσουμε κάθε φορά που διαφωνούμε με κάποιον να τον χαρακτηρίζουμε βαλτό. Δεν διαφωνούμε απαραίτητα με τον πρώτο σχολιαστή όμως εγώ έχω να του πω πως κάθε επιχείρηση και κάθε επάγγελμα δημιουργούνται μα βάση κάποια κοινωνική ανάγκη. Οι τράπεζες δημιουργήθηκαν μετά την ύπαρξη τοκογλύφων που ενίοτε είχαν τα χαρακτηριστικα΄της μαφίας ως νόμιμα πιστωτικά ιδρύματα. Τα δάνεια είναι προσφορές χρηματοδότησης με γραπτούς όρους που είτε τους δέχεσαι είτε φεύγεις. Και είμαστε μεγάλα παιδιά και δεν μπορούμε να λέμε ότι μας γέλασαν.

Κανένας δεν υποχρεώνει κανέναν να μπαίνει στις τράπεζες και να δανείζεται. Εγώ, αντίθετα από σένα, είμαι 40 χρονών και δεν έχω πάρει ποτέ ούτε 1 ευρώ δάνειο ενώ είχα άπειρες ανάγκες να καλύψω.

Όμως έχω στο περιβάλλον μου επαγγελματίες που βασίζουν τις επιχειηματικές τους επιλογές στην τραπεζική στήριξη κυρίως μέσω αλληλόχρεων λογαριασμών γιατί τα έσοδα είναι άτακτα χρονικά όμως οι ανάγκες συνεχείς... Ή παίρνεις την χρηματοδοτηση ή το κλείνεις και πας υπάλληλος, τελεία και παύλα...Άρα στην ουσία δεν μου απάντησες. Πες μου με ποιο τρόπο θα λυθεί το θέμα ανάγκης για χρηματοδότηση εάν δεν κάνουν κάτι τέτοιο οι τράπεζες, ενίοτε με σκληρούς όρους αλλά ποτέ μα μαφιόζικους.

Αν θέλεις χρήματα και δεν έχεις σου προτείνουν μία δανειακή λύση, γραπτά και καθαρά. Και πάνε και πάρε και κανα δικηγόρο για να μην σε πιάνουν κορόιδο. Αν όμως σε πιάσουν δεν φταίνε αυτοί. Ας άνοιγες τα μάτια σου...

Η ενίσχυση των τραπεζών

2008-10-31T09:47:00.002+02:00

Τον τελευταίο καιρό διαβάζουμε σχόλια πολλά από τα οποία είναι εξαιρετικά ανακριβή σχετικά με το πακέτο ενίσχυσης της ρευστότητας των τραπεζών. Δυστυχώς μερικά σχόλια εμπεριέχουν στοιχεία εμπάθειας είτε πολιτικής (το κλασικό οπαδικό ποδοσφαιρικό αισθητήριο) είτε κοινωνικής (εν γένει οι τράπεζες ρουφάνε το αίμα του λαού...).

Είναι αυτονόητο ότι ένας επιχειρηματίας στήνει μία επιχείρηση με σκοπό το κέρδος και ένας επενδυτής επενδύει τα χρήματα του σε μία επιχείρηση περιμένοντας ότι τα οικονομικά της αποτελέσματα θα είναι θετικά για να πάρει κάποιο μέρισμα. Και φυσικά υποτίθεται ότι ο ρόλος του κράτους είναι να βάλει μία τάξη στη ζούγκλα ώστε να μην είναι αυτονόητο ότι τα θύματα σε κρίσεις και μη θα είναι οι ασθενέστεροι.

Ώς εδώ λέμε τα αυτονόητα...

