7 Σεπ 2009
Τελικά ποια είναι η πραγματική και ποια η εικονική πραγματικότητα;
Σκεφτόμουν στις μικρές μου παρεμβάσεις στο Καφενείο να θέσω μόνο ερωτήματα και να αφήσω τους αναγνώστες να τα απαντήσουν στον εαυτό τους. Γιατί θα πρέπει να διαφοροποιούμαστε από κάποιους που όχι μόνο δεν περιορίζονται στον ρόλο τους να μεταφέρουν γεγονότα αλλά μας συμπεριφέρονται λές και δεν έχουμε καμία απολύτως δυνατότητα να τα αξιολογήσουμε, μας δίνουν και την ερμηνεία των γεγονότων που οφείλουμε να ενστερνιστούμε. Π.χ.
Ο κ. Καραμανλής στην χθεσινή του συνέντευξη είπε πως ψηφίζει σαφώς τον κ. Παπούλια για πρόεδρο Δημοκρατίας αλλά αν υπάρξει άλλη υποψηφιότητα θα την αξιολογήσει. Δηλαδή τι έπρεπε να πει, ότι ακόμα και αν το ΠΑΣΟΚ προτείνει τον Ταμτάκο θα στηρίξει αυτή την επιλογή; Στο ερώτημα για τον κ. Λιάπη απάντησε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα των επιλογών του και κρίνεται από αυτές. Εκεί οι έγκριτοι δημοσιογράφοι βγάλανε διάφορες ερμηνείες. κοκ, κοκ
Λοιπόν επειδή έχω βαρεθεί να μου παρουσιάζεται διαρκώς μία εικονική πραγματικότητα θα τολμήσω να ψελίσω σε ποια χώρα θεωρώ ότι ζω γιατί προσπαθούν να με πείσουν ότι ζω στα νησιά Πουκέτ αμέσως μετά το τσουνάμι:
Δεν φτωχήναμε ξαφνικά φέτος κύριοι. Δεν υπήρξε δραματική αύξηση της φτώχιας φέτος. Τα ξενοδοχεία και οι ταβέρνες εγώ τα βρήκα το ίδιο γεμάτα - αν όχι περισσότερο - με πέρσι. Υπάρχει ακρίβεια στην αγορά, το μηνιαίο ποσό που χρειάζεται η οικογένια μου για να αποκτήσει τα ίδια αγαθά έχει αυξηθεί αλλά αυτό γινόταν σταδιακά και πέρσι και πρόπερσι και παραπρόπερσι
Δεν έχει καταρεύσει η αγορά ξαφνικά φέτος. Συνυπάρχω με μικροεπιχειρηματίες (που απασχολούν 1-3 άτομα) οι οποίοι λόγω του καιροσκοπισμού των τραπεζών - για τον οποίο φυσικά υπάρχουν ευθύνες - βρέθηκαν σε δύσκολη θέση από πλευράς ρευστότητας. Πήραν όμως το άτοκο βοήθημα του ΤΕΜΠΜΕ, χαλάρωσε η πίεση από τους τόκους των τραπεζών και δεν απολύουν προσωπικό. Και επίσης δεν έχουν μέρα παρά μέρα τα ράμπο του ΣΔΟΕ που παζάρευαν τα στραβά μάτια.
Δεν έχει βελτιωθεί το κλίμα σεβασμού στο δημόσιο χρήμα. Όμως σε πολλές περιπτώσεις προμηθειών περιορίστηκε το δικαίωμα σε τοπικές υπηρεσίες να κάνουν προμήθειες με την υποψία διαφθοράς.
Έγιναν κάποια σκάνδαλα. Ποια σκάνδαλα:
Η απαράδεκτη κακοποίηση κάποιων Πακιστανών από την αστυνομία. Άραγε πριν η αστυνομία χάιδευε τους συλληφθέντες;
Οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων από ιδιωτική εταιρία με θύματα και υπουργούς. Θέλουμε να επιστρέψουμε σε αυτούς που οι παρακολουθήσεις αποδείχτηκαν στα ίδια τα ΚΑΦΑΟ του ΟΤΕ επί κ. Τόμπρα;
Τα ομόλογα όπου μεταφέρθηκε αρμοδιότητα αξιοποίησης περιουσίας των ταμείων σε υπηρεσίες δημόσιων λειτουργών - όπως θα έπρεπε να γίνει - και υπήρχαν κάποιες ατασταλίες. Θα μας τρελάνετε; Εδώ επί ΠΑΣΟΚ πήραν εκατομμύρια από τα ταμεία και τα σκότωσαν επίσημα στο χρηματιστήριο για να μην πέσει ο γενικός δείκτης και να συνεχίζουμε να επενδύουμε την τελευταία μας δραχμούλα που τελικά την χάσαμε
Το Βατοπέδι τι ήταν; Μια περίπτωση αβλεψίας όχι προς οικονομικό όφελος πολιτικών ή κομματικών στελεχών αλλά προς όφελος ενός μοναστηριού. Λάθος μεγάλο λάθος. Αλλά εδώ υπήρξε συνειδητή αβλεψία για γιγάντωση ενός Κοσκωτά
Το δε σκάνδαλο Παυλίδη αφορούσε μία συζητήσιμη προμήθεια 100.000 ευρώ για να πάρει κάποια δρομολόγια άγονων γραμμών ένας επιχειρηματίας. Τα οποία δρομολόγια δεν τα πήρε και η μίζα δεν αποδείχτηκε να πληρώθηκε. Και μόλις μία ομολογημένη πληρωμή από την SIEMENS ήταν εικοσαπλάσια.
Για να τελειώνουμε κανένας δεν λέει ότι όλα ήταν αγγελικά πλασμένα. Όμως το στησιμό συντονισμού κρατικής μηχανής από ένα κόμμα που γίνεται κυβέρνηση προυποθέτει την χρησιμοποίηση εκατοντάδων, για να μην πως χιλιάδων ατόμων. Αν υπάρξουν 10 από αυτούς που δεν είναι ηθικά στοιχεία σε αυτό δεν φταίει ο πρωθυπουργός της χώρας. Οι ανήθικοι πάνε σπίτι τους ή στην δικαιοσύνη.
Όμως κύριοι του ΠΑΣΟΚ πέστε μου πόσες εξεταστικές επιτροπές στα 18 χρόνια διακυβέρνησης δεχτήκατε έναντι των περίπου 10 επιτροπών σε 5,5 χρόνια;
Θυμόμαστε που και που αναφορές του τύπου "Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά" αναφερόμενοι σε εγκληματικές διακρίσεις στις δεκαετίες του 50 και το 60 από κυβερνήσεις απαρτιζόμενες από ανθρώπους που δεν ζουν πια και δεν τις σταμάτησε καν η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.
Όμως αυτοί που σβήνανε πρόστιμα, συγκροτουσαν κλαδικές, διπλασίασαν το δημόσιο με κομματικούς διορισμούς, μετέθεταν δεξιούς στην παραμεθόριο είναι σχεδόν όλοι στα σημερινά ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ και θα είναι αύριο υπουργοί. Ήδη βλέπω κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ να γυαλίζει το μάτι τους ότι περίπου πλησιάζει η ώρα να ξαναπάρουν το κράτος στα χέρια τους.
Δεν μπορεί αυτοί που διόρισαν 500,000 μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους να εγκαλούν την ΝΔ που διόρισε 300 αγροφύλακες που δεν ήταν και νεοδημοκράτες.
Δεν μπορεί αυτοί που άφηναν χιλιάδες συμβασιούχους σε ομηρία να εγκαλούν την ΝΔ που διόρισε δεκάδες χιλιάδες με συμβάσεις που είχαν επί ΠΑΣΟΚ άρα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν κομματικά στελέχη. ΈΛΕΟΣ πια η παραπληροφόρηση
Και εσύ έλληνα πολίτη, αυτά που γράφω τα ξέρεις, έγιναν δίπλα σου. Αποφάσισε λοιπόν αν θέλεις να ξαναδείς τις κλαδικές του ΠΑΣΟΚ να διαφεντέυουν την ζωή σου. Η επιλογή είναι δική σου...
Κρίνε με αυτά που βλέπεις, όχι με αυτά που σου σερβίρουν. Και τελοσπάντων η έκφραση "Το νόμιμο είναι και ήθικό"΄είναι επι χρόνια η σημαία του ΠΑΣΟΚ. Που περίπου σαν τους οπαδούς συγκεκριμένης ομάδας σημασία έχει να έρχεται σε μας το πρωτάθλημα. Ε, και αν δεν είναι όλα σύννομα στην πορεία δεν πειράζει και τόσο.... Ε λοιπόν πειράζει...;
3 Σεπ 2009
Τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε να αλλάξουμε;
Γιατί πρώτον, λίγα χρόνια πριν ολοκληρωθεί το τελευταίο πιθανότατα μεγάλο πακέτο χρηματοδότησης από την ΕΕ έχουμε την τελευταία ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο κράτος. Όχι βέβαια με το να αλλάξουμε κλιματιστικά, υπολογιστές στα γραφεία μας και κουφώματα στα μπαλκόνια μας. Αλλά με το να στήσουμε το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, εργαζόμαστε, μεγαλώνουμε τα παιδιά μας
Γιατί δεύτερον, διευρύνεται μέρα με τη μέρα το χάσμα ανάμεσα στο κράτος (δημόσιες υπηρεσίες και παροχές) και τον πολίτη. Και περιέργως την ίδια στιγμή που διαμαρτυρόμαστε για το σπάταλο κράτος κάνουμε ότι μπορούμε είτε για να γίνουμε υπάλληλοι του με στόχο να μην δουλεύουμε, είτε προσπαθούμε να αποφύγουμε με κάθε τρόπο την χρηματοδότηση του φοροδιαφεύγοντας, μην ζητώντας αποδείξεις κοκ.
Γιατί στερεύει μέρα με τη μέρα το όραμα με το οποίο πρέπει να εντάξουμε στην κοινωνία τα παιδιά μας. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με αμείλικτα ερωτήματα τους: Γιατί να σπουδάσω, ποιος θα εκτιμήσει τις ικανότητες μου, γιατί να σέβομαι ένα κράτος που δεν με σέβεται. Και εκεί βρίσκουν πρόθυμους θιασώτες οι θεωρίες περί διεκδίκησης στο δρόμο, "να γίνει ο κρατικός πλούτος περιουσία της λαϊκής μάζας. Εδώ προκαλούμαι να πως ίσως και να εύχομαι οι θιασώτες αυτών των απόψεων να βρεθούν για λίγο στην κυβέρνηση για να μας δείξουν πως γίνεται στην πράξη αυτό την ίδια στιγμή που ευρισκόμενοι για 5 μήνες σε συγκυβέρνηση πρόλαβαν να βάλουν χέρι σε μίζες...
Γιατί μετά από 50 χρόνια μίας διαδρομής διαδοχικών πράξεων εθνικού διχασμού δεν έχουμε άλλα περιθώρια εναγκαλισμού του κράτους με τα κόμματα.
Αν κάτι, απόλυτα αντικειμενικά πέτυχε αυτή η κυβέρνηση είναι ότι μείωσε δραστικά τους κομματικούς διορισμούς, τις κομματικές δυσμενείς μεταθέσεις, τον απόλυτο έλεγχο του δημοσίου από κλαδικές και κομματικές οργανώσεις. Ας θυμηθούμε ένα δημόσιο με υπηρεσίες στην παραμεθώριο γεμάτες δεξιούς και την ΑΔΕΔΥ να βγάζει 70% ΠΑΣΟΚ. Μία προφανώς πιο σύγχρονη και πολιτισμένη εκδοχή της εποχής όπου το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων ήταν το παν ακόμα και για να πάρεις διαβατήριο.
Εγώ λοιπόν θα πω:
Κλείστε την τηλεόραση γιατί αυτές τις μέρες θα μας σερβίρει μόνο κορόνες,
Μην διαβάζετε δημοσκοπήσεις γιάτί το μέλλον μας δεν το διαμορφώνουν οι τάσεις,
αφήστε τις κομματικές εκδηλώσεις για αυτούς που στο όνομα μιας κρατικής προμήθειας θυσιάζουν το μέλλον του τόπου και το κύριοτερο, και φυσικά το δυσκολότερο,
σταματήστε να σκέφτεστε ποιο κόμμα θα βολέψει το προσωπικό του συμφέρον.
Δείτε την καθημερινότητα σας, έχετε ήδη περισσότερα στοιχεία από όσα χρειάζεστε για να δείτε καθαρά την αλήθεια, την δική σας εκδοχή της αλήθειας. Θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε πολλά αυτές τις μέρες που έρχονται, αλλά αυτά για αρχή είναι αρκετά.
Τι Ελλάδα θέλουμε; θέλουμε πραγματικά να την αλλάξουμε; θέλουμε ένα υγιές περιβάλλον όπου ενθαρύνεται η ανέλιξη των άξιων; θέλουμε ένα υγιές περιβάλλον όπου δεν θα επιτρέπονται μίζες (που τις πληρώνουμε οι πολίτες μέσα από υπερτιμολογήσεις), θέλουμε να πληρώνουν όλοι φόρους ανάλογα με τις πραγματικές τους δυνατότητες.
Κανένα από τα μεγάλα κόμματα δεν κατάφερε να λύσει επαρκώς τα προβλήματα. Αξιολογείστε την σοβαρότητα τους και την πρόθεση τους για ένα βασικό στοιχειο:
Να περιοριστεί ο έλεγχος του κράτους και του δημόσιου χρήματος από τις κομματικές οργανώσεις. Κατά την γτνώμη μου αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πληγή αυτού του τόπου
26 Αυγ 2009
Η χώρα της υπερβολής... Η χώρα των εμμονών... Η χώρα ενός πρόσκαιρου φανατισμού και φυσικά της λήθης σε 2 μέρες...
Φοβόμαστε την βασιλεία, έναν εντελώς ανύπαρκτο κίνδυνο, ενώ άλλοι λαοί, με ισχυρές δημοκρατιές (π.χ. η Αυστρία) αρμέγουν τους τουρίστες δείχνοντας τα παλάτια.
Φοβόμαστε την Δεξιά λες και το πρόβλημα δεν είναι η απόδοση της κυβέρνησης αλλά ο κίνδυνος ο Καραμανλής να φέρει το 2009 ξερονήσια, ρετσινόλαδο και ΕΣΑ.
Φοβόμαστε κουβέντες όπως "Η πολυ δημοκρατια βλαπτει" λες και θα έρθει αύριο ένας Παπαδόπουλος.
Αντιπαθούμε άκριτα κάθε εργοδοσία λες και όλοι οι επιχειρηματίες ηδονίζονται να βασανίζουν εργαζόμενους.
Φοβόμαστε (κάποιοι οικολόγοι) την δημιουργία αντιπυρικών ζωνών λες και όλοι εμείς που δεν ανήκουμε στις οικολογικές οργανώσεις ηδονιζόμαστε να βλέπουμε να κόβονται δέντρα.
Και εσχάτως φοβόμαστε την νέα γρίπη.
Δανείζομαι κείμενο από μήνυμα που πήρα πρόσφατα:
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα. Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς. Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών. Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου. Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ' όλες, μια πανδημία!!! Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών. Και βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο. Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως. Μισό εκατομμύριο έναντι 25.
Είπαν πως το κράτος δεν είναι έτοιμο απέναντι στην νέα γρίπη. Λάθος... Αν διαβάσετε τις οδηγίες που πήραν τα σχολεία θα σας σηκωθεί η τρίχα. Περίπου με κάθε φτέρνισμα παιδιού πρέπει να πάει το παιδί στην απομόνωση και να έρθει αμέσως ασθενοφόρο. Ρε παλαβοί: Ξέρετε πόσες φορές αρρωσταίνει κάθε χρόνο ένα παιδί 6 χρονών;Η χώρα της υπερβολής... Η χώρα των εμμονών...
Η χώρα ενός πρόσκαιρου φανατισμού και φυσικά της λήθης σε 2 μέρες μέχρι να μας παραλάβει η επόμενη μας εμμονή. Με την ευγενική ... "χορηγεία" φυσικά των έγκριτων δημοσιογράφων μας
25 Αυγ 2009
Πως μπορούμε να αγαπήσουμε κάποτε αυτό το κράτος;
Διαβάζουμε και ακούμε τις τελευταίες ώρες πολλά. Περί συντονισμού, προετοιμασίας, ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού να δραστηριοποιηθεί. Εκτός από το κοινής λογικής επιχείρημα ότι μάλλον υποτιμήθηκε αρχικά η φωτιά, και όταν ξυπνήσαμε ήταν εκτός ελέγχου είναι πολύ δύσκολο να εκτιμήσει ένας μη ειδικός τι περισσότερο μπορούσε να γίνει μετά. Δεν μπορώ παρά να επισημάνω ότι το έγκλημα έγινε και από πολίτες που γέμισαν το δάσος με αυθαίρετα κτίσματα καταμεσίς του δάσους απαγορεύοντας στα αεροπλάνα να δράσουν όπως θα μπορούσαν. Ποιος κάποτε θα τους ζητήσει το λόγο;
Επίσης δεν μπορώ παρά να επισημάνω την προφανή ηδονή κάποιων τηλεοπτικών κομματικών αστέρων προεξάχοντος κάποιου που κουβαλάει το βαρύ όνομα ενός πετυχημένου δημοσιογράφου, πολιτικού και συγγραφέα στην επισήμανση ότι δεν υπάρχει το κράτος. Μέχρι του σημείου να ορύεται γιατί σώθηκε το σπίτι ενός υπουργού (γιατί φυσικά εκεί έτρεξαν οι πυροσβέστες) ενώ στο συγκεκριμένο οικισμό κάηκε ένα μόλις σπίτι. Αναρωτιέμαι κύριε αν θα έχεις τον ίδιο οίστρο αν γίνει πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου...
Οι φωτιές θα σβήσουν, κάποια δάση θα αναγεννηθούν, οι πολίτες θα ξεχάσουν. Και τι θα μείνει; Τα γνωστά. Το κράτος που δεν στέκεται δίπλα στο πολίτη, ενώ εμείς είμαστε άψογοι...
Εμείς που χτίζουμε θρασύτατα σπίτια με πισίνες καταμεσίς του δάσους. Εμείς που γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε χρήματα ενώ (προσωπική εμπειρία) μετά τις 15 Αυγούστου πήρα 28 ξενοδοχεία στην περιοχή της Ηπείρου και δεν είχε δωμάτιο ούτε για δείγμα. Πηγαίνετε στα νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης Πέμπτη βράδυ (δεν σας λέω Σάββατο) και θα δείτε τον λουλουδοπόλεμο. Πηγαίνετε στα εστιατόρια πολλών πόλεων στα οποία δεν βρίσκεις τραπέζι. Και την ίδια ώρα η αγωνία μας είναι μήπως πληρώσουμε 1 Ευρώ φόρο στο κράτος με κάτι θλιβερά επιχειρήματα ότι "εγώ δεν δίνω χρήματα στον Καραμανλή...".
Μας γίνεται όλο και περισσότερο αδιάφορο το αν θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό εφόσον οι ίδιοι καρεκλοκένταυροι περιμένουν στην γωνία. Θέλετε να διώξετε την "Δέξια" (άλλη παλαιολιθική άποψη). Κάντε το. Για να φύγουν αυτοί που παίρνουν προμήθεια 100,000 για μία σύμβαση και να έρθουν οι άλλοι που έπαιρναν εκατομμύρια. Για να φύγουν αυτοί που απενεργοποίησαν την ΣΔΟΕ και να έρθουν οι άλλοι που έμπαιναν στις επιχειρήσεις και έκλειναν προσωπικές συμφωνίες για να μην κάψουν τον επιχειρηματία.
Δεν θέλω κανέναν τους; Κάτι καινούργιο μπορώ να δω; Αλλά για ποιον λαό; Εμείς είμαστε άρρωστοι. Παθιασμένοι με το να βρίσκουμε τρόπους να μην είμαστε νόμιμοι. Να μην δηλώνουμε την περιουσία μας, να μην πληρώνουμε πρόστιμα να χτίζουμε επιχειρήσεις που βγάζουν εκατομμύρια και δηλώνουν 1000 €...
Πριν 100 χρόνια είχαμε το ίδιο αδιέξοδο και εμφανίστηκε μία νέα λαμπερή προσωπικότητα από την Κρήτη με το όνομα Ελευθέριος Βενιζέλος. Δεν μπορεί 10 εκατομμύρια Έλληνες δεν μπορούν να βγάλουν έναν Βενιζέλο;
15 Ιουλ 2009
Απίστευτη επιστολή που έλαβα από τον κ. Κουτσούκο
«Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη»
1789 : Επτά χιλιάδες οπλισμένοι πολίτες όρμησαν στην Βαστίλη!!
2009 : Τις εκλογές θα τις φέρει ο λαός που αντιστέκεται στην μαφία και την φεουδαρχία!!
Σήμερα, μέσα στην διεθνή κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού, υπολογίζεται ότι 923 εκατομμύρια άνθρωποι “ζουν” κάτω από το όριο της πείνας! (Μα γιατί δεν τρώνε “παντεσπάνι”, Μαρία Αντουανέτα )!!!
Η ελληνική φεουδαρχία έχει πλέον σφιχταγκαλιάσει την υποκοσμιακή μαφία.!!
Η πτώση της Βαστίλης (14-07-1789). Στην μεσαιωνική Ευρώπη επικρατούσε η απόλυτη φεουδαρχία, όπου ο βασιλιάς κυβερνούσε «ελέω θεού». Στη Γαλλία επικρατούσε το κυβερνητικό σύστημα της απόλυτης μοναρχίας με κύριο εκπρόσωπο τον Λουδοβίκο. Ο βασιλιάς με λίγους ανώτερους λειτουργούς, που τους διάλεγε ο ίδιος, νομοθετούσε, όριζε τους φόρους και διέθετε όπως ήθελε τον δημόσιο πλούτο. Το καθεστώς, συνέχεια του μεσαιωνικού, βασιζόταν στην τρομακτική ανισότητα. Οι κάτοικοι της Γαλλίας διακρίνονταν στους προνομιούχους και στον κοινό λαό. Οποιοσδήποτε πήγαινε ενάντια στην θέληση του απολυταρχικού βασιλιά φυλακίζονταν στην Βαστίλη και κυρίως ευγενείς ή διαφωτιστές. Το βράδυ της 12ης προς 13 Ιουλίου οι εξεγερμένοι πολίτες άρχισαν την αναζήτηση όπλων. Στις 14 Ιουλίου 1789 εισέβαλαν στο Hotel des Invalides και κατέσχεσαν μεγάλη ποσότητα τυφεκίων. Πολλοί από τους πολίτες στράφηκαν στη Βαστίλη. Περίπου επτά χιλιάδες οπλισμένοι πολίτες όρμησαν στην Βαστίλη. Εκείνη την ημέρα σκοτώθηκαν πάνω από 100 άνθρωποι και ήταν η πρώτη μέρα που σκοτώνονταν τόσοι πολλοί μετά την έναρξη της μέχρι τότε αναίμακτης Επανάστασης. Η επιτυχία των επαναστατών έγινε γνωστή στην Γαλλία και έγινε το σύμβολο της επανάστασης.
Η βασιλική οικογένεια κατανάλωνε το 20% του γαλλικού προϋπολογισμού. Οι προνομιούχοι αποτελούσαν μικρή μειοψηφία, περίπου το 2% του πληθυσμού. Αλλά αυτοί κατείχαν την περισσότερη γη, είχαν όλα τα αγαθά, ζούσαν μια τρομερά σπάταλη και πλούσια ζωή και κυβερνούσαν τον τόπο. Δύο τάξεις, ο κλήρος και οι ευγενείς αποτελούσαν τους προνομιούχους. Όλοι οι λαϊκοί άνθρωποι ονομάζονταν συνεκδοχικά με μια μεσαιωνική ονομασία: Tiers Etat, Τρίτη τάξη. Καλλιεργητές της γης και αστοί (έμποροι και επαγγελματίες των πόλεων) αποτελούσαν την τάξη αυτή. Οι αστοί, οι φτωχοί εργαζόμενοι των πόλεων και οι αγρότες δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην εξουσία, παρόλο που η αστική τάξη είχε αποκτήσει αξιόλογη δύναμη. Οι γιορτές, οι δεξιώσεις και τα πανάκριβα ρούχα ήταν εις βάρος της γαλλικής οικονομίας αλλά και του φτωχού λαού που πέθαινε από την πείνα.
Η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα μόνη ξόδευε 680.000 λίβρες, σημερινό ποσό 70.000 κάθε μήνα για κοσμήματα και κοσμική ζωή. Στις 5/10/1789 ένα εξαγριωμένο γυναικείο πλήθος βάδισε στο παλάτι των Βερσαλλιών όπου ζούσε η βασιλική οικογένεια, και επιχείρησαν να σκοτώσουν την βασίλισσα που συσχετιζόταν με τον βασιλικό αυταρχισμό. Ολόκληρη η βασιλική οικογένεια μεταφέρθηκε απο το πλήθος αιχμάλωτη στο Παρίσι, στα ανάκτορα του Τουιλερί. Το επαναστατικό τους κίνημα έδινε μήνυμα σε όλα τα Ευρωπαικά κράτη με παρόμοια καθεστώτα. Μερικοί ισχυροί άντρες όπως ο Μιραμπώ προσπαθούσαν μυστικά να επαναφέρουν τον βασιλιά σάν κυβερνήτη με ένα δημοκρατικό Σύνταγμα, αλλά ο ξαφνικός θάνατος του Μιραμπώ και η κατάπτωση του Λουδοβίκου εξασθένησαν αυτές τις προσπάθειες. Στις 20 Ιουνίου 1791 ο βασιλιάς προσπάθησε μαζί με την οικογένεια του να διαφύγει στο γειτονικό Λουξεμβούργο, όμως στις Βαρέννες, κοντά στα σύνορα τον αναγνώρισαν και τον ανάγκασαν να επιστρέψει στο Παρίσι. Οι επαναστάτες, μεταξύ τους και ο Ροβεσπιέρος, ήθελαν τον άμεσο θάνατο του βασιλιά χωρίς δικαστική διαδικασία. Η πλειονότητα όμως αποφάσισε μία δίκη, στην οποία ο βασιλιά κρίθηκε ένοχος με ομοφωνία λόγω της μεγάλης προδοσίας του προς τους επαναστάτες. Στις 21 Ιανουαρίου 1793 ο Λουδοβίκος ο ΙΣΤ΄ αποκεφαλίστηκε στη σημερινή Πλας ντε λα Κονκόρντ. Στις 16 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, καρατομήθηκε και η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα.
Η Γαλλική Επανάσταση είναι η μόνη επανάσταση μετά την Αμερικάνικη που μπόρεσε και ανέτρεψε το παλιό φεουδαρχικό απολυταρχικό καθεστώς και είχε μεγάλες συνέπειες στη ζωή και στις αντιλήψεις των ανθρώπων έως σήμερα. Η Γαλλική Επανάσταση ορόσημο της ιστορίας επηρέασε όλες τις μετέπειτα ευρωπαϊκές επαναστάσεις, ακόμα και την ελληνική του 1821.