Η συζήτηση όμως ότι οι κυβερνήσεις παρέχουν ρευστότητα στις τράπεζες αντί να τα δίνουν στους ασθενέστερους είναι ανακριβείς. Σε σχόλιο μου στο press-gr κάποιος απάντησε ότι στην Ελλάδα χρειάζεται μία τράπεζα, την Τράπεζα της Ελλάδας... Ελπίζω ότι καταλαβαίνει πως δεν στέκει αυτό που λέει. Γιατί; Να θυμίσω λοιπόν το αυτονόητο:

Ο ρόλος των τραπεζών σε ένα υγιές οικονομικό περιβάλλον είναι, εκτός από το να ασφαλίζουν τις οικονομίες μας, να δίνουν την δυνατότητα σε καθέναν από μας να αποκτά κάτι που δεν μπορεί με τα χρήματα που έχει στην άκρη. Ένα σπίτι, χρήματα σε μία δύσκολη στιγμή... Και το κυριότερο, μία ρευστότητα σε μικρά και μεγάλα μαγαζιά ώστε να έχουν εμπόρευμα να πουλήσουν, να πληρώσουν μισθούς σε περιόδους που δεν πάνε καλά οι δουλειές γιατί ποιος από μας μπαίνει σε μαγαζί με άδεια ράφια.

Κάθε λογική ότι το κράτος πρέπει να αγοράσει όλες τις τράπεζες, με τα δεδομένα που λειτουργεί σήμερα το δημόσιο, είναι επικίνδυνη γιατί είναι βέβαιο πως τα χρήματα θα πάνε χαμένα.

Η γνώμη μου είναι πως καλώς το κράτος δίνει ρευστότητα στις τράπεζες γιατί τις έχουμε ανάγκη με κάποιες βασικές προϋποθέσεις που είτε ικανοποιούνται είτε όχι με τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν:

1. Να ελέγχει το κράτος αυστηρά τους κανόνες του παιχνιδιού ώστε να εξασφαλιστεί πως οι τράπεζες δεν θα χρησιμοποιήσουν κερδοσκοπικά το κρατικό χρήμα. Ο στοχος μας δεν είναι να αισθανθούν οι τραπεζίτες ότι δεν άλλαξε τίποτα, γιατί η δική τους στρατηγική δημιούργησε το σύστημα
2. Να εξορθολογίσει την πολιτική αμοιβών αφού προφανώς το κρατικό χρήμα δεν μπορεί να γίνει μπόνους κάποιων οι οποίοι αποδεχόμενοι την ενίσχυση αποδέχονται ότι κάπου και αυτοί έχουν τις ευθύνες τους
3. Να παρακολουθεί το κράτος ότι η παροχή ρευστότητας θα μεταβιβαστεί στους πολίτες και την επιχειρηματικότητα. Και στο αναμενόμενο σχόλιο ότι ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις δεν χρειάζονται ρευστότητα θα απαντήσω: Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες, αλλά και τα μικρά καράβια δεν αντέχουν

Σταματήστε τον κατήφορο στο Περιβόλι της Παναγιάς

2008-10-16T10:54:00.000+03:00

Με αφορμή αναφορά στο press-gr περί εμπλοκής αμερικάνων διπλωματών και της Μονής Βατοπεδίου σε παιχνίδια εξουσίας με διαμεσολαβητή τον μοναχό Εφραίμ εγώ έχω να κάνω ένα απλό σχόλιο

Το Άγιο Όρος για αιώνες διατηρούσε τον σεβασμό ή έστω την ανοχή ελλήνων και ξένων, κατακτητών και κυβερνήσεων. Θεοσεβούμενοι και άθεοι στην Ελλάδα και τον κόσμο, άνθρωποι που αποδέχονταν ή ανέχονταν ή απέριπταν τον μοναχισμό, δεν σκέφτηκαν ποτέ να αμφισβητήσουν την ύπαρξη ή έναν έστω αδιόρατο πνευματικό ρόλο του Όρους.

Αν αυτό αλλάξει ποτέ δεν θα φταίει κανένας παρά μόνο η Ορθόδοξη εκκλησία (βλ. Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως) και το Άγιο Όρος (βλ. Ιερά Σύναξις).

Όσο και αν μπορεί κάποια από όσα λέγονται να είναι υπερβολικά, ο πιο καλόπιστος κριτής μπορεί να καταλάβει πως κάτι δεν πάει καλά με την Μονή Βατοπεδίου. Και θλιβόμαστε απίστευτα όσοι έχουμε έστω στοιχειώδη θρησκευτικότητα στην ψυχή μας με τον κατήφορο που έχει πάρει το Άγιο Όρος λόγω της απροθυμίας κάποιων να μιλήσουν και να πάρουν μέτρα.