Ο Ρήγας Φεραίος, ο πρόδρομος διαφωτιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, τριάντα χρόνια περίπου πιο πριν, με το επαναστατικό του κίνημα θέλησε πρώτα να εμφυσήσει, στους σκλαβωμένους ραγιάδες την επαναστατική διάθεση και πνοή, να τους εμψυχώσει, ώστε μετά να ξεσηκωθούν κατά του Οθωμανού δυνάστη. Ο Θούριος συμπυκνώνει την αγανάκτηση της ρωμιοσύνης κατά της τυραννίας. Ο Ρήγας, που ήταν εμπνευσμένος από την αρχαιότητα αλλά και από την Γαλλική Επανάσταση, τονίζει τη σημασία της ελευθερίας, ως πρώτιστου αγαθού του ανθρώπου, που είναι και πάνω από τη ζωή. Διακηρύσσει πως είναι προτιμότερη μιάς ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.Ο αρχηγός των επαναστατών Θεοδώρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα τόνισε τα εξής: «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι ήμεθα, ούτε πως δεν έχομεν άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε, “πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιτοκάραβα βατσέλα”, αλλά, ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας… και όλοι, και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι συμφωνήσαμεν σ’ αυτό το σκοπό και κάναμεν την επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοιαν και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι… Ο ένας πήγαινε στον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα στο στρατόπεδο και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμεν και εις την Κωνσταντινούπολη»…Σήμερα οι πολίτες βιώνουν μιαν άλλη υποδούλωση, την οικονομική σκλαβιά. Οι αχόρταγοι τραπεζίτες, οι νεοφεουδάρχες, οι μαφιόζοι και οι παρακρατικοί μηχανισμοί καταδυναστεύουν τους πολίτες!! Πάνω από 7.500.000 πολίτες είναι υπερδανεισμένοι και πάνω από 450.000 σπίτια κατάσχονται, ενώ οι ληστρικές τράπεζες έχουν υπερκέρδη και οι υπάλληλοι των εταιρειών κατάσχεσης θυμίζουν τους «δήμιους» του μεσαίωνα!!. Οι τραπεζίτες πήραν τα 28 δις και κάνουν «μπίζνες» και δεν δίνουν κανένα χαμηλότοκο δάνειο ανακούφισης στον κοσμάκη. Το Πασοκ δηλώνει: «όχι λευκή επιταγή στους τραπεζίτες» και ουσιαστικά κινείται προς μια «νέα σεισάχθεια». Τερματισμός κάθε είδους κατασχέσεων, δεδομένου ότι κάθε μέρα υποβάλλονται 90 αιτήσεις κατάσχεσης!! Η λαοθάλασσα που έπνιξε την Αθήνα τον Δεκέμβρη του 2008 είχε την επαναστατική δυναμική της Γαλλικής Επανάστασης και έπεται συνέχεια. Ο επόμενος Δεκέμβρης θα είναι του «Αλέξη». Να μπουν μπροστά οι αγωνιστές και οι αποφασισμένοι.Σε όλο τον πλανήτη, σήμερα, όποια και να είναι η κυβέρνηση σε κάθε χώρα (δεξιά – κεντρώα - αριστερή) αναγκαστικά θα ακολουθήσει σοσιαλιστική πολιτική!! Το Πασοκ σαρώνει σε όλη την Ελλάδα με ποσοστό διαφοράς 11% με ανοδική τάση και σχηματίζει ισχυρή, αυτοδύναμη, δημοκρατική κυβέρνηση!! Η αλλαγή έρχεται !!! Όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει - μέσα και έξω από το Πασοκ - να κατέβει από το τρένο τώρα!! Η παραμονή της ολιγαρχίας στην εξουσία «κοστίζει περισσότερο» από το «κόστος διενέργειας» των εκλογών και είναι καταστρεπτική για τον κοινωνικό ιστό γιατί έχει σφιχταγκαλιάσει την υποκοσμιακή μαφία.!! Αγέρωχα νιάτα, περήφανα γηρατειά ο νέος μας Πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου είναι πανέτοιμος να αναλάβει το πηδάλιο της Ελλάδος, ακολουθήστε τον με ήθος και μαχητικότητα!! Χρέος κάθε έντιμου δημοκρατικού πολίτη είναι να χαιρετίσει και να αγκαλιάσει τις προτάσεις του νέου έντιμου ΠΑΣΟΚ. Το παλλαϊκό ποτάμι είναι πλέον ορμητικότατο τσουνάμι και δεν γυρίζει πίσω!!! Η δεξιά δεν θα παραδοθεί από μόνη της!! Πολίτες, ρίξτε με μαζικές μαχητικές διαδηλώσεις την φεουδαρχία που ξεψυχά, αλλά κανείς δεν τολμά να την «διαδεχτεί». Εσείς είστε ο κυρίαρχος λαός!! Η νίκη είναι δική σας. Τις εκλογές θα τις φέρει ο λαός!! Ο αγώνας είναι εναντίον της μαφίας και της ολιγαρχίας. Μην περιμένετε από την δεξιά έντιμες εκλογικές διαδικασίες!!Επιτέλους τέλος. Η Ελλάδα άλλαξε οριστικά και αμετάκλητα σελίδα μια για πάντα!!!” Εκλογές Εδώ και Τώρα με Υπηρεσιακή διακομματική Κυβέρνηση.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών!!!
Δρ Αναστάσιος ΚουτσούκοςΥποψήφιος Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β΄ Αθήναςwww.koutsoukos-anastasios.gr
9 Ιουν 2009
Τα μηνύματα των εκλογών
Αυτά όμως κάποτε πρέπει να τελειώνουν. Οι εκλογές είναι αριθμοί, ξεκάθαροι, σαφείς και οι ερμηνείες απόλυτες. Και ο αψευδής μάρτυρας είναι πάντα ο αριθμός ψήφων αφού, ειδικά σε αυτές τις εκλογές, η επιλογή της μη ψήφου είχε πολιτικά μηνύματα. Εϊχαμε λοιπόν:
| Βουλευτικές 2007 | Ευρωεκλογές 2009 | Διαφορά | |
| Έγκυρα | 5.127.237 | 7.159.006 | -2.031.769 |
| Νέα Δημοκρατία | 1.655.636 | 2.994.979 | -1.339.343 |
| ΠΑ.ΣΟ.Κ | 1.878.859 | 2.727.279 | -848.420 |
| Κ.Κ.Ε. | 428.283 | 583750 | -155.467 |
| ΣΥ.ΡΙΖ.Α | 240.898 | 361.101 | -120.203 |
| ΛΑ.Ο.Σ | 366.615 | 271.809 | 94.806 |
| ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ | 178.964 | 75.502 | 103.462 |
Δηλαδή περίπου 2 εκκατομύρια πολίτες που ψήφιζαν στις προηγούμενες εκλογές, αρά δεν ανήκουν στις κατηγορίες αυτών που έτσι και αλλιώς λόγω άποψης ή υγείας δεν ψηφίζουν, επέλεξαν να μην πάνε να ψηφίσουν. Είναι εύκολο να δει κάποιος από τον πίνακα από που βγήκαν αυτοί. Κατά μεγάλο ποσοστό από την ΝΔ Αλλά και πολύ μεγάλος αριθμός από το ΠΑΣΟΚ. Τι συμπεραίνω: Από τους περίπου 1,300,000 που δεν ψήφισαν ΝΔ, περίπου 7% πήγε στον ΛΑΟΣ και η συντριπτική ψηφοφορία πήγε σε αποχή. Δεν προκύπτει από πουθενά ότι πήγαν στο ΠΑΣΟΚ αφού και αυτό έχασε περίπου 850.000 ψήφους.
Με απλή εφαρμογή του ισχύοντος εκλογικού νόμου στα προχθεσινά αποτελέσματα η κατανομή των εδρών σε βουλευτικές εκλογές θα ήταν:
| ΠΑ.ΣΟ.Κ | 143 |
| Νέα Δημοκρατία | 91 |
| Κ.Κ.Ε. | 23 |
| ΛΑ.Ο.Σ | 20 |
| ΣΥ.ΡΙΖ.Α | 13 |
| ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ | 9 |
Για να αποκτήσει το ΠΑΣΟΚ αυτοδυναμία χρειάζονται ακόμα περίπου 130.000 ψήφοι. Επίσης αφού μόνο το πρώτο κόμμα παίρνει το bonus των 40 εδρών, ΝΔ και ΛΑΟΣ συγκεντρώνουν 111 έδρες άρα ας αφήσουμε και αυτή την φιλολογία
Τι συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κάποιος αβίαστα:
Η Νέα Δημοκρατία έχει προκαλέσει θυμό και θα πρέπει να τον αποκωδικοποιήσει. Για μένα ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η καθολική απώλεια του θεσσαλικού κάμπου που κάτι πρέπει να σημαίνει. Κατά την γνώμη μου δεν έχει χάσει οριστικά αυτούς τους ψηφοφόρους (γιατί αλλιώς δεν είχαν λόγο να μην πάνε π.χ. στο ΠΑΣΟΚ) και σαφώς δεν έχουν αυτοί οι ψηφοφόροι αποκτήσει μόνιμη "στέγη". Θα γυρίσουν; θα φύγουν; Αυτό θα έχει την σημασία του μόνο αν προκύψει αξιόπιστη εναλλακτική λύση στην Ελλάδα. Η στάση των ψηφοφόρων δείχνει πως οι πολίτες δεν βλέπουν ακόμα τέτοια λύση. Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως γεννήθηκε απογοήτευση στις υγιείς δυνάμεις αυτού του τόπου όσον αφορά την ικανότητα νέας πνοής όχι τόσο στην ανάπτυξη (που έτσι και αλλιώς πλήτεται από την οικονομική κρίση) όσο στο νοικοκύρεμα του κράτους που συνεχίζει να σπαταλά ασύστολα και αυτό το νοιώθουμε καθημερινά
Το ΠΑΣΟΚ έξακολουθεί να έχει μεγάλο πρόβλημα. Ο λαός από πουθενά δεν προκύπτει ότι το εμπιστεύεται. Δείτε: Με όλη την πόλωση που προσπάθησε να δημιουργήσει όχι μόνο δεν αυξήθηκαν οι ψηφοφόροι του αλλά έχασε και 850.000 ψήφους. Η προσωπική μου άποψη, και την έχω εκφράσει πολλές φορές, είναι ότι ο λαός δεν πιστεύει πως οποισδήποτε από τους λόγους για τους οποίους έδιωξε το ΠΑΣΟΚ από την εξουσία έχει εκλείψει. Φοβάται την επανασύσταση του κράτους των πρασινοφρουρών που λυμαίνονταν την δημόσια διοίκηση και έδιναν 80% στο ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της ΑΔΕΔΥ. Και ακούγοντας αυτές τις μέρες τα εκατομμύρια στις μίζες της SIEMENS ξύπνησαν μνήμες. Γιατί απλά αυτά τα εκατομμύρια πληρώθηκαν με υπερτιμολογήσεις υπηρεσιών και τελικά πληρώθηκαν από τους πολίτες.
Το ΚΚΕ σταθερά στον ρόλο του κυμματοθραύστη σε υπερβολές εκμετάλλευσης των εργαζομένων, παρά τις παλαιολυθικές του αντιλήψεις είναι πολύ χρήσιμο. Αφού το κράτος δεν είναι σε θέση να προασπίσει κάποια επίπεδα σεβασμού των δικαιωμάτων τους, υπάρχει το ΚΚΕ που έστω και με υπερβολές κρατάει ισσοροπίες.
Ο ΛΑΟΣ έχει έναν πολύ ευφυή αρχηγό, μία προσεκτικά στημένη επικοινωνική οντότητα που δημιουργεί φοβικά σύνδρομα πατώντας στην ανασφάλεια των Ελλήνων. Ήθελα να ήξερα, αν μια μέρα γίνονταν κυβέρνηση πως σκόπευε να διώξει τους λαθρομετανάστες;
Ο μόνος λόγος που χάρηκα σε αυτές τις εκλογές ήταν η πτώση του ΣΥΡΙΖΑ. Μία εντελώς ανεύθυνη πολιτική οντότητα που προκαλεί τον κόσμο και κυρίως τους νέους σε επαναστατικές λογικές προσπαθώντας να τους πείσει ότι σε αυτή τη ζωή δεν έχει καμία σημασία η μόρφωση, η προσπάθεια, η καταξίωση αλλά στη θέση τους μετράνε μόνο οι λαϊκοί αγώνες. Το πρόβλημα για μένα δεν είναι φυσικά οι λαϊκοί αγώνες. Έχουν κερδιθεί πολλά στο πεζοδρόμιο. Όμως κ. Τσίπρα πέστε μας επιτέλους τι κοινωνία ονειρεύεστε; Ναι, η παιδεία έχει τεράστιες παθογένειες. Όμως η Παιδεία είναι, όπως και να το δείτε, προθάλαμος της εργασίας. Το εκφράζετε αυτό στις θέσεις σας; Θα απογοητευόμουν πολύ αν αυτές οι θέσεις έβρισκαν απήχηση στο εκλογικό σώμα. Όμως αυτό έδειξε και στον κ. Τσίπρα τις πλάτες του...
Κλείνω με την έκπληξη του κ. Τρεμόπουλου. Δεν τονίζω το όνομα του κόμματος που εκπροσωπεί γιατί έχει δημόσια πει πως, παρά τις συλλογικές αναφορές τους για από κοινού αποφάσεις στις θέσεις που εκφράζει, στην Ευρωβουλή θα εκφράσει αυτό που πιστεύει ο ίδιος. Ο κ. Τρεμόπουλος και οι φίλοι του, ευφυώς πάτησε πάνω στο πολιτικό σκηνικό και την οικολογική μας συνείδηση και συγκέντρωσε 180.000 ψήφους. Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς μένουν αδιάφοροι στον αγώνα του να μετονομαστεί η οδός Αγίου Δημητρίου σε Κεμάλ Ατατούρκ, τιμώντας αυτόν που με εντολές του σφαγιάστηκαν χιλιάδες Έλληνες στην Σμύρνη και εκκατοντάδες χιλιάδες πόντιοι. Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς επικροτούν τις θέσεις του για ενίσχυση της "μακεδονικής" μειονότητας στην Ελλάδα την ώρα που η ηγεσία των Σκοπίων διαχρονικά εξαφάνισε ή εκσλάβισε εκκατοντάδες χιλιάδες έλληνες συμπεριλαμβανομένης -επιτρέψτε μου να πω - και της δικής μου οικογένειας που διώχθηκε κακήν κακώς από το Μοναστήρι (σήμερα Bitola) επειδή απλά ήθελε να συνεχίσει να είναι είναι ελληνική. Κ. Τρεμόπουλε το δικό μας δικαίωμα της αυτοδιάθεσης σας έχει ποτέ απασχολήσει;
Ας πάρει λοιπόν ο καθένας τα μηνύματα του...
11 Μαΐ 2009
Σκάνδαλα ή "Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω"...
Βέβαια μεταξύ των δύο υπήρχε μία ουσιώδης διαφορά που είναι πλήρως ορατή σε καθέναν από μας:
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πλαισίωσε το σύνολο του κρατικού μηχανισμού με στελέχη που με μόνο τους εχέγγυο την κομματική τους ταυτότητα έλυναν και έδεναν, εκβίαζαν, μετέθεταν. Αυτό δεν είναι κινδυνολογία, είναι μία πραγματικότητα. Οι αναφορές σε παρόμοιες καταστάσεις από τα έργα και τις ημέρες της ΕΡΕ είναι εκ του πονηρού γιατί εκείνη η απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι στους πολίτες έγινε από άλλα πρόσωπα που οι περισσότεροι δεν ζουν πια ή δεν είναι ενεργοι πολιτικά. Πρέπει να είναι κάποιος πολύ φανατισμένος για να πιστεύει ότι ο σημερινός πρωθυπουργός έχει καμία σχέση με νοοτροπίες ΕΡΕ. Όμως το ΠΑΣΟΚ είναι σχεδόν το ίδιο. Μπορώ να αναφέρω τουλάχιστον 20 στελέχη πρώτης γραμμής και σχεδόν το σύνολο των νομαρχιακών επιτροπών του ΠΑΣΟΚ που είναι ακριβώς οι ίδιοι με εκείνους που χειρίστηκαν σαν λάφυρο την κρατική μηχανή.
Μιλώντας για σκάνδαλα είναι επίσης προφανές πως η ΝΔ έχει θρέψει κάποιους πολιτικούς, στελέχη και "κουμπάρους" που αξιοποίησαν την θέση τους για να βγάλουν χρήματα. Αυτό όμως που δεν έχουμε από πουθενά ακούσει είναι αυτό που πρόσφατα ακούσαμε για τις υποθέσεις SIEMENS και MAN: ¨Κάθε δουλειά και προμήθεια", "κάθε σύμβαση και επιταγή". Άκουσα πρόσφατα σε συζήτηση ανθρώπους που συμβάλλονταν με το δημόσιο επί ΠΑΣΟΚ να λένε πως για κάθε δουλειά υπήρχε η τιμή "εισόδου" σε κάθε όροφο υπουργείου ή υπηρεσίας. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτό ισχύει ακριβώς και σήμερα;
Οι δημόσιες υπηρεσίες της παραμεθορίου ήταν γεμάτες από "δεξιούς" από την άλλη άκρη της Ελλάδας. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτό ισχύει ακριβώς και σήμερα;
Λοιπόν για να μην μπερδεύουμε εντελώς ανόμοια πράγματα, και θεωρώ πως απευθύνομαι σε νοήμονες που η επαφή τους με την πραγματικότητα δεν περιορίζεται στις βραδινές ειδήσεις. Απέχουμε πραγματικά πολύ από το να ισχυριστούμε ότι η κυβέρνηση επανίδρυσε το κράτος. Υπάρχουν τεράστιες παθογένιες, διστακτικότητες, ακόμα και ανικανότητες και τις βιώνουμε όλοι καθημερινά. Αυτοί που το 2004 αλλά και το 2007 άφησαν το ΠΑΣΟΚ και ψήφισαν ΝΔ περίμεναν πολύ περισσότερα. Η Ελλάδα είναι ένας βαριά ασθενής και ομολογουμένως αυτά που έγιναν ήταν ασπιρίνες.
Την στιγμή όμως που στο ίδιο ΠΑΣΟΚ μπορεί να υπάρχουν ο Γιώργος Παπανδρέου, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Ανδρέας Λοβέρδος που θα μπορούσαν να είναι φορείς του καινούργιου, υπάρχουν και πολλοί ιδίως στις κομματικές οργανώσεις που περιμένουν την στιγμή όπου θα ξαναδιαφεντεύουν την χώρα στο δικό τους χώρο ευθύνης. Και δεν βλέπουμε καμία διάθεση να ξηλωθούν, να παραμεριστούν. Κάνω λάθος;
Μπορεί να κάνω λάθος. Μακάρι να κάνω λάθος. Πραγματικά, αν είναι να γίνει ο Γιώργος Παπανδρέου πρωθυπουργός μια μέρα, εύχομαι να κάνω λάθος. Όμως έχω τεράστιες αμφιβολίες. Και όλοι αυτοί οι πολίτες που υποχεούνται καθημερινά να συναλλάσονται με το δημόσιο θυμούνται και αναρωτιούνται τι μπορεί να άλλαξε εκεί κατά Χαριλάου Τρικούπη μεριά. Και όποτε ακούω συνθήματα για την "παλιά δεξιά", μία πολιτική συζήτηση που δεν αναφέρεται σε προτάσεις αλλά αναφέρεται μόνο σε σκάνδαλα, αμφιβάλω ακόμα περισσότερο.
Τέλοσπάντων καταλάβετε κάποτε φίλοι του ΠΑΣΟΚ. Θα περάσουν πολλά χρόνια πριν ο λαός σας θεωρεί φορείς ηθικής της πολιτικής. Προτείνετε, αγκαλιάστε τον λαό χωρίς τσιτάτα και ύβρεις.
Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά. Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει ΠΑΣΟΚ. Και εσείς φροντίζετε καθημερινά να του το θυμίζετε
5 Μαΐ 2009
Απώλεια κοινής πολιτικής λογικής
Είναι κάποιοι όντως τυφλωμένοι από τους κομματικούς στόχους τους και πιστεύουν αυτά που λένε ή απλά θεωρούν τους πολίτες τόσο άβουλα όντα που μπορούν να δεχτούν οτιδήποτε τους σερβίρουν;
Χθές έγινε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο μία μυστική ψηφοφορία: Η δικαστική εξουσία διαβίβασε στην βουλή την δικογραφία για ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες ενός πολιτικού προσώπου, η βουλή αποφάσισε να ορίσει μία ειδική επιτροπή με ρόλο - κατά το Σύνταγμα - εισαγγελέα, και η ολομέλεια είχε ένα απλό ερώτημα να απαντήσει:
"Είναι οι ενδείξεις επαρκείς για να ζητηθεί από την δικαιοσύνη δικαστική διερεύνηση;"
Παρ' όλο που δεν είχα την αφέλεια να πιστεύω ότι θα γίνω σοφότερος, παρακολούθησα από το τηλεοπτικό κανάλι της βουλής μία πολύωρη συζήτηση με μία σειρά από παραληρήματα.
Έγραφα την προηγούμενη εβδομάδα πως ο ευτελισμός των θεσμών είναι ιστορική ευθύνη αυτών που τις ευτελίζουν. Δεν μπορώ όμως να παραγνωρίσω πως σημαντικό πολιτικό διακύβευμα είναι και το ποιος αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτής της χώρας. Με την έννοια αυτή μου είναι ολίγον αδιάφορο τι λέει η ελλάσων αντιπολίτευση γιατί δεν πρόκειται ποτέ να ορίσουν την τύχη μου. Εϊναι ενίοτε πολύ χρήσιμη μόνο ως έκφραση των - οικολογικών, δημοκρατικών, κα. - αντανακλαστικών της κοινωνίας αλλά ως εκεί. Όμως το τι λέει ένα κόμμα που σε λίγο καιρό πιθανόν να ορίζει τις τύχες μας δεν είναι αδιάφορο.
Το ΠΑΣΟΚ είναι πια τελείως τυφλωμένο από την προοπτική να γίνει κυβέρνηση που δεν βλέπει τίποτα άλλο μπροστά του.
Ένας από τους σημαντικότερους συνταγματολόγους που διαθέτει αυτή η χώρα, ο κ. Βενιζέλος, ευτέλισε μία ύψιστη - υποτίθεται - διαδικασία για την τύχη ενός ανθρώπου σε έναν υψηλής ρητορικής λόγο σχετικά με το γιατί πρέπει να φύγει αυτή η κυβέρνηση. Ούτε νίξη για την δικογραφία, ούτε νίξη για την ενδεχόμενη ενοχή, ούτε νίξη για τις πανταχόθεν παρεμβάσεις στην τσαλαπατημένη πλέον ανεξαρτησία της δικαιοσύνης της οποίας για χρόνια ήταν λειτουργός από διάφορα μετερίζια.
Μας είπε η κ. Γεννηματά -που θυμίζω πως κάποτε θεώρησε πως απλά ο Άρειος Πάγος θα κοιμάται - πως εφόσον σε δημοσκόπηση σημαντικό ποσοστό ζητάει την παραπομπή Παυλίδη η βουλή οφείλει να ακούσει. Τι λέτε κ. Γεννηματά; Τι έχουμε εδώ; Τα λαϊκά δικαστήρια του εμφυλίου που εκτελούσαν ανθρώπους με αποφάσεις δια βοής;
Ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε δε το πιο τρελό: 146 ψήφοι υπέρ της παραπαμπής, 144 κατά της παραπομπής, άρα περίπου η κυβέρνηση δεν έχει την δεδηλωμένη. Δηλαδή παρ' όλο που έτσι ή αλλιώς δεν μαζεύτηκαν οι απαιτούμενοι 151 ψήφοι, και φυσικά η ψηφοφορία αφορούσε την ποινική τύχη ενός πολιτικού ο κ. Παπακωνσταντίνου συνάγει ότι η κυβέρνηση έχασε την δεδηλωμένη. Έλεος πια...
Λοιπόν για να τελειώνουμε. Αντιλαμβάνομαι πως θέλετε απεγνωσμένα να γίνετε κυβέρνηση. Δεν μπορείτε όμως να λέτε τα πάντα στο όνομα αυτής της φιλοδοξίας. Οι πολίτες έτσι και αλλιώς δεν φοβούνται εσάς αλλά τις στρατιές των πρασινοφρουρών που κυβερνούσαν, μετέθεταν, ταπείνωναν, λυμαίνονταν για χρόνια το ελληνικό δημόσιο ορίζοντας τα πάντα μόνο και μόνο στο όνομα της κλαδικής. Θυμάμαι που μου έλεγε συγγενής μου που μετατέθηκε στον ΟΤΕ της Καστοριάς μόνο και μόνο επειδή διάβαζε Βραδυνή πως η υπηρεσία ήταν γεμάτη από Κυκλαδίτες, Κρητικούς και Πελοπονήσιους.
Προσπαθούμε να ξεχάσουμε κ. Παπανδρέου. Προσπαθούμε να ελπίσουμε πως είστε φορέας του καινούργιου. Όμως με τέτοιες συμπεριφορές δεν μας αφήνετε να ξεχάσουμε. Και το μόνο που πετυχαίνετε είναι να συσπειρώνετε τους αντιπάλους σας...
27 Απρ 2009
Μπορούμε να πλακωνόμαστε στο σπίτι μας. Βασική προϋπόθεση είναι να είναι όρθιο
Επειδή υπάρχουν κάποιοι που αντιμετωπίζουν με θετικό τρόπο, ασχέτως φυσικά αν συμφωνούν που δεν είναι προφανώς απαραίτητο, θα προσπαθήσω να συγκεντρώνω τις σκέψεις μου σε "Ενα σχόλιο της εβδομάδας".
Ζούμε όλο και περισσότερο ένα νοσηρό κλίμα. Πάντα διάβαζα κάποιους αναλυτές που σέβομαι πολύ να γράφουν πως τα οικονομικά ή οργανωτικά προβλήματα μιάς χώρας λύνονται με πολιτικές αποφάσεις μίας καλής κυβέρνησης. Όμως το καταστάλαγμα νοοτροπιών και οι θεσμικές εκτροπές κάνουν ίσως και χρόνια να ξεπεραστούν.
Θα αποφύγω εντελώς να αναφερθώ σε μερίδιο ευθυνών συγκεκριμένων προσώπων, κάτι που άλλωστε θα το κρίνει ψύχραιμα η ιστορία. Όμως αυτό που έμαθα μεγαλώνοντας είναι πως κάθε οικοδόμημα, πόσο μάλλον δε αυτό που αποκαλούμε Ελλάδα, με ότι αυτό σημαίνει, στηρίζεται σε κάποιους πυλώνες. Έχουμε όπως όλοι οι λαοί του κόσμου, πολλά θέματα για να διαφωνήσουμε, να θέσουμε διαφορετικές απόψεις, όμως υποτίθεται πως όσοι θεωρούμε ότι θα πρέπει να κινούμαστε στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού πολιτεύματος ξεκινάμε από κάποια πράγματα που λειτουργούν και σεβόμαστε. Δεν είναι απαραίτητο να έχουμε σε όλες τις χώρες τις ίδιες σταθερές, όμως αν ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ σταθερές εκεί αρχίζουν οι σκέψεις, οι προβληματισμοί.
Για να αρχίσουμε από το αλφάβητο, που μάλλον ξεχνάμε, οι βασικοί πυλώνες μιάς δημοκρατίας θα έπρεπε να είναι οι 3 τυπικές εξουσίες: η εκτελεστική (μία κυβέρνηση που εκλέγουμε), η νομοθετική (ένα κοινοβούλιο που επίσης εκλέγουμε), η (υποτίθεται ανεξάρτητη) δικαστική εξουσία. Μεγαλώνοντας σε δημοκρατιές (όχι μόνο στην Ελλάδα) κάποιοι από μας μάθαμε επίσης να σεβόμαστε την αστυνομία (ως πυλώνα της ασφάλειας των πολιτών) και τη δημόσια διοίκηση ως φορέα επικοινωνίας μας με το κράτος.
Η άποψη μου είναι πως η αποδοχή των παραπάνω είναι απαραίτητη προϋπόθεση λειτουργίας της δημοκρατίας η αποδοχή των παραπάνω. Είναι σκληρό αλλά είναι σημαντικό πρόβλημα να υπάρχει σημαντικό ποσοστό πολιτών που από άποψη (και όχι από κακές προσωπικές εμπειρίες) δεν αποδέχεται εν γένει τα παραπάνω.
Είναι όμως ακόμα περισσότερο εγκληματικό για την δημοκρατία να γίνονται από το πολιτικό σύστημα κινήσεις που συνεσφέρουν στην αύξηση αυτού του ποσοστού. Είτε κάποιος παρεμβαίνει, είτε ορίζει, είτε εκβιάζει, είτε προσδιορίζει τους βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας εγκληματεί κατά της δημοκρατίας. Και εμείς οι πολίτες οφείλουμε προφανώς να εγκαλέσουμε πιέσουμε τους πολιτικούς φορείς που στηρίζουμε. Ένας Νεοδημοκράτης π.χ. θεωρεί πως το ΠΑΣΟΚ είναι λογικό να κάνει εκτροπές αλλά οφείλει να μην επιτρέπει την ΝΔ να συγκλίνει σε τέτοιου τύπου κινήσεις. Το ίδιο ισχύει φυσικά για τους άλλους φορείς.
Αυτά κατά την γνώμη μου είναι πολύ σημαντικότερες σκέψεις από το ποιος θα γίνει πρωθυπουργός, ακόμα και το πως θα βγούμε από την οικονομική κρίση.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΑΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ. ΒΑΣΙΚΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΙΟ...
Ανέκδοτο ... και ο νοών νοείτο...
- "Που θα ήθελες να περάσεις την αιωνιότητα σου, στην Κόλαση ή στον Παράδεισο;" Εκείνη το σκέφτεται λίγο και λέει:
- "Δεν είμαι σίγουρη."
- "Τότε", λέει ο Άγιος Πέτρος, "θα κάνουμε το εξής, θα περάσεις 24 ώρες στην Κόλαση και 24 ώρες στον Παράδεισο και μετά αποφασίζεις."
Η πολιτικός συμφωνεί. Πάνε λοιπόν, στην Κόλαση. Εκεί η πολιτικός βλέπει όλους τους πολιτικούς φίλους της που είχαν πεθάνει να παίζουν γκολφ, να ποντάρουν στο καζίνο, να πίνουν σαμπάνια, να φλερτάρουν με ωραίους άντρες και πανέμορφες γυναίκες και γενικά να διασκεδάζουν πολύ. Ακόμα και ο Διάβολος ήταν μαζί τους και κάνανε παρέα, λέγοντάς τους τα καλύτερα πρόστυχα και πικάντικα ανέκδοτα. Όλα πολύ ωραία και η πολιτικός περνούσε υπέροχα.Πριν να το καταλάβει, πέρασαν οι 24 ώρες και ήρθε ο Άγιος Πέτρος να την πάρει να πάνε στον Παράδεισο.