Το Περιβόλι της Παναγίας είναι και θα είναι ιερός τόπος για εκατομμύρια ανθρώπους. Δυστυχώς όμως κάποιοι θεώρησαν σκόπιμο να εκμεταλευτούν αυτόν τον σεβασμό μας.

Ας ανοίξουν λίγο τα ιερά κειμενα κάποιοι, να αφουγκραστούν τις αλήθειες της ορθόδοξης πίστης και μετά να κλείσουν λίγο τα μάτια και να κάνουν την αυτοκριτική τους.

Και επειδή από μικρό παιδί έμαθα πως ο Θεός όλα τα συγχωρεί, πάντα υπάρχει χρόνος να σταματήσει ο κατήφορος. Είναι ώρες ευθύνης. Άλλα πρέπει να γίνει κάτι τώρα γιατί μερικά πράγματα δεν θα είναι πάντα μη αναστρέψιμα

Δούλεμα ή εκμετάλλευση πανικού

2008-10-14T10:26:00.003+03:00

Δεν είναι η πρώτη φορά που διαχέεται πανικός σε επίπεδο Ελλάδας, Ευρώπης ακόμα και παγκόσμια για κάποιο θέμα.

Η νόσος των τρελών αγελάδων από την οποία ζήτημα να πέθαναν 2-3 στην Ευρώπη χωρίς να αποδειχτεί τίποτα. Ο SARS που σκότωσε 10 άτομα στην τριτοκοσμική Ανατολική Ασία και ακούγαμε "υπεύθυνα χείλη" να λένε ότι θα σκοτώσει 5,000,000 Ευρωπαίους. Τ%ο πετρέλαιο που είπαν ότι θα φτάσει στα 200 δολλάρια. Και τώρα η χρηματοπιστωτική κρίση που ακούσαμε ότι θα φάει όλες μας τις καταθέσεις.

Τελικά τι είναι όλα αυτά; Ανησυχία που οδηγεί τις αρχές να παίρνουν στα σοβαρά τα προβλήματα και να τα λύνουν; Εκμετάλευση του φόβου που οδηγεί σε πωλήσεις πάσης φύσεως εμβολίων, παραπροϊόντων κ.α. Τι είναι;

Εγώ πάντως βγάζω κάποια αστεία συμπεράσματα:

1. Αν όπως μας λένε στην Ελλάδα οι περισσότεροι είμαστε μεροδούλι-μεροφάι προς τι η ανησυχία και η αγωνία αν το μέτρο της εξασφάλισης των 100.000 € μας καλύπτει. Τελικά πόσοι είναι αυτοί που έχουν σημαντικές καταθέσεις;

2. Βγήκαν κάποιοι να κάνουν κομματική εκμετάλευση του γεγονότος λές και ο Αλογοσκούφης είναι πίσω από την Lehman Brothers... Παιδιά ηρεμία, μπορεί να είναι για πολλά υπεύθυνος αλλά πιστέψτε με δεν φταίει και για την τρύπα του όζοντος. Έτσι δεν γίνεστε πιστευτοί και όταν αναφέρεστε σε πραγματικές ευθύνες του...

Άντε τώρα με το καλό η αντιμετώπιση του επόμενου πανικού ποιος ξέρει με ποια αιτία...

Προωθείστε το όπου μπορείτε

2008-10-08T15:12:00.001+03:00

Προωθούμε το παρακάτω επείγον μήνυμα του ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ-ΑΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ με την ευχή το ενδιαφέρον του να είναι για κάθε άνθρωπο , ανεξαρτήτου χρώματος , Φυλής, θρησκείας, καταγωγής.

Υπάρχει ένα παλικάρι 28 ετών στον Ευαγγελισμό που χρειάζεται 40 φιάλες αίμα.

Σοβαρό ατύχημα με μηχανή, έχουν πειραχτεί ζωτικά όργανα.

Τα στοιχεία είναι: Μερισιώτης Βαγγέλης, Ευαγγελισμός ΜΕΘ2, ώρες 8.30-14.00 και 15.00-19.00. Προωθείστε το όπου μπορείτε. Ευχαριστώ