Ο Παράδεισος ήταν ένα πολύ ήσυχο μέρος με ήρεμη ατμόσφαιρα, οι άγγελοι έπαιζαν γαλήνια μουσική με τις άρπες και τις λύρες τους, οι φιλόσοφοι μιλάγαν για τη ζωή και το θάνατο και όλοι μαζί συζητούσαν με τον Θεό που ήταν πολύ γλυκός κι ευχάριστος τύπος. Η πολιτικός αισθανόταν πολύ όμορφα και πριν να το καταλάβει, πέρασαν και αυτές οι 24 ώρες, ώσπου ήρθε ο Άγιος Πέτρος να τι ρωτήσει τι αποφάσισε τώρα που είδε και τα δύο μέρη.Η πολιτικός το σκέφτεται λίγο και του λέει:
- "Ο Παράδεισος ήταν πολύ ωραίος και γαλήνιος, αλλά στην Κόλαση ήταν όλοι οι φίλοι μου και διασκέδαζαν πιο πολύ, οπότε θα προτιμήσω την Κόλαση."Ο Άγιος Πέτρος σέβεται την επιθυμία της και την στέλνει στην Κόλαση.Όμως, η Κόλαση ήταν λίγο διαφορετική τώρα, ένα διαλυμένο μέρος με αποπνικτική ατμόσφαιρα και όλοι οι φίλοι της πολιτικού δούλευαν στα κάτεργα και κουβαλούσαν τεράστιες πέτρες, ενώ και ο Διάβολος ήταν πάνω από τα κεφάλια τους και τους διέταζε συνεχώς. Η πολιτικός δυσαρεστημένη πάει και τον ρωτά:
- "Τι έγινε εδώ; Προχθές όλα ήταν τόσο ωραία και όλοι διασκέδαζαν."
Και ο Διάβολος της απαντά:
Τότε είχαμε προεκλογική εκστρατεία, σήμερα μας ψήφισες!!!"
10 Απρ 2009
Με ποια πολιτική ατζέντα θα πορευτούμε;
Για όλους αυτούς τους λόγους η επιλογή της έλληνικής σύνθεσης ευρωβουλευτών δεν είναι καθόλου ασήμαντη, ειδικά τις δύσκολες μέρες που ζούμε. Φυσικά αποδέχομαι πως μία κομματική αντιπαράθεση με ελληνικούς όρους δεν είναι παραλογη αφού η ομάδα ευρωβουλευτών του ΚΚΕ ή της ΝΔ συμπεριφέρεται τυπικά με τα πολιτικά κριτήρια των κομμάτων τους.
Όμως εμείς τι κάνουμε; Συζητάμε για τις ευρωεκλογές; Για το μήνυμα που πρέπει να δώσουν;
Φυσικά και όχι. Εμείς συζητάμε αποκλειστικά για το σκάνδαλο (με ή χωρίς εισαγωγικά) Παυλίδη, τα ομόλογα, την SIEMENS, κ.α. Δεν θα μπω στη συζήτηση για την προανάκριση. Θα ήταν ανώριμο εκ μέρους μου αφού υπάρχουν άλλοι γι' αυτή τη δουλειά. Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως εξακολουθεί να είναι παράλογο να είναι προανακριτική αρχή ομάδα βουλεύτών. Εκ προοιμίου ξέρουμε πως, όποια και να είναι τα στοιχεία οι βουλευτές της ΝΔ θα πουν πως τα στοιχεία είναι αβάσιμα και οι άλλοι πως είναι βάσιμα. Αμφιβάλλει κανείς;
Όποια και να είναι τα στοιχεία αν ο κ. Παυλίδης αθωωθεί η ΝΔ θα μιλήσει για δικαίωση και οι άλλοι για συγκάληψη και τούμπαλιν. Και το πιο αστείο είναι πως όλοι μιλάνε για έναν λάθος νόμο περί ευθύνης Υπουργών αλλά δεν συναίνεσαν ποτέ στην αλλαγή του.
Για μένα δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία τι θα βγει από την υπόθεση. Είτε στηριχτεί είτε όχι η δικογραφία, όλοι φανταζόμαστε πως κάτι δεν πάει καλά εδώ και πολλά χρόνια στις αναθέσεις των άγονων γραμμών. Και επειδή παίζονται εκατοντάδες εκατομμύρια, οι αποφασίζοντες είναι επιρρεπείς στο λάδωμα. Αυτός που θα πάρει 200,000,000 ευρώ δεν του είναι τίποτα να δώσει το 1/200 για να πάρει τη δουλειά. Φυσικά μου κάνει εντύπωση που ξαφνικά λύθηκε η γλώσσα τοπικών δημάρχων που ως χθες δεν ήξεραν τίποτα... Ακόμα και αν ο κ. Παυλίδης ή συνεργάτης του πάει φυλακή αυτό δεν θα είναι παρά μία εξαίρεση στην τεράστια αλυσίδα της συγκάληψης (βλ. ναυάγια Σαμίνας, Σαντορίνης, σεισμός Αθήνας).
Μπορούμε να ελπίζουμε πως αυτοί οι επιρρεπεις θα φοβούνται βάσιμα πως αν πιαστούν θα υποστούν καταστροφή όπως μεγάλοι πολιτικοί στην Ιταλία που φυλακίστηκαν;
Η ουσία είναι πως θα ξοδέψουμε περίπου 100.000.000 ευρώ για την οργάνωση μίας δημοσκόπησης αφού πολιτικοί και δημοσιογράφοι το μόνο που περιμένουν να δουν αν και πόσο μπροστά θα είναι το ΠΑΣΟΚ και αν αυτό θα επισπεύσει τις βουλευτικές εκλογές.
Και εγώ ρωτάω κάτι απλό:
Πόσοι από εσάς φίλοι μου που βιώνετε αυτή την απίστευτη οικονομική συρίκνωση πιστεύετε πως αν αύριο γίνονταν κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ ή όχι, ξαφνικά δια μαγείας θα άλλαζαν τα οικονομικά σας, θα περιορίζονταν η διαφθορά, θα λειτουργούσε το κράτος και θα ξυπνούσε η αγορά;
Εγώ θα συνεχίσω να επιμένω πως το πρόβλημα μας είναι μία αλλαγή πολιτικής κουλτούρας και αυτό θα γίνει μόνο αν αποφασίσουμε οι πολίτες να το απαιτήσουμε.
8 Απρ 2009
Άρθρο αφύπνισης μίας Ελλάδας που θέλαμε να σβήσουμε
Επιτέλους... φτωχοί!
Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ
...Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Οπως ήμασταν πάντα. Οπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Οπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθήσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να 'ρθει η σειρά τους...
Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.
Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.
Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής.
Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Εθνους.
Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας.
Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας.
Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βοϊδόπουτσες, βέργες κι ό,τι τέλος πάντων απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας.Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών.Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.
Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων. Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια. ΠΟΤΕ κανένας Ελληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων.
ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα;
ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού;
ΠΟΙΟΣ θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της καψουρικής ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες υποχρεώσεις...
Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τους τριτοκοσμικούς.Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού.
Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει, τώρα μάλιστα που ξεκινά και το Τριώδιο.
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας. *
6 Απρ 2009
Α.Π.Θ. (και όχι μόνο): Παθογένια επισόδειο 3ο
Είναι ένα καθεστώς που ξεκίνησε από την αδυναμία του κράτους να κάνει προσλήψεις μονίμων εδώ και 20χρόνια. Τελευταίες προσλήψεις μονίμων υπαλλήλων στο ΑΠΘ έγιναν, αν δεν κάνω λάθος, το 1983. Από τότε υπάρχουν οι συμβασιούχοι (πρόσφατα με το ΠΔ Παυλόπουλου και παλιότερα το 2003 έγιναν μονιμοποιήσεις με την έννοια των συμβάσεων αορίστου χρόνου) περίπου 600 ατόμων και οι εργολαβίες. Αν οι 600 σας φαίνονται πολλοί, βα σκεφτείτε πως για να λειτουργεί το πανεπιστήμιο με 40 τμήματα, 2.000 διδάσκοντες και 60.000 φοιτητές απαιτούνται περί τους 2-3 χιλιάδες υπάλληλοι και σκεφτείτε παραιτήσεις και συνταξιοδοτήσεις...
Οι εργολαβίες ήταν μία λύση, όπως όλες οι προσωρινές λύσεις στην Ελλάδα που γίνονται μόνιμες, αφού οι μόνιμοι διορισμοί περνάνε από το Υπουργείο Παιδείας και κανένας υπουργός Παιδειας από το 1983 δεν ενέκρινε προσλήψεις. Κατέληξε να χαρακτηρίζεται, και όχι πολύ άδικα, σε καθεστώς ομηρίας αλλά σκεφτείτε και κάτι: Στην Ελλάδα που όλοι γνωρίζουμε, και με βάση ότι τα δικά μας παιδιά ζουν στις πανεπιστημιακές αίθουσες, πως αντιμετωπίζεται η ελλειπής καθαριότητα από μία καθαρίστρια; Με επίπληξη; Από ποιον; Και που θα πάμε μετά από τους συνδικαλιστές. Απαράδεκτο φυσικά σαν επιχείρημα. Όμως ποιος μπορεί να αρνηθεί πως στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε όλοι την προοπτική της μονιμότητας ως εφαλτήριο για να μην ελέγχει κανείς την αποτελεσματικότητα μας στη δουλειά; "Να διορίσω το παιδί μου στο δημόσιο, να πληρώνεται και να μην δουλεύει" άκους να λένε οι τυπικοί γονείς...
Το απίστευτο είναι ότι αυτοί οι 600 που ανέφερα παραπάνω, δούλευαν χρόνια σε ερευνητικά προγράμματα δημιουργώντας με τα χρόνια πολύτιμη ερευνητική εμπειρία, έχουν οι περισσότεροι μεταπτυχιακά και τώρα που μονιμοποιήθηκαν τους πήρανε από την έρευνα και τους βάλανε να κάνουν δηλώσεις μαθημάτων στις γραμματείες με το εκβιαστικό δίλημα ότι αλλιώς πρέπει να πάνε σε ανεργία.
Αυτό άραγε συνδέεται με το γεγονός ότι στην Επιτροπή Ερευνών που κάποτε το προσωπικό είχε τεράστιο φόρτο εργασίας, τώρα χτυπάνε μύγες;
Λές και έχουμε στην Ελλάδα την πολυτέλεια να θυσιάσουμε την έρευνα στο όνομα της διοίκησης...
Α.Π.Θ.: Εκβιασμοί σε ένα κράτος εν κράτει
Υποθέτω πως το προηγούμενο μου άρθρο(Διάβασε εδώ) χάθηκε μέσα στην γενικότερη ειδησιογραφία γιατί εγώ αν το διάβαζα ως τρίτος θα τρελαινόμουν. Εκτός αν απλά έχουμε πλέον γίνει εντελώς φυτά ως πολίτες και δεν μας κάνει τίποτε πλέον εντύπωση. Να θυμίσω τα γεγονότα που άλλωστε δημοσιεύονται σε διάφορα blogs:
Στην καρδιά της πανεπιστημιούπολης στην Θεσσαλονίκη δίπλα στην βιβλιοθήκη υπάρχουν δύο βαγόνια που μεταφέρθηκαν από τον ΟΣΕ για να είναι σημεία πώλησης εισητηρίων κυρίως για τους φοιτητές. Τα βαγόνια αυτά τα έχουν εσχάτως καταλάβει κάποιοι γνωστοί (και καθόλου άγνωστοι...). Από εκεί εκμεταλευόμενοι την ασύρματη σύδεση internet που παρέχεται στην βιβλιοθήκη εκπέμπουν γνωστό παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό. Επειδή το σήμα του ασύρματου internet δεν είναι υψηλής ποιότητας απαίτησαν από τον πρύτανη να τους δώσει ενσύρματη σύνδεση. Η κολυσιεργία, κατά την κρίση τους, του πρύτανη τους οδήγησε να πάνε στο Κέντρο Λειτουργίας Δικτύου και να προξενήσουν ζημιές. Και μάλιστα έχοντας το θράσος να προειδοποιήσουν πως αν δεν γίνει η σύνδεση άμεσα θα ξαναέρθουν και θα ολοκληρώσουν το έργο τους.
Την πληροφορία αυτή μπορείτε απλά να την διαβάσετε και στο Indymedia, γνωστό διαδικτυακό πόλο της "ελεύθερης πληροφόρησης".
Ο πρύτανης έκοψε, προληπτικά όπως αναφέρεται, την πρόσβαση στο Internet σε όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα. Αυτό μεταξύ άλλων έχει μπλοκάρει την δήλωση μαθημάτων του νέου εξαμήνου ώστε να αρχίσει η εκαπιδευτική διαδικασια, την δήλωση βιβλίων ώστε να πάρουν το συντομότερο δυνατό οι φοιτητές βιβλία για το νέο εξάμηνο και φυσικά διεθνείς ερευνητικές συνεργασίες δέκάδων εργαστηρίων.
Τι περιμένουμε λοιπόν τον κ. πρύτανη και την πολιτεία; Να υποκύψει και να συνδέσει με γραμμή την παράνομη κατάληψη; Να συνεχίσει να ανέχεται την άλλη παράνομη κατάληψη στο κτίριο διοίκησης ενώ απείλησε πως αν δεν λήξει θα χρησιμοποιήσει τα νόμιμα μέσα;
Και από την κοινωνία, γονείς φοιτητών και άλλους περιμένουμε επιτέλους να τοποθετηθούν. Θα ανεχόμαστε άλλον αυτη την κατάσταση. Τοποθετηθείτε επιτέλους συμπολίτες μου...
2 Απρ 2009
Το χθεσινό πρωταπριλιάτικο: Έυσεβείς πόθοι
Το κόμμα με τίτλο "ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ (ΕΚΑ)" έχει εξασφαλίσει την συμμετοχή άφθαρτων στελεχών του επιχειρηματικού κόσμου και της κοινωνίας καθώς και μεγάλων στελεχών πολιτικών κομμάτων.
Η ηγετική ομάδα που ήδη κρατηθεί ως σήμερα επτασφράγιστο μυστικό αποτελείται από τους:
Βγενόπουλος Ανδρέας (MARFIN), Αγγελοπούλου Γιάννα, Βενιζέλος Ευάγγελος (ΠΑΣΟΚ), Κανελλόπουλος Λάμπρος (UNICEF), Σουφλιάς Γιώργος (ΝΔ), Παπαδήμος Λουκάς (Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) καθώς και άλλες προσωπικότητες που θα προκαλέσουν τεράστια έκπληξη.
Από τα παραπάνω ονόματα φαίνεται πως επίκειται τεράστια αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό που είναι σε θέση να συντρίψει τα θεμέλια του σημερινού πολιτικού συστήματος.
Αναμένονται ανακοινώσεις ακόμα και εντός της ημέρας...
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης: Το απόλυτο τέλμα

Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης εδώ και χρόνια υπάρχουν υπηρεσίες που παρέχονται με εργολαβίες. Αυτό έχει δύο πλευρές. Η μία πλευρά ισχυρίζεται πως για κάθε εργαζόμενο επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του ιδρύματος με περισσότερα χρήματα από αυτά που πραγματικά πάνε στον ίδιο τον εργαζόμενο. Η άλλη πλευρά ισχυρίζεται ότι το ίδρυμα έχει ένα μοχλό πίεσης ώστε να επιτυγχάνει κάποια ποιότητα στις υπηρεσίες αφού αν π.χ. οι καθαρίστριες ήταν μόνιμες τίποτα και κανένας δεν θα μπορούσε να τους επιβάλλει να μην αφήσουν τα κτίρια να σκουλικιάσουν. Το Πανεπιστήμιο συμβάλλεται με ιδιώτη που δεν έχει και πολλούς λόγους να μην πιέσει π.χ. τις καθαρίστριες γιατί αλλιώς θα έχανε την εργολαβία. Το Πανεπιστήμιο αρνείται να καταργήσει τις εργολαβίες αφήνοντας κάποιους να πιστεύουν ότι αυτό έχει και σκοτεινές πλευρές στις αναθέσεις.
Τις τελευταίες εβδομάδες ομάδες φοιτητών και άλλων, με...... πρόσχημα τα παραπάνω έχει καταλάβει το κτίριο διοίκησης του Πανεπιστημίου χωρίς να έχει παρθεί καμία απόφαση από όργανο που σχετίζεται με το διοικητικό προσωπικό που θεωρητικά νομιμοποιείται να καταλαμβάνει τους χώρους εργασίας τους. Κάποιες διάσπαρτες αποφάσεις συλλόγων φοιτητών που δεν καταλαμβάνουν τις σχολές τους αφήνουν τον αέρα της παράνομης πράξης. Και κανένας δεν μπορεί να αποφασίσει το αυτονόητο.
Χθές κάποιοι ζήτησαν την πρόσβαση internet σε χώρο εκτός των κτιριών του πανεπιστημίου αλλά εντός του campus. Όλη σχεδόν η πανεπιστημιακή κοινότητα ξέρει τι εννοώ... Η διοίκηση τους είπε πως αυτό δεν είναι απόφαση που παίρνεται τόσο απλά. Σήμερα κάποιοι κύριοι πήγαν στο κτίριο που στεγάζει την υπολογιστική υποδομή του Πανεπιστημίου και κάνοντας κάποιες περίεργες απειλητικές δηλώσεις κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της αποκόβοντας το σύνολο του πανεπιστημίου δικτυακά από τον έξω κόσμο.Η διοίκηση του πανεπιστημίου ανακοίνωσε πως αν συνεχιστεί η παράνομη κράτηση του πανεπιστημίου θα επέμβει ο νόμος. Αυτονόητο; Κάποιοι κύριοι σε άλλα πανεπιστήμια δήλωσαν πως αν γίνει αυτό θα κάψουν τα δικά τους πανεπιστήμια
Υπάρχει λέτε σύνδεση των παραπάνω γεγονότων...Ποιος επιθυμεί τελικά διακαώς να καταλυθεί το άσυλο; Ποιος τελικά φταίει; Η διοίκηση του πανεπιστημίου, ο εισαγγελέας, η αστυνομία, η κυβέρνηση. Ας ανοίξει επιτέλους μία συζήτηση που αφορά εν μέρει την δημοκρατιά στον τόπο μας.
27 Μαρ 2009
Ποιοι είστε εσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Όμως κάθε μέρα που περνάει νέα γεγονότα. Μικρά ή μεγαλύτερα πέφτουν στην αντίληψη μου και με απογοητεύουν ή με οργίζουν. Να αναφέρω μερικά;
Οι σχολικοί τροχονόμοι κάνουν απεργία ζητώντας να μονιμοποιηθούν. Θυμίζω ότι αρχικά δημιουργήθηκε ο θεσμός από εθελοντές, γονείς συνήθως, με πρωτοβουλία των συλλόγων γονέων. Κάποτε η πολιτεία, κακώς κατά τη γνώμη μου αφού αυτή τη δουλειά μπορούν κάλλιστα να την κάνουν οι φύλακες των σχολείων, συμμάζεψε λίγο το καθεστώς δίνοντας τους κάποια εκπαίδευση. Και τώρα θέλουν μονιμότητα. ΚΥΡΙΟΙ, εθελοντές ήσασταν και η πολιτεία σας έδωσε κάποιο βοήθημα. Ποιοι είστε έσείς κύριοι τροχονόμοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Το κτίριο διοίκησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου έχει κατάληψη εδώ και μέρες από άτομα που δεν ανήκουν σε θεσμοθετημένο φορέα. Τα αιτήματα τους είναι η δικαίωση της κ. Κουνεβα και η μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Κύριοι, συμβασιούχος σε απλά ελληνικά είναι αυτός που έχει ΣΥΜΒΑΣΗ. Και σύμβαση είναι κάτι που έχει αρχή και τέλος. Αν η Πολιτεία αποφασίσει ότι κάποιος συμβασιούχος καλύπτει πάγιες ανάγκες, ίσως τον μονιμοποιεί. ΟΛΟΙ; Από ποιο κράτος; Ποιοι είστε έσείς κύριοι συμβασιούχοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Το πρυτανικό συμβούλειο δεν έχει δικαίωμα να συνεδριάσει γιατί δεν το επιτρέπουν οι καταληψίες. Και η πανεπιστημιακή κοινότητα νοθρή χαιδεύει τους καταληψίες για να μην τους κάψουν τα γραφεία. Ποιοι είστε έσείς κύριοι καταληψίες και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Μέσα στον χώρο του ίδιου ιδρύματος κυκλοφορούν συμμορίες που κλέβουν εξοπλισμό κυρίως υπολογιστές. Και κάποιοι στυλώνουν ακόμα τα πόδια και μιλάνε για άσυλο. Μιλάνε για αστυνομοκρατούμενο κράτος. Ποιοι είστε έσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Και η αστυνομία απουσιάζει εντελώς από την τήρηση της ευνομίας στην καθημερινότητα, την οδική ασφάλεια. Πρόσφατα πήγε γνωστός μου που δέχθηκε απρόκλητο ξυλοδαρμό έχοντας συλλάβει τον υπεύθυνο και ο αστυνόμος τον συμβούλευσε να το αποσιωπήσει γιατί ειδάλλως ποιος θα του φυλάξει το μαγαζί από τον θύτη; Ποιοι είστε έσείς κύριοι αστυνομικοί και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Η πολιτεία συνεχίζει και αυξάνει τον αριθμό των εισακτέων και τα επαγγέλματα έχουν ισοπεδωθεί. Στην Θεσσαλονίκη υπάρχουν 8.000 δικηγόροι σε μία δικαιοσύνη που απονέμεται με απίστευτη καθυστέρηση και κανένας δεν θέλει να την χρησιμοποιήσει. Ποιοι είστε έσείς κύριοι του υπουργείου και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Θέλουμε να δουλεύουμε ως τα 50, να παίρνουμε 2000 € σύνταξη, και έχουμε σαν όνειρο για τα παιδιά μας να τα βολέψουμε στο δημόσιο "για να πληρώνονται και να κάθονται..." Ποιοι είστε έσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε;
Βουλιάζουμε καθημερινά και η ανησυχία μας εξαντλείται στο να φύγει ο Καραμανλής (που ναι είναι εξιαρετικά λίγος, απέτυχε παταγωδώς να δώσει πνοή σε αυτή τη χώρα) και να έρθει ποιος. Το ΠΑΣΟΚ; Γιατί; Γιατί τότε υπήρχε μεγαλύτερη παραοικονομία και είχαμε πιο πολλά λεφτά να ξοδεύουμε.
Ποιοι είστε έσείς κύριοι και ποια Ελλάδα ονειρεύεστε; ΞΥΠΝΗΣΤΕ... ΣΒΗΝΟΥΜΕ... Και εσείς το μόνο που κοιτάζετε είναι την μύτη σας...
19 Μαρ 2009
Αίσθημα ασφάλειας και εφαρμογές πολιτικής
Όταν ο λαός εκλέγει μία κυβέρνηση για 4, το πολύ, χρόνια της εκχωρεί το δικαίωμα διαχείρισης μίας σειράς από θέματα υψηλής ή χαμηλής πολιτικής. Σε μία σοβαρή χώρα, αυτό που δικαιούται ο κάθε πολίτης να σχολιάζει είναι τα αποτελέσματα. Αν είμαι φτωχότερος, αν αισθάνομαι λιγότερο ασφαλής, αν αυξάνεται η ανεργία, αν δημιουργούνται καρτέλ και με εκμεταλεύονται κοκ. Αν δεν σου αρέσει το μείγμα πολιτικής, την επόμενη τετραετία εκλέγεις φορέα άσκησης άλλης πολιτικής.
Και προσέξτε αν θέλετε τις λέξεις που χρησιμοποιώ. "Μείγμα πολιτικής" και όχι δεξιά ή αριστερή πολιτική που είναι πια παροχυμένες έννοιες. "Φορέας άσκησης άλλης πολιτικής" και όχι ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου ή άλλος "καταλληλότερος". Πολύ ηλίθια κατά τη γνώμη μου αυτή η ερώτηση των δημοσκοπήσεων. Λες και αν ένας αρχηγός είναι ικανός, είναι αυτονόητο πως αυτοί που εφαρμόζουν τις πολιτικές επιλογές του (από τους υπουργούς μέχρι τον τοπικό διευθυντή του Χ νοσοκομείου) είναι επίσης αποτελεσματικοί.
Στην περίπτωση της δημόσιας ασφάλειας...
Δεν με αφορά πόσες περιπολίες θα οριστούν. Αυτό άλλος πληρώνεται από το δημόσιο χρήμα για να το αποφασίσει και κρίνεται γι' αυτό. Με ενδιαφέρει όμως πως θα συμπεριφέρονται αυτές οι περιπολίες.
Δεν με αφορά τι είδους ποινικές διώξεις θα ασκηθούν και σε ποιούς. Αυτό είναι θέμα του νομοθέτη που διάλεξα να με εκπροσωπήσει αλλά κυρίως αυτών των οργάνων που εφαρμόζουν τις διατάξεις (αστυνομική και δικαστική εξουσία). Με ενδιαφέρει όμως το να έχω το δικαίωμα να ζω στην πόλη μου χωρίς να φοβάμαι.
Δεν με αφοράποιος θα οριστεί διοικητής της αστυνομίας, Με ενδιαφέρει όμως να σέβεται τα δημοκρατικά μου δικαιώματα αλλά και να επιβάλλει τον σεβασμό στους κανόνες της δημοκρατίας σε κάποιους αμετανόητους.
Μου είναι αδύνατον να αποδεχτώ πως αποτελεί στοιχείο προστασίας της ελεύθερης έκφρασης το να οργανώνονται μέσα σε αίθουσες πανεπιστημιακών κτιρίων επιχειρησιακά κέντρα έκνομων πράξεων. Και αυτή η ανοχή από το Πανεπιστήμιο δρα προβοκατόρικα στην προοπτική κατάργησης του ασύλου ιδεών.
Και τέλος απορίπτω, όπως και όλοι θα έπρεπε, την λογική της κουκούλας. Κουκούλα φορούσαν στον μεσαίωνα οι δήμιοι εκτελεστές. Κουκούλα φορούσαν στην κατοχή οι δοσίλογοι προδότες. Και το έκαναν γιατί ήξεραν πως δημιουργούν εχθρούς και κάποιοι κάποτε θα τους ζητούσαν να λογοδοτήσουν για την συμπεριφορά τους.
ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Όσο και αν κάποιοι καλλιεργούν την μιζέρια και την στείρα αντιπαράθεση, έχουμε εδώ και αρκετά χρόνια το δικαίωμα της διαφωνίας, της έκφρασης, του αντίλογου.
Και για μιλήσω λίγο εκ του πονηρού, κάτω από τις κουκούλες χωράνε πολλά. Προβοκάτσιες, λαθρέμποροι που μετά πουλάνε στην Αλβανία κλοπιμαία, και πολλοί άλλοι που όλοι ως πολύ γνωρίζουμε...
Ας κάνουμε για μία φορά μία εξαίρεση και ας συμφωνήσουμε σε κάτι σε αυτή τη χώρα της στείρας πολιτικής αντιπαράθεσης. Ας αποκόψουμε σε κάποιους το δικαίωμα να λειτουργούν σε ζημία της δημοκρατίας χρησιμοποιώντας την δημοκρατία σας δικαιολογία για ανοχή και αδράνεια της πολιτείας.
12 Μαρ 2009
Συναίνεση, συμφέροντα και ομφαλοσκόπηση...
Στην Ελλάδα, και κυρίως στα δημοσιογραφικά παράθυρα, σχεδόν όλα θεωρείται πως κρίνονται με κομματικούς, ούτε καν πολιτικούς, όρους. Είναι προκαταβολικά δεδομένο πως κάθε κουβέντα που ακούγεται από πολιτικό σίγουρα θα πρέπει να κρύβει κάποιο πολιτικό διακύβευμα. Διατήρηση ή διεκδίκηση της εξουσίας, προώθηση ή υπονόμευση πολιτικού ή εσωκομματικού αντιπάλου, στην χειρότερη περίπτωση υπηρέτηση συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων. Και οι εκλογές είναι το τυπικό διακύβευμα αλλαγής συσχετισμών...
Υπάρχει ένα πλέγμα που περιλαμβάνει πολιτικούς και δημοσιογράφους που, συνειδητά ή όχι, ομφαλοσκοπεί λες και το μόνο που μας ενδιαφέρει όλους είναι ποιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Το κλίμα τροφοδοτείται από τα δημοσιογραφικά παράθυρα που την έχουν συστηματικά στημένη με ένα μικρόφωνο μόνιμα μπροστά σε κάθε πολιτικό και κάποιοι μεγαλοδημοσιογράφοι αντλούν απόψεις πολιτικών ακόμα και από ένα νεύμα ή μία άσχετη δήλωση που υποτίθεται πως υποννοεί άποψη για τις εκλογές.
Υπήρχε μία μεγάλη περίοδος που η Ευρώπη κάλπαζε και εμείς περπατούσαμε. Τώρα που η Ευρώπη σκοντάφτει εμείς καταρέουμε.
Και αντί να τρομάζουμε, συνεχίσουμε την ομφαλοσκόπιση. Τα δελτία ειδήσεων συζητούν μέχρι εξαντλήσεως πότε θα γίνουν εκλογές, ποια στρατηγική ενισχύει το αρχηγικό προφιλ του Παπανδρέου, ποιος θα ηγηθεί στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ... Α ξέχασα, υπάρχει και η διαφωνία του Βαλβέρδε με τον Λέτο, μέγα θέμα...
Αναρωτιέμαι πότε οι υγιείς δυνάμεις αυτού του τόπου θα ξεσηκωθούν, Πότε κάποιος θα μας εμπνεύσει για ένα νέο ξεκίνημα. Τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά λέμε. Αλλά ποιος μας ακούει.
6 Μαρ 2009
24 Φεβ 2009
Η επανίδρυση του κράτους. Από σύνθημα έγινε όνειρο...
Τα στοιχεία της παθογένιας είναι γνωστά σε όλους. Δεν είμαι βέβαιος αν οι αιτίες είναι το ίδιο γνωστές:
1. Ευθυνοφοβία που γεννά γραφειοκρατία, πρόσθετες διαδικασίες και χαρτιά σε απλές συναλλαγές του δημοσίου με τον πολίτη.
2. Παντελής έλλειψη του ελάχιστου κινήτρου για να είναι ένας δημόσιος υπάλληλος αποδοτικός αφού μόλις διορίζεται και συνήθως έχει κάποια όρεξη για απόδοση συναντά ένα απίστευτο καφενείο και μία οργή στην περίπτωση που πάει να "χαλάσει την πιάτσα"
3. Ένας ανυπόμονος - λογικά - πολίτης που δεν έχει τα περιθώρια να χάνει το χρόνο του στο καφενείο αυτό και είναι ενίοτε πρόθυμος να ... επιταχύνει τις διαδικασίες με το αζημίωτο
4. Ένα κομματικό πελατιακό σύστημα που διορίζε για δεκαετίες άτομα με κομματικά κριτήρια και στηρίζε για δεκαετίες το δίκαιο της κλαδικής (έτσι την έλεγαν επί ΠΑΣΟΚ) ή ότι άλλο ήταν πριν και μετά
5. Μισθοί των 900 €, που ανεξάρτητα αν είναι καλοί σε σχέση με την δουλειά που παρέχεται δεν εξασφαλίζει τις άμυνες στην διαφθορά
Εγώ θα αναγνωρίσω κάποιες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια από Σημίτη και Καραμανλή. Οι διαδικασίες διορισμών έχουν βελτιώσει την αντικειμενικότητα τους με το ΑΣΕΠ, οι κομματικές οργανώσεις δεν κάνουν πια απόλυτο κουμάντο όπως κάποτε και αυτό το βλέπει κάθε καθαρό μάτι. Όμως τα βασικά προβλήματα δεν τα έλυσε κανείς. Και φυσικά το κράτος δεν επανιδρύεται.
Κάποτε, αυτοί που δεν είναι βασικό τους μέλλημα το ποιος θα κυβερνάει σήμερα ή άυριο σε επίπεδο πρόσώπων, πρέπει να αρχίσουν ένα δημόσιο διάλογο και να αρχίσουν να απαιτούν λύσεις κυρίως από την πολιτική. Γιατί, όσο και αν το ξεχνάμε, πολιτική είμαστε εμείς.
Γιατί ξέρετε τι με τρομάζει περισσότερο από όλα; Ότι έχουμε αποδεχτεί την κατάσταση, βρίζουμε το σύστημα και μετά σκύβουμε γιατί είμαστε εξαρτημένοι από αυτό...
20 Φεβ 2009
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ...
Έχουμε δύο επιλογές ως χώρα. Ή το κλείνουμε το μαγαζί να τελειώνει ή αρχίζουμε με ψυχραιμία να πιάνουμε ένα-ένα τα θέματα. Σε αυτό το σημείο μπορώ να αναγνωρίσω στους παραπάνω πολιτικούς ηγέτες την διορατικότητα (ή ίσως την σύμπτωση) να επικεντρωθούν σε ένα εθνικό στόχο έστω και αν στην ουσιά δεν ασχολήθηκαν με τα υπόλοιπα. Αν όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις έλυναν από 1-2 σοβαρά θέματα δεν θα ήμασταν τώρα εδώ. Έχουμε και λέμε:
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στο Αιγαίο με την Τουρκία να αποθρασσύνεται μετά από φιάσκο στην Κύπρο το 1973, φιάσκο στα ΙΜΙΑ, φιάσκο στην υπόθεση Οτσαλάν, αδυναμία να πείσουμε την διεθνή κοινότητα 30 χρόνια τώρα πως σε τελική ανάλυση υπάρχει διεθνές δίκαιο
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στο Σκοπιανό που με εξαίρεση μία αρκετά καλή ενδιάμεση συμφωνία και μία καλή απόφαση στο Βουκουρέστι στην ουσία είναι χρόνια ανοιχτό.
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην υγεία που 30 χρόνια τώρα λυμαίνονται κάποιοι και κανα δεκαριά υπουργοι φαγώθηκαν. ΕΣΥ που στήθηκε και δεν λειτούργησε, ράντζα, ένα σύστημα προμηθειών που εκτρέφει ρεμούλες κ.α. και 150 ταμεία υγειονομικής ασφάλισης με ατέλειωτες τρύπες
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην Δημόσια Διοίκηση που μπλοκάρει συστηματικά όποιον θέλει να επενδύσει ποικιλοτρόπως σε αυτή τη χώρα.
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην δημοσιονομική ισσοροπία. Σε λίγο οι όροι δανεισμού της χώρας θα είναι δυσβάσταχτοι αφού κανένας εδώ και 30 χρόνια δεν μάζεψε το έλλειμα και περίπου μας λένε πως δεν υπάρχει και κανένας λόγος να το κάνουμε. Την ίδια ώρα οι τράπεζες δρουν ανεξέλεγκτα...
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην πολιτική ενημέρωση και τον διάλογο. Με κόμματα που ασχολούνται μόνο με στείρα αντιπαράθεση και κανάλια που στηρίζουν συμφέροντα
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ στην παιδία και την έρευνα. Με πανεπιστήμια που εκτρέφουν κατεστημένα και δαιμονοποιούν αυτούς που ασκούν έρευνα περίπου ως να είναι έμποροι.
Τι να πιάσουμε άλλο: Τα σχολεία, το ποδόσφαιρο, τα πεθαμένα επαγγέλματα, τα ανεξέλεγκτα δάνεια...
Και οι ευθύνες είναι διαχρονικές. Και το χειρότερο όλων. ΝΙΡΒΑΝΑ... Απόλυτη νιρβάνα λες και δεν συμβαίνει τίποτα. Φταίει το ΠΑΣΟΚ, φταίει ο Καραμανλής, φταίει ο Τσίπρας φταίει ο Μανώλης, φταίει ο Κόκκαλης. Και ποτέ βέβαια δεν φταίει η συντηρητική νοοτροπία μας που δεν βλέπει πέρα από τη μύτη μας.
Άφησε με να έχω αφορολόγητα εισοδήματα ώστε να πάω το καλοκαίρι στην Μύκονο, να πάρω τηλεόραση plasma, να μπορώ να πάω στο σκυλάδικο και το φαγάδικο. Αν μου τα παράσχεις αυτά είναι σπουδαία κυβέρνηση. Ειδάλλως ...
17 Φεβ 2009
Το ζήτημα δεν είναι να μαλώνουμε. Λύσεις χρειάζονται...
Τι ακριβώς αμφισβητείτε από όσα έγραψα; Ότι με το που κέρδισε τις εκλογές το 2004 η ΝΔ και μέχρι σήμερα σχεδόν καθημερινά το ΠΑΣΟΚ ζητάει εκλογές; Βλέπατε τέτοιο κλίμα επί ΠΑΣΟΚ; Ή τότε ήταν τόσο τέλεια η κυβέρνηση ώστε δεν υπήρχε θέμα;
Θυμάστε ότι πριν και μετά τις εκλογές του 2000 όλες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν μπροστά τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κέρδισε με διαφορά 56,000 ψήφων όταν μόνο στην Β' Αθήνας έγιναν 100,000 ελληνοποιήσεις ατόμων που (το ξέρω από δικαστικό αντιπρόσωπο που ήταν εκεί) δεν ξέραν λέξη ελληνικά και δεν ξέρανε καν να ψηφίσουν και τους έβαζαν σχεδόν μέχρι μέσα στο παραβαν άτομα με κονκάρδα του ΠΑΣΟΚ; Και αυτό το λέω για να δείξω πως οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αιτία εκλογών. Στην Μεγάλη Βρεττανία οι Συντηρητικοί προηγούνται 25 μονάδες των Εργατικών και κανένας δεν μιλάει σοβαρά για εκλογές
Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι εξαιρετικά άτολμη σε μία εποχή που η χώρα χρειάζεται μεγάλες τομές. Και οι τομές δεν γίνονται:
1. Γιατί δεν υπάρχουν πολιτικά στελέχη να τις υποστηρίξουν σθεναρά
2. Γιατί στην δημόσια διοίκηση έχουμε τα ίδια χάλια που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ και δεν διόρθωσε η ΝΔ
3. Γιατί μιλάμε διαρκώς για εκλογές λές και αυτό είναι πανάκεια στα προβλήματα.Για όλα αυτά έχει σημαντικότατο μερίδιο ευθύνης η ΝΔ αλλά και τα κόμματα της αντιπολιτευσης δέν είναι αμέτοχα.Και εδώ κύριοι δεν κάνουμε δικαστήριο. Λύσεις ψάχνουμε. Και έχω λυσσάξει να γράφω πως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ όπως είναι σήμερα δεν μπορούν να την δώσουν. Τα κόμματα της αριστεράς δεν αποτελούν κυβερνητικές προτάσεις.
Αρα... απόγνωση...
16 Φεβ 2009
Ποιος υπάρχει περίπτωση να μας πάρει στα σοβαρά...
Από το 2004 που κέρδισε τις εκλογές η Νέα Δημοκρατία άρχισε ένα σκηνικό αμφισβήτησης της ικανότητας διακυβέρνησης και ένα ανελέητο κυνήγι εκλογών από το ΠΑΣΟΚ. Λές και αυτοί είναι οι μόνοι που ενδιαφέρονται για το καλό της χώρας. Ήρθαν οι εκλογές του 2007 τις οποίες κέρδισε πανηγυρικά ξανά η Νέα Δημοκρατία που με βάση το νέο εκλογικό νόμο (απίστευτο πως θεωρούμε ότι αλλάζουν τα δεδομένα της δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα και αλλάζουμε εκλογικό νόμο κάθε 2-3 χρόνια...) οδήγησε σε διαφορά 5 μονάδω αλλά μόλις 152 έδρες. Και σχεδόν από την άλλη μέρα (μεγάλος σεβασμός στην επιλογή του λαού) άρχισαν λυσσώδη σχόλια για την κυβερνητική ανικανότητα και θυελώδες αίτημα για εκλογές. Εγώ θα κάνω 2-3 απλούστατες επισημάνσεις
Σε μία στοιχειωδώς σοβαρή χώρα πρέπει να σχεδιάζουμε που και που πράγματα και να βλέπουμε την εφαρμογή τους. Κανένας δημόσιος φορέας χάραξης πολιτικής δεν δέχεται σχέδια που υπερβαίνουν τους 6 μήνες γιατι δεν ξέρει αν - και κυρίως από ποιον - θα εφαρμοστούν.
Κανένας δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά μία χώρα όταν η αντιπολίτευση βοά σχεδόν σε κάθε κυβερνητική απόφαση πως μόλις γίνει κυβέρνηση θα την ανατρέψει. Θέλουμε να πουλήσουμε την Ολυμπιακή. Ποιος θα βάλει επενδυτικά κεφάλαια σε μία χώρα που σε 5 μήνες μπορεί να έχει απέναντι του νέο φορολογικό καθεστώς, νέες συνδικαλιστικές ισσοροπίες
Δεν είναι δυνατόν το μόνο θέμα που μας απασχολεί να είναι οι εσωτερικές ισσοροπίες των κομμάτων. Έλεος πια. Την τελευταία εβδομάδα, και εν μέσω μίας τεράστιας οικονομικής κρίσης που αναμένεται να πλήξει ανεπανόρθωτα τον τουρισμό μας εμείς τι συζητάμε: Το αν ο κ. Μανώλης θα ρίξει την κυβέρνηση και το που στόχευαν τα σχόλια του κ. Αβραμόπουλου και το αν θα κυριαρχήσουν οι πολιτικές θέσεις του κ. Τσίπρα στο συνέδρειο του Συνασπισμού. Το ΠΑΣΟΚ το αφήσαμε λίγο. Το βούλωσαν εσχάτως τα στελέχη του γιατί οι δημοσκοπήσεις πάνε καλά και... που ξέρεις...
Α. Ξέχασα. Έχουμε και άλλα πολύ σοβαρά θέματα: Ποιο τραγούδι του SAKIS θα πάει στην Eurovision... Τώρα ησύχασα λίγο
12 Φεβ 2009
Ειδήσεις talk show...
Αναρωτιέμαι πόσο μεγάλη διαφορά έχει αυτό από τις ειδήσεις των μοναδικών καναλιών της δικτατορίας όπου ακούγαμε συγκεκριμένες απόψεις της χούντας για τα γεγονότα τις οποίες περίπου οφείλαμε να ενστερνιστούμε. Τουλάχιστον αυτό έκαναν πάρα πολλοί εκείνη την εποχή. Η διαφορά τώρα είναι ότι την μπακέτα στην παρουσίαση δεν κινούν κάποιοι πολιτικοί ή στρατιωτικοί αλλά κάποιοι επιχειρηματίες.
Μου κάνει πραγματικά τρομερή εντύπωση πως ενίοτε άρθρα ή ακόμα περισσότερο ραδιοφωνικές παρουσίες των προβεβλημένων δημοσιογράφων (π.χ. Πρετεντέρης, Χατζηνικολάου, Τρέμη, Τσίμας) έχουν εξαιρετικά στοιχεία ψυχραιμίας και καθαρής ευθυκρισίας, ενώ συγκεκριμένες εποχές είναι εντελώς και φανερά επηρεασμένοι από τις απόψεις και τάσεις που φανερά τους επιβάλλεται να εκφράσουν. Τότε πραγματικά τους λυπάμαι. Γιατί εγώ ντρέπομαι να επιβάλλω στην εξάχρονη κόρη μου να πάει κάπου και να πει συγκεκριμένα πράγματα για να μην ισοπεδώσω την προσωπικότητα της. Και αυτοί είναι άνθρωποι που αν τους αφήσεις έχουν εξαιρετικές απόψεις.
Ομφαλοσκοπούμε φίλοι μου με μανία... Εδώ ο κόσμος καίγεται... και εμείς ασχολούμαστε πότε με τον κ. Κουκοδήμο, πότε με τον κ. Μανώλη και πότε με τον κ. Τσίπρα... Και τώρα αποφάσισαν κάποιοι να μας πείσουν με κλασσικά τσιτάτα του τύπου "η αποχωρούσα κυβέρνηση", οι ενδοκομματικές απόψεις του κ. Τραγάκη και πόσο αυτές είναι προσωπικές απόψεις ή απηχούν την κομματική θέση, τα λεγόμενα του κ. Πάγκαλου για οικουμενικές κυβερνήσεις... Και εσχάτως ψάχνουμε αν τελικά πραγματικά μας έριξαν το ελικόπτερο στα Ίμια ή το ρίξαμε μόνοι μας...
Έτσι, συνεχίστε... Καλά το πάτε... Στρέφετε τον κόσμο στα μικρά για να σας αφήσουμε να χειριστείτε ερείμην μας τα μεγάλα. Και αναφέρομαι σε όλους
5 Φεβ 2009
Ας μας πει κάποιος την αλήθεια
Κοινή λογική... Στο πλαίσιο μίας στοιχειωδώς νοικοκυρεμένης οικογένειας τα έξοδα μας υποτίθεται ότι συνδέονται με την οικονομική μας κατάσταση. Αν έχουμε λεφτά ξοδεύουμε, αν δεν έχουμε σφίγγουμε τα λουριά. Όλοι όμως...
Τι ζούμε στις μέρες μας; Αρχικά η κυβέρνηση μας λέει ότι δεν μας έχει αγγίξει η οικονομική κρίση, αλλά για να μην μας αγγίξει πρέπει να κάνουμε οικονομία. Έτσι έχουμε μηδαμινές αυξήσεις, νέους φόρους, εξαγγελία κατάργησης αφορολόγητου. Σε μία άλλη στιγμή βρίσκονται 500 εκατομμύρια για τους αγρότες με ανοιχτή την συζήτηση για άλλα 500 εκατομμύρια και το αφορολόγητο επανέρχεται. Αν είχαμε αυτά τα λεφτά γιατί προστέθηκαν φόροι; Αν δεν τα είχαμε από που θα τα βρούμε; Η αυτονόητη απάντηση: Νέος Δανεισμός...
Η αντιπολίτευση σύσσωμη βοά ότι υπάρχουν λεφτά μόνο για τους τραπεζίτες. Και λέει, ας κόψουν Χ εκατομμύρια από τους τραπεζίτες και να τα δώσουν στην Χ ή την Ψ κοινωνική ομάδα. Μα υποτίθεται ότι τα χρήματα δεν είναι για την τσέπη των τραπεζιτών αλλά για την εξασφάλιση ρευστότητας σε μία εποχή όπου οι τράπεζες έχουν βάλει φρένο στις χορηγήσεις.
Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το ίδιο πάντα: Εμπιστευόμαστε όλο και λιγότερο τον πολιτικό κόσμο όταν η εκάστοτε κυβέρνηση είναι καθησυχαστική και η αντιπολίτευση την επόμενη μέρα των εκλογών βοά ότι η κυβέρνηση είναι ανίκανη και ζητάει κάθε μέρα εκλογές.
Είναι σαφές πως σε αυτή την όμορφη χώρα που ζούμε, έχουμε ένα βασικό πρόβλημα. Δεν υπάρχει καμία συνέχεια, καμία στρατηγική ούτε καν μεσοπρόθεσμη. Πως να προτείνει κάποιος ειδικός ακόμα και ένα τριετές ευρωπαϊκό πρόγραμμα όταν ζούμε σε μία αβεβαιότητα ότι σε 3 μήνες μπορεί να έχουμε άλλη κυβέρνηση. Και το πρόβλημα δεν είναι η άλλη κυβέρνηση. Άλλωστε στην δημοκρατία μας έχουν μάθει να λέμε ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Το πρόβλημα είναι ότι η εναλλακτική λύση (τώρα το ΠΑΣΟΚ) με καμάρι υπόσχεται ότι θα γκρεμίσει ότι προσπαθεί να χτίσει (σωστά ή λάθος) η παρούσα κυβέρνηση.
Είναι σαν να χτίζουμε παλάτια στην άμμο. Τι τέχνη να βάλω όταν ξέρω ότι με την πρώτη πνοή του άερα θα γίνει συντρίμια
Οι πολίτες αυτής της χώρας, αλλά δυστυχώς και η ίδια η χώρα ζει επιπόλαια με δανεικά. Και τρέμω στην προοπτική ότι αυτοί που μας δανείζουν θα σταματήσουν να το κάνουν...
Εντάξει ας συνεχίσουμε όλοι να φοροδιαφεύγουμε. Ας συνεχίσουν όλες οι κοινωνικές ομάδες να απαιτούν παροχές. Και ας συνεχίσουν οι συνήθεις αναγνώστες μου να ηρεμούν τις αγωνίες τους βρίζοντας με ότι είμαι κρυφοδεξιός... Λες και εκεί είναι το πρόβλημα
4 Φεβ 2009
Ένας ξένος μιλάει για μια Ελλάδα που πάμε να ξεχάσουμε
Οι λόγοι που το αντιγράφω είναι απλοί:
1. Γιατί η μιζέρια μας έχει κάνει να ασχολούμαστε σε αυτή τη χώρα με πάρα πολύ τετριμενα θέματα. Δεν λέω σημαντικό το ποιος μας κυβερνάει ή θα μας κυβερνήσει αλλά πάνω από όλα είμαστε Έλληνες. Κάτοχοι μία κουλτούρα που κάποιοι από μας την κακοποιούνε αλλά οι ξενοι και όσοι έχουν ζήσει στο εξωτερικό την αντιλαμβάνονται.
2. Διαβάζοντας το αλλού θα γελάσετε, θα θυμηθείτε μία Ελλάδα που πάμε να σβήσουμε. Ελπίζω να μην δω σχόλια που μου θα μου θυμήσουν την Ελλάδα που φτιάξαμε...
Tου Σαϊµον Γκας
Γράψε αν µπορείς στο τελευταίο σου όστρακο τη µέρα τ' όνοµα τον τόπο και ρίξε το στη θάλασσα για να ßουλιάξει.
Γιώργος Σεφέρης
Γυµνοπαιδία - Σαντορίνη
Σε λίγες µέρες η γυναίκα µου κι εγώ αφήνουµε την Αθήνα ύστερα από οκτώ ευτυχισµένα χρόνια στη χώρα σας - πρώτα στη δεκαετία του '80 και για δεύτερη φορά αυτά τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα ήταν καλή µαζί µας. Μας χάρισε τον πρώτο µας γιο, που γεννήθηκε εδώ πριν από 23 χρόνια. Μας χάρισε πολλούς φίλους. Μας χάρισε πολλές στιγµές ευτυχίας. Και ποτέ, µα ποτέ δεν µας άφησε να πλήξουµε.
Η Ελλάδα και οι Ελληνες ασκούν έντονη επίδραση στους ξένους. Ο Βρετανός συγγραφέας Lawrence Durrell έγραψε: «Αλλες χώρες µπορούν να σε κάνουν να ανακαλύψεις έθιµα ή παραδόσεις ή τοπία. Η Ελλάδα σου προσφέρει κάτι πιο σκληρό: την ανακάλυψη του εαυτού σου». Στην Ελλάδα εµείς οι Βορειοευρωπαίοι αφήνουµε πίσω µας λίγη απ' την ψυχραιµία και την επιφυλακτικότητά µας και γινόµαστε πιο εξωστρεφείς, αναζητάµε πιο πολύ τη συντροφιά των άλλων ανθρώπων. Δεν εκπλήσσοµαι που η λέξη privacy δεν µεταφράζεται ακριßώς στα Ελληνικά.. Αλλά, πάλι, ούτε η λέξη παρέα µεταφράζεται στα Αγγλικά.
Η Ελλάδα άναψε τον πόθο του ταξιδιού σε γενιές και γενιές Βρετανών, και η Μαριάν κι εγώ προσπαθήσαµε να ακολουθήσουµε τα ßήµατά τους. Η µυρωδία του καπνού του ξύλου που καίγεται ένα φθινοπωρινό απόγευµα στην Ηπειρο, τα λιßάδια µε τ' αγριολούλουδα στην Πελοπόννησο την άνοιξη, τα κρυστάλλινα γαλανά νερά του Ιονίου το καλοκαίρι είναι µερικές από τις αναµνήσεις που θα πάρουµε µαζί µας φεύγοντας.
Οι Ζουλού λένε ότι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι µέσα από άλλους ανθρώπους. Η Ελλάδα δεν θα σήµαινε τόσα πολλά για µας αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που γνωρίσαµε εδώ. Η γιαγιά που µας φίλεψε ροδάκινα απ' το καλάθι της όταν χάλασε το αυτοκίνητο της παρέας µας, στη Θεσσαλία το 1975. Το ζευγάρι που µας παραχώρησε το διαµέρισµά του, παρόλο που µόλις µας είχε συναντήσει, στο Ρέθυµνο το 1984. Ο ταξιτζής στη Χίο, το 1992, που όταν ο γιος µου ο Κρίστοφερ ζαλισµένος από το ταξίδι έκανε εµετό κι έκανε χάλια και το ταξί και τον ίδιο, αυτός ανησυχούσε µόνο αν ήταν εντάξει το παιδί. Θα µας λείψουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα, που µας έδωσαν τη φιλία τους και τη συντροφιά τους.
Θα θέλαµε επίσης, η Μαριάν κι εγώ, να ευχαριστήσουµε όλους αυτούς που ήταν τόσο επιεικείς και συγχωρητικοί όσο εµείς κατακρεουργούσαµε την ελληνική γλώσσα. Θέλω να ζητήσω ιδιαιτέρως συγγνώµη από µια κυρία που γνώρισα σε µια δεξίωση πριν από λίγα χρόνια. Τη ρώτησα τι δουλειά έκανε ο άντρας της. Μου απάντησε ότι ήταν γεωπόνος. Δυστυχώς, µπέρδεψα τη λέξη γεωπόνος µε τη λέξη Γιαπωνέζος. Καθώς η συζήτηση προχωρούσε, διαπίστωσα µε έκπληξη ότι δεν ήξερε σχεδόν τίποτε για την Ιαπωνία. Και καθώς επέµενα µε τις ερωτήσεις µου για τον ιαπωνικό πολιτισµό, έßλεπα σιγά σιγά τον πανικό να φουντώνει στα µάτια της.
Θα ήθελα ακόµη να ζητήσω συγγνώµη κι από τον προßεßληµένο εκείνον υπουργό, που παρέµεινε ατάραχος όταν τον ρώτησα πώς σκόπευε να αντιµετωπίσει όλες τις προσκλήσεις και όχι τις προκλήσεις του τοµέα ευθύνης του. Τώρα ήρθε ο καιρός να πάµε σε µιαν άλλη χώρα.
Χαιρόµαστε µε την προοπτική των νέων εµπειριών, των νέων ενδιαφερόντων που πάντα φέρνει ένα νέο διπλωµατικό πόστο. Οπως λέει κι ο ποιητής:
«Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι
που µε τι ευχαρίστηση, µε τι χαρά
θα µπαίνεις σε λιµένες πρωτοϊδωµένους»
Aλλά, δεν θα είναι Ελλάδα.
Αυτό για το οποίο µπορούµε να είµαστε σίγουροι είναι ότι θα επιστρέψουµε. Δεν νοµίζουµε ότι η Ελλάδα µας έχει δώσει ακόµη την άδεια να την εγκαταλείψουµε οριστικά. Και όταν επιστρέψουµε δεν θα το κάνουµε µόνο για τους ανθρώπους ή για το τοπίο, αλλά και γιατί η Ελλάδα είναι µια χώρα που θαυµάζουµε για πάρα πολλά πράγµατα.
Αλλά αυτό που ιδιαίτερα θαυµάζουµε εδώ είναι η σηµασία που δίνουν οι Ελληνες στους οικογενειακούς δεσµούς και τη φιλία, την επιµονή σας να χαίρεστε τη ζωή, την ανοιχτόκαρδη διάθεσή σας, τη γενναιοδωρία σας και την αίσθηση αξιοπρέπειας και ευπρέπειας. Το ταλέντο των Ελλήνων ξεχειλίζει σε κάθε τοµέα, από τις καλές τέχνες ώς τον κάθε χώρο δουλειάς και δηµιουργίας. Ενα από τα προνόµια που είχα ως πρέσßης στην Ελλάδα ήταν η ευκαιρία που µου έδωσε να συναντήσω τόσους προικισµένους, ζωντανούς ανθρώπους από φοιτητές µέχρι δισεκατοµµυριούχους
Οµολογώ ότι ακόµη και τώρα, µετά οκτώ χρόνια στην Ελλάδα, υπάρχουν ακόµη µερικά πράγµατα που δεν καταλαßαίνω. Δεν καταλαßαίνω την ελληνική µανία να ßουτάνε όλοι στη θάλασσα κάθε φορά που η θερµοκρασία ανεßαίνει πάνω από τους δέκα ßαθµούς. Εγώ µεγάλωσα σε µια χώρα που η θάλασσα ήταν κρύα και γκρίζα και, γενικώς, έπρεπε να αποφεύγεται.
Δεν καταλαßαίνω γιατί τα κινητά είναι τόσο δηµοφιλή, ενώ τόσες και τόσες Ελληνίδες σε διακοπές έχουν τη συνήθεια να φωνάζουν τόσο δυνατά και σε τόσο ψηλές νότες ώστε οι φωνές τους να σκίζουν τον αιθέρα και λόγγοι και ραχούλες να αντηχούν «έλα Τούλααα.». Θαυµάζουµε το πάθος των Ελλήνων για προσωπική ελευθερία και ελευθερία του λόγου.
Ακόµη δεν έχω καταλάßει τα παραθυράκια στην τηλεόραση. Πώς καταλαßαίνει ο ένας τι λέει ο άλλος όταν όλοι µιλούν ταυτόχρονα; Ο στρατηγός Ντε Γκολ αναρωτήθηκε κάποτε πώς είναι δυνατόν να κυßερνήσει κανείς µια χώρα που παράγει 246 διαφορετικά είδη τυριών.
Αναρωτιέµαι πώς είναι δυνατόν να κυßερνήσει κανείς µια χώρα που έχει σχεδόν τόσους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθµούς όσα τυριά έχει η Γαλλία. Αυτό που καταλαßαίνω και ξέρω καλά είναι ότι η Μαριάν και εγώ αισθανόµαστε τεράστια τρυφερότητα, ευγνωµοσύνη και θαυµασµό για µια χώρα που µας φέρθηκε τόσο καλά.
Σ' ευχαριστώ, Ελλάδα.

